Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сондай-ақ, Англияның Брентфорд қаласындағы Ұлы Батыс жолындағы Алтын Мильде орналасқан "Уоллис үйі" деп аталатын арт-деко стиліндегі ғимарат бар. Уоллис үйі – Канаданың Онтарио провинциясындағы Оттава қаласындағы танымал нысан. Ол Ридо және Шарлотта көшелерінің қиылысында орналасқан. Қазіргі таңда, қайта жаңартылғаннан кейін, ғимарат сәнді кондоминиумдар үйі ретінде пайдаланылуда.
There is also a "Wallis House", an Art Deco building on the Golden Mile, The Great West Road, Brentford, England. Wallis House is a prominent landmark building in Ottawa, Ontario, Canada. It is located at the corner of Rideau Street and Charlotte Street. Today, after restoration, the building serves as a deluxe condominium complex.
Тарих
Бастапқыда Карлтон округінің протестанттық бас ауруханасын орналастыру үшін салынған (Бұл Смит-роудқа Сассекс пен Уотерден көшкен Оттава бас ауруханасы емес, қазір Брюйер көшесіндегі Элизабет Брюйер ауруханасы деп аталады), бұл қаладағы екінші аурухана, Grey Nuns басқаратын католик ауруханасынан кейін салынған. Аурухананың алғашқы ғимараты 1851 жылы аяқталды, бірақ ол тым кішкентай болып қалды, сондықтан оны алмастыру үшін 1873 және 1876 жылдар аралығында Уоллис үйі салынды. Оны аудандағы түрлі протестанттық шіркеулер қаржыландырып, қолдады. Ауруханаға 1887 және 1898 жылдар аралығында шығыс қанаты қосылды. 1924 жылға дейін аурухана ретінде жұмыс істеді, содан кейін екі басқа ауруханамен бірігіп, Оттава азаматтық ауруханасын құрды.
Originally built to house the Carleton County Protestant General Hospital (This is not the Ottawa General that went from Sussex and Water to Smyth Road, now known as the Élisabeth Bruyère Hospital on Bruyere Street), this was the second hospital in the city, after the Catholic hospital run by the Grey Nuns. The hospital's first building was completed in 1851, but had become too small and Wallis House was built to replace it between 1873 and 1876. It was paid for and supported by the various Protestant churches in the area. The east wing was added to the hospital between 1887 and 1898. It remained a hospital until 1924, when it was merged with two others to create the Ottawa Civic Hospital.
Соғыс қолданысы
Ғимарат 1943 жылға дейін католик семинариясы ретінде қызмет етті, содан кейін әскерилер оны иеленді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әйелдердің Корольдік Канада теңіз күштерінің мүшелерін орналастыру үшін пайдаланды. Теңіз күштері оған 1812 жылғы соғыстың батыры және кейіннен Корольдік теңіз күштерінде адмирал болған Прово Уоллистің есімімен Уоллис үйі деген ат берді.
The building served as a Catholic seminary until 1943, when the military took it over and used it to house members of the Women's Royal Canadian Naval Service during the Second World War. The navy gave it the name Wallis House, after Provo Wallis, a hero of the War of 1812, who later rose to be an admiral in the Royal Navy.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін ол бос қалды, бұл тұрғын үй дағдарысына тап болған қайта оралған ардагерлердің наразылығына әкелді. 1946 жылы ардагерлер мен басып алғандардың тобы генерал-губернатордың жеңісшілер полкі басқыншылық жасағанға дейін ғимаратты иеленді. Оқиға жеткілікті назар аударды, сол себепті премьер-министр Уильям Лайон Маккензи Кинг оны қолжетімді тұрғын үйге айналдыруға бұйрық берді. 1950 жылы әскерилер ғимаратты қайтадан иеленді және ол келесі онжылдықтар бойына түрлі мақсаттарда қолданылды, соңында 28-ші қызметтік батальон, 763-ші байланыс полкі (бұрынғы 3-ші сигналдар полкі RC сигналдары) және бірнеше кіші армия резервтік бөлімшелерінің орны болды. Ескірген ғимарат көп ұзамай проблема тудырды. Ұдайы жасалған шағын жөндеулер интерьерді дәліздер мен бөлмелердің жиынтығына айналдырды. Әскери инспекторлар оны қауіпті өртке ұшырауға бейім деп санады. Асбест және полихлорирленген бифенилдер (ПХБ) мәселелері болды, оларды жоюға қымбат қаржы жұмсау қажет еді. Осылайша, қарулы күштер ғимаратты тастап, жапты. Ол бірнеше жыл бойы бос тұрды және бұзу қаупі төнді. Бұл бірнеше дау-жанжалға әкелді. Қалалық әкімдік федералды үкіметтен қала орталығындағы қауіпті құрылысқа қатысты шаралар қабылдауды талап етті, мұра және ардагерлер тобы бұзуға қарсылық білдірді, ал үкімет бұл жерді сатып алуға ниет білдірген адамды таба алмады. Көптеген ұсыныстар енгізілді, ең күмәндісі қаладағы проституция мәселесі жөніндегі комиссия ғимаратты қала басқаратын және реттелетін бордельге айналдыруды ұсынған кезде болды.
After the war, it was left empty, leading to protests from returning veterans who faced a housing crisis. In 1946, a group of veterans and squatters occupied the building until they were forced out by the Governor General's Foot Guards. The event drew enough attention that Prime Minister William Lyon Mackenzie King mandated that it be turned into subsidized housing. In 1950, the military reoccupied the structure and it served a number of purposes over the next decades, eventually becoming the home of 28 Service battalion, 763 Communications Regiment (formerly 3 Signals Regiment RC Signals) and several minor Army reserve units. The aged building soon became a problem. Constant minor renovations left the interior a warren of hallways and rooms. The military inspectors also considered it to be a dangerous fire trap. There were problems with asbestos and PCBs that would require an expensive clean up effort. It was thus abandoned by the armed forces and boarded up. It remained vacant for several years and was threatened with demolition. This led to a number of squabbles. The city wanted the federal government to do something about the dangerous structure in the centre of town, heritage and veterans' groups protested the demolition, and the Government could find no one interested in buying the site. A number of proposals were advanced, perhaps the most unlikely was when the commission on the prostitution problem in the city proposed turning the building into a city run and regulated brothel.
Қазіргі қолданылуы
1994 жылдың мамыр айында мұраны қалпына келтіруші Л. А. Сэнди Смолвуд бұл құрылысты 320 000 долларға сатып алып, оны қайта жаңартуға уәде бергенде дау ақыры шешілді. Уоллис үйі 47 жоғары сапалы пәтерге айналдырылды. Ғимараттың артындағы тұрақ орны қала үйлерінен тұратын шағын ауданға айналдырылды, ал шығыс жағындағы жер жаңадан салынатын үйлерге арналды. 1995 жылдың қазан айында "Уоллис Хаус" пәтерлері сатылымға шыққанда, барлығы жиырма төрт сағаттың ішінде сатылып кетті. Бұл ерекше оқиға Оттава қаласындағы жылжымайтын мүліктің ұзаққа созылған өркендеуінің бастамасы болды. Оттава қаласы 1990 және 1997 жылдары ашылған мыс тақталарды орнатты. Ескерткіш флот адмиралы сэр Прово Уильям Перри Уоллиске арналған, ГКБ (1791–1892), ол Галифакс, Новая Шотландиядан шыққан.
The debate was finally resolved in May 1994 when L. A Sandy Smallwood, a heritage restorer, bought the structure for $320,000 and promised to restore it. Wallis House was turned into 47 high end condominiums. The parking lot behind the building was converted into a group of town houses, while the land to the east was set aside for an apartment building. When the Wallis House condos went on sale in October 1995, they were all sold in fewer than twenty four hours. This unprecedented event was the beginning of a long lasting real estate boom in Ottawa. The City of Ottawa erected brass plaques, which were unveiled in 1990 and 1997. The memorial is dedicated to Admiral of the Fleet Sir Provo William Perry Wallis, GCB (1791 1892), from Halifax, Nova Scotia.