Жан-Жак Руссоның 1782 жылғы өмірбаяндық «Құпия жазбалары» кітабы. Өмірінің алғашқы 53 жылын қамтиды, 1765 жылға дейінгі кезеңді баяндайды. Әдебиет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1782 ж. Жан Жак Руссоның өмірбаяндық кітабы
1782 autobiographical book by Jean Jacques Rousseau
"Конфессиялар" – Жан Жак Руссоның өмірбаяндық кітабы. Көбінесе қазіргі заманда бұл кітапты Сент-Августиннің "Конфессияларынан" ажырату үшін "Жан Жак Руссоның мойындауы" деген атпен жариялайды. Руссоның өмірінің алғашқы елу үш жылын, 1765 жылға дейінгі кезеңді қамтитын кітап 1769 жылы аяқталды, бірақ Руссоның өлімінен кейін төрт жыл өткен соң, 1782 жылға дейін жарияланбады. Дегенмен, Руссо кітабынан үзінділерді түрлі салон мен басқа да жиын орындарында оқыған.
The Confessions is an autobiographical book by Jean Jacques Rousseau. In the modern era, it is often published with the title The Confessions of Jean Jacques Rousseau in order to distinguish it from Saint Augustine's Confessions. Covering the first fifty three years of Rousseau's life, up to 1765, it was completed in 1769, but not published until 1782, four years after Rousseau's death, even though Rousseau did read excerpts of his manuscript publicly at various salons and other meeting places.
Негізгі мақалалар
"Конфессиялар" екі бөлек туындыдан тұрады, әр бөлігі алты кітаптан құралған. I-VI кітаптар 1765 және 1767 жылдар аралығында жазылып, 1782 жылы жарық көрген, ал VII-XII кітаптар 1769–1770 жылдары жазылып, 1789 жылы жарияланған. Руссо үшінші бөлімді жоспарлаған, бірақ ол ешқашан аяқталған жоқ. Кітапта фактілердің қателіктері болғанымен – атап айтқанда, Руссоның көрсеткен күндері жиі дұрыс емес, кейбір оқиғалар ретімен шатасқан, ал басқалары бұрмаланған, толық емес немесе жаңсақ, – Руссо оның тұлғасын және идеяларын қалыптастырған тәжірибелер туралы баяндайды. Мысалы, оның өзінің біліміне қатысты кейбір бөліктері, идеалды білім туралы «Эмиль немесе Білім туралы» еңбегінде анық көрінеді. Руссоның туындысы алғашқы маңызды автобиографиялардың бірі ретінде ерекшеленеді. «Конфессияларға» дейін екі үлкен автобиография ғана болған – Августинның «Конфессиялары» және Киелі Терезаның «Өзінің өмірі». Алайда, бұл екі туынды да авторларының діни тәжірибелеріне баса назар аударған; ал «Конфессиялар» жеке адамның өзінің өмірін, негізінен, дүниелік тәжірибелері мен жеке сезімдері тұрғысынан жазған алғашқы автобиографиялардың бірі болды. Руссо өзінің еңбегінің ерекшелігін мойындады; ол мәшһүр сөздермен басталады: «Бұрын-соңды болмаған және аяқталғаннан кейін ешкімге ұқсамайтын бір іске кірісуге бел будым. Менің мақсатым – өз тектілерім үшін табиғатқа толыққанды сай келетін портретті көрсету, ал мен бейнелейтін адам – өзім болармын». Оның үлгісіне көп ұзамай еріп, жарияланғаннан кейін көптеген жазушылар (Гёте, Вордсворт, Стендаль, Де Квинси, Казанова және Альфиери сияқты) өз өмірбаяндарын осыған ұқсас стильде жазды. «Конфессиялар» сонымен қатар Руссоның аса ұятты және арсыз сәттерін егжей-тегжейлі баяндауымен де танымал. Мысалы, Руссо қызметші болып жұмыс істеген кезде лента ұрлағанын жасырып, үйдегі қызды қылмысқа кінәлі ету туралы оқиғаны айтады. Бұған қоса, Руссо Тьерзе Левассермен болған бес баласын қалай тастағанын түсіндіреді, олардың барлығы табылған балалар үйіне қалдырылған.
The Confessions was two distinct works, each part consisting of six books. Books I to VI were written between 1765 and 1767 and published in 1782, while books VII to XII were written in 1769–1770 and published in 1789. Rousseau alludes to a planned third part, but it was never completed. Though the book contains factual inaccuracies – in particular, Rousseau's dates are frequently off, some events are out of order, and others are misrepresented, incomplete, or incorrect – Rousseau provides an account of the experiences that shaped his personality and ideas. For instance, some parts of his own education are clearly present in his account of ideal education, Emile, or On Education. Rousseau's work is notable as one of the first major autobiographies. Prior to the Confessions, the two great autobiographies were Augustine's own Confessions and Saint Teresa's Life of Herself. However, both of these works focused on the religious experiences of their authors; the Confessions was one of the first autobiographies in which an individual wrote of his own life mainly in terms of his worldly experiences and personal feelings. Rousseau recognized the unique nature of his work; it opens with the famous words: "I have resolved on an enterprise which has no precedent and which, once complete, will have no imitator. My purpose is to display to my kind a portrait in every way true to nature, and the man I shall portray will be myself." His example was soon followed: not long after publication, many other writers (such as Goethe, Wordsworth, Stendhal, De Quincey, Casanova and Alfieri) wrote their own autobiographies in a similar fashion. The Confessions is also noted for its detailed account of Rousseau's more humiliating and shameful moments. For instance, Rousseau recounts an incident when, while a servant, he covered up his theft of a ribbon by framing a young girl – who was working in the house – for the crime. In addition, Rousseau explains the manner in which he disposes of the five children he had with Thérèse Levasseur, all of which were abandoned at the foundling hospital.
Мойындаулардың шынайылығы туралы пікірталас
Тарихшы Пол Джонсонның айтуынша, Руссоның автобиографиясында көптеген дәл емес мәліметтер бар. Уилл мен Ариэль Дюрант кітаптың шындығына қатысты даудың Руссоның Гримм мен Дидроның оның Мем Д’Эпине, Мем Д’Удето және өздерімен қарым-қатынасын жалған көрсету үшін сөз байласып әрекет еткені туралы айыптауына байланысты екенін жазды. Дюранттың сөзіне сүйенсек, 1900 жылға дейін көптеген ғалымдар Руссоға қарсы болды, бірақ содан кейін Фредерика Макдональд, Пьер Морис Массон, Мэтью Джонсон, Эмиль Фаге, Жюль Лематр және К. Э. Вон сияқты бірнеше ғалымдар Руссоның шыншылдығын қолдады.
According to historian Paul Johnson, Rousseau's autobiography contains many inaccuracies. Will and Ariel Durant have written that the debate regarding the truthfulness of the book hinges on Rousseau's allegation that Grimm and Diderot had connived to give a mendacious description of his relationship with Mme. d'Épinay, Mme. d'Houdetot, and themselves. As stated by Durant, most scholarly opinion prior to 1900 was against Rousseau, but subsequently several scholars including Frederika Macdonald, Pierre Maurice Masson, Mathew Johnson, Émile Faguet, Jules Lemaître and C. E. Vaughn have reached judgments in favor of Rousseau's veracity.