Кіріспе
Финляндиялық швед тілінде сөйлейтін автор Пол Вильгельм "Вилли" Кирклунд (27 ақпан 1921, Хельсинки, Финляндия – 27 маусым 2009, Упсала) – Швецияның Упсала қаласында өмір сүрген финляндиялық швед тілінде сөйлейтін жазушы. Ол инженердің ұлы еді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде майданға қатысты. 1944 жылы Финляндиядан Швецияға көшіп, қытай, орыс, парсы тілдерін және математиканы оқыды. Сонымен қатар бағдарламашы болып жұмыс істеді. Кирклундтың көркем туындылары модернизмнің ықпалында жазылған; оның алғашқы әңгімелері сюрреализмге жақын, онда сюжеттік желі символизм арқылы жасырылады, бұл ащы ирония, кешірім және бөтендік сезімін беруге көмектеседі. Оның жазбаларының осы ерекшеліктері, сондай-ақ Кирклундтың өзінің ерекшеліктері Торгни Линдгреннің туындыларымен кейбір жағдайларда үйлеседі. Дегенмен, сюрреализмнен өзгеше, Кирклундтың шығармалары саналы және мұқият ойластырылған. Қайта-қайта кездесетін тақырыптар – мәнсіздік пен әлсіздік, онда жақсылық пен жамандық түсініксіз, кейде қасақана түсініксіз сұр аймақта қатар жүреді. Адам күнә жасау үшін тумайды; таңдау жоқ, күнә сөзсіз болады. Көп жағдайда күнә жасауға ұмтылыс байқалады, ал болашақ күнәкар оны қыңырлықпен, түсінбеушілікпен және жағдайды өзгерте алмайтын күйде бақылайды. Алайда, Кирклунд өзінің сәтсіз кейіпкерлерін үлкен мейіріммен және түсініктікпен, бірақ бақылаушының қашықтығымен бейнелеуге қол жеткізді. Ол әңгімелерінде Киелі кітаптан және антикалық дәуірден алынған классикалық мотивтерді жиі пайдаланды – құрылымдық тұрғыдан мәңгілік, бұзуға болмайтын үлгілер. Кирклунд 1950 жылдары Иранға жасаған саяхаты туралы "Тилл Таббас" (Таббасқа) атты саяхат хаттарын жазды. Оның туындылары француз, неміс, грек және фин тілдеріне аударылған. Кейбір шығармалары алғашында проза түрінде жазылып, кейін драмаға ауыстырылды.
Paul Wilhelm "Willy" Kyrklund (27 February 1921 in Helsinki, Finland – 27 June 2009 in Uppsala) was a Finnish Swedish speaking author who lived in Uppsala, Sweden. He was the son of an engineer. During World War II, he served on the front. In 1944, he moved from Finland to Sweden, where he studied Chinese, Russian, Persian and mathematics. He also worked as a programmer. Kyrklund's works of fiction are influenced by modernism; his early short stories resemble surrealism, in which the storyline is concealed by symbolism that contributes to conveying a mix of bitter irony, reconciliation and alienation. These characteristics of his writings, together with Kyrklund's own absurdities, to some extent resemble the work of Torgny Lindgren. However, in contrast to surrealism, Kyrklund's works are highly aware and well thought out. Recurring themes are pointlessness and powerlessness, where good and bad meet in an ungraspable and sometimes deliberately incomprehensible greyscale. Man is not born to sin; there is no choice, and sin becomes unavoidable. Often sinful deeds loom, while the future sinner observes in confusion, uncomprehending and unable to change the course of events. However, Kyrklund succeeded in portraying his failing characters with great empathy and indulgence, yet with the distance of an observer. In his stories, he often applied classical motives from the Bible and the antique era – motives that are structurally eternal, patterns that can not be broken. Kyrklund wrote a travelogue about his travels in Iran, Till Tabbas (To Tabbas) in the 1950s. His works have been translated into French, German, Greek and Finnish, among other languages. Some works initially written as prose have been rewritten as drama.
Марапаттар мен құрметтер
1995 жылғы 2 маусымда Кирклунд Швецияның Уппсала университетінің гуманитарлық факультетінен құрметті доктор дәрежесін алды. 2001 жылы ол «кіші Нобель» деп белгілі Швед академиясының Солтүстік сыйлығына ие болды.