Тай-чейс қақтығысы: әуе шабуылындағы маңызды тактика. Жетістікке ықтималдығы жоғары, жаудың қозғалтқыш бөлігіне оңай бағытталады. Мисльдердің артықшылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құйрықпен қуу (немесе артқы жақтан шабуыл) – бұл жағдайда, жер-әуе зымырандық кешені немесе әуе шабуылдағы ұшақ нысана ұшағы шабуылшыдан қашып бара жатқанда оған шабуыл жасайды. Бұл, шабуылшыға қатысты нысананың бүйірлік қозғалысының минималды болуы және ыстық қозғалтқыш соплоларының тікелей шабуылшыға бағытталғандығы салдарынан, пушкалармен немесе инфрақызыл іздеуші зымырандармен шабуыл жасауды жеңілдетеді, бұл инфрақызыл сенсорының нысананы табуын оңайлатады. Құйрықпен қууда зымырандардың нысанаға тигізу ықтималдығы жоғары, себебі нысана мен зымыран арасындағы жақындасу жылдамдығы төмендейді. Егер зымыран 2.5 Мах жылдамдықпен, ал ұшақ 1 Мах жылдамдықпен ұшса, 1.5 Мах-ты құрайтын ортақ жылдамдық зымыранның ұшақтың кез келген маневрлеу әрекетіне оңай жауап беруіне мүмкіндік береді. Зымырандар әдетте ұшақтардан жылдам маневр жасай алады және құйрықпен қууда нысана зымыранға қарағанда ешқандай артықшылыққа ие емес. Оның жалғыз үміті – зымыраннан соншалықты жылдам қашып кетуге тырысу, осылайша жақындасу жылдамдығы дерлік нөлге дейін төмендеп, зымыранды бірнеше айналыммен қууға мәжбүр ету, оның қалдық энергиясын сарқып, құлауына себеп болу. Алайда, бұл нысанаға атылған зымырандардың немесе пушка оқтарының нысананың жылдамдығына қарамастан, оған жете алуын және озып кетуін талап ететінін білдіреді. Бұл оқ-дәрілердің тиімді қолданылу қашықтығын едәуір қысқартады. Көптеген зымырандардың құйрықпен қуудағы тиімді қашықтығы, алға қарай шабуыл жасағандағы қашықтықтың үштен бірі немесе төрттен біріне тең болады. Сонымен қатар, екі ұшақ арасындағы қақтығыста шабуылдаушы ұшақ, әдетте, форсажды қосып, нысананы қууға мәжбүр болады, бұл процесте көп отын жұмсалады.
A tail chase engagement (or rear aspect engagement) is one where a surface to air missile system or jet aircraft engages another aircraft while the target aircraft is flying away from the attacker. This makes engagement with cannons or infrared homing missiles easier because of the minimal lateral target movement relative to the attacker and the fact that the hot engine exhaust nozzle(s) are pointing directly at the attacker, making the infra red seeker's task of tracking the target much easier. Missiles typically have a very high chance of hitting a target in a tail chase engagement because of the much reduced closure rate. If the missile is travelling at Mach 2.5 and the aircraft at Mach 1, the combined overtake rate of Mach 1.5 means that the missile should be easily able to respond to any evasive maneuvers the aircraft might perform. Missiles can typically maneuver faster than aircraft and in a tail chase engagement the target has no real advantage over the missile. Its only real hope is to fly away from the missile fast enough that the overtake rate is reduced to virtually nil, and then force the missile to follow it through several turns, bleeding off its residual energy and causing it to fall away. It has the disadvantage, however, of meaning that any missiles or cannon rounds fired at the target must be able to reach and overtake it despite the speed at which the target is moving away. This greatly reduces the effective range at which these munitions can be used. Many missiles have an effective range in a tail chase engagement on the order of one third or one quarter of that in a head on engagement. In addition, in the case of an engagement between two aircraft, the attacking aircraft will probably have to engage afterburner and chase the target down, using up a lot of fuel in the process.