Ішек хирургиясы: Илеостомия – ішек бөлігін теріге шығару арқылы жасалатын операция. Ауруларға (Крон, колит) байланысты немесе ішек жолының зақымдануына қажет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хирургиялық процедура
Surgical procedure
Илеостомия – бұл кіші ішектің (илеум) соңы немесе ілмегі тері бетіне шығарылып жасалатын стома (хирургиялық ашылу) немесе осы ашылуды жасауға арналған хирургиялық процедура. Ішек қалдықтары илеостомия арқылы шығып, ашылудың жанына орналастырылған сыртқы остомия жүйесіне жиналады. Илеостомиялар көбінесе іштің оң жағындағы жамбас астына орналастырылады.
Ileostomy is a stoma (surgical opening) constructed by bringing the end or loop of small intestine (the ileum) out onto the surface of the skin, or the surgical procedure which creates this opening. Intestinal waste passes out of the ileostomy and is collected in an external ostomy system which is placed next to the opening. Ileostomies are usually sited above the groin on the right hand side of the abdomen.
Қолданылуы
Ілеостомиялар жарақаттанған немесе ауруға хирургиялық араласу нәтижесінде ірі ішек қалдықтарды қауіпсіз өңдей алмайтын жағдайларда қажет болады, әдетте, өйткені тоқ ішек және тік ішек толығымен немесе ішінара алынып тасталған. Ірі ішек аурулары, оларды хирургиялық жолмен алып тастау қажет болуы мүмкін, – Крон ауруы, ойық ішек қабынуы, отбасылық аденоматозды полипоз және толық тоқ ішек Гиршпрунг ауруы. Илеостомия колоректальды немесе жұмыртқалық қатерлі ісіктің емделуі кезінде де қажет болуы мүмкін. Мысалы, қатерлі ісік түйіні бітелуге (обструкцияға) себеп болған жағдай. Мұндай жағдайда илеостомия уақытша болуы мүмкін, себебі колоректальды қатерлі ісікке жасалатын стандартты хирургиялық процедура – ісік алынып тасталғаннан кейін тоқ ішектің немесе тік ішектің қалған бөліктерін қосып тігу, егер ішкі және сыртқы жоғай тонус функциясын сақтау үшін жеткілікті мөлшерде тік ішек қалған болса. Ілеостомияның ұшында ішекдің соңғы бөлігі еверсияланады (ішінен сыртқа бұрылады) және шеттері тері астына тігіліп, оның орны бекітіледі. Тұрақты илеостомиялар көбінесе осылай жасалады. Ұшқыш илеостомия уақытша болуы мүмкін, әсіресе егер ірі ішектің бір бөлігі алынып тасталса және ішек немесе жалпы денсаулық кіші және ірі ішекті қайта қосуға арналған анастомоз сияқты қосымша хирургиялық араласуды қабылдауға қолайлы деп есептелмесе.
Ileostomies are necessary where injury or a surgical response to disease has meant the large intestine cannot safely process waste, typically because the colon and rectum have been partially or wholly removed. Diseases of the large intestine which may require surgical removal include Crohn's disease, ulcerative colitis, familial adenomatous polyposis, and total colonic Hirschsprung's disease. An ileostomy may also be necessary in the treatment of colorectal cancer or ovarian cancer. One example is a situation where the cancer tumor is causing a blockage (obstruction). In such a case, the ileostomy may be temporary, as the common surgical procedure for colorectal cancer is to reconnect the remaining sections of colon or rectum following removal of the tumor provided that enough of the rectum remains intact to preserve internal/external anal sphincter function. In an end ileostomy, the end of the ileum is everted (turned inside out) to create a spout and the edges are sutured under the skin to anchor the ileum in place. Permanent ileostomies are usually done this way. An end ileostomy may be temporary, notably if some of the large intestine was removed and the bowel or overall health is not considered amenable to tolerating further surgery, such as an anastomosis to rejoin the small and large intestines.
Ұзақтығы
Уақытша немесе ілеостомия жағдайында ілеумның бір бөлігі хирургиялық жолмен тері арқылы шығарылып, стома жасалады, бірақ ілеумның төменгі бөлігі бүкіл ішек және тік ішек алынбаған, бірақ жазылуына уақыт керек болған жағдайларда кейін қайта тіркеу үшін сақталады. Уақытша ілеостомиялар көбінесе ілеоанальді қапшықты хирургиялық жасаудың алғашқы кезеңі ретінде жасалады, сондықтан фекальдық материал жаңа қапшық жазылғанша және ағып кетпеуі тексерілгенше оған енбейді – әдетте сегіз-он аптаға дейін. Жазылу толыққаннан кейін уақытша ілеостомия хирургиялық жолмен уақытша стома жасаған ішек бөлігін тікелей қосып, тері тілігін жауып, "алынды" (немесе кері қайтарылды).
In a temporary or loop ileostomy, a loop of the ileum is surgically brought through the skin creating a stoma, but keeping the lower portion of the ileum for future reattachment in cases where the entire colon and rectum are not removed but need time to heal. Temporary ileostomies are also often made as the first stage in surgical construction of an ileo anal pouch, so fecal material does not enter the newly made pouch until it heals and has been tested for leaks—usually requiring a period of eight to ten weeks. When healing is complete the temporary ileostomy is then "taken down" (or reversed) by surgically repairing the loop of intestine which made the temporary stoma and closing the skin incision.
Илеостомиямен өмір сүру
Илеостомиясы бар адамдар ішектің қалдықтарын жинау үшін остомиялық қапшықты қолдануы керек. Илеостомиясы бар адамдар көбінесе ашық ұшты ("ағынды") бір немесе екі бөліктен тұратын қапшықты пайдаланады, ол төменгі жағынан су өткізбейтін қысқыш немесе липучкамен бекітіледі. Басқа нұсқа – толған кезде тасталатын жабық ұшты қапшық. Әдетте, қапшықты күніне бес-сегіз рет босату қажет. Егер қапшық төрт-алты сағаттан астам бос тұрса, медициналық қызметкерге хабарласу керек, себебі бұл ішек түйілуінің белгісі болуы мүмкін. Остомиялық қапшықтар денеге жақын орналасады және әдетте, қапшық тым толмаса, күнделікті киімнің астында көрінбейді. Стоманың пішіні алғашқы операциядан кейін өзгеретіндіктен, оны үнемі өлшеу қажет. Асқазан немесе колопроктологиялық медбике бастапқыда пациент үшін бұл жұмысты жасайды және қапшықтың ашылуының қажетті дәл мөлшерін анықтап береді. Мөлшері мен пішінінің өзгеруі проблеманы көрсетуі мүмкін және медициналық көмекке жүгіну қажеттігін білдіруі мүмкін. Көптеген тағамдар ішек қалдықтарының түсін өзгертіп, алаңдауға себеп болуы мүмкін; мысалы, қызылша ішек қалдықтарын қанға ұқсас қызыл түске бояуы мүмкін. Илеостомиядан кейін адамдар ванна қабылдауды, душ татуды және белсенді өмір салтын жалғастыра алады. Бұл және басқа да мәселелерді медициналық қызметкерлермен талқылау маңызды. Асқынуларға бүйрек тастары, өт тастары және операциядан кейінгі жабысулар жатуы мүмкін.
People with ileostomies must use an ostomy pouch to collect intestinal waste. People with ileostomies typically use an open ended (referred to as a "drainable") one or two piece pouch that is secured at the lower end with a leakproof clip, or velcro fastener. The alternative is the closed end pouch that must be thrown away when full. Ordinarily, the pouch must be emptied five to eight times a day. If the bag stays empty for more than four to six hours, individuals should contact their healthcare provider, as this may indicate intestinal blockage. Ostomy pouches fit close to the body and are usually not visible under regular clothing unless the pouch becomes too full. It is necessary to measure the stoma regularly as it changes shape after the initial surgery. The stomal or colorectal nurse does this initially for a patient and advises them on the exact size required for the pouch's opening. Changes in size and shape can indicate a problem and may signal a need to call a healthcare provider. Many foods can change the color of the intestinal output, causing alarm; beetroot, for instance, produces a red output that may appear to be blood. After having ileostomies, people may continue to take baths and showers and have an active lifestyle. These and other topics are important to discuss with healthcare providers. Complications can include kidney stones, gallstones, and post surgical adhesions.
Басқа нұсқалар
Крон ауруы бар кейбір науқастарда, егер ауру бүкіл қуыс ішек пен тік ішекке әсер етсе, бірақ анусқа әсер етпесе, илеоанальді анастомоз деп аталатын процедура жасалады. Бұл процедурада бүкіл қуыс ішек пен тік ішек хирургиялық жолмен алынып тасталады, содан кейін ішекдің соңғы бөлігі (ілеум) анусқа тігіледі, нәтижесінде фекалиялар ілеум арқылы, ішек болған кездегідей, өтеді. Бұл процедура анастомоздың жазылуы үшін уақытша ілеостомия жасауды талап етеді. Өмір салтын өзгерту арқылы, Крон ауруына байланысты осы процедураны жасаған адамдар жасанды құралдарсыз қалыпты ішек қызметін қайта жасай алады. Дегенмен, аурудың қайталану мүмкіндігі әрқашан бар, себебі Крон ауруы ауыздан анусқа дейін әсер етуі мүмкін. 1970 жылдардың соңынан бері, ілеостомияға қарағанда Барнетт ішек резервуары (немесе BCIR) көбірек танымал балама болып табылады. Бұл қаптың құрылуы (бұл процедураны алғаш рет 1969 жылы Нильс Кок енгізген) ішек соңғы бөлігін (ілеум) пайдаланып, іш қабырғасы арқылы стандартты "Брук" илеостомиясына ұқсас әдіспен ішкі резервуар құруды қамтиды. BCIR процедурасын J қаптарымен шатастырмау керек, ол да ішек соңғы бөлігінен жасалған резервуар болып табылады, бірақ қуыс ішек пен тік ішек алынып тасталғаннан кейін тікелей анусқа қосылады, сыртқы құралдарды пайдалану қажеттілігін жоққа шығарады.
In some patients with Crohn's disease, a procedure called an ileoanal anastomosis is done if the disease affects the entire colon and rectum, but leaves the anus unaffected. In this procedure, the entire large intestine and rectum is surgically removed, and the ileum is then stitched to the anus to allow fecal matter to go through the ileum just as it did when the patient had a large intestine. This procedure requires a temporary loop ileostomy to allow the anastomosis to heal. With lifestyle adjustments, those who have had this procedure for their Crohn's disease can resume normal bowel movements without artificial appliances. However, there is always the possibility of disease relapse, as Crohn's can affect mouth to anus. Since the late 1970s, an increasingly popular alternative to an ileostomy has been the Barnett continent intestinal reservoir (or BCIR). The formation of this pouch (made possible through a procedure first pioneered by Nils Kock in 1969), involves the creation of an internal reservoir which is formed using the ileum and connecting it through the abdominal wall in a very similar fashion to a standard "Brooke" ileostomy. The BCIR procedure should not be confused with a J pouch, which is also an ileal reservoir, but is connected directly to the anus—after removal of the colon and rectum—avoiding the need for subsequent use of external appliances.
Барнетт материгінің ішек резервуары
Барнетт материгі ішек резервуары (BCIR) – аспап қажет етпейтін ішек остомиясының бір түрі. BCIR – Уильям О. Барнетт жасаған, Кок қапшығы процедурасының өзге түрі. Бұл – кіші ішектің соңғы бөлігінен (илеум) хирургиялық жолмен іштің ішкі жағында жасалған қапшық немесе резервуар.
The Barnett continent intestinal reservoir (BCIR) is a type of an appliance free intestinal ostomy. The BCIR was a modified Kock pouch procedure pioneered by William O. Barnett. It is a surgically created pouch, or reservoir, on the inside of the abdomen, made from the last part of the small intestine (the ileum),