Кіріспе

Неміс премиум спорттық сәнді автомобиль маркасы. Erich Bitter Automobil GmbH (Bitter) – Германияда, кейін Австрияда өндірілетін премиум спорттық сәнді автомобиль маркасы. Іргесін қалаушы Ерих Биттер (1933–2023) – бұрынғы, зейнеткерлікке шыққан жарыс жүргізушісі, кейін автомобильді жетілдіруші, импорттаушы және, ақырында, дизайнер. Ол итальяндық Intermeccanica компаниясымен жасаған бизнес жобалары аяқталғаннан кейін жеке көлік құралын жасауды бастады. Bitter басқа өндірушілердің көліктерін қайта жабдықтауға маманданған, ал алғашқы өндірісі 1973 және 1989 жылдар аралығында Еуропа мен АҚШ-та сатылды. Содан кейін бірнеше прототиптер жасалды, бірақ 2007 жылы Bitter Vero ұсынылғанға дейін ешқайсысы өндіріске түспеді.

СК

SC-дің ең алғашқы моделі купе болды, ол 1979 жылы тұңғыш рет таныстырылды, бірақ сату 1981 жылдың көктемінде басталды. Одан кейін 1981 жылы Франкфурт автосалонында көрсетілген және 1983 жылдың көктемінде сатылымға шыққан кабриолет келді. Соңғы нұсқасы – седан, ол 1984 жылы таныстырылып, 1985 жылы сатылымға түсті. CD сияқты, SC де сол кездегі Opel-дің ең үлкен моделі – Opel Senator негізінде жасалған. Ол 1989 жылға дейін өндірісте болды. Сыртқы дизайны 1972 жылы тұңғыш рет көрсетілген, кейін 1976 жылы 400 және 1979 жылы 412 ретінде сатылған Pininfarina дизайнындағы Ferrari 365 GT4 2+2 үлгісіне ұқсас болды. Bitter бастапқыда V8 қозғалтқышын қолдануды қарастырды; Lamborghini Urraco-дан алынған 2,5 литрлік V8 және Holden V8 қозғалтқыштары сынақтан өтті. Дегенмен, эмиссия деңгейі, жанар май шығыны және жоғары құн оларды орнатуға мүмкіндік бермеді. SC бастапқыда Opel-дің 3.0 литрлік, тік 6 цилиндрлі жанармай инжекторлы қозғалтқышымен жабдықталған. Қуаты жеткілікті болды, бірақ оның бағасы үшін толыққанды емес еді. Қызып кету қаупі турбокомпрессор орнатуға кедергі келтірді, сондықтан Эрих Биттер көлемін арттауды жөн көрді. Opel Mantzel тюнерлері поршеньдің ұзындығын арттырып, 3848 см³ көлемді қозғалтқыш жасады. 3,9 литрлік (мотор коды M39E, "M" – Mantzel дегенді білдіреді) деп аталған бұл нұсқа 1984 жылы пайда болды және бұрынғыдан 50%-ға артық айналымдық күшті ұсынды. Бұл алғашқы үлгілердің кузовтары сапасыз болды, әсіресе тотқа бейімділіктері жоғары еді. Төрт дөңгелекті жетек жүйесін Ferguson Research әзірледі және оны Opel Senator/Vauxhall Royale үлгілеріне орнатуды ұсынды. Олардың тек бірнеше ғана данасы жасалды. 1984 жылы Bitter Нью-Йорк автосалонында АҚШ-та купе нұсқасын сату үшін GM-мен шектеулі маркетингтік келісімге келгенін хабарлады, сату Buick дилерлері арқылы жүзеге асырылатын еді. GM Еуропалық премиум өнімді ұсына отырып, BMW-ге жоғалтқан нарық үлесін қайтаруды үміттенеді. Opel машиналарын импорттау мүмкіндігі BMW-нің премиум статусына қарағанда төмен деңгейлі бренд ретінде қарастырылғандықтан қабылданбады. Нәтижесінде, оннан кем Буик дилері (көбінесе Нью-Йорк метро аймағында) Bitter таңбасын таңды, бұл сатудың аз болуына әкелді. Bitter компаниясының сәтсіздігі оның бизнес-моделіне байланысты болды – шығындар өсіп, автомобиль өндірісі күрделене түскенде, басқа өндірушілердің машиналарын қайта жасау нарығы ондаған жылдар бойы азайып келді. 1984 жылғы үлгілер федералды эмиссия стандарттарына сәйкес тәуелсіз импорттаушымен жасалды, бірақ қозғалтқыш бөліктері балқып, автомобильдер жарнамаланған қуаттылыққа жете алмады. 1985 жылы Bitter Porsche компаниясынан көмек алды және автомобильдер Porsche-ден алынған оттегі сенсоры мен катализатормен жабдықталды. Porsche тазалаған нұсқасы 5100 айналымда және 2400 айналымда қуаттылықты қамтамасыз етеді. Донорлық автомобильмен салыстырғанда, Vero-да 1 миллион австралиялық долларына бағаланған және орнатуға шамамен бір апта уақыт кеткен бірегей рестайлинг жүзеге асырылды. 2012 жылы өндіріс тоқтатылды.

Vero Sport (Спорттық)

2009 жылы Биттер Женева автосалонында "Vero Sport" моделін таныстырды. Құрастырылысы жағынан, әдеттегі Holden Caprice (WM) негізінде жасалған "Vero" моделінен өзгеше, "Sport" тікелей қысқа дөңгелек аралығы бар Holden Commodore (VE) SS седанының негізінде құрастырылды, ол АҚШ-та Pontiac G8 деп сатылды. "Vero" сияқты, "Vero Sport" та 2012 жылы өндірілістен алынды.

Ащы белгі

Bitter 2010 және 2013 жылдар аралығында Opel Insignia OPC-нің премиум нұсқасын Bitter Insignia деген атпен шығарды.

Opel Adam, Opel Mokka және Opel Cascada Bitter арқылы

Биттер Opel Adam, Opel Cascada және Opel Mokka автомобильдерінің сәнді нұсқаларын жасады. Bitter Adam (базарға "Adam by Bitter" деп ұсынылды) 2013 жылдан бері өндіріліп келеді. Bitter Mokka өндірісі (базарға "Mokka by Bitter" деп ұсынылды) 2016 жылы басталды. 2016 жылдың соңында, Opel және Vauxhall нұсқаларындағыдай, атауы Mokka X ("Mokka X by Bitter" деп сатылады) деп өзгертілді және жаңартылды.

Көлік үлгілері мен тұжырымдамалары

Сериялық модельдерге қоса, Bitter зерттеулерді ұсынуын жалғастырды, олардың кейбіреулері тіпті сериялық өндіріске дайын еді. Бірнеше рет әрекет еткеніне қарамастан, олардың кейбіреулері үміт берсе де, ол ешқашан қайтадан сериялық өндіріске көше алмады.

Ащы шатыр (1976)

Bitter Blazer – Chevrolet Blazer-дің жаңа, еуропалық стилдегі алдыңғы бөлігімен жасалған өзгертілген нұсқасы. Ол көлденең радиатор торымен және Opel Admiral B-ден алынған фаралармен ерекшеленеді. Сонымен қатар, ішкі жабдықталуы да жақсартылған. Бұл көлік Monteverdi Safari концепциясын негізге алды. Көлік бір дана ғана жасалды.

Ащы супер аэро (1978)

Super Aero – Opel Kadett C негізінде құрастырылған екі орынды спорт көлігі.

Bitter Rallye GT (1984) - ғалымдар жинағы

Rallye GT – Opel Manta негізінде жасалған екі орындық спорттық автомобиль. Көліктің орталық бөлігі Targa стилінде алынып-қойылатын шатыр панелімен жабдықталған және Bitter мен Isdera компанияларымен әзірленген. Эрих Биттер көліктің бағасы 40 000 DM болатынын болжады. Алайда, техникалық компоненттердің ұзақ мерзімді жабдықталуы қамтамасыз етілмегендіктен, ол сериялық өндірістен бас тартты. 3-ші модельдегі бес прототиптен басқа ештеңе жасалмады, олардың екеуі бүгінгі күнге дейін сақталып қалды. Қалған үшеуі сынақтар кезінде жойылды, бірақ V12 қозғалтқышымен жабдықталғаны туралы әңгімелер тарады.