Мириам Хайд: Австралиялық композитор, пианист және ақын
Miriam Hyde
Мириам Хайд (1913-2005) – австралиялық композитор, пианист, педагог және ақын. 150-ден астам фортепиано туындылары, өлеңдері мен оркестрлік шығармалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық композитор, музыкант және жазушы (1913–2005)
Australian composer, musician and writer (1913–2005)
Мириам Беатрис Хайд (15 қаңтар 1913 – 11 қаңтар 2005) – австралиялық композитор, классикалық пианист, музыка педагогы және ақын. Ол фортепианоға арналған 150-ден астам шығарма, 50 ән, сондай-ақ басқа да аспаптық және оркестрлік шығармалар жазды. Сэр Малкольм Сарджент, Констант Ламберт, Георг Шневойт, сэр Бернард Хайнце және Джеффри Саймон сияқты көрнекті дирижерлермен концерттік пианист ретінде өнер көрсетті. Ол өлеңдер жинағын жариялады және автобиографиясын жазды.
Miriam Beatrice Hyde (15 January 191311 January 2005) was an Australian composer, classical pianist, music educator, and poet. She composed over 150 works for piano, 50 songs, other instrumental and orchestral works and performed as a concert pianist with eminent conductors including Sir Malcolm Sargent, Constant Lambert, Georg Schnéevoigt, Sir Bernard Heinze and Geoffrey Simon. She also had books of poetry published, and wrote an autobiography.
Өмір
Хайд 1913 жылы Аделаидада туды, ол Аделаидадағы Торренс Парктің мырзасы және әйелі С.Х. Хайдтың қызы еді. Музыка оның отбасы өмірінің маңызды бөлігі болды: анасы Мюриэль фортепианода ойнап, сабақ берді; тәтесі Кларис Гмайнер Оңтүстік Австралия симфониялық оркестрімен скрипка, альт және арфада ойнады; ал кіші қарындасы Паулин скрипкада ойнап, ән айтты. Оның алғашқы музыка сабақтарын анасы берді, бірақ 1925 жылы ол Аделаидадағы Элдер музыка консерваториясына оқуға стипендия жеңіп алды. 1931 жылы Музыка бакалавры дәрежесін алғаннан кейін ол Лондондағы Корольдік музыка колледжінде 1932 жылдан 1935 жылға дейін білім алды. 1935 жылы ол Малькольм Сарджент басқаруымен Бетховеннің 4-ші фортепиано концертін, ал Констант Ламберт басқаруымен Лондон симфониялық оркестрімен өзінің 2-ші фортепиано концертін орындады. Ол сол кездегі ұлы музыканттардың көптеген өкілдерін көрді, соның ішінде Рахманинов, Стравинский, Прокофьев, Ехуди Менухин және Элизабет Шуманды. Ол ондаған жылдар бойы композитор, концерттік орындаушы, мұғалім, емтиханатор және лектор болып жұмыс істеді. Осы жерде ол күйеуі Маркус Эдвардспен танысты, 1939 жылы үйленді және екеуі Кристин (1950) және Роберт (1951) есімді екі балаға ие болды. 1991 жылы Австралия орденінің офицері атағын алды. 1993 жылы Маккуори университеті оған құрметті докторлық дәрежесін берді, ал 2004 жылы Австралиялық Орындаушылар Қауымдастығы мен Австралиялық Музыка Орталығының Классикалық Музыка Сыйлықтарында Австралия музыкасына қосқан үлкен еңбегі үшін марапатталды. Ол Оңтүстік Австралия Музыка Мұғалімдері Қауымдастығының (MTASA) бас қамқоршысы болып тағайындалды және Қауымдастық үшін Мириам Хайд сыйлығын құрды. 1991 жылы оның «Толық Ұйлес» атты автобиографиясы жарық көрді. 1993 жылы 80 жасқа толған күні ол ел бойынша бірқатар концерттер берді. 89 жасында Соломон Бард басқаруымен Стретфилд симфониялық оркестрімен өзінің 2-ші фортепиано концертін соңғы рет орындады. 2003 жылы оның 90 жасқа толуы бүкіл Австралияда концерттер мен радиохабарлар арқылы атап өтілді. 1990 жылдардың ортасынан бастап, тіпті 2005 жылы қайтыс болғаннан кейін де The Keys Press (Перт) және Wirripang Pty Ltd (Wollongong) фортепиано, камералық музыка және вокал үшін 100-ден астам қолжазбасын жариялады. Мириам Хайд 2005 жылы 92 жасқа толуға бірнеше күн қалғанда дүние салды.
Hyde was born in Adelaide in 1913, a daughter of Mr and Mrs C. H. Hyde of Torrens Park, Adelaide. Music was an important part of her family life: her mother, Muriel, played and taught piano; her aunt, Clarice Gmeiner, played violin, viola and harp with the South Australian Symphony Orchestra; and her younger sister, Pauline, played violin and sang. Her early music lessons were provided by her mother, but in 1925 she won a scholarship to attend the Elder Conservatorium of Music in Adelaide. After graduating with her Bachelor of Music degree in 1931, she won an Elder Overseas Scholarship to the Royal College of Music in London, which she attended from 1932 to 1935. In 1935, she performed Beethoven's Piano Concerto No. 4 under Malcolm Sargent, and her own Piano Concerto No. 2 with the London Symphony Orchestra conducted by Constant Lambert. She saw many of the great musicians of the time, including Rachmaninoff, Stravinsky, Prokofiev, Yehudi Menuhin and Elisabeth Schumann. where she worked for several decades as a composer, recitalist, teacher, examiner and lecturer. It was here that she also met her husband, Marcus Edwards, whom she married in 1939 and with whom she had two children, Christine (1950) and Robert (1951). and in 1991 was made an Officer of the Order of Australia (AO). She was awarded an honorary doctorate by Macquarie University in 1993, and in 2004 she received an award for Distinguished Services to Australian Music at the Australasian Performing Right Association and Australian Music Centre Classical Music Awards. She was appointed Patron of the Music Teachers' Association of South Australia (MTASA) and established the Miriam Hyde Award for the Association. In 1991 her autobiography was published, titled Complete Accord. She celebrated her 80th birthday in 1993 by giving a series of recitals throughout the country. At the age of 89, she gave her last performance of her Piano Concerto No. 2, with the Strathfield Symphony Orchestra conducted by Solomon Bard. Her 90th birthday in 2003 was marked with concerts and broadcasts throughout Australia. From the mid 1990s onwards, continuing after her death in 2005, The Keys Press (Perth) and Wirripang Pty Ltd (Wollongong) published more than 100 of her manuscripts for piano, chamber music and voice. Miriam Hyde died in 2005, a few days before her 92nd birthday.
Жазу
Сөздерді поэзиялық формада білдіру Мириам Хайд үшін музыканы білдірумен бірдей маңызға ие болды. 1992 жылы түсірілген сұхбатында ол өзінің сезімдерінің сөздер арқылы немесе музыка арқылы көрініс беруінің көбінесе жай ғана мүмкіндікке байланысты екенін айтты. Оның өлеңдерінің үш жинағы Economy Press, Аделаида баспасынан жарық көрді: The Bliss of Solitude (1941), A Few Poems (1942) және Dawn to Dusk (1947?). Ол өзінің автобиографиясын да жазды, «Толық үйлесім» (1991, Currency Press), ал кітаптан түскен гонорарды 1931 жылы жеңіп алған Елдер стипендиясына сыйлады.
The expression of words in a poetic form meant as much to Miriam Hyde as the expression of music. In an interview filmed in 1992 she revealed that it was often a matter of chance whether her impressions would be embodied in words or in music. Three selections of her poetry were published by the Economy Press, Adelaide: The Bliss of Solitude (1941), A Few Poems (1942) and Dawn to Dusk (1947?). She also wrote her autobiography, Complete Accord (1991, Currency Press) and donated the royalties to the Elder Scholarship that she won in 1931.