Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның бірлескен регенті (1346 жылы қайтыс болды)
Joint Regent of Scotland (died 1346)
Джон Рэндольф, Морейдің 3-графы (1346 жылдың 17 қазанында қайтыс болды) Шотландияның Давид II патшалығындағы маңызды тұлға болды және бір кезде Шотландияның бірлескен регенті қызметін атқарды.
John Randolph, 3rd Earl of Moray (died 17 October 1346) was an important figure in the reign of David II of Scotland, and was for a time joint Regent of Scotland.
Отбасы
Ол атақты Томас Рэндольфтің, Морейдің 1-ші графының, Роберт Брюстің қарулас серігінің ұлы болды. 1332 жылы Дуплин Мур шайқасында үлкен ағасы Томас, 2-ші граф қаза болғаннан кейін, Джон графтыққа мұрагер болды. Ол Данбар графесі Агнес Рэндольфтің бауыры, кейде "Қара Агнес" деп аталады. Оның әпкесі Изобельдің қызы Агнес Данбар, Шотландияның Давид II-нің сүйіктісі болған.
He was son of the famous Thomas Randolph, 1st Earl of Moray, a companion in arms of Robert the Bruce. Upon the death of his elder brother Thomas, 2nd Earl at the Battle of Dupplin Moor in 1332, John succeeded to the earldom. He was brother to Agnes Randolph, Countess of Dunbar, sometimes referred to as "Black Agnes". His sister Isobel's daughter Agnes Dunbar, was the mistress of David II of Scotland.
Әскери науқандар
Ол бірден өзінің егемендігі мен туысы Дәуіт II патшаның атынан қару алып, 1332 жылдың желтоқсан айында Аннан шайқасында Эдвард Баллиолды күтпеген шабуылмен жеңіске жеткізді. 1333 жылдың 19 шілдесінде Халидон төбесі шайқасында ол шотланд армиясының бірінші бөліміне басшылық етті, оған сэр Эндрю Фрейзер және оның екі бауыры Саймон мен Джеймс қолдау көрсетті. Ол ондағы қанағатсыз жағдайдан қашып, Францияға шегінді.
He at once took up arms on behalf of his sovereign and cousin King David II and surprised and defeated Edward Balliol at the Battle of Annan in December 1332. At the Battle of Halidon Hill on 19 July 1333, he commanded the first division of the Scots' Army, supported by Sir Andrew Fraser and his two brothers, Simon and James. Escaping from the carnage there he retired to France.
Регенттік
Джон келесі жылы Шотландияға оралды, сол кезде ол және Шотландияның Жоғары басқарушысы (болашақ Шотландия королі Роберт II) бірлескен регенттер болып тағайындалды және елде тәртіп орнатуға кірісті. Ол Шотландиядағы ағылшын әскерлерінің қолбасшысы, Атолл графы Коминды тұтқынға алды, бірақ ол Шотландия тәжіне адалдыққа серт берген соң босатылды. Дегенмен, Комин сертін елемей, ағылшын лагеріне қайтып, жауласуды жаңартты. 1335 жылдың тамызында Эдинбург маңындағы Бург Мьюрде ағылшыздардың графы Гви де Намурдың басқаруымен фламандтік қосымша әскерлеріне шабуыл жасап, оларды жеңіліске ұшыратты. Бірақ графты шекараға қарай эскорттап алып бара жатып, ол тұзаққа түсіп, Джедбургтің (ағылшын) қараушысы Уильям де Прессеннің қолына түсті. Ол алдымен Ноттингем қамалында, содан кейін Лондон мұнарасында қамалды. 1340 жылдың 25 шілдесінде ол Виндзор қамалына ауыстырылды. 1341 жылы ол француз тұтқыны Солсбери графымен айырбасталды, одан кейін Морей Шотландияға қайтып келді.
John returned to Scotland the following year, when he and the High Steward of Scotland (the future King Robert II of Scotland) were appointed joint Regents, and set about trying to restore order to the nation. He was successful in taking prisoner the Comyn Earl of Atholl, commander of the English forces in Scotland, but, on his swearing allegiance to the Scottish Crown he was set free. Comyn, however, disregarded his oath, returned to the English camp, and resumed his hostilities. In August 1335 led an attack on the Burgh Muir near Edinburgh against a body of Flemish auxiliaries in the English service, under Count Guy de Namur, and forced them to surrender. But escorting the Count to the Borders he fell into an ambush and was made prisoner by William de Pressen, (English) Warden of Jedburgh. He was confined first at Nottingham Castle, and afterwards in the Tower of London. On 25 July 1340, he was removed to Windsor Castle. In 1341 he was exchanged for the Earl of Salisbury, a prisoner with the French, and Moray then returned to Scotland.
Соңғы шайқас
1346 жылы ақпанда ол Шотландияның Давид II-імен бірге Англияға шабуыл жасады. Невиллдің кресті шайқасында, Дурхам қаласының сыртында, 17 қазан 1346 жылы Джон Лиддесдейл рыцары Дугласпен бірге шотланд армиясының оң қанатына басшылық етті. Ол ағылшындардың бірінші шабуылында қаза тапты. Ол Евфемия де Россқа үйленген, бірақ олардың балалары болмады. Оның қайтысынан кейін Морей графының титулы тәжге қайта оралды, бірақ кейін оның жүрегі туысы Джон Данбарға берілді.
In February 1346 he invaded England with David II of Scotland. At the Battle of Neville's Cross, outside Durham, on 17 October 1346 John, with Douglas, Knight of Liddesdale, commanded the right wing of the Scottish army. He was killed during the first English attack. He was married to Euphemia de Ross but the marriage was childless. On his death the earldom of Moray reverted to the Crown, but was later given to his nephew, John Dunbar.