Америкалық су тышқаны (Sorex palustris) – Солтүстік Америкадағы жануар. Суда өмір сүреді, су өткізбейтін түктері бар, су астында аулауға бейімделген. 🌊🐭 әлемі
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Америкалық сулы шымтезек немесе солтүстік сулы шымтезек (Sorex palustris) – Солтүстік Американың таулы аймақтарында, Канада мен Аляскада орналасқан жақын арктикалық фауналық аймақта кездесетін шымтезек. Бұл жануар жартылай сулық ортада мекендейді. Су астында жүні ауа көпіршіктерін ұстап тұратындықтан, денесі күміс түстідей көрінеді. Мұрынында вибриссалары бар, олар сулы шымтезектерде су астында аң аулауға бейімделген. Суда уақытының бір бөлігін өткізетін басқа ұсақ сүтқоректілер сияқты, Америкалық сулы шымтезектердің артқы аяқтарында жүзбе қанаттарының ауданын арттыру үшін қысқа түктер өседі. Сырттан қарағанда Америкалық сулы шымтезек пен батыс сулы шымтезек арасында айырмашылықты анықтау қиын, бірақ батыс сулы шымтезек генетикалық тұрғыдан ерекше түр, оның морфологиясы Америкалық сулы шымтезектерден бас сүйегі мен тістерінің құрылысы бойынша ғана ерекшеленеді. Америкалық сулы шымтезектердің бас сүйегі үлкен, ал тіс формуласы – тістер саны. Америкалық сулы шымтезектер көбінесе тік жарлы өзендерде мекендеседі, бірақ олар көлдер, бұлақтар, лайлы жерлер және тіпті сусарлардың қоныстарында да кездеседі. Аты айтқандай, олар көбінесе судан алыс кетпейді, себебі олардың рационы негізінен ұсақ су жәндіктері мен балықтардан тұрады.
The American water shrew or northern water shrew (Sorex palustris) is a shrew found in the nearctic faunal region located throughout the mountain ranges of the northern United States and in Canada and Alaska. The organism resides in semi aquatic habitats, When underwater, the animal appears to have a silver veneer on account of its water repellent fur trapping air bubbles. The snout features vibrissae which in the case of water shrews are specialized for aquatic hunting. Like other small mammals who spend part of their time in water, American water shrews have short hairs covering their hind limbs to bolster each paddle with increased surface area, an adaptation not dissimilar to flippers. Externally the American water shrew is indistinguishable from the western water shrew, a genetically distinct species whose morphology differs from the American water shrew strictly over subtle cranial and dental aspects. The American water shrew has a large skull ranging from and width and has a dental formula of teeth. American water shrews prefer to inhabit streams of higher inclines, although they have been observed in a variety of water bodies including more gently sloping streams, springs, mud flats, and even beaver dens. Hence their name, they are rarely found far from water since their diet consists almost entirely of small aquatic invertebrates and fishes.
Мінез-құлық
Шыршалар шабуылдың оңайлығына байланысты құрлықта аң аулайтыны белгілі, бірақ көбінесе тастардан немесе өзендердің биік жағалауларынан суға сүңгіп, су астындағы аңдарды аулайды, осылайша оларды сүтқоректілердің ең кішкентай суға сүңгігіштеріне айналдырады. Осы мінез-құлқының ең таңғажайып жағы – су шыршалары негізінен түнгі аңшылар, яғни су астында аңды іздегенде көздерін пайдаланбайды. Су шыршалары осы мақсатта сонар немесе электрорецепцияны қолдануы мүмкін деген болжам бар, бірақ осы мәлімдемелерді зерттеулердің ешқайсысы нақты дәлелдер таппады. Кеннет К. Катанияның зерттеулеріне сәйкес, түнгі уақытта суға сүңгіп бара жатқан шыршалар, ағынның тұмандылығында аңдарын олардың қозғалысын сезіп немесе "судағы иіс іздеу" арқылы табады. Бұл стратегияда олар күдікті нысанаға ауа көпіршіктерін шығарып, содан кейін осы көпіршіктерді қайта жұтып, аңның бар екенін растайды. Жылдың соңында көбейетін көптеген шырша түрлерінен айырмашылығы, американдық су шыршалары ақпан және тамыз айлары аралығында көбейеді, бұл осы айларда аналық және аталық бездерінің белсенділігі жоғары болған жабайы үлгілерді талдау арқылы анықталды. Аналықтарының жүктілік мерзімі әдетте үш аптаға созылады, ал балалары көктем мен жаз айларында туады. Олар осы кезеңде әдетте екі-үш балалайды. Әр балалайда үштен онға дейін бала болуы мүмкін.
Shrews are known to hunt land prey depending on the ease of the attack, but mainly target aquatic prey by diving from rocks or elevated banks of streams, making them the smallest of the mammalian divers. Most remarkable about this behavior is that water shrews are mainly nocturnal hunters, meaning they don't use eyesight while locating their prey underwater. While it has been suggested that water shrews may use sonar or electroreception for this purpose, all investigations into these claims have produced no supporting evidence. According to Kenneth C. Catania's research, nocturnally diving shrews manage to locate their prey in the obscured stream by detecting movement along their whiskers or by “underwater sniffing,” a strategy in which they exhale air bubbles onto a perceived target and then re inhale their own air bubbles to confirm the presence of prey. Unlike most species of shrews which breed later in the year, American water shrews have been found to breed between the months of February and August based on analysis of wild specimen whose ovarian and testicular activity was at a height during these months. Females usually have a three week gestation period, and offspring are born in the spring and summer. They usually produce two to three litters during that time. These litters can contain three to 10 offspring.