Кіріспе

Усинген – Германияның Гессен жеріндегі шағын қала. 1972 жылға дейін бұл тұрғын үйлер мен мектептер орналасқан қала, бұрынғы Усинген ауданының орталығы болып келген.

Елтаңба

Ең ерте белгілі мөрі 1277 жылға дейін соқталып, онда төрт арыстан бейнеленген (алтындары Нассауды, күмістері Саарбрюкенді көрсетеді), себебі сол кезде қала Нассау-Саарбрюкен графтарының билігінде болған. Кейінгі мөрлерде егістік алаптарын безендірген тік төртбұрыштар мен кресттер болмаған, бірақ олар 1935 жылы, қазіргі елтаңба бекітілген кезде қайтадан пайда болды. Алдыңғы қала символы – үш жапырақты қонжыр (немесе геральдикалық тұрғыдан алғанда, үшбұрыш) – кішірек қалқандағы бейнені түсіндіруі мүмкін. Бұл да 1935 жылы елтаңбаға қосылды.

Географиялық жағдай

Усинген Таунустың солтүстік-шығыс шетіндегі Усингер Беккенінде Уса өзенінің жағасында орналасқан. Ол Франкфурт-на-Майн қаласынан солтүстікке қарай 30 шақырым, Ветцлар қаласынан оңтүстікке қарай 27 шақырым және Висбаден қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 38 шақырым қашықтықта орналасқан, бұл оны Франкфурт Рейн-Майн аймағының шетіне жақын қылады. Қаланың орталық бөлігі теңіз деңгейінен шамамен 300 метр биіктікте жатыр. Үсинген қаласының ең биік нүктесі – Hohe Berg ("Жоғары тау"), теңіз деңгейінен 414 метр биіктікте.

Көршілес қауымдастықтар

Усинген солтүстік және шығыс жағынан Веттерау округімен (Бутцбах қаласы және Обер-Мёрлен қауымдастығы), оңтүстік-шығыс жағынан Верхайм қауымдастығы, оңтүстік жағынан Ной-Анспах қаласы және Шмиттен қауымдастығы, батыс жағынан Вейлрод қауымдастығы, ал солтүстік-батыс жағынан Гравенвиесбах қауымдастығымен шектеседі.

Тарих

Усинген (латынша Osinga), франк дәуірінде ежелгі жол торабындағы бекінілген тоқтау орны ретінде болған, алғаш рет Фулда монастырының қолжазбасы – Эберхарди кодексінде еске алынған. Жалпы, қала туралы жазбалар 754 және 802 жылдар аралығында жасалған деп саналады. Қазіргі қала орнында Каролингтер дәуіріне дейін қоныс болғанының археологиялық дәлелі әлі табылмаған, алайда қаладан алыс емес жерде Каролингтерлік сарайдың қалдықтары қазылған. Сондықтан бүгінгі Усинген бұрынғы орнынан көшірілген болуы мүмкін. Бұл мәселені анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. 1207 жылы Узингер жерінің шетінде орналасқандықтан, ол Диц графтарының меншігіне өтті, олар бұл императорлық иелікті Майнц Кастелімен (бекініс) алмастырған. 1326 жылы Нассау графтары Усингер жерін кепілге алды, ал 1405 жылы толыққанды иеленді. Бүгінгі Христиан Вирт мектебінің орнында Нассау қамалы салынды және бес мұнарасы бар қабырға орта ғасырларда осы кішкентай тоқыма қаласын қорғады. Усингенге қала құқығы 14 ғасырда берілген болуы мүмкін. 1659 жылдан бастап графтар қазір әдемі бағы бар салтанатты үйге айналған қамалда тұрды, ал 1688 жылдан 1744 жылға дейін Нассау-Усингеннің ханзадалары сол жерде өмір сүрді. Усинген тарихындағы маңызды тұлғалардың бірі – фюрст (принц) Вальрад. 1659 жылдың 31 наурызында Нассау-Саарбрюкен жерлері бөліскен кезде граф Вальрад Усингер жерін алды. Ол 43 жыл бойы билік жүргізіп, Вильгельм III Оранждың Голландия армиясының фельдмаршалы болды. Оның билік кезеңі Усингеннің бүгінгі күйіне үлкен әсер етті, себебі отыз жылдық соғыс пен 17 ғасырдағы үш қала өртінен кейін (халық санының азаюымен бірге) ол қалаға гугеноттарды қоныстандырып, Жаңа қаланы салдырды. Тағы бір есімді тұлға – скрипкашы Август Вильгельм. Ол 1876 жылдың 31 наурызында туған қаласындағы соңғы концертінің құрметіне Усингеннің құрметті азаматы аталды. Ол 1845 жылдың 21 қыркүйегінде дүниеге келген. Оның туған үйі Ратушпассаждың төменгі жағында орналасқан, қазір Вильгельмштрассе деп аталады. Үй тұрған жерде, қазір банк орналасқан жерде, маңызды скрипкашының есімін сақтаған ескерткіш тас орнатылған. Усинген 1886 жылға дейін Amt орталығы, содан кейін 1972 жылға дейін округ орталығы болды. Қазіргі замандағы өндірістік дамуның шала болуы 1895 жылы салынған теміржол байланысымен дамытылмады. Усинген Реформациядан бері мектептік қала болып табылады: 1817 жылға дейін латын мектебі, 1851 жылдан 1926 жылға дейін мұғалімдер институты, 1926 жылдан бастап Христиан Вирт мектебі (гимназия) – бүгінде көптеген басқа мектептермен бірге. 1972 жылы муниципалитеттік реформа аясында Усинген, Эшбах, Крансберг, Мерцхаузен, Мишельбах, Вернборн және Вильгельмсдорф қауымдастықтары бірігіп, Усинген қаласын құрады. Аудандық орталық статусын жоғалтқаннан кейін де (Узинген ауданы Обертаунус ауданымен біріктіріліп, Бад-Хомбургта орналасқан Хохтаунус округі құрылды), Усинген Узингер жерінің орталық нүктесі болып қала береді.

Усингер қамалы

Усинген қаласының ортасында Усингеннің сәнді үйі – Усингер қамалы орналасқан. Бұл үйдің нақты қалай пайда болғаны әлі толыққанды түсіндірілмеген. Ол 14 ғасырда Нассау-Вейльбургтың Иоганн I тұсында қамал ретінде салынған деп есептеледі. 1660-1663 жылдары принц Вальрад қамалдың орнында жаңа сәнді үй салдырды. Сәулетші Фридрих Йоахим Стенгель (1694–1787) 1733-1738 жылдары принц Вильгельм Генрих I-нің жесірі, принцесса Шарлотта Амалияның тапсырысымен Усингер қамалын барокко стиліндегі резиденцияға айналдырды. 1873 жылы қамалдың көп бөлігі өрттен қирады, бірақ кейін қайтадан жаңартылды. Бүгінде ол гимназия ретінде пайдаланылуда (Christian Wirth Schule). Қамалдың іргесінде Усингер Шлоссгарден – сәнді үйдің саябағы орналасқан.

Лаврентий шіркеуі

Узингеннің басты шіркеуі – Евангелистік Лауренциус шіркеуі.

Гугеноттар шіркеуі мен базар

1692 жылы тағы бір үлкен өрт "Узингер Оберштадт" (Жоғарғы қала) деп аталатын қаланы қиратты. Сол кездегі билеуші, принц Вальрад (1635–1702) оны дереу қайта жаңартуға бұйрық берді. Қазір де қала көрінісін құрайтын симметриялық үйлер қатарлап салынды, ал Obergasse (Жоғарғы көше) бойында әсем ғимараттар пайда болды. "Жаңа қала" деп аталатын қаланың орталық бөлігін қазіргі ескі базар алаңында орналасқан гугеноттер шіркеуі қалыптастырды. 1700 жылы салынған шіркеудің құрылысын Бенедикт Буртшер басқарды, оның сәулет стилі Ла-Рошельдегі танымал шіркеумен ұқсастықтарды көрсетеді. Лютерандық протестанттар мен реформат шіркеуі біріккеннен кейін гугенот шіркеуі пайдаланылмай қалды және көп ұзамай мектепке айналдырылды. Бірақ бүгінде онда Узинген кітапханасы орналасқан. Жоғарғы қабаттарында концерттер мен басқосулар өткізуге қолайлы көптеген орындар бар. Той бөлмесі – жұбайлар әуеқойлықтарын білдіріп, үйленуге жиналатын сүйікті орын.

Эшбахер Клиппен

Ешбахтың солтүстік жағында 12 метрге дейін биіктігі бар, кварцтан тұратын жарлар тобы орналасқан. Жардың беті – шамамен алты километрлік кварц кеніннің көрінетін бөлігі, ол Уса аңғары арқылы Усинген қалалық орман ішіндегі Вормштейнге дейін көлбеу бағытта созылады. Геологиялық тұрғыдан алғанда, бұл тау тізбегіндегі жарылыстар нәтижесінде пайда болған көлбеу көтеріліс (бір жағы екіншісінен жоғары итерілген жарылыс). Эрозияға төзімді кварц бүгінгі күнге дейін сақталып, Таунус тауларының көптеген жерлерінде кездеседі, бірақ оның осы жердегідей әсерлі көрінісі басқа еш жерде жоқ. Альпинистерлер тік қабырғаларды жаттығу үшін пайдаланады.

Хатштейнвейхер

Усинген қаласына жақын орналасқан Хаттштейнвейхер көлі – Усингер аймағындағы жалғыз жүзуге арналған көл. Жаз айларында, ауа-райы ыстық болғанда, ол Таунус және Франкфурт-Рейн-Майн аймағынан көптеген туристерді қызықтырады.

Қоғамдық көлік

Usingen станциясы қоғамдық теміржол желісіне жақсы байланысқан. Басқа жерлерде теміржолдар жабылған болса, Хохтаунус округінде жағдай керісінше болды. 1895 жылдан бері Усингер аймағын Франкфуртпен байланыстырып келген желі 1993 жылдан бері округ басқаруымен Taunusbahn ретінде жұмыс істеп келеді. Жүктілік жоғары сағаттарда пойыздар жарты сағат сайын, ал қалған уақытта сағат сайын Bad Homburg қаласына қатынайды. Жүктілік жоғары сағаттарда Франкфурт қаласының бас теміржол вокзалына дейін сағат сайын тікелей пойыз қатынайды. Қызмет шамамен сағат 23:00-де (сенбі күндері сағат 0:00-де) тоқтатылады.

Қосымша инфрақұрылым

Усингенде Amtsgericht (жергілікті аудандық сот) және аурухана бар.

Антенна фермасы

Усингенде T Systems компаниясы басқаратын спутниктік тарелкалар мен түрлі басқа да антенналар орналасқан жердегі станция бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, мүлік әуежай ретінде пайдаланылған болатын, содан кейін мұнда қысқа толқынды хабар тарату станциясы салынды. 1979 жылы алғашқы ірі параболалық антенна орнатылды. Қазір станцияда 90-нан астам антенна бар, олардың арасында диаметрі 19 метр болатын үш тарелка бар.