Кіріспе

Тринидад және Тобагоның құрғақ ормандары – тропикалық құрғақ ормандар, негізінен Тринидад аралының батыс және оңтүстік бөліктерінде, Тобаго аралының оңтүстік бөліктерінде және Шакачакер, Монос, Хуэвос, Гаспар Гранде, Литтл Тобаго және Сент-Джайлс аралдары сияқты кішігірім жағажай аралдарда орналасқан. Тринидад пен Тобагодағы тропикалық құрғақ ормандар жапырақты және жартылай мәңгі жасыл ормандарды қамтиды. Говард Нельсонның жақындағы зерттеулері бұрын мәңгі жасыл орман деп жіктелінген аймақтардың да құрғақ орман критерияларына сәйкес келетінін көрсетеді. Тринидадтағы құрғақ ормандардың негізгі аймақтарына солтүстік-батыстағы Чагуарамас түбегі, аралдың оңтүстік жағалауындағы Седростан Морн Диаблоға дейінгі аймақтар, сондай-ақ шығыс жағалаудағы Гуаягуаяр, Майаро және Манзанилла жағалауларының бөліктері кіреді. Бұған қоса, батыс жағалаудағы Сан-Фернандо төбесі және бұрынғы қант плантацияларының көп бөлігі де бастапқыда құрғақ орманды қолдаған болуы мүмкін. Тобагода аралдың оңтүстік-батысының көп бөлігі бастапқыда құрғақ ормандармен жабылған. Тринидад пен Тобагодағы фитосоциологиядағы басым көзқарас 1940 жылдары Джон Стэнли Берд жасаған жұмыстарға негізделген. Оның ормандық бірлестіктердің сипаттамасы физиогномикалық принциптерге сүйенген. Оның көптеген ормандық бірлестіктері қазіргі заманғы құрғақ және ылғалды ормандар туралы түсініктермен үндеседі. Бұл елде құрғақ орманды жіктеуге тырысатын көптеген жұмыстар, мысалы, WWF жіктемесі, Тринидад пен Тобагодағы құрғақ орманның аумағын азайтады, оны Берд Тринидад үшін ұсынған орманның ең құрғақ түрімен шектейді.