Кіріспе
Италия Корольдік Әскери-теңіз флотының «Конте ди Кавур» атты дредноут броненосеці, 1910 жылдары Корольдік Италия Әскери-теңіз флоты (Регия Марина) үшін салынған үш дредноут броненосецінің бас кемесі болды. 1915 жылы құрылысы аяқталып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет етті, бірақ оған аз мүмкіндік берілді және ол ешқандай шайқасқа қатыспады. Кеме 1923 жылы Корфу оқиғасы кезіндегі операцияларды қолдады және онжылдықтың қалған бөлігін резервте өткізді. 1933-1937 жылдар аралығында қайта жаңартылып, одан да қуатты қарулар, қосымша броня және бұрынғыдан әлдеқайда жоғары жылдамдықпен жабдықталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Конте ди Кавур» және оның туыс кемесі, итальяндық броненосец «Джулио Чезаре», 1940 жылдың шілдесінде Калабрия шайқасына қатысты, онда соңғысы жеңіл зақымдалды. «Конте ди Кавур» 1940 жылдың қарашасында британдық торпедо тасымалдаушы бомбалаушылары Тарантода флотқа шабуыл жасаған кезде ауыр зақым алды. Кеме қасақана суға батырылды, оның көп бөлігі су астында қалды, ал жөндеу жұмыстары 1943 жылдың қыркүйегінде Италияның қарусыздығы туралы келісімге қол қойылғанға дейін аяқталмады. Кеме немістер тарапынан басып алынды, бірақ олар оны жөндеуге тырыспады. 1945 жылдың басында одақтастардың әуе шабуылынан зақымданып, бір аптадан кейін суға батты. «Конте ди Кавур» 1946 жылы сүтілді.
Conte di Cavour was the name ship of the three dreadnought battleships built for the Royal Italian Navy (Regia Marina) in the 1910s. Completed in 1915 she served during World War I, although she was little used and saw no combat. The ship supported operations during the Corfu Incident in 1923 and spent much of the rest of the decade in reserve. She was rebuilt between 1933 and 1937 with more powerful guns, additional armor and considerably more speed than before. During World War II, both Conte di Cavour and her sister ship, Italian battleship Giulio Cesare, participated in the Battle of Calabria in July 1940, where the latter was lightly damaged. Conte di Cavour was badly damaged when British torpedo bombers attacked the fleet at Taranto in November 1940. She was deliberately run aground, with most of her hull underwater, and repairs were not completed before the Italian armistice in September 1943. The ship was then captured by the Germans, but they made no effort to finish her repairs. She was damaged in an Allied air raid in early 1945 and capsized a week later. Conte di Cavour was eventually scrapped in 1946.
Сипаттама
Конте ди Кавур класы француз дрейдноуттарына қарсы тұру мақсатымен жобаланды, бұл оларды алғашқы итальян дрейдноуттарынан, «Данте Алигиери» итальяндық броненосецтен баяу және мықтырақ броньдалған етті. Кемелер су сызығы бойынша және жалпы ұзындығында ұзын болды. Олардың ені , ал суға бату тереңдігі болды. «Конте ди Кавур» класының кемелері қалыпты жүктемеде және толық жүктемеде ығыстырды. Олардың экипажы 31 офицер және 969 сарбазды құрады. Кемелер үш жиынтық Parsons бу турбиналарымен жабдықталған, екі жиынтығы сыртқы винт біліктерін, ал біреуі – ішкі екі білікті қозғалтады. Турбиналарға буды қамтамасыз ету үшін жиырма Blechynden су түтік қазандықтары қолданылды, олардың сегізі маймен, ал он екісі отын майы және көмірмен жұмыс істеді. «Конте ди Кавур» кемесінен ең жоғары жылдамдыққа жету көзделіпті, бірақ теңіз сынақтарында бұл мақсатқа жете алмады, турбиналарының номиналды қуатынан сәл асып түскеніне қарамастан, жылдамдығынан ғана жетті. Кемелерде көмір мен майдың жеткілікті қоры болды, бұл оларға жылдамдығында қозғалуға мүмкіндік берді. Екіншілік қарулары казематтарда орналасқан он сегіз зеңбіректерден тұрды. Торпедалық катерлерге қарсы қорғану үшін кемелерде он төрт зеңбірек болды; олардың он үшін біреуін мұнаралардың үстіне орнатуға болады, бірақ оларды 30 түрлі орынға, соның ішінде кейбіреулерін бастион мен жоғарғы палубаға орналастыруға болады. Сондай-ақ, кемелерге әр жағынан бір және артқы жағынан үшіншісі бар үш суасты торпеда түтігі орнатылған. «Конте ди Кавур» класының кемелері толық су сызығы бойынша броньды белдеуге ие болды, оның қалыңдығы ортаңғы бөлігінде максималды болды, ал кормаға және мұрынға қарай азайды. Оларда екі брондалған палуба болды: негізгі палубаның қалыңдығы жазық бөлігінде , ал негізгі белдеуге жалғасқан беткейлерде дейін артты. Екінші палубаның қалыңдығы болды. Зеңбірек мұнараларының алдыңғы бронясы қалыңдығында, ал бүйірлері қалыңдығында болды. Олардың барбеттерін қорғайтын броняның қалыңдығы 280 миллиметрге дейін жетеді. Алдыңғы бақылау мұнарасының қабырғалары 280 миллиметр қалыңдықпен жасалған.
Өзгерістер мен қайта құру
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 76,2 мм төмен бұрышты зеңбіректердің саны 13-ке дейін азайтылды, барлығы мұнаралардың үстіне орнатылды, ал корманың жанына алты жаңа 76,2 мм әуеге қарсы (АА) зеңбірек орнатылды. Сонымен қатар, екі лицензиялық 2 фунттық АА зеңбірегі кеме палубасына орнатылды. 1925–1926 жылдары алдыңғы мачта төрт тіректі (тетраподальды) мачтамен ауыстырылды, ол түтіктердің алдына жылжытылды, қашықтық өлшегіштер жаңартылды және кеме ортаңғы мұнараға орнатылған Macchi M.18 гидроұшағын басқаруға жабдықталды. Сол кезде кемеге корманың сол жағына бекітілген ұшақ катапульті орнатылды. Conte di Cavour 1933 жылдың қазан айында Триесттегі Cantieri Riuniti dell'Adriatico кеме құрылыс кешенінде ауқымды қайта құруды бастады, ол 1937 жылдың маусымына дейін жалғасты. Жаңа мұрын бөлігі ескі мұрынға қосылды, бұл кеменің жалпы ұзындығын арттырды және ені артты. Кеменің толық жүктемедегі суDraftы артты. Екі пернелік білік алынып тасталды және қолданыстағы турбиналар екі Беллуццо тісті бу турбиналарымен ауыстырылды. Басты зеңбіректердің калибрі арттырылды және ортаңғы мұнара мен торпедалық түтіктер алынып тасталды. Барлық қолданыстағы қосымша қару-жарақ және АА зеңбіректер алты екі зеңбіректік мұнарадағы он екі 120 мм зеңбіректермен және екі зеңбіректік мұнарадағы сегіз АА зеңбірегімен ауыстырылды. Сонымен қатар, кеме алты екі зеңбіректік орнатудағы он екі Breda ұшаққа қарсы автоматпен жабдықталды және екі зеңбіректік орнатудағы он екі Breda M31 әуеге қарсы пулеметтерімен жабдықталды. 1940 жылы 13,2 мм пулеметтер екі зеңбіректік орнатудағы АА пулеметтерімен ауыстырылды. Басқару мұнарасының үстінде екі үлкен стерео қашықтық өлшегіші бар өртті басқару директоры орнатылды, олардың базалық ұзындығы болды.
The main guns were bored out to and the amidships turret and the torpedo tubes were removed. All of the existing secondary armament and AA guns were replaced by a dozen 120 mm guns in six twin gun turrets and eight AA guns in twin turrets. In addition the ship was fitted with a dozen Breda light AA guns in six twin gun mounts and twelve Breda M31 anti aircraft machine guns, also in twin mounts. In 1940 the 13.2 mm machine guns were replaced by AA guns in twin mounts. Atop the conning tower there was a fire control director fitted with two large stereo rangefinders, with a base length of .
Құрылыс және қызмет көрсету
Conte di Cavour, мемлекет қайраткері граф Камилло Бенсо ди Кавурдың есімімен аталған, 1910 жылы 10 тамызда Арсенал ди Ла Специяда, Ла Специя қаласында салынды және 1911 жылы 10 тамызда суға түсірілді. Ол 1915 жылы 1 сәуірде құрастырылып аяқталды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оңтүстік Адриатика теңізінде флагмандық кеме ретінде қызмет етті. Бірақ ол ешқандай әрекетке қатыспады және теңізде аз ғана уақыт өткізді. Оның негізгі кемелеріне су асты қаруларының қауіпті болуы флотты белсенді қолдануға мүмкіндік бермеді. 1919 жылы ол Солтүстік Америкаға барып, АҚШ порттары мен Канаданың Галифакс қаласын аралады. 1921 жылы кемедегі қызметкерлердің жетіспеуіне байланысты көбінесе қолданылмады және 1922 жылдың қарашасынан наурыз айына дейін Ла Специяда жөндеуден өтті. Конте ди Кавур мен Джулио Чезаре 1923 жылы грек-албан шекарасында итальяндық генерал мен оның штабы қаза болғаннан кейін Корфудағы итальяндық операцияларын қолдады; Корфуды басып алуға себеп іздеген итальяндық көшбасшы Бенито Муссолини итальяндық әскерлеріне аралды басып алуға бұйрық берді. Конте ди Кавур аралдағы басты қаланы 76 мм-лік зеңбіректермен бомбалады. 1924 жылы Испанияға мемлекеттік сапарға шыққан король Виктор Эммануэль III және оның әйелі Данте Алигиери кемесімен бірге сапарлады. Ол 1926 жылға дейін резервке қойылды, сәуір айында Муссолиниді Ливияға апарып келді. Кеме 1927 жылдан 1933 жылға дейін қайтадан резервке қойылды, содан кейін қайта құрылымдалуын басталды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыстың басында «Конте ди Кавур» және оның туыс кемесі 1940 жылғы 9 шілдеде Калабрия шайқасына (сондай-ақ Пунта Стило шайқасы) қатысты. Олар адмирал Иниго Кампиони басқаратын 1-ші шайқав эскадрильясының құрамында болды, британдық Жерорта теңіз флотының басты күштерімен қақтығысты. Британдықтар Мальтадан Александрияға конвойды сүйеп әкелді, ал итальяндықтар Неапольден итальяндық Ливияның Бенгази портына басқа конвойды жеткізген еді. Жерорта теңіз флотының бас қолбасшысы вице-адмирал Эндрю Каннингем итальяндықтар мен олардың Тарантодағы базасының арасына кемелерін енгізуге тырысты. Екі флоттың экипаждары түстен кейін бір-бірін байқады, ал итальяндық соғыс кемелері 15:53-те атыс ашты, британдықтардың екі жетекші соғыс кемесі бір минуттан кейін жауап берді. «Джулио Чезаре» атыс ашқан үш минуттан кейін, оның снарядтары «Уорспайттің» жанынан өтіп, ол 16:00-де итальяндық кеменің нысанасынан шығу үшін аздап бұрылып, жылдамдығын арттырды. Сол кезде «Уорспайттен» атылған снаряд «Джулио Чезареге» шамамен 150 метр қашықтықта тиді. Зақымның ауырлығын анықтамаған Кампиони өзінің соғыс кемелеріне британдық күштердің басымдығына қарсы кері бұрылуға бұйрық берді, олар сәтті түрде қақтығыстан шықты. «Джулио Чезаре» тамыз айының соңында жөнделді. Екі кеме де тамыз және қыркүйек айларында Мальтаға бағытталған британдық конвойларды тоқтатуға тырысты. 1940 жылғы 11 қараша күні түнде «Конте ди Кавур» Таранто портында тұрғанда, британдық авиатасымалдауыштан ұшырылған 21 «Фэйри Свордфиш» торпедалық бомбалаушысымен бірге шабуылға ұшырады. Кеменің зенитшілері ұшақтардың біреуін торпедасын тастағаннан кейін құлатты, бірақ ол 23:15-те «B» мұнарасының астында жарылып, негізгі қауіпсіздік сорғысын тоқтатты. Капитаны кемені жақын жердегі құм сілкіпке тіреу үшін 23:27-де буксирлерді шақыруды сұрады, бірақ 5-ші соғыс кемелері дивизиясының қолбасшысы адмирал Бруно Бривонези өтінішті қабылдамады, содан кейін «Конте ди Кавур» келесі күні таңертеңгі сағат 04:45-те терең құм сілкіпке тірелуге мәжбүр болды. Бастапқыда кеме тік тұрды, бірақ уақытша 50 градусқа еңкейді, содан кейін 08:00-де 11,5 градусқа еңкейіп, теңіз түбіне шөкті. Оның үстін құрылысы мен қару мұнаралары ғана судан көрінді. «Конте ди Кавур» шабуыл кезінде батып кеткен үш линкордың арасында құтқару жұмыстарына ең төменгі басымдық берілді және бірнеше ай бойы аз жұмыс жасалды. Бірінші кезекте корпустағы тесіктерді жамау қажет болды, содан кейін кемені жеңілдету үшін оның қарулары мен үстін құрылысының бөліктері алынып тасталды. Судың кемеге қайта енуіне жол бермеу үшін кеме қабатының жоғарғы жағына жалған қорғандар дәнекерленді, ал 1941 жылдың мамыр айында суды сыртқа қарай сору жұмыстары басталды. «Конте ди Кавур» 9 маусымда қайтадан судан шығарылды және 12 шілдеде бұрынғы австро-венгриялық құрғақ док GO 12-ге кірді. Зақым күтілгеннен әлдеқайда ауыр болды, ал кемені Триестке тұрақты жөндеуге жеткізуге мүмкіндік беретін уақытша жөндеулер 22 желтоқсанға дейін созылды. Оның қарулары 1942 жылдың қыркүйегінде жұмыс істеді, бірақ оның барлық электр жүйесін ауыстыруға көбірек уақыт кетті, сондықтан теңіз күштері кешігуді пайдаланып, шабуылдан алынған сабақтарға негізделген су басу ықтималдығын азайту үшін кейбір өзгерістер енгізді. Басқа жоспарланған өзгерістерге оның екінші және әуе шабуылына қарсы қаруларын он екі қос мақсатты қарумен, он екі және жиырма үш 20 мм зениттік қарумен ауыстыру кірді. Соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай қайтадан судан шығарылған «Конте ди Кавур» 1946 жылы сүзіліп кетті.