Поляк ақсүйек және жазушы Северин Ржевускийдің өмірі мен қызметі
Seweryn Rzewuski
Северин Ржевуский – польский дворянин, писатель, генерал, воевода. Биография, образование в Варшаве, Австрии, Италии и Франции. Тарговицкая конфедерация.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша ақсұлуы және жазушысы Северин Ржевский (13 наурыз 1743 жылы Подгорцеде дүниеге келген – 11 желтоқсан 1811 жылы Венада қайтыс болған) – поляк ақсұлуы, жазушы, ақын, Корольдік армияның генералы, Корольдік гетманы, Подольск воеводасы және Тарговицкая конфедерациясының жетекшілерінің бірі.
Polish nobleman and writer
Seweryn Rzewuski (; 13 March 1743 in Podhorce – 11 December 1811 in Vienna) was a Polish nobleman, writer, poet, general of the Royal Army, Field Hetman of the Crown, Voivode of Podolian Voivodeship and one of the leaders of the Targowica Confederation.
Ерте өмір және оқу
Оның әкесі Гетман Вацлав Ржевский, ал анасы Анна Любомирская болды. Оның тоғыз туысы болды. Ол алғашқы білімін Варшавада алды. 1754 жылдан бастап Ржевскийдің тәрбиешісі Л. А. Караччоли болды, және оның бақылауымен отбасының барлық балалары шетелде білім алды (Ржевский ең бастысы Австрия, Италия және Францияны аралады).
His father was Hetman Wacław Rzewuski, while his mother was Anna Lubomirska. He had nine siblings. He firstly studied in Warsaw. Starting from 1754, Rzewuski's educator was L. A. Caraccioli, and under his care, all of the children in the family were educated abroad (Rzewuski visited, most notably, Austria, Italy and France).
Саяси және әскери мансап
Воевода ретінде ол 1764 жылы Станислав II Августтың сайлануына қол қойды және кейіннен Репнин Сейміне елші болып барды. Ресей елшісіне қарсылығы себепті, ол және оның әкесі Вацлав Ржевский 1767 жылғы 13-14 қазан түнде генерал Иосиф Игельстремнің басшылығымен келген орыс әскерлері тарапынан ұрланып, Калугаға қамауға алынды. 1773 жылы Польшаға қайтып келді. 1775 жылғы 4 қыркүйекте екеуі де патшадан Сент-Станислав және Ақ бұркіт ордендерін алды, бірақ бұл Северинді татуластыруға жеткіліксіз болды, ол Понятовскийді өз басына келген қиындықтар үшін кінәлады. Ол Төрт жылдық Сеймде елші болды, онда ол барлық реформаларға қарсы болған Гетман партиясының жетекшілерінің бірі еді. Ол әсіресе 1774 жылдан бері гетман билігіне кез келген өзгеріс енгізуге қарсы болды. Кейіннен Сейм, әскери комиссияның хаттарына жауап бермегені үшін оны осы шеннен айырды. 1791 жылы Ресейге барып, Екатерина II-ге Польша-Литва одағының істеріне араласуға рұқсат сұраған азаматтарының өтінішімен, оларға көмектесу сылтавымен көмектесті. Ол 1767 жылы Радом конфедерациясына қатысқан Тарговица конфедерациясының негізін қалаушыларының бірі болды. 1793 жылы Польшаның екінші бөлінісіне қатысты Ресей және Пруссияның жоспарлары белгілі болғаннан кейін ол Польшаның бірінші бөлінісінде Австриядан тартылып алынған Галиция және Лодомерияға көшіп, саясаттан қол үзді. Костюшко көтерілісі кезінде ол Жоғарғы қылмыстық соттың шешімімен қатысусыз өлім жазасына және мүлкін тәркілеуге үкім шығарылды және 1794 жылғы 29 қыркүйекте өлім жазасы орындалды. Ол Констанция Малгоржата Любомирскаға үйленген және үш баласы болды: Вацлав Ржевский, Изабелла Ржевская және Мария Ржевская.
As voivode, he signed the election of Stanisław II Augustus in 1764, and was later an envoy to the Repnin Sejm. Because of his opposition to the Russian ambassador there, he and his father, Wacław Rzewuski were kidnapped on the night of 13/14 October 1767 by Russian forces under the command of General Iosif Igelström and imprisoned in Kaluga. He returned to Poland in 1773. On 4 September 1775, both received in restitution from the king the Orders of St. Stanislaus and the White Eagle, but this was not enough to reconcile Seweryn, who blamed Poniatowski for his ordeal. He was an envoy at the Four Year Sejm, at which he was one of the leaders of the Hetmans' Party, opposing all reforms. He was especially against any changes to the power of the hetmen, having been one since 1774. He was later stripped of this rank by the Sejm for not answering the letters of the Military Commission. In 1791 he went to Russia, where he helped Catherine II with her pretense of only interfering with the affairs of the Polish–Lithuanian Commonwealth after being pleaded with to help by their citizens. He was one of the founding leaders of the Targowica Confederation, having previously been involved in the Radom Confederation in 1767. In 1793, after Russian and Prussian plans for the Second Partition of Poland became known, he moved to the Galicia and Lodomeria, the land taken from the Commonwealth by Austria in the First Partition of Poland and gave up politics. During the Kościuszko Uprising he was sentenced to death and the confiscation of belongings in absentia by the Supreme Criminal Court and executed in effigy on 29 September 1794. He was married to Konstancja Małgorzata Lubomirska and had three children, Wacław Rzewuski, Izabella Rzewuska and Maria Rzewuska.