Жан Рошфор: Француз актерінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Француз актері (1930–2017)

Жан Рауль Роберт Рошфор (ʒã ʁɔʃ.fɔʁ; 29 сәуір 1930 – 9 қазан 2017) – француз актері. Ол өмірінде көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде 1999 жылы «Сезар» сыйлығының арнайы құрметті сыйлығын алды.

Өмір және мансап

Рошфор 1930 жылғы 29 сәуірде Францияның Парижі қаласында бретондық ата-аналар отбасында дүниеге келген. Руан қаласындағы Пьер Корнель лицейінде білім алған. Он тоғыз жасында ол Бланш көшесіндегі драмалық өнер орталығына түсті. Кейін Ұлттық консерваторияда оқыды. 1953 жылы әскери қызметтен кейін жеті жыл Compagnie Grenier Hussenot театрында актер болып жұмыс істеді. Ол драмалық және комедиялық рөлдерді ойнау қабілетімен танылды. Содан кейін теледидар мен кинода актерлікпен айналысып, режиссерлікпен де шұғылданды. «Картуш», «Капитан Фракасс» және «Marvelous Angelique» фильмдеріндегі эпизодтық рөлдерден кейін, 1972 жылы «От үйі» фильмінде Анни Жирардомен бірге әйелі, ал Клод Жадпен бірге қызы рөлінде ойнап, алғашқы маңызды рөлін ойнады. Бұл драмада ол отбасын он жылға тастап кетіп, содан кейін қайта оралатын ер адамды сомдады. Фильмде ол 41 жастағы, ересек балалары бар әке рөлінде ойнады (жас Клод Жадқа 23 жас болған). Ол жасы үлкен көріну үшін өзінің таңбасы – 1996 жылы «Күлкілі» фильмі үшін бір рет қана алынған бауырын өсірді. Төрт жылдан кейін «Pardon Mon Affaire» орта жастағы дағдарыс комедиясында Ани Дюперемен қарым-қатынас үшін Даниэль Делорммен некелік өмірін тәуекелге тіккен ер адам рөлінде басты рөлді ойнады. Осы фильмтің сәттілігінің арқасында Рошфор үлкен танымалдылыққа ие болды. 1972 жылы Ив Роберттің «Le Grand Blond avec une chaussure noire» комедиясында Пьер Ришармен бірге Луи Тулуз рөлін ойнады. 1974 жылы Роберттің режиссерлігімен түсірілген «Le Retour du grand blond» фильмінің жалғасында да осы рөлді сомдады. 1998 жылы «Le Comte de Monte Cristo» мини-сериалында Жерар Депардьемен бірге «Фернан де Морсерф» рөлін ойнады. «Картуш» фильмін түсірген кезде аттар мен ат спортына деген құштарлығын білді. Содан бері жылқы өсіріп, «Le Haras de Villequoy» ат фермасына ие болды. Оның құмарлығы 2004 жылы француз теледидарында жылқыға кеңесші болып жұмыс істеуге әкелді. Ол екі рет «Сезар» сыйлығын жеңіп алды: 1976 жылы «Que la fête commence» фильмі үшін «Үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша, ал 1978 жылы «Le Crabe tambour» үшін «Үздік актер» номинациясы бойынша. 1980-ші жылдары ол Лаури Мейннің орнына «Пух бұрышына қош келдіңіз» француз нұсқасының баяндаушысы болды. Бұл оны сол кездегі балалар арасында танымал етті, ал Disney оны өзінің классикалық фильмдерінің бірнеше аудио нұсқаларын жазуға шақырды. 1990-шы жылдары ол «Les Grands Ducs» комедиясына оралды, онда ол ұқсас мансапқа ие болған өзінің буын өкілдері – Филипп Нуаре және Жан-Пьер Мариэльмен бірге ойнады. Ол режиссер Терри Гиллиамның «өте керемет Кихот» деп тапқаннан кейін «Дон Кихотты өлтірген адам» фильмінде басты рөлді ойнауға дайын болды. Рошфор осы рөл үшін ағылшын тілін үйренді. Алайда, өндірістік проблемалардың арасында ол дискідегі кілегейден зардап шеге бастады. Айлар бойы түсірілімге қатыса алмағандықтан, фильмнің түсірілімі тоқтатылды. Бұл сәтсіз өндіріс туралы «Lost in La Mancha» деректі фильмі түсірілді. 1960 жылы ол Александра Москваға үйленді, екеуінің екі баласы болды: Мари (1962) және Жюльен (1965). Актриса-режиссер Николь Гарсиядан оның Пьер деген ұлы да болды. Франсуаза Видальмен екінші некеде екі баласы болды, Луиза (1990) және Клеменс (1992).

Rochefort was born on 29 April 1930 in Paris, France, to Breton parents. He was educated at the Lycée Pierre Corneille in Rouen. Rochefort was nineteen years old when he entered the Centre d'Art Dramatique de la rue Blanche. Later he joined the Conservatoire National. After completing his national service in 1953, he worked with the Compagnie Grenier Hussenot as a theatre actor for seven years. There he was noticed for his ability to play both drama and comedy. He then became a television and cinema actor, and also worked as director. After some supporting roles in Cartouche, Captain Fracasse and in Marvelous Angelique, Rochefort played his first big role with Annie Girardot as his wife and Claude Jade as his daughter in Hearth Fires in 1972. In this drama, he starred as a man who leaves his family for ten years before returning. In this film he played with 41 years a family father of adult children (the young Claude Jade was already 23). To appear older, he grew a moustache, his trademark, which he had removed only once in 1996 for Ridicule. Four years after Hearth Fires he was the leading star of the midlife crisis comedy Pardon Mon Affaire as a man who risks his married life with Danièle Delorme for an affair with Anny Duperey. Thanks to the success of this film, Rochefort achieved big popularity. In 1972, he starred opposite Pierre Richard as Chief of Counter Espionage Louis Toulouse in the Yves Robert comedy Le Grand Blond avec une chaussure noire, a role he reprised in the 1974 sequel Le Retour du grand blond, also directed by Robert. In 1998, he starred as "Fernand de Morcerf" opposite Gerard Depardieu in the mini series Le Comte de Monte Cristo. In his thirties during the shooting of Cartouche, he discovered his passion for horses and equestrianism. He was a horse breeder since then and owned Le Haras de Villequoy. His passion led him to become a horse consultant for French television in 2004. He won two César Awards: in 1976, Best Supporting Actor for Que la fête commence; and in 1978, Best Actor for Le Crabe tambour. In the eighties, he became the narrator of the French version of Welcome to Pooh Corner, replacing Laurie Main. This made him popular with children at the time and Disney hired him to record several audio versions of their classic movies. In the 1990s, he returned to comedy with Les Grands Ducs where he played alongside two other actors of his generation with a similar career, Philippe Noiret and Jean Pierre Marielle. He was set to play the lead role in The Man Who Killed Don Quixote, after being found as "the perfect Quixote" by director Terry Gilliam. Rochefort learned to speak English just for the part. Unfortunately, amongst other production problems, he began suffering from a herniated disc. Unable to film for months, production was cancelled. A documentary, Lost in La Mancha, was made about the failed production. In 1960, he married Alexandra Moscwa, with whom he had two children: Marie (1962) and Julien (1965). With actress filmmaker Nicole Garcia, he also had a son Pierre. Through his second marriage with Françoise Vidal, he had two children, Louise (1990) and Clémence (1992).

Өлім

Рошфор 9 қазан күні 2017 жылы 87 жасында дүние салды.

Марапаттар

Рошфор мансабы бойында көптеген марапаттарға ие болды, ең бастысы – үш «Сезар» сыйлығы: «Que La Fête Commence» фильмі үшін «Ең үздік қосалқы актер», «Le Crabe Tambour» үшін «Ең үздік актер» және 1999 жылғы құрметті сыйлық. Ол тағы да көптеген марапаттарға үміткер болды.