Кіріспе

Орыс саясаткері (1605–1680) Афанасий Лаврентьевич Ордин Нащокин (Афанасий Лаврентьевич Ордин Нащокин; 1605–1680) – орыс мемлекет қайраткері. Ол Посолдық приказдың (шетелдік істер министрлігі) диягы болды. Отбасылық байланыстар есебінен емес, жеке қабілеттері мен жетістіктерінің арқасында бояр атағына және мемлекеттік жоғары лауазымдарға қол жеткізген алғашқы кіші дворян болды.

Ерте өмір және мансап

Афанасий Ордин Нащёкин – Псковтағы кедей шенеуніктің ұлы болды, ол ұлына латын, неміс тілі және математиканы үйреткенді жөн көрді. Ордин Нащёкин 1642 жылы Столбово шартынан кейін жаңа орыс-швед шекарасын анықтауға қатысқан шенеуніктердің бірі ретінде мемлекеттік қызметін бастады. Ол сол кезде Ресейде "неміс салты мен әдеттерін" жақсы түсінетін адам ретінде танымал болды. Ордин Нащёкин – шетелдік кітаптарды жинаған алғашқы москвитерлердің бірі болды; бір дерек бойынша, бір ретте шет елден 69 латын еңбегі оған жіберілген. Ордин Нащёкин 1650 жылғы Псков көтерілісі кезіндегі өзінің тапқырлығымен жас патша Алексейдің назарын аударды және оны жеке күштерімен бақылауға алуға жетті. Орыс-швед соғысының (1656–1658) басында ол жоғары лауазымға тағайындалды, онда өзінің қабілетін көрсетті.

Дипломатиялық өкілдіктер

1657 жылы Ордин Нащокин Нарва өзенінде шведтермен келіссөздер жүргізу үшін толық өкілетті министр болып тағайындалды. Ол сол кездегі жалғыз орыс мемлекет қайраткері ретінде есептелді, ол Балтық теңізінің жағалауы, тіпті оның бір бөлігінің өзі Ресей үшін Литвадағы сол аумақтың он еселігінен де құнды екенін түсінуге жете білді. Көптеген әріптестерінің қарсылығына қарамастан, 1658 жылдың желтоқсанында ол үш жылдық Валиесари шартын жасасты, осылайша ресейліктер Ливониядағы барлық басып алған жерлерін өздерінде қалдырды. 1660 жылы Ордин Нащокин 1658 жылғы бітім шартын мәңгілік бейбітшілікке айналдыру үшін екінші конгресске толық өкілетті өкіл ретінде жіберілді. Ол Швециямен бітім шартын ұзарту қажеттігін айтты және Англияның II Карлы солтүстік бейбітшілігін реттеуге шақырылды. Соңында ол Ливонияның Ресей саудасының дамуы үшін маңызды екенін ерекше атап өтті. Оған қарсы шыққандықтан Кардис келісіміне қатысты келіссөздерден бас тартты. Ордин Нащокин 1664 жылы өткен, 1654-1667 жылдар аралығындағы орыс-поляк соғысын аяқтау мақсатында өткен Дуровича конгресіндегі бас өкілетті болды. Ол Нимежа бітім шартын жасасты және оның тырыстықтарының арқасында Ресей Польшамен Андрусово бітім шартын (1667) жасауға қол жеткізді. Ресейге оралғаннан кейін ол бірінші дәрежелі бояр атағын алды және Сыртқы істер министрлігін басқаруға, Ұлы патша мөрінің сақшысы және Ұлы императорлық кеңселердің директоры лауазымдарына ие болды. Шын мәнінде, ол Ресейдің алғашқы канцлері болды.

Кейінгі өмірі мен жетістіктері

Ол алғаш рет экспорт пен импорт бойынша салмақты кедергі келтіретін жол төлемін жойды және Швеция мен Ресей арасындағы тікелей сауда қатынастарын дамыту мақсатында ресейлік саудагерлерді біріктірді. Ол сондай-ақ Ресей, Курляндия және Польша арасындағы пошта жүйесін құрды, сонымен қатар Ресейге газеттер мен вексельдерді енгізді. Двина және Волгадағы алғашқы ресейлік сауда кемелерін салумен де байланысты. Мансабында Ордин Нащёкин көптеген боярлар мен кеңесшілердің шектеулі көзқарасымен және жеке қызғанышымен үнемі күресуге мәжбүр болды. Ол соңғы рет Андрусово бітісін бекіту бойынша келіссөздерде (1669 жылдың қыркүйегі – 1670 жылдың наурызы) қатысты. 1671 жылдың қаңтарында ол патшаның екінші некесіне қатысты, бірақ 1671 жылдың ақпанында қызметтен босатылып, туған жері Псковқа жақын Крипецкий монастыріна шегінді. Мұнда Ордин Нащёкин Антоний есімімен соқпақ киіп, 1680 жылы қайтыс болғанға дейін қайырымдылықпен айналысты. 1911 жылғы «Британ энциклопедиясында» былай делінген: «Ол толығымен жемқорлықтан таза болды, сондықтан моральдық және интеллектуалдық тұрғыдан да замандастарынан жоғары тұрды».