Кіріспе

Аитолико (грек. Αιτωλικό) – Грекияның Батыс Грекиядағы Этолия-Акарнания аймағындағы қала және бұрынғы муниципалитет. 2011 жылғы жергілікті басқару реформасынан бері Мессолонги муниципалитетінің құрамына кіреді, оның муниципалдық бөлімшесі болып табылады. Муниципалдық бөлімшенің ауданы 129 305 м². Ахелоос дельтасының солтүстігінде орналасқан. Грекияның ұлттық 5/E55 тас жолы муниципалдық бөлімше арқылы өтеді. Агринионның оңтүстік-батысында, Мессолонгидің солтүстік-батысына қарай 20 шақырым жерде, Нафпактостың батысында, Рио-Антиррио көпірінен және Астакостың оңтүстік-шығысында орналасқан. Грекияның құрамына кіргенге дейін Анатолико (Ανατολικό) деп аталған, бұл «шығыс» деген мағынаны білдіреді.

Дельта мен лагуналар

Ахелоус дельтасы Месолонгидің батысында орналасқан, ол Грекиядағы ең кең дельта болып табылады. Месолонги лагунасы – бүкіл Жерорта теңізіндегі ең үлкен лагуналардың бірі, оның тереңдігі 1,5 метрге жетеді. Ол Патра шығанағынан бөлінген, ал теңіз суы шығанақ арқылы жаңарып тұрады, ал Аитоликон лагунасы 30 метр тереңдікте сәл тереңірек. Экономикалық маңызы бар тұз өндіру орны бұрынғы GR 5 (Agrinion – Месолонги) тас жолының жанында, шығысқа қарай, теңізден шамамен 100 метр қашықтықта орналасқан. Оның ауданы шамамен 500 м² және Аитоликон мен Месолонги арасындағы ені 1 км. Шығыс жағында егістік жерлермен қатар төбелі және тасты ландшафттар бар. Лагунада балық аулау кең таралған. Лагуналар Грециядағы балыққа ең бай су алаптары болып есептеледі. Мұнда қайықтар қолданылады. Әртүрлі жерлерде тіреулерге орнатылған ағаш үйлерді көруге болады. Жерді меңгеру және қалдықтарды басқару бүкіл дельта аймағына қауіп төндіреді. Үлкен аумақ табиғат қорғау аймағы болып жарияланған және аң аулауға тыйым салынған. Осы аймақта 170 түрлі құс мекендейді. Сондай-ақ, мұнда изоподтар және Атерина бойери (Atherina boyeri) сияқты құм балықтарын қоса алғанда, бірнеше паразиттер де кездеседі.

Тарих

900 жыл шамасында, Византия флоты Наупактостан (Лепанто) Коринф шығанағында астана болып, Никополис деп аталды. Жаңа астана бекініспен қорғалды. Осы бекіністердің бірі Аитолико аралы мен лагуналарын қорғауға өте қолайлы болды. 12 ғасырдан бастап Анатолико арал бекінісі қалаға айналды. 1406 жылы ол Кефалинияның Карло I Токкоға сатылды. Венециялық әскерлер Анатоликоның тұзды бақтары мен балық аулау суларынан түскен кірісті бөлісіп алды, бұл 1430 жылға дейін жалғасты. 19 ғасырдың басында Осман империясына қарсы Грек тәуелсіздік соғысы кезінде Аитоликон Грекияның құрамына кіргенге дейін үш рет түрік қоршауына ұшырады. Бірінші қоршауда 500 грек қорғаушысы мен 15 000 түрік болды. Екінші қоршау сәтсіз аяқталды, ал үшінші қоршауда түрік әскері Аитоликонды Месолонгимен бірге 1826 жылдың 11 сәуірінде қайта басып алды. Грекиядан қатысқан генералдардың арасында Георгиос Лиакатас та болды.