Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедеративтік штаттардың мөрі Америка Конфедеративтік штаттарының федералды үкіметі шығарған белгілі бір құжаттарды куәландыру үшін қолданылды. Бұл атау физикалық мөрдің өзіне (оны Конфедерацияның Сыртқы істер министрі сақтаған) және оның үстіне бейнеленген суретке де қатысты. 1863 жылдың 20 мамырында К.С. Сыртқы істер министрі Джуда П. Бенджамин Джеймс Мейсонға оны Лондонда жасауды ұйымдастыруды тапсырды. Мөр алғаш рет 1864 жылы көпшілік алдында пайдаланылды.
The Seal of the Confederate States was used to authenticate certain documents issued by the federal government of the Confederate States of America. The phrase is used both for the physical seal itself (which was kept by the Confederate Secretary of State), and more generally for the design impressed upon it. On May 20, 1863, C. S. Secretary of State Judah P. Benjamin instructed James Mason to arrange for its manufacture in London. The seal was first used publicly in 1864.
Дизайн
Конфедеративтік штаттардың мөрінде Ричмондтағы астана алаңындағы Вашингтон мүсіні ерекше көзге түседі. Мөрдің төменгі жиегінде "Deo vindice" ұлттық ұраны жазылған, яғни "Құдай біздің қорғаушымыз/қорғанымыз" деген мағынаны білдіреді. Конфедерация сенаторы Томас Семмес бұл ұранды ұсынғанда, уақытша және тұрақты Конфедерация конституциясы "Америка Құрама Штаттары Конституциясын құруға жетекшілік еткен рухтан ең нақты түрде өзгешеленгенін, ол Құдай туралы мәселеде үнсіздік сақтағанын" атап көрсетуге тырысты.
The Seal of the Confederate States prominently features the Statue of Washington in the capital square at Richmond. The bottom margin contains the national motto, Deo vindice, meaning '(With) God (as) our defender/protector'. Confederate Senator Thomas Semmes, in proposing the motto, took pains to stress that both the provisional and the permanent Confederate constitution "had deviated in the most emphatic manner from the spirit that presided over the construction of the Constitution of the United States, which is silent on the subject of the Deity."
Тарих
Ричмонд Уигтің 1862 жылғы 25 қыркүйектегі хабарламасына сәйкес, Сенатта мақұлданған эскизде алдыңғы жолда штыкпен шабуылға дайын тұрған Конфедерация әскері бейнеленген; ортаңғы жақын арада, шіркеу алдында баласын құшақтаған әйел, екеуі де дұға ету позында, қолдарын көтеріп тұрған; фон ретінде, даладағы шаруа үйі, алыста күннің нұры астындағы таулар; бәрі де қант қамысы, күріш, мақта және темекі өсімдіктерінен жасалған гүл шоғырымен оралып, жоғары жағында «Америка Конфедерациялық Штаттарының мөрі», ал төменгі жағында «Біздің үйлеріміз және Конституцияларымыз» деген сөздер жазылған. Бұл мөр ешқашан қолданылмады. Соңғы эскиз 1863 жылғы 30 сәуірде бекітілді. Мөр алғаш рет 1864 жылы көпшілік алдында пайдаланылды. Қалыптар соғыстың аяғына дейін Ричмондқа жетті. Сондықтан күмістен жасалған бұл қалыптар ресми мақсатта қолданылмаған болуы мүмкін. Аталған бұйымдардың екі жиыны да бастапқыда жеке меншікке өтіп, соңында мұражай коллекцияларына қосылды. Пресс Сент-Джордждағы Глобус қонақ үйіндегі БНТ мұражайында сақталуда.
According to the Richmond Whig of September 25, 1862, a design that passed the Senate represented in the foreground a Confederate soldier, in position to charge bayonet; in the middle distance, a woman with a child in front of a church, both with hands uplifted in the attitude of prayer; for a background, a homestead in the plain, with mountains in the distance beneath the meridian sun; the whole surrounded by a wreath composed of the stalks of sugar cane, the rice, the cotton and the tobacco plants, the margin inscribed with the words 'Seal of the Confederate States of America' above, and 'Our Homes and Constitutions' beneath. This seal was never used. The final design was approved on April 30, 1863, The seal was first used publicly in 1864. The dies eventually reached Richmond before the end of the war. The dies (crafted in silver) were thus unlikely to ever have been used in any official capacity. Both sets of artifacts initially passed through private ownership before ultimately entering museum collections. The press is in the BNT Museum at the Globe Hotel, St. George's.