Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Бомбей" немесе "қара ағаш" термині бастапқыда Бомбей (қазіргі Мумбаи) қаласында және Үндістанның Сурат және Ахмадабад қалаларында өндірілген жиһаздың кең класына қатысты. Қолданылатын ағаш – Шишам немесе қара ағаш (Dalbergia), қатты талшықты, қара түсті ағаш, дұрыс өңделгенде әдемі табиғи жылтырқақты алады. "Бомбей" жиһазының көп бөлігі сымбатысыз және әдемі емес пішіндес, сарапшылардың, мысалы, сэр Джордж Бёрдвудтың айтуынша, бұл кемшіліктердің себебі түпкілікті үлгілердің голландтық болуында. Дегенмен, гүл қоятын тұғырлар, кішкентай үстелдер және әшекейлік тұғырлар сияқты кішкентай бұйымдардың кейбіреулерінің пішіні өте әдемі, ал сапалы үлгілері коллекционерлер арасында жоғары бағаланады. Жақсы үлгілердегі ою-өрнек тігізгіштей келеді, оның ішкі сұлулығынан бөлек, шебердің бұйымның мақсатына сәйкес дизайнын жасаудағы тапқырлығымен де тартымды. "Бомбей" жиһазының ең көркем түрлерін жасаушы жұмысшылар – мұрагерлік дәстүрі бар ерекше топ. Көбінесе адам тек бір үлгіні біледі, ол оған әкесінен берілген, ал әкесі оны өз әкесінен алған. 1900 жылдардың басында еуропалықтардың қолдауымен, батыс үлгісіндегі жиһазға жергілікті жұмыстың элементтерін енгізу арқылы өнеркәсіпті жаңғыртуға белгілі бір деңгейде сәттілікпен тырысылды. Бірақ, көбінесе дәстүрлі үлгілер сақталды. "Бомбей" қораптары ағашқа геометриялық өрнектермен инкрустацияланған. Инкрустация материалдарына сым, сандал ағашы, саппан ағашы, эбонит, піл сүйегі және бұғы мүйізі кіреді, ал осы әр түрлі материалдардың ұсақ бөліктерінің үйлесімінен туындайтын әсер ерекше және бірегей.
The term "Bombay" or "blackwood" applies to a rather extensive class of furniture pieces originally manufactured in the city of Bombay (now Mumbai) and in the towns of Surat and Ahmedabad in India. The wood used is Shisham or blackwood (Dalbergia), a hard grained dark colored timber which with proper treatment assumes a beautiful natural polish. Much of the so called Bombay furniture is clumsy and inelegant in form, defects which it is suggested by experts, like Sir George Birdwood, it owes to the circumstance that the original models were Dutch. Some of the smaller articles, such as flower stands, small tables, and ornamental stands, are, however, of exceedingly graceful contour, and good examples are highly prized by collectors. The carving at its best is lace like in character, and apart from its inherent beauty is attractive on account of the ingenuity shown by the worker in adapting his design in detail to the purpose of the article he is fashioning. The workmen who manufacture the most artistic Bombay furniture are a special class with inherited traditions. Often a man knows only one design, which has been transmitted to him by his father, who in his turn had had it from his father before him. In the early 1900s under European auspices efforts were made with a certain measure of success to modernize the industry by introducing portions of the native work into furniture of Western design. In the main, however, the conventional patterns were still adhered to. Bombay boxes are inlaid in geometrical patterns on wood. The inlaying materials consist of the wire, sandal wood, sappanwood, ebony, ivory and stags' horns, and the effect produced by the combination of minute pieces of these various substances is altogether peculiar and distinctive.