Әскери штаб – бұл жоспарлау, талдау, ақпарат жинау арқылы командирге көмектесетін офицерлер тобы. Орталықтандырылған vs таратылған штабтардың тиімділігі туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери бөлімнің басқару құрамы
Management personnel of a military unit
Әскери штаб немесе бас штаб (әр түрлі әскер түрлерінде әскер штабы, теңіз штабы немесе әуе штабы деп те аталады) – бөлімнің немесе басқа да ірі әскери бөлімнің командиріне жоспарлау, талдау және ақпарат жинау арқылы, сондай-ақ олардың жоспарлары мен бұйрықтарының орындалуын, әсіресе бірнеше және қарқынды өзгеріп отыратын күрделі операциялар кезінде, қайта жіберу, үйлестіру және бақылау арқылы қызмет ететін офицерлер, қатардағы әскери қызметшілер және азаматтық персоналдан құралған топ. Олар әкімшілік, логистика, операциялар, барлау, оқыту және т.б. сияқты функционалдық топтарға бөлінеді. Олар командирге, оған бағынышты әскери бөлімдерге және басқа да мүдделі тараптарға көп бағытты ақпарат ағынын қамтамасыз етеді. Орталықтандырылған бас штаб жоғарыдан төменге қарайғы қатаң бақылауды қамтамасыз етеді, бірақ штабта (ШҚ) көбірек персонал қажет етеді және далалық операцияларды бағдарлаудың дәлдігін төмендетеді, ал децентрализацияланған бас штаб жағдайға жақсырақ назар аударуға, жеке бастамашылыққа, жергілікті әрекеттердің жылдамдығына, OODA циклына және бағдарлаудың жақсырақ дәлдігіне мүмкіндік береді. Әскердегі сәтсіздіктер, әсіресе Лейтен шайқасында Австрияның «үлкен миы» болмағаны және команданың жұмыс жүктемесін бөлуі қажеттігі анық болды, бұл Бас қолбасшыға стратегиялық картинаны қарастыруға уақыт беруі керек еді. 1757 жылғы ережеде Grosse Feldgeneralstab және Kleine Generalstab (үлкен және кіші бас штаб) құрылды, ал 1769 жылғы өзгерістерден кейін Франц Мориц фон Лейси басшылығымен 30 офицерден тұратын тұрақты штаб құрылды, ол соғыс кезінде кіші офицерлермен толықтырылды. Гроссе штабы үш бөлімге бөлінді: біріншіден, ішкі әкімшілік пен операцияларды басқаратын Intrinsecum; екіншіден, Пионерлерді қоса алғанда, сыртқы іс-шаралар; үшіншіден, бұйрықтарды берумен және әскери тұтқындармен айналысатын Инспекция қызметі. Бас штабпен бірге бас адъютант болды, ол армия командирлері таңдаған адъютанттар тобын басқарды, олар ішкі әкімшілік және барлау мәліметтерін жинаумен айналысты және Бас қолбасшыға есеп берді. Штаб бастығы Бас қолбасшының бас кеңесшісі болды және бұрынғы әкімшілік рөлінен бас тартып, енді операциялық жоспарлауды жүзеге асырды, ал күнделікті жұмысты аға штаб офицерлеріне тапсырды. Штаб офицерлері желілік бөлімшелерден тағайындалып, кейін оларға қайтарылды, олардың мақсаты штабтағы қызметтері кезінде өздерін басшылар ретінде көрсету болды. Шайқас кезінде немесе әскер корпусын бөліп жіберген кезде, штабтың кіші бөлігі штабтың кіші нұсқасы ретінде колонна командиріне бөлінетін болды. Әдетте майор, жоғары лауазымды адам – колонна штабының бастығы, оның басты міндеті командирдің не жоспарлап отырғанын түсінуге көмектесу еді. Карл Мак фон Лейберих Нидерландыдағы Саксен-Кобург-Заальфельд князі Иосийдің қол астында армия штабының бастығы болған кезде, ол штаб офицерлерінің рөлдерін анықтайтын Instruktionspunkte für gesammte Herren Generals еңбегін шығарды, онда шабуыл және қорғаныс операциялары туралы мәселелер қарастырылды, сондай-ақ Бас қолбасшыға көмектесу көзделді. 1796 жылы Тешен герцогы Карл бұл нұсқауларды өзінің Observationspunkte еңбегімен толықтырды, штаб бастығы туралы былай деп жазды: «Ол операцияларға қатысты барлық мүмкіндіктерді қарастыруға міндетті және өзін тек осы нұсқауларды орындаушы деп санамауы керек». 1801 жылғы 20 наурызда фельдмаршал-лейтенант Дука бейбіт уақыттағы әлемдегі алғашқы генерал-квартирмейстер болып тағайындалды, ол штабтың басшысы болды, ал соғыс кезінде штаб бастығының рөлі Бас қолбасшыға көмек көрсету үшін жоспарлау мен операцияларға бағытталды. Тешен герцогы Карл 1805 жылғы 1 қыркүйекте жаңа Dienstvorschrift шығарды, ол штабты үш бөлімге бөлді: 1) Саяси хат алмасу; 2) Операциялар дирекциясы, жоспарлау және барлаумен айналысады; 3) Қызмет дирекциясы, әкімшілік, жабдықтау және әскери сотпен айналысады. Герцог штаб бастығының қазіргі рөлін былай анықтады: «Штаб бастығы Бас қолбасшының жанында тұрады және оның толық қарамағында болады. Оның жұмыс саласы оны ешқандай бірлікпен байланыстырмайды». «Бас қолбасшы не істеу керектігін және қалай істеу керектігін шешеді; оның басты көмекшісі осы шешімдерді жүзеге асырады, сондықтан әрбір бағынысты өзіне жүктелген міндетті түсінеді». 1809 жылы корпус құрылған кезде, әрқайсысының штабы болды, оның бастығы операцияларды басқаруға және жалпы штаб жоспарын орындауға жауапты болды. 1809 жылы соғыс басталғанда штабтың саны 170-тен асты. Соңында 1811 жылы Жозеф Радецкий фон Радец өзінің Über die bessere Einrichtung des Generalstabs еңбегін жариялады, онда штаб бастығының басқарушылық және қадағалаушылық рөлі басымдыққа ие болды, ал департаменттер (Саяси хат алмасу, Операциялар және Қызмет) өз директорларының басшылығында болды, нәтижесінде адъютанттар мен бас штаб офицерлері біріктірілді. Осы жүйеде операциялар, барлау және логистика салаларында мамандана алатын ресми штаб корпусының бастауы болды.
A military staff or general staff (also referred to as army staff, navy staff, or air staff within the individual services) is a group of officers, enlisted and civilian staff who serve the commander of a division or other large military unit in their command and control role through planning, analysis, and information gathering, as well as by relaying, coordinating, and supervising the execution of their plans and orders, especially in case of multiple simultaneous and rapidly changing complex operations. They are organised into functional groups such as administration, logistics, operations, intelligence, training, etc. They provide multi directional flow of information between a commanding officer, subordinate military units and other stakeholders. A centralised general staff results in tighter top down control but requires larger staff at headquarters (HQ) and reduces accuracy of orientation of field operations, whereas a decentralised general staff results in enhanced situational focus, personal initiative, speed of localised action, OODA loop, and improved accuracy of orientation. The failures in the army, especially at the Battle of Leuthen made it clear that Austria had no "great brain" and the command needed to spread the workload to allow the Commander in chief the time to consider the strategic picture. The 1757 regulations had created the Grosse Feldgeneralstab and Kleine Generalstab (large and small general staff) and after changes in 1769, a permanent staff of 30 officers was established under the direction of Franz Moritz von Lacy, which would be expanded in wartime with junior officers. The Grosse staff was divided into three: First, the Intrinsecum, which handled internal administration and directing operations; secondly, external activities, including the Pioneers; thirdly, the Inspection Service, which handled the issuing of orders and prisoners of war. Alongside the General Staff was the General Adjutant, who led a group of Adjutant staff selected by the army commanders to handle the details of internal administration and collating intelligence, and answered to the Commander in chief. The Chief of Staff became the chief adviser to the Commander in chief and, in a fundamental move away from the previous administrative role, the Chief of Staff now undertook operational planning, while delegating the routine work to his senior staff officers. Staff officers were drawn from line units and would later return to them, the intention being that they would prove themselves as leaders during their time with the staff. In a battle or when the army had detached corps, a small number of staff would be allocated to the column commander as a smaller version of headquarters. The senior man, usually a Major, would be the chief of the column staff and his principal task would be to help the commander to understand what was intended. When Karl Mack von Leiberich became chief of staff of the army under Prince Josias of Saxe Coburg Saalfeld in the Netherlands, he issued the Instruktionspunkte für gesammte Herren Generals, the last of 19 points setting out the roles of staff officers, dealing with offensive and defensive operations, while helping the Commander in chief. In 1796, Archduke Charles, Duke of Teschen augmented these with his own Observationspunkte, writing of the Chief of Staff: "he is duty bound to consider all possibilities related to operations and not view himself as merely carrying out those instructions". On 20 March 1801, Feldmarschalleutnant Duka became the world's first peacetime Generalquartiermeister at the head of the staff and the wartime role of the Chief of Staff was now focused on planning and operations to assist the Commander. Archduke Charles, Duke of Teschen himself produced a new Dienstvorschrift on 1 September 1805, which divided the staff into three: 1) Political Correspondence; 2) the Operations Directorate, dealing with planning and intelligence; 3) the Service Directorate, dealing with administration, supply and military justice. The Archduke set out the position of a modern Chief of Staff: "The Chief of Staff stands at the side of the Commander in Chief and is completely at his disposal. His sphere of work connects him with no specific unit". "The Commander in Chief decides what should happen and how; his chief assistant works out these decisions, so that each subordinate understands his allotted task". With the creation of the Korps in 1809, each had a staff, whose chief was responsible for directing operations and executing the overall headquarters plan. The staff on the outbreak of war in 1809 numbered over 170. Finally in 1811, Joseph Radetzky von Radetz produced his Über die bessere Einrichtung des Generalstabs, which prioritised the Chief of Staff's managerial and supervisory role with the departments (Political Correspondence, Operations and Service) under their own directors, effectively merging the Adjutants and General Staff officers. In this system lay the beginnings of a formal staff corps, whose members could specialise in operations, intelligence and logistics.
Франция
Сент-Сирдің (1783-90) басқаруындағы қысқа мерзімді тұрақты штат болғанына қарамастан, француздар 1790 жылы Революциялық үкімет штаб корпусын жойғанда бұрынғы жүйеге қайта оралды. 1795 жылы генерал Луи Александер Бертье француз армиясының штаб бастығы болып тағайындалғанда, оның рөлі бұрынғы әкімшілік қызмет болды, Жомини мен Вахи оны «бас кеңсе қызметкері» және «шектелген өкілеттіктермен» деп дәл сипаттады. Оның нұсқаулығы – кеңселік нұсқаулық сияқты, тек есеп беру жүйесі ғана. Штаб офицерлері австриялық үлгіде, желіден ауыстырылып отырды, бірақ ешқандай оқыту алмады және әкімшілік міндеттерде, әсіресе бұйрықтарды жылдам шығаруда ғана тиімді болды. Бұл жүйе келесі жылы армияны басқаруға келген Наполеон Бонапартқа өте қолайлы болды және ол Бертье жүйесін барлық соғыстарында пайдаланды. Ең маңыздысы, Наполеон өзі барлау басшысы және операциялық жоспарлаушы болып қалды, ал бұл жұмыс жүктемесін тіпті ол өзі де көтере алмады.
Despite a short lived permanent staff under St Cyr (1783–90), the French reverted to the old system in 1790, when the Revolutionary Government abolished the staff corps. When General Louis Alexandre Berthier was appointed Chief of Staff to the French Army of Italy in 1795, his was the old administrative role, accurately described by Jomini and Vachee as "the chief clerk" and "of limited competence". His manual is merely a reporting system as a kind of office manual. Staff officers were rotated out of the line on the Austrian model, but received no training and merely became efficient in the administrative tasks, especially the rapid issuance of orders. It suited Napoleon Bonaparte from the moment he took over the army the following year and he would use Berthier's system throughout his wars. Crucially, Napoleon remained his own intelligence chief and operational planner, a workload which, ultimately, not even he could cope with.
Пруссия
Пруссия келесі жылдары Австрияның тәсілін қабылдады, әсіресе 1790-жылдардың басында Австрия Нидерландында Австрия армиясымен бірге жұмыс істеген Ганновер штабының офицері Герхард фон Шарнхорст басшылыққа келгенде. Бастапқыда Пруссия армиясы дала қолбасшыларын қолдау үшін шектеулі техникалық сарапшы офицерлерді тағайындады. Бірақ 1746 жылға дейін реформалар барлау ісі мен төтенше жағдайларды жоспарлауды штабтың міндеттеріне қосты. Кейін офицерлерді командалық лауазымдардан штабқа және кері қайтару арқылы әскери операциялардың екі жағымен таныстыру практикасы енгізілді, бұл практика қатардағы әскери қызметшілерді де қамти отырып, бүгінге дейін қолданылуда. 1806 жылдан кейін Пруссияның әскери академиялары орта буын офицерлерін штаб жұмысының мамандандырылған дағдыларына оқытты. 1814 жылы Пруссия заңмен орталық әскери басқару – «Пруссия Бас штабы» мен әр дивизия және корпус үшін жеке штабтар құрды. Пруссия жүйесімен кейбір кәсіби және саяси мәселелер болғанына қарамастан, әсіресе 20 ғасырдың дүниежүзілік соғыстарының тұрғысынан қарағанда, олардың Бас штаб концепциясы бүгінгі таңда көптеген ірі армиялар тарапынан қабылданып жүзеге асырылуда.
Prussia adopted Austria's approach in the following years, especially when Gerhard von Scharnhorst, who as a Hanoverian staff officer had worked with the Austrian army in the Austrian Netherlands in the early 1790s, took charge. Initially, the Prussian Army assigned a limited number of technical expert officers to support field commanders. Before 1746, however, reforms had added management of intelligence and contingency planning to the staff's duties. Later, the practice was initiated of rotating officers from command to staff assignments and back to familiarize them with both aspects of military operations, a practice that, with the addition of enlisted personnel, continues to be used. After 1806, Prussia's military academies trained mid level officers in specialist staff skills. In 1814, Prussia formally established by law a central military command—Prussian General Staff—and a separate staff for each division and corps. Despite some professional and political issues with the Prussian system, especially when viewed through the prism of the 20th century World Wars, their General Staff concept has been adopted by many large armies in existence today.
Жұмыс күші немесе персонал
Адам ресурстары немесе кадрлар офицері кадрлар мен әкімшілік жүйелерді қадағалайды. Бұл бөлімше бағынышты бөлімдер мен штаб арасындағы маңызды әкімшілік байланыс ролін атқарады, төменнен келіп түсетін (мысалы, нақты бір әскерге награда беру туралы өтініш) немесе жоғарыдан келіп түсетін (мысалы, армия деңгейінен берілген, нақты бір әскерді командадан тыс жаңа бөлімге жіберуге қатысты бұйрықтар) кадрлық мәселелерді шешеді. Әскери бөлімдерде бұл лауазымды көбінесе адъютант деп атайды. S 1 пошта байланыс кеңсесімен де жұмыс істейді, сондай-ақ наградалар мен шендермен де айналысады.
The manpower or personnel officer supervises personnel and administration systems. This department functions as the essential administrative liaison between the subordinate units and the headquarters, handling personnel actions coming from the bottom up (such as a request for an award to be given to a particular soldier) or from the top down (such as orders being received from the army level directing that a particular soldier be reassigned to a new unit outside the command). In army units, this person is often called the Adjutant. The S 1 also works with the postal mailing office, and deals with awards and ranks as well.
Ақпараттық, қауіпсіздік және ақпараттық операциялар
Ақпараттық бөлім жау туралы ақпаратты жинап, талдауға және жаудың қазір не істеп жатқанын немесе болашақта не істеуі мүмкін екенін анықтауға, сондай-ақ жаудың міндеттерін орындауына кедергі келтіруге жауапты. Бұл кеңсе карталар мен географиялық ақпараттық жүйелерді және деректерді басқару құқығына ие. Батальон деңгейінде S 2 – бөлімнің қауіпсіздік офицері, ал S 2 бөлімі бөлім қызметкерлерінің қауіпсіздік мақұлдауларымен айналысады. S 2-нің басқа да міндеттеріне барлауды бақылау және физикалық қауіпсіздікті қамтамасыз ету кіреді.
The intelligence section is responsible for collecting and analyzing intelligence information about the enemy to determine what the enemy is doing or might do, to prevent the accomplishment of the enemy's mission. This office may also control maps and geographical information systems and data. At the unit level, the S 2 is the unit's security officer, and the S 2 section manages all security clearance issues for the unit's personnel. Other duties of the S 2 often include intelligence oversight and physical security.
Операциялар
Операциялық кеңсе жоспарлар мен оқытуды қамтуы мүмкін. Операциялық кеңсе операцияларды жоспарлайды және үйлестіреді, сондай-ақ құраманың жұмыс істеуіне және міндетін орындауына қажетті барлық нәрсені қамтамасыз етеді. Көптеген бөлімшелерде операциялық кеңсе штабтың ең ірі бөлімі болып табылады және ең маңыздысы деп есептеледі. Бөлімнің жұмысын жалғастырудың барлық аспектілері, болашақ операцияларды жоспарлау, сондай-ақ барлық бөлімдік оқу-жаттығуларды жоспарлау және жүзеге асыру операциялық кеңсе жауапкершілігіне жатады. Операциялық кеңсе апталық оқу кестесін қадағалаумен де жүктеледі. Көптеген әскери бөлімшелерде (мысалы, батальон, полк және бригада) операция офицері атқарушы офицермен (XO) бірдей шенде, бірақ бөлімнің басшылық тізбегінде үшінші орында тұрады, ал қалған штаб офицерлері бір шенмен төмен болады. Мысалы, батальонда S 3 майор шенін иеленеді (батальон XO сияқты), ал қалған штаб офицерлері капитан немесе лейтенант болып табылады.
The operations office may include plans and training. The operations office plans and coordinates operations, and all things necessary to enable the formation to operate and accomplish its mission. In most units, the operations office is the largest of the staff sections and considered the most important. All aspects of sustaining the unit's operations, planning future operations, and additionally planning and executing all unit training, fall under the responsibility of operations. The operations office is also tasked with keeping track of the weekly training schedules. In most military units (i. e., battalion, regiment, and brigade), the operations officer carries the same rank as the executive officer (XO), but ranks third in the unit's chain of command while the other staff officers are one rank lower. For example, in a battalion, the S 3 would hold the rank of major (like the battalion XO), while the remaining staff officers are captains or lieutenants.
Жоспарлар мен стратегия
Жоспарлар және стратегиялық кеңсе азаматтық-әскери операциялар (CMO) стратегиясын жоспарлауға жауапты. Бөлім деңгейінде S 5 командирге миссияның/операцияның қабылдаушы елдің (HN) қызығушылық аймағында (AOI), операция аймағында (AO) немесе нысаналық қызығушылық аймағында (TAOI) азаматтық халыққа және әскерилерге тигізетін әсері бойынша басты кеңесші болып табылады. G5 дивизия деңгейінде азаматтық-әскери жоспарлар мен стратегия бойынша миссияны қолдау кеңсесі (MSO) және HHC ретінде қызмет етеді.
The plans and strategy office is responsible for civil military operations (CMO) strategy planning. At the unit level, the S 5 is the primary adviser to the commander on the civilian to military and military to civilian impact of the mission/operation within the host nation's (HN) area of interest (AOI), area of operations (AO), or the target area of interest (TAOI). The G5 serves as the mission support office (MSO) at the division level and HHC for civil military plans and strategy.
Сигнал (байланыс және IT)
Сигналдық кеңсе барлық байланыстарды басқарады және операциялар кезінде байланыс нұсқаулары мен ережелерін беру, сондай-ақ байланыс мәселелерін шешу, жабдықтау және алдын алу бойынша байланыс орталығы болып табылады. Бұл деңгейдегі байланыс цифрлық және дауыстық (радио, компьютер және т.б.) түрлерде жүзеге асырылады. Бөлім деңгейінде S 6 әдетте бөлімшедегі компьютерлер, факс аппараттары, көшірме машиналары және телефон желілері сияқты барлық электрондық жүйелерге жауапты болады.
The signal office directs all communications and is the point of contact for the issue of communications instructions and protocol during operations as well as for communications troubleshooting, issue, and preventative maintenance. Communications at this level is paired with digital as well as voice (radio, computer, etc.). At the unit level, S 6 is also usually responsible for all electronic systems within a unit to include computers, faxes, copy machines, and phone systems.
Оқыту
Оқу бөлімі штаб жүргізетін оқу шараларын ұйымдастырып, үйлестіреді, сондай-ақ қарастырылатын бөлімшелерге бақылау жасап, көмек көрсетеді.
The training branch will organize and coordinate training activity conducted by a Headquarters and also supervise and support subordinate units.
Қаржылық
Қаржы бөлімі, оны одан бөлінген Әкімшілікпен шатастырмау керек, операцияның қаржы саясатын анықтайды. Оперативтік тұрғыдан Әкімшілік пен Қаржы байланысты болуы мүмкін, бірақ есеп беру жолдары бөлек.
The finance branch, not to be confused with Administration from which it has split, sets the finance policy for the operation. Operationally, the Administration and Finance may be interlinked, but have separate reporting chains.
CIMIC: Азаматтық-әскери ынтымақтастық
Азаматтық-әскери ынтымақтастық немесе азаматтық істер – әскери күштер, үкіметтік және үкіметтік емес азаматтық ұйымдар мен билік органдары, сондай-ақ азаматтық халық арасындағы қарым-қатынастарды орнату, сақтау, ықпал ету немесе оларды қолдануға бағытталған қызметтер. Бұл қызметтер әскери операцияларды жеңілдету және миссия мақсаттарын нығайтып, орындау үшін достық, бейтарап немесе жауласып тұрған операция аймағында жүзеге асырылады.
Civil Military Co operation or civil affairs are the activities that establish, maintain, influence, or exploit relations between the military forces, the government or non government civilian organizations and authorities, and the civilian populace in a friendly, neutral, or hostile area of operations in order to facilitate military operations and consolidate and achieve mission objectives.
Бригада деңгейі
Бөлімдер бригадалар ретінде келесідей ұйымдастырылды. А және Q бөлімдері майор (DAA&QMG) шені бар көмекші адъютанттың орынбасары және генерал-квартирмейстермен біріктірілуі мүмкін. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Адмиралтействодағы операциялық жоспарлау бөлімінің бұрынғы жоғары командирлік құрамы еді. Ол 1912 жылдың 8 қаңтарында құрылды және бірінші теңіз лордына тікелей есеп беретін соғыс кеңесінің рөлін атқарды. 1917 жылға дейін қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін Адмиралтействоның Әскери-теңіз штабы бөлімімен алмастырылды. Адмиралтействоның Әскери-теңіз штабы британдық Адмиралтействодағы жоғары командирлік, операциялық жоспарлау, саясат және стратегия бөлімі болды. Ол 1917 жылы құрылып, 1964 жылға дейін, Адмиралтейство департаменті таратылғанда және оның орнына Әскери-теңіз штабы, Әскери-теңіз департаменті (Қорғаныс министрлігі) құрылғанда жұмыс істеді.
Branches as brigade were as follows. A and Q branches might be combined under a deputy assistant adjutant and quartermaster general, rank major (DAA&QMG). was a former senior command, operational planning department within the Admiralty during World War I. It was instituted on 8 January 1912 and was in effect a war council whose head reported directly to the First Sea Lord. It existed until 1917. After the war ended, it was replaced by the Admiralty Naval Staff department. The Admiralty Naval Staff was the senior command, operational planning, policy and strategy department within the British Admiralty. It was established in 1917 and existed until 1964 when the department of the Admiralty was abolished and was replaced by the Naval Staff, Navy Department (Ministry of Defence).