Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Kaslo and Slocan Railway (K&S) - Канаданың батысындағы Британ Колумбиясының оңтүстік-шығысындағы Батыс Кутенай аймағында қызмет еткен тарихи темір жол. K&S Касло және Сандон қалаларын байланыстырды. Алғашқыда тар салмақты темір жол болған, кейін стандартты салмаққа қайта жаңартылды.
The Kaslo and Slocan Railway (K&S) is a historic railway that operated in the West Kootenay region of southeastern British Columbia in western Canada. The K&S connected Kaslo and Sandon. Initially a narrow gauge railway, the line was later rebuilt to standard gauge.
Ұсыныс
1891 жылы Слокан жотасында күміс табылғаннан кейін кен өндірісінің өркендеуі басталды. Кенді тасымалдау үшін темір жол коммерциялық кен өндірісі үшін маңызды болды. 1892 жылы провинция Джон Хендриге стандартты кеңдіктегі желі құруға рұқсат берді, ол 1894 жылы 3 фут (1 метр) тар кеңдікке өзгертілді. Батыс терминалы Кодиде, ал тармақ желісі Сандонға дейін салынбақ болған. 1893 жылдың мамырындағы қор нарығының күйреуі және күміс бағасының төмендеуі экономиканы нашарлатты, бұл құрылыстың кешігуіне және тар кеңдікті таңдауға әкелді. Бұл шешім құрылыс құнын екі есеге азайтты. Кутенэй көліндегі бу кемелері Каслодан оңтүстікке қарай Бес Миль Пойнтқа (Нельсонның шығысына қарай) қатынайтын, ол Нельсон және Форт-Шеппард темір жолымен байланысатын.
The 1891 discovery of silver in the Slocan Range created a mining boom. A railway to transport ore was crucial for commercial mining. In 1892, the province issued the charter to promoter John Hendry for a standard gauge line, amended to 3 feet (1 m) narrow gauge in 1894. Planned was a western terminal at Cody, with a spur to Sandon. The May 1893 stock market collapse and drop in the silver price depressed the economy, which delayed construction and prompted the narrow gauge decision. This choice halved construction costs. Steamboat connections on Kootenay Lake were southward from Kaslo to Five Mile Point (east of Nelson), which linked with the Nelson and Fort Sheppard Railway.
Құрылыс
1893 жылы Ұлы Солтүстік темір жолы (GN) жобаны қаржыландыруға келісті. Foley Bros & Guthrie компаниясы негізгі мердігерлер болды. 1895 жылдың мамыр айында жол жұмыстары басталды. Porter Bros. компаниясы тіреулерді, Каслодағы теміржол портын және жол төсеудің көп бөлігін жүргізді. Батыс бағыттағы рельс сол қазан айында Сандонның жаңа терминалына жетті. Жолдың ұзындығы 28,2 миль (45 км) құрады, оның 24,4 милі (39 км) үшін жер берілді.
In 1893, the Great Northern Railway (GN) agreed to fund the project. Foley Bros & Guthrie were the principal contractors. Grading began in May 1895. Porter Bros. were the subcontractors for the trestles, the railway wharf at Kaslo, and most of the tracklaying. The westward rail head reached the revised terminal of Sandon that October. The route was 28.2 mile (45 km) of which 24.4 mile (39 km) attracted a per mile land grant.
Операция
1895 жылғы қарашада алғашқы кен тасымалданды. Келесі айда, Канадалық Тынық мұхит темір жолының (CP) еншілес компаниясы N&S-пен болған дау-жанжал зорлық-зомбылыққа ұласты. K&S бастапқыда N&S-тен төмен баға ұсынғандықтан Slocan кенінің 80 пайызынан астамын тасымалдады, бірақ көбінесе кен орындарына темір жолдың жақындығы тасымалдаушыны анықтады. Баға соғысын болдырмауға келісім жасалып, шартты бітімге қол жеткізілді. Қардан қорғайтын құрылыстар болмағандықтан, қар көшкіндері жолды бірнеше күнге жапты. Бұл маршрут Канададағы бір пойыз шақырымына ең жоғары шығынға түсті. 1897 жылғы ақпанда K&S айналмалы қар жинағыш алды, ал 1899 жылдың соңында Лакки Джим қардан қорғайтын құрылысы салынды. Дегенмен, ағаш, лай және тас құлағаннан жол бойындағы тіреулер мен жолдар қирады. Касло-Сандон-Коди жолаушылар және жүк тасымалы күнделікті жүргізілді, бірақ Сандон-Коди 1901 жылғы қарашада аптасына екі ретке дейін азайтылды. 1898 жылға қарай K&S пайдалы операциялық табыс көрсетті. Пойыз шақырымына шаққандағы табыс Канададағы ең жақсы көрсеткіштердің бірі болды, бірақ шығындар ең жоғары деңгейде болды. Өзара байланысты кәсіпорындарды біріктіру мақсатында, Kootenay Railway and Navigation Co. (KR&N), жаңа кәсіпорын және GN еншілес компаниясы, сол жылы бастапқы инвесторлардан K&S-ті сатып алды. 1900 жылы KR&N, 1906 жылы сатып алынған 2857 акцияны есептемегенде, GN-нің толыққанды еншілес компаниясына айналды.
In November 1895, the first ore was carried. The next month, disputes with the N&S, a Canadian Pacific Railway (CP) subsidiary, led to violent confrontations. Initially offering lower rates than the N&S, the K&S carried over 80 per cent of Slocan ore, but the proximity of track to the mines determined the carrier in most instances. Agreeing to avoid rate wars, a tenuous truce existed. In the absence of snow sheds, avalanches closed the line for days. The route incurred the highest expense per train mile in Canada. The K&S received a rotary snowplow in February 1897, and the Lucky Jim snowshed was erected in late 1899. However, slides comprising timber, mud, and rock, destroyed trestles and track throughout the life of the line. The Kaslo–Sandon–Cody passenger and freight service was daily, but Sandon–Cody reduced to twice weekly in November 1901. By 1898, the K&S showed a healthy operating profit. Earnings per train mile ranked among the best in Canada, but costs were among the worst. Consolidating related enterprises, the Kootenay Railway and Navigation Co. (KR&N), a new venture and GN subsidiary, acquired the K&S from the original investors that year. In 1900, apart from 2,857 shares acquired in 1906, the KR&N became a wholly owned GN subsidiary.
Өлім
Жол қозғалысының төмендеуі 1902 жылы аралас пойыздарға әкелді, ол операциялық табысқа қол жеткізген соңғы жыл болды. 1904 жылы CP желіні сатып алу туралы ұсыныстан бас тартты. Келесі жылы Коди қаласына жоспарлы қызмет тоқтатылды. 1908 жылдың мамыр айындағы сырғулар МакГиган өзенінің көпірін қалыпты қозғалыс үшін қауіпсіз емес деп жариялады. Соңғы тауарлық пойыз сол қарашада Сандоннан шықты, осылайша МакГиган батыс терминалына айналды. 1909 жылдың қазан айында уақытша көпір жөндеу жұмыстары жабық учаскені ашты, бұл рельстер мен басқа да инфрақұрылымды алып кетуге мүмкіндік берді. 1910 жылдың шілдесінде орман өрті Спраулден батысқа қарайғы барлық нәрсені жойды, ол жаңа батыс терминалы болды. CP сатып алуға деген қызығушылық танытпағанын қайталады, содан кейін GN 1911 жылдың қаңтарында жұмысын тоқтатты.
Declining traffic led to mixed trains by 1902, the final year to achieve an operating profit. In 1904, CP declined an offer to buy the line. The next year, scheduled service to Cody ceased. In May 1908, slides rendered McGuigan Creek bridge unsafe for regular traffic. The final commercial train ran from Sandon that November, making McGuigan the western terminal. In October 1909, temporary bridge repairs reopened the closed section to facilitate the removal of track and sundry infrastructure. In July 1910, a forest fire destroyed almost everything west of Sproule's, which became the revised western terminal. CP having reiterated disinterest in a purchase, GN ceased operations in January 1911.
Жаңғыру
1911 жылы мамыр айында жергілікті синдикат K&S темір жолын 25 000 долларға сатып алды. Пойыздар жаз бойы 12 мильге дейін, ал желтоқсан мен қаңтар айларында Спроульге дейін қатынайтын. Қызмет келесі сәуірде қайта жаңартылды. 1912 жылы мамыр айында CP басқаруды қолға алды, бірақ Спроульге тұрақты қызмет шілде айына дейін тоқтатылды. Рождестводан кейінге дейін жұмыс істеген желі, қайта құруға қажетті материалдарды да тасымалдады. 1913 жылдың наурыз айынан бастап құрылыс пойыздары жүріп өтті, ал маусым айынан бастап тұрақты қызмет қайта басталды. Қалған тар табанды құрал-жабдықтар 1914 жылдың сәуір айында алынып тасталды.
In May 1911, a local syndicate bought the K&S for $25,000. Trains ran throughout the summer as far as Mile 12 and to Sproule's in December and January. Service resumed the following April. CP assumed control in May 1912, but regular service to Sproule's was suspended until July. Operational until just after Christmas, the line also carried materials for the rebuild. Construction trains operated from March 1913 and regular service from June. The remaining narrow gauge equipment was withdrawn around April 1914.
Ұсыныс
1911 жылдың күзінде 313 000 долларлық қайта құру сметасы CP компаниясын жобаны жалғастырудан тоқтатты. Бірақ, провинциялық үкімет ірі қаржылық көмек ұсынды, ол 100 000 доллар көлеміндегі гранттан және басқа аймақтардағы жер жеңілдіктерін қайта сатып алудан тұрды, осы арқылы 1 626 030 доллар түсті, оның ішінде 25 000 долларлық сатып алу құны ескерілді.
In fall 1911, a $313,000 reconstruction estimate deterred CP from proceeding. However, the provincial government offered a large cash injection, which comprised a $100,000 grant and the repurchase of land grants elsewhere yielding $1,626,030, less the $25,000 purchase price.
Құрылыс
Қайта құру екі бағыттан бірдей басталды. Parapet тоғысында, Three Forks-тан шығысқа қарай, Seaton Creek-ті кесіп өтуге дейін жол екі есе кері бұрылды. 1912 жылдың жазында рельстер төселе бастады. Parapet–Zincton учаскесі үшін топырақ қазу жұмыстары парлық қазығышпен жүргізіліп, 1912 жылдың қыркүйегінде пайдалануға берілді. Екі жылдан астам үзілістен кейін Lucky Jim кеніші кен жеткізуді қайта бастады. Келесі айда Zincton–Whitewater учаскесіне жол жасама жұмыстары басталды. Бар болған рельстер уақытша стандартты өлшемге ауыстырылды. Қараша айында кен кеніштен тасыла бастады. Ал келесі айда тұрақты рельстер пайдалануға берілді. 1913 жылдың қарашасында шығысқа қарайғы құрылыс 12 мильге, содан кейін Каслоға жетті. 1914 жылдың жазында жол балластпен нығайтылып, Каслода айналмалы платформа орнатылды. Күзде Каслода жаңа станция ғимараты ашылды.
Reconstruction commenced from both ends. At Parapet junction, east of Three Forks, the right of way doubled back before crossing Seaton Creek. Tracklaying commenced in summer 1912. A steam shovel excavated the grade for Parapet–Zincton, which opened in September 1912. After a hiatus exceeding two years, the Lucky Jim Mine resumed shipping ore. The next month, grading commenced for Zincton–Whitewater. The existing track was temporarily changed to standard gauge. In November, ore was moving from the mine. The permanent track opened the following month. In November 1913, the eastward advance reached Mile 12 and then Kaslo. During summer 1914, the route was ballasted and a turntable installed at Kaslo. In the fall, a new station building opened at Kaslo.
Операция
1913 жылдың желтоқсанынан 1914 жылдың наурызына дейін батысқа қарайғы қызмет Mile 12 станциясында тоқтатылды. 1914 жылдың шілдесінде Касло–Накуспке тегін жолаушылар саяхаты ұйымдастырылды. Сапар кестесі аптасына үш рет бекітілді. 1933 жылы Розебериден солтүстік-шығысқа қарайғы соңғы апталық жолаушылар пойзы жүрді. 1955 жылы Карпентер ағысындағы су тасқыны Денвер каньонының шығысындағы барлық көлік қозғалысын тоқтатты.
During December 1913 to March 1914, service westward terminated at Mile 12. In July 1914, a free Kaslo–Nakusp passenger excursion ran. The schedule settled into three times weekly. The final weekly passenger train travelled northeast of Rosebery in 1933. Damage from the 1955 floods on Carpenter Creek ended all traffic east of Denver Canyon.
Бағыт
Бастапқы бағыт Каслодан бірінші жазықтыққа дейін 3,25 пайызбен солтүстік-батысқа қарай тік көтерілді, содан кейін Аю көліндегі жотаға дейін тұрақты көтерілді – бұл оның ең жоғары нүктесі. Қалғаны көбінесе тегіс болды, Үш саланың тоғысынан 800 фут (244 м) биіктікте орналасқан Пайн-Блафф айналып өтілді және Сандонда аяқталды. Тар бұрылыстар көп болды. Сандоннан жоғары орналасқан аңғарда Коди кен орындарына қосымша тармақ салынды. Үш саладан Зинктонға қарай солтүстік-шығысқа қарай жаңартылған бағыттың еңісі 4,8 пайызға жетіп, қиын болды. Каслодан солтүстік-батысқа қарай ең жоғары еңіс 3,4 пайызды құрады. Үш саладан Сандонға дейін оңтүстік-шығысқа қарай 4,5 пайыз. Касло–Сандон–Коди Ерекшеліктер станциялары Майл Майл 1895 1908 Майл 1914 Майл 1929 Майл 1932 Майл 1935 Ортақ бағыт 0.0 Касло Касло 25.6 Касло 0.0 Касло 0.0 Касло 0.0 Касло 20.1 Цвики 5.5 Цвики 5.5 Цвики 5.4 Цвики 5.7 Оңтүстік саласы Оңтүстік саласы 13.5 Адамтант 12.1 Киен 12.1 Киен 12.0 Киен 15.4 Спроулс Спроулс 10.1 Блейлок 15.5 Блейлок 15.5 Блейлок 18.0 Уайтвотер Уайтвотер 7.5 Реталлак 18.1 Реталлак 18.1 Реталлак 17.9 Реталлак 19.9 Аю көлі Аю көлі 5.7 Глегерих 19.9 Глегерих 19.9 Глегерих 19.8 Глегерих 4.8 Зинктон 20.8 Зинктон 20.8 Зинктон 20.7 Зинктон 21.0 Лаки Джим Лаки Джим 22.7 Макгуиган Макгуиган Макгуиган өзенінің көпірі Пайн-Блафф 24.8 Бейли Бейли 26.3 Пайн трамвайы 26.5 Коди қиылысы Коди қиылысы 27.7 Ағаш Жаңартылған бағыт 2.7 Рамблер 22.9 Рамблер 22.9 Рамблер 22.5 Рамблер 0.0 Парапет 25.6 Парапет 25.6 Парапет 25.5 Парапет Ортақ пункт 28.2 Сандон Сандон 28.9 Сандон 28.9 Сандон Сандон Бастапқы бағыт 0.0 Коди қиылысы 3.1 Коди
The original route climbed steeply northwestward at 3.25 per cent from Kaslo to the first bench, followed by a steady climb to the pass at Bear Lake, the summit. The remainder stayed near level, negotiated Payne Bluff, over 800 feet (244 m) above the Three Forks confluence, and terminated at Sandon. Tight curves were numerous. A spur served the Cody mines farther up the valley above Sandon. The gradient of the revised route northeastward from Three Forks to Zincton was heavy, reaching 4.8 per cent. Northwestward from Kaslo, 3.4 per cent was the maximum. Three Forks to Sandon was 4.5 per cent southeastward. Kaslo–Sandon–Cody Feature Stations Mile Mile 1895 1908 Mile 1914 Mile 1929 Mile 1932 Mile 1935Common route 0.0 Kaslo Kaslo 25.6 Kaslo 0.0 Kaslo 0.0 Kaslo 0.0 Kaslo 20.1 Zwickey 5.5 Zwicky 5.5 Zwicky 5.4 Zwicky 5.7 South Fork South Fork 13.5 Adamant 12.1 Keen 12.1 Keen 12.0 Keen 15.4 Sproule's Sproule's 10.1 Blaylock 15.5 Blaylock 15.5 Blaylock 15.5 Blaylock 18.0 Whitewater Whitewater 7.5 Retallack 18.1 Retallack 18.1 Retallack 17.9 Retallack 19.9 Bear Lake Bear Lake 5.7 Glegerich 19.9 Glegerich 19.9 Glegerich 19.8 Glegerich 4.8 Zincton 20.8 Zincton 20.8 Zincton 20.7 ZinctonOriginal route 21.0 Lucky Jim Lucky Jim snowshed 22.7 McGuigan McGuigan McGuigan Creek bridge Payne Bluff 24.8 Bailey's Bailey's 26.3 Payne Tram 26.5 Cody Jctn. Cody Jctn. 27.7 Wood Revised route 2.7 Rambler 22.9 Rambler 22.9 Rambler 22.5 Rambler 0.0 Parapet 25.6 Parapet 25.6 Parapet 25.5 Parapet Common destination 28.2 Sandon Sandon 28.9 Sandon 28.9 Sandon SandonOriginal route 0.0 Cody Jctn. 3.1 Cody
Темір жол
Пайн-Блаффқа қарайғы жаяу жол Сандон немесе Үш бұлақтан қолжетімді. Касло өзені жолы Калсо мен Үш бұлақ арасындағы жол учаскелерімен өтеді.
The hiking trail to Payne Bluff is accessible from Sandon or Three Forks. The Kaslo River Trailway follows sections of the right of way between Kalso and Three Forks.