Оливия Кастанс: Ағылшын ақыны және әдеби өмірге қатысушысы

Кіріспе

Британдық ақын және жазушы (1874–1944)

Олив Элеонора Кюстанс (7 ақпан 1874 – 12 ақпан 1944), сондай-ақ Леди Альфред Дуглас ретінде де танымал, ағылшын ақыны және Лорд Альфред Дугластың әйелі болған. Ол 1890-шы жылдардағы эстетикалық қозғалыстың мүшесі және "Сары кітапқа" үлес қосушы болды.

Өмірбаян

Ол Лондонның Беркли сквері, Мейфэр, Джон көшесі, 12 мекенжайында дүниеге келді. Ол британ армиясының бай және көрнекті офицері болған полковник Фредерик Хэмблтон Кустанстың үлкен қызы және мұрагері еді. Кустанс балалық шағының көп бөлігін Норфолк графтығындағы Уэстон Лонгвиллдегі Уэстон Олд Холл отбасылық үйінде өткізді. 1890 жылы, 16 жасында Кустанс Оскар Уайльд, Обри Бердсли, Эрнест Даусон және Джон Грей сияқты тұлғалармен бірге Лондонның әдеби ортасына қосылды. Осы кезде ол ақын Джон Грейге ғашық болып, оның туралы алғашқы өлеңдерін жазды. Верлен, Рембо сияқты француз ақындарының және сол кезеңнің декаденттік көңіл-күйінің күшті ықпалында ол ақын ретінде тез танымал болды. 1901 жылы Парижде ашық лесбиян болған жазушы Натали Клиффорд Барнимен қарым-қатынасқа түсті, Барни кейін осыны өзінің естеліктерінде сипаттады. Барни және оның сол кездегі серігі Рене Вивьен Кустансты өздерінің серіктесі ретінде ұнатып, Кустанс көп жыл бойы Барнимен жақын қарым-қатынаста болды. Кустанс пен Барни махаббат өлеңдерін алмастырды, соның ішінде Кустанстың «Ақ сиқыршы» өлеңі де бар. Вивьеннің «Менің алдыма әйел келді» (1904) кітабында оның Кустанспен болған қысқа қарым-қатынасы туралы айтылады. Барнимен болған қарым-қатынасы кезінде Кустанс Лорд Альфред Дугласқа 1901 жылдың маусым айында, Оскар Уайльдтың қайтысынан кейін алты ай өткен соң, оған ризашылық білдіріп хат жазды. Екеуі «Принц» (Дуглас үшін) және «Принцесса» немесе «Пейдж» (Кустанс үшін) аттарымен хат алмасты. Алайда, 1901 жылдың соңында, күтпеген жағдайға байланысты Кустанс Дугласпен бірге мектепте оқыған Джордж Монтегюге келісім берді. Бұл келісім ұзаққа соқпады, себебі Дуглас АҚШ-тан оралғаннан кейін (ол оған қызықтап, үйлену үшін бай мұрагер әйелді іздеп жүргенін жазған еді), екеуі қашып кетіп, 1902 жылдың 4 наурызында үйленді. Кустанстың әкесі Дугласты мақұлдамады. Олардың бір ұлы болды – Реймонд Уилфред Шолто Дуглас, ол 1902 жылдың 17 қарашасында дүниеге келді. 1911 жылы Дуглас Рим католигіне айналғаннан кейін отбасылық қарым-қатынас шиеленісе бастады. 1913 жылы, жалғыз баласын күтіп алу үшін соттасқаннан кейін, Кустанстың әкесі жеңіске жетті, содан кейін олар бөлек тұра бастады. 1913 жылы Дуглас қайын атасын жамандады, ол оны әрқашан мақұлдамайтын және олардың некесіне үлкен кедергі келтірген еді. 1920 жылдары Олив 1917 жылы католиктік дінге кіргеннен кейін, олар қысқа мерзімге қайтадан бірге тұрды. Олардың жалғыз ұлы Реймонд жас кезінде тұрақсыздық белгілерін көрсетті. Бір кезде ол әскерде қызмет етті, бірақ көп жыл бойы психиатриялық клиникаларда жатты. Бұл олардың некесіне одан әрі қысым жасады, сондықтан 1920 жылдардың соңында олар қайтадан ажырасып, Кустанс католицизмнен бас тартты. Алайда, олар ажырасқан жоқ, ал 1932 жылы ол Дугласпен бірге Хоувке көшіп, оның үйіне жақын жерде үй алды. Оның өмірінің соңғы 12 жылында олар күнде кездесіп тұрды. 1931 жылы Дуглас олардың некесі жауларының тас-талқан етуіне қарамастан, берік тұрғанын жазған еді. Кустанс ХХ ғасырда өлеңдерін жазуды және жариялауды жалғастырды. Олардың көптеген өлеңдері Дуглас редакциялаған журналдарда, соның ішінде «Академия» және оңшыл, антисемиттік «Plain English» басылымдарында жарияланды. Ол сонымен қатар Уильям Сорли Браунның «Border Standard» газетіне өлеңдер жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кустанс бірнеше патриоттық өлеңдер жазды, бірақ олар жинақталған жоқ. Ол 1944 жылдың 12 ақпанында Лорд Альфред Дугластың қолын ұстап қайтыс болды; Дуглас келесі жылы, 1945 жылдың 20 наурызында қайтыс болды. Олардың ұлы Реймонд 61 жасқа дейін өмір сүрді; өмірі бойы бірнеше рет психикалық тұрақсыздықтан кейін, ол 1965 жылдың 10 қазанында үйленбеген күйеусіз қайтыс болды.

She was born at 12 John Street, Berkeley Square, Mayfair, in London, the eldest daughter, and heiress of Colonel Frederick Hambleton Custance, who was a wealthy and distinguished soldier in the British army. Custance spent much of her childhood at Weston Old Hall in Weston Longville in Norfolk, the family seat. Custance joined the London literary circle around such figures as Oscar Wilde, Aubrey Beardsley, Ernest Dowson and John Gray in about 1890 when she was only 16. At this time she became infatuated with the poet John Gray and wrote some of her first poetry about him. Heavily influenced by French poets such as Verlaine and Rimbaud and by the decadent mood of that period, she quickly rose to prominence as a poet. In 1901 she became involved in a relationship with the overtly lesbian writer Natalie Clifford Barney in Paris, which Barney later described in her memoirs. Barney, and her lover at the time, Renée Vivien, were keen to win Custance as a partner, and indeed Custance remained on close terms with Barney for years. Custance and Barney exchanged love poems, including Custance's poems 'The White Witch'. Vivien's roman à clef A Woman Appeared to Me (1904) also recounts her brief relationship with Custance. During her brief affair with Barney, Custance also instigated a courtship with Lord Alfred Douglas by writing to him admiringly in June 1901, six months after the death of Oscar Wilde. The two corresponded under the nicknames of the 'Prince' (for Douglas) and 'Princess' or 'Page' for Custance. However, in late 1901, in an odd turn of events, Custance became engaged to George Montagu, who had been at school with Douglas. It was a short engagement because when Douglas returned from a trip to the USA (where, as he had written to her teasingly, he was looking for a rich heiress to marry) the two of them ran away and married each other on 4 March 1902. Custance's father did not approve of Douglas. They had one child, Raymond Wilfred Sholto Douglas, born on 17 November 1902. The marriage was stormy after Douglas became a Roman Catholic in 1911. They began to live apart in 1913, after the couple lost a custody battle for their only child to Custance's father. In 1913 Douglas was charged with libeling his father in law who had always disapproved of him and seems to have been a major reason for strain on their marriage. The couple again lived together for a time in the 1920s after Olive also converted to Catholicism in 1917. Their only child, Raymond, showed signs of instability in his youth. For a time he served in the army, but was confined to mental institutions for long periods. This placed further strain on the marriage, so that by the end of the 1920s they had separated again and Custance had given up her Catholicism. However, they did not divorce, and in 1932, she followed Douglas to Hove, taking a house near his. In the final 12 years of her life, they saw each other almost every day. In 1931 Douglas had already written that their marriage held firm despite "the welter of mud and stones" hurled at it by their enemies. Custance continued to write and publish poems during the twentieth century. Many of these were published in journals edited by Douglas, including The Academy and the right wing, anti Semitic periodical Plain English. She also contributed poems to William Sorley Brown's newspaper the Border Standard. During World War II Custance wrote several patriotic poems but these have not been collected. She died on 12 February 1944 holding Lord Alfred Douglas' hand; Douglas himself died the next year, on 20 March 1945. Their son Raymond survived to the age of 61; after several lengthy episodes of mental instability throughout his lifetime, he died unmarried on 10 October 1965.