Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1920–2004)
British politician (1920–2004)
Сэр Энтони Джон Чарльз Мейер, 3-ші баронет (1920 жылдың 27 қазаны – 2004 жылдың 24 желтоқсаны) – британдық әскери қызметкер, дипломат және консервативті, кейін либералды демократ саясаткер. Ол 1989 жылы партия төрағалығына Маргарет Тэтчерге қарсы ұсынылғанымен танымал. Экономикалық саясат бойынша қатаң консервативті көзқарастарына қарамастан, Ұлыбританияның Еуропалық Одаққа интеграциясын ынталы түрде қолдауы оның Тэтчердің Консервативтік партиясында ығысуына себеп болды. 1992 жылғы жалпы сайлауда консервативтік партияның парламенттік кандидаттығынан бас тартылғаннан кейін Мейер Еуропалық қозғалыстың саяси директоры болды, ал 1998 жылы ол Pro Euro Conservative партиясына қосылды. 2001 жылы партия таратылғаннан кейін ол Либералды демократтар партиясына мүше болды.
Sir Anthony John Charles Meyer, 3rd Baronet (27 October 1920 – 24 December 2004) was a British soldier, diplomat, and Conservative and later Liberal Democrat politician, best known for standing against Margaret Thatcher for the party leadership in 1989. In spite of his staunch conservative views on economic policy, his passionate support of increased British integration into the European Union led to him becoming increasingly marginalised in Thatcher's Conservative Party. After being deselected as a Conservative parliamentary candidate for the 1992 general election, Meyer became policy director of the European Movement, and in 1998 he joined the Pro Euro Conservative Party. After that disbanded in 2001, he became a member of the Liberal Democrats.
Ерте өмір
Мейер Марджори Эми Георгинаның (құрметті есімі Сейли) және сэр Фрэнк Сесил Мейердің ұлы болды. Оның әкесі Де Бирс алмаз компаниясы вице-төрағасы болды, ал 1924 жылдан 1929 жылға дейін Норфолк округіндегі Ұлы Ярмуттан парламент мүшесі ретінде консерваторлар партиясынан өкілдік етті. Оның әкесі яһуди отбасынан шыққан. Оның әкесінің әкесі, сэр Карл Мейер, 1-ші барон, Германияның Гамбург қаласында дүниеге келген; ол 19 ғасырдың соңында Ұлыбританияға көшіп келді, ол Ротшильдтерде, содан кейін Де Бирсте жұмыс істеді; ол ақырында Мысыр Ұлттық банкінің губернаторы болды және Ұлыбританияда Ұлттық театрды құруға жасаған зор қайырымдылығы үшін барондық атағын алды.
Meyer was the son of Marjorie Amy Georgina (née Seeley) and Sir Frank Cecil Meyer. His father was vice chairman of the De Beers diamond company, and from 1924 to 1929 he was Conservative Member of Parliament for Great Yarmouth, Norfolk. His father was from a Jewish family. His grandfather, Sir Carl Meyer, 1st Baronet, was born in Hamburg, Germany; he migrated to Britain in the late 19th century, when he worked for the Rothschilds, and later for De Beers; he eventually became Governor of the National Bank of Egypt and was given a baronetcy for the large donations he made to found a National Theatre in Britain.
Білім беру және әскери қызмет
Мейер Уилтширдегі Сандройд мектебінде білім алып, кейін Итон колледжіне стипендия жеңіп оқуға түсті. Әкесінің аң аулауда болған апаттан қаза болғаннан кейін 15 жасында барондық атағын мұраға алды. Әкесі сияқты, ол да Оксфордтың Нью-колледжіне оқуға түсті, бірақ бір жылдан кейін 1941 жылы Шотландия гвардиясына қосылды, сондай-ақ сол жылы Барбади Найтқа үйленді, олардың бір ұлы мен үш қызы болды. Каен үшін болған шайқаста, Нормандияға түсірілгеннен кейін, ол отырған танк зардап шеккен кезде ауыр жарақат алды және келесі тоғыз айды ауруханада жатып өткізді. Осы уақыт ішінде Оксфордта өткізбеген жылдарын толтыру үшін көп оқыды, бірақ университетке оралмауға шешім қабылдады. Оның орнына, ол Ұлыбритания Қаржы министрлігіне (HM Treasury) қосылды, онда ол негізінен Польша үкіметінің эмиграциядағы істерін аяқтаумен айналысты.
Meyer was educated at Sandroyd School in Wiltshire before winning a scholarship to Eton College. He inherited the baronetcy at the age of 15 when his father died in a hunting accident. Like his father, he also attended New College, Oxford, but after one year he joined the Scots Guards in 1941, the same year he married Barbadee Knight, and they had one son and three daughters. During the battle for Caen, in the break out from the Normandy invasion beaches he was seriously wounded when the tank he was travelling in was hit, and he spent the next nine months on his back in hospital. During this time he read extensively to make up for his lost years at Oxford, but decided not to return to university. Instead, he joined HM Treasury where he mostly worked on winding up the affairs of the Polish government in exile.
Дипломатиялық мансап
1946 жылы Мейер Сыртқы істер қызметіне емтихан тапсырды, ал 1951 жылдан 1956 жылға дейін Париждегі британ елшілігіне тағайындалды, онда ол 1953 жылы бірінші хатшы болып істеді. Мәскеудегі елшілікке тағайындалуы оған аса ұнаған жоқ – ол тілді білмейтін, және кеңес үкіметінің азаматтарымен шетелдік байланыстарды шектеуі салдарынан "дипломатиялық геттода" тұрып, ешқандай жұмысы жоқ еді. Ол кеңес тарапынан оны құлату әрекеті кезінде құтқарылды – ол елшіге бір әйел агенттің таксиге шақыруға тырысқанын хабарлады, соның нәтижесінде Мейер мен оның отбасы келесі ұшақпен елге қайтарылды. 1958 жылдан 1962 жылға дейін ол Сыртқы істер министрлігінде еуропалық саяси мәселелер бойынша жұмыс істеді, сол кезде Министрлік "Ортақ нарыққа" қарсы саясатынан Ұлыбританияның оған қосылуын қолдауға өтті.
In 1946 Meyer passed the Foreign Service examinations, and from 1951 to 1956 he was appointed to the British Embassy in Paris, where he became First Secretary in 1953. The subsequent appointment to the embassy in Moscow was not so enjoyable – he did not speak the language, and confined to the "diplomatic ghetto" through the Soviet government's ban on foreign contacts with its citizens, he said he did not have a job to do. He was rescued by a Soviet attempt to compromise him – he reported an attempt to lure him into a cab by a woman agent to the ambassador, who put Meyer and his family on the next plane home. Between 1958 and 1962, he worked at the Foreign Office on European political problems, at a time when the Office was changing its policy from being against the "Common Market" to in favour of Britain's joining it.
Саясатта
1962 жылы анасының қайтыс болуы Мейерге отбасылық мүлікті қамтамасыз етті, және ол өзінің Еуропалық көзқарастарын қолдау үшін саясатқа қатысуға шешім қабылдады. 1962 жылы ол Сыртқы істер министрлігінен кетіп, Глэдуин Джебб басқарған Ортақ нарық науқаны үшін ешқандай төлемсіз жұмыс істеді. Кейін ол бастапқыда консерваторлар немесе либералдар партиясынан үміткер болуды ойламағанын айтты, бірақ консервативті премьер-министр Харольд Макмилланға деген құрметі оның таңдауын шешті. 1963 жылы Мейер сол кезде Лейборист партиясының солшыл интернационалисі Феннер Броквей ұстап тұрған Итон және Слоу сайлау округінен сайлауға түсуге таңдалды. 1964 жылғы жалпы сайлауда Мейер 11 дауыспен жеңіске жетті, сол кездегі сайлау округінде көптеген дауыстарды қамтамасыз ете алатын нәсілдік мәселе бойынша сайлау округі партиясының кеңесін елемегені үшін құрметке ие болды. Оның жеңісі сол сайлауда консерваторлардың төрт жеңісінің бірі болды. Ол өзінің орындығы уақытша ғана болатынын түсініп, Мейер парламенттегі уақытын тиімді пайдаланып, Ұлыбританияның Ортақ нарыққа қосылуын және Біріккен Ұлттар Ұйымын күшейтуді жақтады. Ол сондай-ақ партияның либералдық қанатында өзін бекітті: өлім жазасын жою және Родезияға қарсы санкцияларға дауыс берді. «Сэр Энтони Кім екені белгісіз» деп Тэтчерге жақын «The Sun» газеті оны қысымға алды, ол 1982 жылы Аргентинаның Фолкленд аралдарын басып алуына қарсы күш қолдануға қарсы болған жалғыз консервативті депутат екенін және Тори үкіметінің әлеуметтік жәрдемақыны кесіп тастау және иммиграция мәселелеріне қарсы дауыс берген, Лейборист партиясының бірқатар саясатын қолдағанын хабарлады. «Daily Express» газеті оны «Сэр Ешкім» деп атады. 1989 жылғы 5 желтоқсандағы басшылық сайлауында Мейер 314 дауысқа қарсы 33 дауыспен жеңілді, бірақ жарамсыз дауыстар мен қатыспағандардың саны қосылғанда, 374 депутаттың 60-ы Тэтчерді қолдамағаны анықталды. Мейер «адамдар ойламаған нәрселерді ойлай бастады» деді, ал Тэтчер 1990 жылдың қарашасында Джон Мейджормен ауыстырылды. Келесі жылы Тэтчерге қарсы шығатын Майкл Хесселтин, «The Glasgow Herald» газетінде бұл сайыста дауыс бермеген үш депутаттың бірі деп хабарланды. Сол газет сондай-ақ, дауыс беруден кейін Хесселтиннің жақтастары, егер Тэтчер ханым «лидерлік стилін» өзгертпесе, ол «келесі жылы кетеді» деп мәлімдеді. 1990 жылдың 19 қаңтарында Мейер 1992 жылғы жалпы сайлауда «сатқындық» жасағаны үшін Клвид Солтүстік-Батыс сайлау округі партиясынан кандидат ретінде қабылданбады, дауыс беру нәтижесі 2:1 болды. Сайлаудан шығу науқаны бір таблоид газетінің Мейердің 26 жыл бойы бұрынғы модель және блюз әншісі Симон Вашингтонмен қарым-қатынаста болғаны туралы ақпаратын жариялағаннан кейін қызығушылықты арттырды.
The death of his mother in 1962 provided Meyer with the family's wealth, and he decided to enter politics to support his pro European views. In 1962, he resigned from the Foreign Office to work unpaid for the Common Market Campaign led by Liberal peer Gladwyn Jebb. He later said that he was initially undecided whether to stand for the Conservatives or the Liberals, but his admiration for the Conservative prime minister Harold Macmillan swung his choice. In 1963, Meyer was selected to fight the constituency of Eton and Slough, then held by Labour's leftwing internationalist Fenner Brockway. In the 1964 General Election, Meyer won the seat by 11 votes, gaining respect by ignoring his constituency party's advice to campaign on the race issue, which could have swung a number of votes in that constituency at the time. His was one of only four Conservative gains in that election. Recognising that he would only be in the seat temporarily, Meyer made the most of his time in Parliament, advocating Britain's joining the Common Market and strengthening the United Nations. He also established himself on the liberal wing of the party: voting to abolish capital punishment and for sanctions against Rhodesia. He was derided as "Sir Anthony Whats'isname" by the pro Thatcher Sun newspaper, who reported that he was the only Conservative MP to oppose the use of force to win back the Falkland Islands following the Argentine invasion of 1982 and had backed a number of Labour policies, including votes against Tory led welfare benefit cuts and immigration issues. He was also slammed by the Daily Express as "Sir Nobody". In the 1989 leadership election on 5 December, Meyer was defeated by 314 votes to 33, but when spoilt votes and abstentions were added it was discovered that 60 MPs out of 374 had failed to support Thatcher. Meyer said that "people started to think the unthinkable", and Thatcher was ousted in November 1990 to be succeeded by John Major. Michael Heseltine, who would challenge Thatcher the following year, was reported by The Glasgow Herald as being believed to be one of the three MPs who did not vote in the contest. The same newspaper also reported that in the aftermath of the vote Hesseltine's supporters argued the result showed that unless Mrs Thatcher changed "her style of leadership", she would "be on her way out next year". On 19 January 1990, Meyer was deselected as a candidate for the 1992 general election by the Clwyd North West constituency party for his "treachery", by a 2–1 majority. The deselection campaign was enlivened by a tabloid newspaper's revelation that Meyer had for 26 years had an affair with Simone Washington, a former model and blues singer.
Парламенттік мансаптан кейінгі кезең
1992 жылы мажбүрлі түрде мансабын ауыстырғаннан кейін Мейер Еуропалық қозғалыстың саясат директоры болды, ал 1998 жылы Либералдық демократтар партиясына өтуге дейін Pro Euro Conservative партиясына өтті. 1999 жылы ол Еуропалық парламент сайлауларында Лондон округінен сәтті болмаған үміткер ретінде қатысты. 1999 жылдан кейін өмірінің соңына дейін Еуропалық мәселелер бойынша лекция оқыды.
After his forced career change in 1992 Meyer became policy director for the European Movement, and in 1998 he defected to the Pro Euro Conservative Party before becoming a member of the Liberal Democrats. In 1999 he stood unsuccessfully, during the European Parliament elections, for the London seat. After 1999 he became a lecturer on European affairs until his death.
Өлім
2004 жылдың желтоқсан айында 84 жасында Лондонның Кенсингтон және Челси аудандарында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның ұлы, Энтони Эшли Франк Мейер (1944 жылы туған), баронет атағын мұраға алды.
Meyer died of cancer, aged 84, in Kensington and Chelsea, London, in December 2004. His son, Anthony Ashley Frank Meyer (born 1944), succeeded him in the baronetcy.
Танымал мәдениетте
Мейерді 2002 жылы BBC-дің Иан Куртистің даулы "Фолкленд аралдары туралы пьесасы" қойылымында Джеффри Уилкинсон сомдады.
Meyer was portrayed by Geoffrey Wilkinson in the 2002 BBC production of Ian Curteis' controversial The Falklands Play.
Мұра
Сэр Энтони Мейердің құжаттары Ұлыбритания кітапханасында сақталады. Осы құжаттарды Ұлыбритания кітапханасының каталогы арқылы табуға болады.
The Papers of Sir Anthony Meyer are housed at the British Library. The papers can be accessed through the British Library catalogue.