Әскери шабуыл: бомбалау, артиллериялық оқтар, қалаларға шабуылдар туралы мағлұмат. Соғыс тактикасы, тарихы және мақсаты. Қорғаныссыз нысандарға шабуыл.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Артиллерия атысымен әскери шабуыл.
Military attack by artillery fire
Бомбалау – артиллерия атысы немесе ұшақтардан бекіністерге, жауынгерлерге, қалалар мен ғимараттарға бомба тастау арқылы жасалатын шабуыл. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін бұл термин қорғанышсыз нысандарды, үйлерді, қоғамдық ғимараттарды және т.б. бомбалауға ғана қолданылған. Бұл термин форттарға немесе бекіністі позицияларға пехота шабуылына дайындық ретінде артиллериялық шабуылдарды сипаттау үшін шала қолданылған. Содан бері ол артиллерия немесе жақын қашықтықтағы тактикалық зымырандармен жүзеге асырылатын кез келген жаппай шабуылды, сондай-ақ кейіннен ұшақтармен немесе алыс қашықтықтағы зымырандармен жүзеге асырылатын әуе шабуылдарын білдіреді.
A bombardment is an attack by artillery fire or by dropping bombs from aircraft on fortifications, combatants, or cities and buildings. Prior to World War I, the term was only applied to the bombardment of defenseless or undefended objects, houses, public buildings, etc. It was only loosely employed to describe artillery attacks upon forts or fortified positions in preparation for assaults by infantry. Since then, it has come to mean any mass attack delivered by artillery or short range tactical missiles, and later, aerial bombardment delivered by aircraft or long range missiles.
Тарих
Бұрынғы қатаң мағынасында бұл термин тек қарсыласын басып тастау мақсатымен шабуылдаушының қорғанышсыз немесе қорғанысы жоқ объектілерді, үйлерді, қоғамдық ғимараттарды және т.б. бомбалауына қатысты қолданылған, әсіресе қоршалған жердің азаматтық халқы мен билік органдарын әскери қолбасшыны жердің нақты қорғанысы күйреуден бұрын капитуляциялауға көндіру үшін. Осы мақсатқа жету үшін артиллерияны қолдану әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін кең таралған еді; содан бері алыс қашықтықтан артиллериялық шабуылдармен қатар, ұшақтармен немесе зымырандармен жүзеге асырылатын әуе шабуылдары да қосылды. Бомбалау тек мақсатына жете алады, егер жауынгер емес азаматтарға келтірілген қасірет олардың рухын сындыруға жеткілікті болса және командир сол қасіреттерге ықпал етуге немесе мәжбүрлеуге рұқсат берсе. Бомбалау туралы қорқыту кейде нысананы қарсылық таныс қылмай берілуге мәжбүрлейді, бірақ оның орындалуы сәттілікке жеткен жағдайлар сирек; әдетте, бекем командир болған жағдайда бомбалау өз мақсатына жете алмайды. Сонымен қатар, ірі нысанаға қасақана интенсивті атыс, бекіністерге бағытталған баяу, тұрақты және өте дәл артиллериялық шабуылдардан айырмашылығы, көп мөлшерде оқ-дәрі жұмсауды және шабуылдың артиллериялық құралдарын тозуды талап етеді. Дегенмен, гарнизон мен азаматтық халықтың қайраттылығын сынау үшін бомбалау жиі қолданылады, мысалы, 1870 жылғы Страсбургты қоршау. Бұл термин жиырмасыншы ғасырда бір армияның екінші армияға қарсы жаппай артиллериялық шабуылдарын қамтиды, мысалы, 1916 жылғы Соммаға шабуыл алдындағы фронттың барлық бойындағы бомбалау немесе Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі «Уран» операциясының алдындағы жаппай бомбалау.
In its old strict sense, the term was only applied to the bombardment of defenseless or undefended objects, houses, public buildings, etc., by an assailant with the object of disheartening his opponent, and specially to force the civilian population and authorities of a besieged place to persuade their military commander to capitulate before the actual defenses of the place have been reduced to impotence. The practice of employing artillery to achieve these ends was especially common up until World War I; since then long range artillery bombardment has been joined by aerial bombardment delivered by aircraft or missiles. Bombardment can only achieve its objective when the amount of suffering inflicted upon non combatants is sufficient to break down their resolution, and when the commander permits himself to be influenced or coerced by the sufferers. A threat of bombardment will sometimes induce the target to surrender, but instances of its fulfillment being followed by success are rare; in general, with a determined commander, bombardments fail in their objective. Further, intentionally intense fire at a large target, unlike the slow, steady and minutely accurate artillery attacks directed upon the fortifications, requires the expenditure of large quantities of ammunition and wears out the guns of the attack. Bombardments are, however, frequently resorted to in order to test the temper of the garrison and the civilian population, a notable instance being the Siege of Strasbourg in 1870. The term has evolved during the twentieth century to incorporate broader massed artillery attacks by one army against another, for example the front wide bombardment prior to the 1916 attack on the Somme or the massed bombardments preceding Operation Uranus during World War II.