Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Усинген – Германияның Гессен жеріндегі шағын қала. 1972 жылға дейін бұл тұрғын үйлер мен мектептер орналасқан қала, бұрынғы Усинген ауданының орталығы болып келген.
Usingen is a small town in the Hochtaunuskreis in Hessen, Germany. Until 1972, this residential and school town was the seat of the former district of Usingen.
Елтаңба
Ең ерте белгілі мөрі 1277 жылға дейін соқталып, онда төрт арыстан бейнеленген (алтындары Нассауды, күмістері Саарбрюкенді көрсетеді), себебі сол кезде қала Нассау-Саарбрюкен графтарының билігінде болған. Кейінгі мөрлерде егістік алаптарын безендірген тік төртбұрыштар мен кресттер болмаған, бірақ олар 1935 жылы, қазіргі елтаңба бекітілген кезде қайтадан пайда болды. Алдыңғы қала символы – үш жапырақты қонжыр (немесе геральдикалық тұрғыдан алғанда, үшбұрыш) – кішірек қалқандағы бейнені түсіндіруі мүмкін. Бұл да 1935 жылы елтаңбаға қосылды.
The earliest seal whose appearance is known – there had been earlier ones, but what they looked like is unknown – dates from 1277 and shows the four lions (golden ones denoting Nassau; silver ones denoting Saarbrücken), since the town was ruled then by the Counts of Nassau Saarbrücken. Later seals did not show the billets and crosses with which the fields are spangled, but they reappeared in 1935, when the current arms were conferred. An earlier town symbol, a cloverleaf (or heraldically, a trefoil), may explain the charge on the inescutcheon. This was also added to the arms in 1935.
Географиялық жағдай
Усинген Таунустың солтүстік-шығыс шетіндегі Усингер Беккенінде Уса өзенінің жағасында орналасқан. Ол Франкфурт-на-Майн қаласынан солтүстікке қарай 30 шақырым, Ветцлар қаласынан оңтүстікке қарай 27 шақырым және Висбаден қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 38 шақырым қашықтықта орналасқан, бұл оны Франкфурт Рейн-Майн аймағының шетіне жақын қылады. Қаланың орталық бөлігі теңіз деңгейінен шамамен 300 метр биіктікте жатыр. Үсинген қаласының ең биік нүктесі – Hohe Berg ("Жоғары тау"), теңіз деңгейінен 414 метр биіктікте.
Usingen lies on the Usa River in the Usinger Becken at the north eastern edge of the Taunus. It is located about 30 km north of Frankfurt am Main, 27 km south of Wetzlar and 38 km northeast of Wiesbaden, putting it on the edge of the Frankfurt Rhein Main Region. The town core is about 300 m above sea level. The highest elevation in the main town of Usingen is the Hohe Berg ("High Mountain"), 414 m above sea level.
Көршілес қауымдастықтар
Усинген солтүстік және шығыс жағынан Веттерау округімен (Бутцбах қаласы және Обер-Мёрлен қауымдастығы), оңтүстік-шығыс жағынан Верхайм қауымдастығы, оңтүстік жағынан Ной-Анспах қаласы және Шмиттен қауымдастығы, батыс жағынан Вейлрод қауымдастығы, ал солтүстік-батыс жағынан Гравенвиесбах қауымдастығымен шектеседі.
Usingen borders in the north and east on the Wetteraukreis (town of Butzbach and community of Ober Mörlen), in the southeast on the community of Wehrheim, in the south on the town of Neu Anspach and the community of Schmitten, in the west on the community of Weilrod and in the northwest on the community of Grävenwiesbach.
Тарих
Усинген (латынша Osinga), франк дәуірінде ежелгі жол торабындағы бекінілген тоқтау орны ретінде болған, алғаш рет Фулда монастырының қолжазбасы – Эберхарди кодексінде еске алынған. Жалпы, қала туралы жазбалар 754 және 802 жылдар аралығында жасалған деп саналады. Қазіргі қала орнында Каролингтер дәуіріне дейін қоныс болғанының археологиялық дәлелі әлі табылмаған, алайда қаладан алыс емес жерде Каролингтерлік сарайдың қалдықтары қазылған. Сондықтан бүгінгі Усинген бұрынғы орнынан көшірілген болуы мүмкін. Бұл мәселені анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. 1207 жылы Узингер жерінің шетінде орналасқандықтан, ол Диц графтарының меншігіне өтті, олар бұл императорлық иелікті Майнц Кастелімен (бекініс) алмастырған. 1326 жылы Нассау графтары Усингер жерін кепілге алды, ал 1405 жылы толыққанды иеленді. Бүгінгі Христиан Вирт мектебінің орнында Нассау қамалы салынды және бес мұнарасы бар қабырға орта ғасырларда осы кішкентай тоқыма қаласын қорғады. Усингенге қала құқығы 14 ғасырда берілген болуы мүмкін. 1659 жылдан бастап графтар қазір әдемі бағы бар салтанатты үйге айналған қамалда тұрды, ал 1688 жылдан 1744 жылға дейін Нассау-Усингеннің ханзадалары сол жерде өмір сүрді. Усинген тарихындағы маңызды тұлғалардың бірі – фюрст (принц) Вальрад. 1659 жылдың 31 наурызында Нассау-Саарбрюкен жерлері бөліскен кезде граф Вальрад Усингер жерін алды. Ол 43 жыл бойы билік жүргізіп, Вильгельм III Оранждың Голландия армиясының фельдмаршалы болды. Оның билік кезеңі Усингеннің бүгінгі күйіне үлкен әсер етті, себебі отыз жылдық соғыс пен 17 ғасырдағы үш қала өртінен кейін (халық санының азаюымен бірге) ол қалаға гугеноттарды қоныстандырып, Жаңа қаланы салдырды. Тағы бір есімді тұлға – скрипкашы Август Вильгельм. Ол 1876 жылдың 31 наурызында туған қаласындағы соңғы концертінің құрметіне Усингеннің құрметті азаматы аталды. Ол 1845 жылдың 21 қыркүйегінде дүниеге келген. Оның туған үйі Ратушпассаждың төменгі жағында орналасқан, қазір Вильгельмштрассе деп аталады. Үй тұрған жерде, қазір банк орналасқан жерде, маңызды скрипкашының есімін сақтаған ескерткіш тас орнатылған. Усинген 1886 жылға дейін Amt орталығы, содан кейін 1972 жылға дейін округ орталығы болды. Қазіргі замандағы өндірістік дамуның шала болуы 1895 жылы салынған теміржол байланысымен дамытылмады. Усинген Реформациядан бері мектептік қала болып табылады: 1817 жылға дейін латын мектебі, 1851 жылдан 1926 жылға дейін мұғалімдер институты, 1926 жылдан бастап Христиан Вирт мектебі (гимназия) – бүгінде көптеген басқа мектептермен бірге. 1972 жылы муниципалитеттік реформа аясында Усинген, Эшбах, Крансберг, Мерцхаузен, Мишельбах, Вернборн және Вильгельмсдорф қауымдастықтары бірігіп, Усинген қаласын құрады. Аудандық орталық статусын жоғалтқаннан кейін де (Узинген ауданы Обертаунус ауданымен біріктіріліп, Бад-Хомбургта орналасқан Хохтаунус округі құрылды), Усинген Узингер жерінің орталық нүктесі болып қала береді.
Usingen (Latin Osinga), which in Frankish times likely existed as a fortified stopping place at an old crossroads, was first mentioned in the Codex Eberhardi, a manuscript from the Fulda monastery, and it is generally accepted that references made to the town go back to between 754 and 802. Archaeological proof of a settlement on the modern town's site back in Carolingian times has yet to be unearthed, although, not far from town, the remains of a Carolingian courtyard were once dug up. The possibility therefore exists that today's Usingen might not lie on the same spot as it once did, having relocated at some time in the past. More investigation will be needed before this is ascertained. In 1207, being on the outskirts of the Usinger Land, it passed into the ownership of the Counts of Diez, who had acquired this Imperial estate in exchange for Mainz Kastell (fort). A Nassau castle – in 1326, the Counts of Nassau had acquired the Usinger Land by pledge, and by 1405 for good – on the site of today's Christian Wirth Schule (school) and a wall with five towers protected this small weaving town in the Middle Ages. It is likely that Usingen was granted town rights in the 14th century. As of 1659, the Counts resided in the castle, now converted into a stately home with a lovely garden, and from 1688 to 1744 the Princes of Nassau Usingen lived there. One prominent personage in Usingen's history was Fürst (Prince) Walrad. When Nassau Saarbrücken lands were being divided up on 31 March 1659, Count Walrad got the Usinger Land. He governed for 43 years and was a respected commander, among other things field marshal of the Dutch States Army under William III of Orange. His period of rule was a decisive factor in making Usingen the way it is today, since after the Thirty Years' War and the three town fires in the 17th century – with their attendant drop in population – he settled Huguenots in the town and had the New Town built. Another personage worthy of note was the violinist August Wilhelmj. He was made an honorary citizen of Usingen on 31 March 1876 on the occasion of his last concert in the town of his birth – Usingen. He was born there on 21 September 1845. The house where he was born stood at the lower end of the Rathauspassage, now called Wilhelmjstraße in his honour. On the lot where the house stood, where a bank building now stands, a memorial stone with a plaque recalls the important violinist. Usingen was until 1886 the seat of an Amt and thereafter, until 1972 a district seat. The scant industrial development in modern times could not even be strengthened by the railway connection that came in 1895. Usingen has been since the time of the Reformation a school town: Latin school until 1817, teachers' college from 1851 to 1926, Christian Wirth Schule (Gymnasium) since 1926 – today together with many other kinds of school. As part of municipal reform, the communities of Usingen, Eschbach, Kransberg, Merzhausen, Michelbach, Wernborn and Wilhelmsdorf merged in 1972 into the town of Usingen. Even after losing its function as district seat (Usingen district was merged with Obertaunus district to form the Hochtaunuskreis with its seat at Bad Homburg) Usingen is more than ever the midpoint of the Usinger Land.
Усингер қамалы
Усинген қаласының ортасында Усингеннің сәнді үйі – Усингер қамалы орналасқан. Бұл үйдің нақты қалай пайда болғаны әлі толыққанды түсіндірілмеген. Ол 14 ғасырда Нассау-Вейльбургтың Иоганн I тұсында қамал ретінде салынған деп есептеледі. 1660-1663 жылдары принц Вальрад қамалдың орнында жаңа сәнді үй салдырды. Сәулетші Фридрих Йоахим Стенгель (1694–1787) 1733-1738 жылдары принц Вильгельм Генрих I-нің жесірі, принцесса Шарлотта Амалияның тапсырысымен Усингер қамалын барокко стиліндегі резиденцияға айналдырды. 1873 жылы қамалдың көп бөлігі өрттен қирады, бірақ кейін қайтадан жаңартылды. Бүгінде ол гимназия ретінде пайдаланылуда (Christian Wirth Schule). Қамалдың іргесінде Усингер Шлоссгарден – сәнді үйдің саябағы орналасқан.
In the middle of downtown Usingen is Usingen's stately home, the Usinger Schloss. The home's exact origins have yet to be fully explained. It is assumed that it was built in the 14th century as a castle under Johann I of Nassau Weilburg. Prince Walrad had a new stately home built on the castle's site in 1660–1663. The architect Friedrich Joachim Stengel (1694–1787) remodelled the Usinger Schloss into a Baroque residence between 1733 and 1738 as instructed by Princess Charlotte Amalie, Prince Wilhelm Heinrich I's widow. In 1873, a great fire destroyed the Schloss, which was afterwards built anew. Today it is used as a Gymnasium (Christian Wirth Schule). Bordering right on the Schloss is the Usinger Schlossgarten, the stately home garden.
Лаврентий шіркеуі
Узингеннің басты шіркеуі – Евангелистік Лауренциус шіркеуі.
The main church of Usingen is the Evangelische Laurentiuskirche.
Гугеноттар шіркеуі мен базар
1692 жылы тағы бір үлкен өрт "Узингер Оберштадт" (Жоғарғы қала) деп аталатын қаланы қиратты. Сол кездегі билеуші, принц Вальрад (1635–1702) оны дереу қайта жаңартуға бұйрық берді. Қазір де қала көрінісін құрайтын симметриялық үйлер қатарлап салынды, ал Obergasse (Жоғарғы көше) бойында әсем ғимараттар пайда болды. "Жаңа қала" деп аталатын қаланың орталық бөлігін қазіргі ескі базар алаңында орналасқан гугеноттер шіркеуі қалыптастырды. 1700 жылы салынған шіркеудің құрылысын Бенедикт Буртшер басқарды, оның сәулет стилі Ла-Рошельдегі танымал шіркеумен ұқсастықтарды көрсетеді. Лютерандық протестанттар мен реформат шіркеуі біріккеннен кейін гугенот шіркеуі пайдаланылмай қалды және көп ұзамай мектепке айналдырылды. Бірақ бүгінде онда Узинген кітапханасы орналасқан. Жоғарғы қабаттарында концерттер мен басқосулар өткізуге қолайлы көптеген орындар бар. Той бөлмесі – жұбайлар әуеқойлықтарын білдіріп, үйленуге жиналатын сүйікті орын.
Another great fire in 1692 destroyed the so called Usinger Oberstadt (Upper Town). The overlord at that time, Prince Walrad (1635–1702) gave orders for its prompt reconstruction. Symmetrical rows of houses, which still form the townscape now, were built, and along the Obergasse (Upper Lane) appeared representative buildings. The so called New Town's heart was shaped by the Hugenottenkirche with what is nowadays the old marketplace. Benedikt Burtscher was the building master of the church, built in 1700 and showing in its building style certain commonalities with the well known church at La Rochelle. After the Huguenot church fell out of use with the union of the Lutheran Protestants and the Reformed Church, it was soon converted into a school. Today, however, it houses the Usingen library. On the upper floors are found many places where concerts and gatherings can be accommodated. The wedding room is a favourite place for couples to plight their troth.
Эшбахер Клиппен
Ешбахтың солтүстік жағында 12 метрге дейін биіктігі бар, кварцтан тұратын жарлар тобы орналасқан. Жардың беті – шамамен алты километрлік кварц кеніннің көрінетін бөлігі, ол Уса аңғары арқылы Усинген қалалық орман ішіндегі Вормштейнге дейін көлбеу бағытта созылады. Геологиялық тұрғыдан алғанда, бұл тау тізбегіндегі жарылыстар нәтижесінде пайда болған көлбеу көтеріліс (бір жағы екіншісінен жоғары итерілген жарылыс). Эрозияға төзімді кварц бүгінгі күнге дейін сақталып, Таунус тауларының көптеген жерлерінде кездеседі, бірақ оның осы жердегідей әсерлі көрінісі басқа еш жерде жоқ. Альпинистерлер тік қабырғаларды жаттығу үшін пайдаланады.
At the north end of Eschbach stands a group of cliffs up to 12 m high and made of quartz. The cliff wall is the visible part of a roughly six kilometre long quartz seam which continues slantwise across the Usa Valley to the Wormstein in Usingen town forest. From a geological standpoint, it is an oblique upthrow (fault with one side thrust up higher than the other) formed by faulting in the mountain range. The erosion resistant quartz has lasted to this day and can be seen in many places in the Taunus, but nowhere is it more spectacular than here. Climbers use the steeper walls for training.
Хатштейнвейхер
Усинген қаласына жақын орналасқан Хаттштейнвейхер көлі – Усингер аймағындағы жалғыз жүзуге арналған көл. Жаз айларында, ауа-райы ыстық болғанда, ол Таунус және Франкфурт-Рейн-Майн аймағынан көптеген туристерді қызықтырады.
The Hattsteinweiher near Usingen is the only bathing lake in the Usinger Land. In summer, when the weather is good, it is the centre of attraction for many visitors from the Taunus and the Frankfurt Rhein Main Region.
Қоғамдық көлік
Usingen станциясы қоғамдық теміржол желісіне жақсы байланысқан. Басқа жерлерде теміржолдар жабылған болса, Хохтаунус округінде жағдай керісінше болды. 1895 жылдан бері Усингер аймағын Франкфуртпен байланыстырып келген желі 1993 жылдан бері округ басқаруымен Taunusbahn ретінде жұмыс істеп келеді. Жүктілік жоғары сағаттарда пойыздар жарты сағат сайын, ал қалған уақытта сағат сайын Bad Homburg қаласына қатынайды. Жүктілік жоғары сағаттарда Франкфурт қаласының бас теміржол вокзалына дейін сағат сайын тікелей пойыз қатынайды. Қызмет шамамен сағат 23:00-де (сенбі күндері сағат 0:00-де) тоқтатылады.
Usingen station has at its disposal a good connection to the public railway network. Whereas railway lines have been closed elsewhere, things have gone the other way in the Hochtaunuskreis. The line that has connected the Usinger Land to Frankfurt since 1895 has been run since 1993 by the district as the Taunusbahn. At peak hours, the trains run half hourly, and otherwise hourly, to Bad Homburg. Peak hours also bring hourly through trains to Frankfurt's main railway station. Service stops at about 23:00 (0:00 on Saturday nights).
Қосымша инфрақұрылым
Усингенде Amtsgericht (жергілікті аудандық сот) және аурухана бар.
Usingen is the seat of an Amtsgericht (local district court) and home to a hospital.
Антенна фермасы
Усингенде T Systems компаниясы басқаратын спутниктік тарелкалар мен түрлі басқа да антенналар орналасқан жердегі станция бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, мүлік әуежай ретінде пайдаланылған болатын, содан кейін мұнда қысқа толқынды хабар тарату станциясы салынды. 1979 жылы алғашқы ірі параболалық антенна орнатылды. Қазір станцияда 90-нан астам антенна бар, олардың арасында диаметрі 19 метр болатын үш тарелка бар.
Usingen is home to a ground station with satellite dishes and various other antennas run by T Systems. After the Second World War, during which the property had been used as an aerodrome, a shortwave transmission station was built here. In 1979 came the first big parabolic antenna. The station now houses more than 90 antennas, among them three dishes measuring 19 m across.