Fiat 1100: 1953-1969 жылдардағы тарихы

Кіріспе

Fiat 1100 1953-1969 жылдары Fiat 1100 – 1953-1969 жылдары итальяндық Fiat компаниясы шығарған шағын отбасылық автомобиль. Бұл Fiat 1100 E моделінің толығымен жаңа бір корпустық жаңартылған нұсқасы болды, ал ол соғысқа дейінгі Fiat 508 C Balilla 1100 моделінен тараған. 1100 моделі 1969 жылы жаңа Fiat 128 моделімен алмастырылғанға дейін тұрақты түрде және біртіндеп өзгертіліп келді. Сонымен қатар, 1100 моделінің жеңіл коммерциялық нұсқалары да жасалды, кейінірек бұл модельдер Fiat 1100T деп аталды және 1971 жылға дейін өндірісте болды. Fiat 1100 D Үндістанда да ұзақ өмір сүрді, онда Premier Automobiles компаниясы 2000 жылдың соңына дейін осы машинаны жасауды жалғастырды.

Өмірбаян

Басқа өндірушілер сияқты, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Fiat соғысқа дейінгі үлгілерді өндіруді және жаңартуды жалғастырды. Алғашқы жаңадан жасалған модель – 1950 жылғы 1400, бұл 1935 жылғы 1500-ді алмастырған, монокок конструкциясы бар алғашқы Fiat болды. Fiat-тың 1500 мен кішкентай 500 арасындағы ортаңғы ұсынысы – 1100 E, 1937 жылы алғаш рет ұсынылған 508C Nuova Balilla 1100-дің соңғы жетілдірілген нұсқасы. Оның ізбасары Tipo 103 деп аталды; 1400 сияқты, ол да монокок конструкциясын пайдаланды, ал 1100 E-нің 1.1 литрлік қозғалтқышы өзгеріссіз сақталды.

1953 жыл: 1100/103

Fiat Nuova 1100 немесе Fiat 1100/103, ішкі жоба нөмірімен белгіленген, 1953 жылғы сәуірде Женева автосалонында таныстырылды. 1100 E-ден айырмашылығы, 103 модельде заманауи төрт есікті салондық «понтон» корпусы және жаңа унибоди конструкциясы болды, бұл екеуі де Fiat-тың 1950 жылғы 1400 модельдерінде алғаш рет пайда болды. Егер 103 корпусы толығымен жаңа болса, оның қозғалтқышы жақсы сынақтан өткен; автомобильдің қозғалтқышы 1937 жылы 1100 E-нің ізбасары – 508 C Balilla 1100 моделінде қолданылды. 103.000 типінде жаңартылған, төрт цилиндрлі үстіңгі клапанды қозғалтқыш бір Solex немесе Weber төменгі карбюраторымен жұмыс істеді және 1100 E-ге қарағанда 4400 айналым/мин жылдамдықта бір ат күші артық қуат берді. А типіндегі оң рульді экспорттық модельдер тек қара түсте қол жетімді болды. Олар жылыту және желдету жүйесімен де жабдықталған. А типіндегі автомобильдер В типіне қарағанда сәл кеңейтілген дене жиектерімен келді. А және В типіндегі сол рульді модельдердің приборлық тақтасында оң жағында «Millecento» деген үлкен пластикалық белгі орналасқан, ол радио орнатуға арналған тесікті жапқан. Алайда, оң рульді модельдерде сол жақта орналасқан бұл белгіде А типінде Fiat 1100, ал В типінде Millecento деген жазу болды. В типіндегі автомобильдерге бояу түстері мен ішкі маталардың таңдаулы түрлері ұсынылды және зауытта орнатылған ақ қабырғалы шиналармен және радиомен тапсырыс беруге болады. 1950 жылдардағы 103 модельдерінің ерекшелігі – орта тірегіне бекітілген есіктері болды. TV моделі жақсартылған қозғалтқышпен (103.006 типі) жабдықталды, ол тұрақты нұсқаларға қарағанда 5400 айналым/мин жылдамдықта жұмыс істеді, бұл екі камералы Weber карбюраторы мен жоғары 7.4:1 (6.7:1 орнына) сығылу қатынасының арқасында мүмкін болды. Шетелде ол 1100 Family, 110 Familiale, 1100 Kombiwagen немесе 1100 Familiar деп аталды, сәйкесінше ағылшын, француз, неміс және испан тілдерінде. Арқа есігі бүйірден ашылатын болды, ал винилмен қапталған артқы орындықты төменге бүктеуге болады, бұл жүк тиеуге ыңғайлы тегіс бетті құрады. Атауынан көрініп тұрғандай, ол 1100 TV модельдерінің механикалық бөліктеріне негізделген. Turismo Veloce седаны сияқты, Trasformabile дизайны Fiat-тың арнайы корпус бөлімі Dipartimento Carrozzerie Derivate e Speciali-дің жұмысы болды, оны үшінші тараптың каросерия өндірушісі емес, бөлім басшысы, инженер және дизайнер Фабио Луиджи Рапи жасады. Осы модельдің алғашқы сериясынан 571 дана салынды. 1956 жылы қозғалтқыш қуаты арттырылды (үш ат күші қосылды) және артқы серпімділік өзгертілді, одан кейін тағы 450 дана салынды. 1957 жылдан бастап ол 1200 Trasformabile деп аталды, себебі ол енді қуаттырақ «1200» қозғалтқышымен (1221 см³) жабдықталды. Бұл модель 1959 жылға дейін өндірілді, шамамен 2360 дана 1.2 литрлік Trasformabile салынды. Дизайн алғаш рет 1953 жылы Париж автосалонында көрсетілді және 1954 жылы Турин маңында өткен жарыс іс-шарасында, Орбассано 6 сағаттық кубогында Умберто Аньелли қатысты. Жаңа серия 103 E типтік кодына ие болды. Барлық модельдер – А және В типті седан, Familiare, TV және TV Trasformabile – өндірісте сақталды. Соңғысы – 1100 дизайнынан дамытылған, заманауи корпусқа және 1.2 литрге дейін ұлғайтылған қозғалтқышқа ие сәнді седан, ол 1100 TV-ні алмастырды. Осылайша, 1100 модельдерінің қатары уақытша жоғары сапалы нұсқасы болмай қалды және тек екі модельден тұрды: седан және универсал, екеуі де стандартты түрде контрастты түсті шатырлармен жабдықталған. Седанның артқы бөлігі ұзартылып, құйрық қанаттары қосылды. Артқы терезе де кеңейтілді. Универсалдың металл бөлігі өзгеріссіз қалды, ал 1954 жылғы модельдің жаңа артқы фараларына сәйкес келетін дене түсіндегі тіреулер қосылды. Есік тұтқалары мен бұрылыс сигналын қайталайтын жарықтарды қоса алғанда, сыртқы жабдықтардың көбі жаңартылды. Special моделі нарыққа байланысты атауын өзгертті, мысалы, Италияда Speciale, ал Германияда Spezial деп аталды. Special және Export седандарының басты айырмашылығы – металл бөлігі: Export 103 H Lusso корпусын пайдаланды, ал Special төрт алдыңғы шаршылы есігі бар алғашқы 1100 болды, себебі ол қазіргі заманғы 1200 Granluce корпусын қабылдады. Басқа жағынан алғанда, екі седанның ішкі жабдықтары мен жабдықтары дерлік бірдей болды. Екеуі де Granluce және Lusso-ның сәнді жабдықтарынан және күрделі бояу схемаларынан айырылды, бірақ Special үшін контрастты түстегі шатыр опциясы ретінде сақталды. Бұл модельдер «millecento» деп аталды және итальяндықтар оны ерекше жақсы көреді.

The Fiat Nuova 1100, or Fiat 1100/103 as it was called after its internal project number, was introduced at the April 1953 Geneva Motor Show. Unlike the 1100 E it replaced, the 103 had a modern four door saloon pontoon body topping new unibody construction, both pioneered in Fiat's range by the 1950 1400. If the 103's body was all new, its engine was well tested; the car's engine debuted in 1937 on the predecessor of the outgoing 1100 E, the 508 C Balilla 1100. Updated as type 103.000, the overhead valve four cylinder was fed by a single Solex or Weber downdraught carburettor, and put out at 4,400 rpm—just one horsepower more than on the 1100 E. The Type A right hand drive export models were only available in black. They were also equipped with a heater and ventilation system as well. The Type A cars also came with slightly broader body trim strips compared to the Type B. On left hand drive versions of both the Type A and Type B cars, the dashboard contained a large plastic badge (on the right hand side) stating "Millecento" covering the orifice where a radio could be installed. However on the right hand drive cars, this badge which was located on the left hand side contained the wording Fiat 1100 on the Type A cars and Millecento on the Type B cars. The type B came in a choice of paint hues and interior fabrics, and could be ordered with factory fitted whitewall tyres and radio. A distinguishing feature of 103s throughout the 1950s were the doors, both hinged on the centre pillar; The TV was fitted with an improved engine (type 103.006), which developed at 5,400 rpm rather than the of the regular versions, mainly thanks to a twin choke Weber carburettor and a higher 7.4:1 (instead of 6.7:1) compression ratio. Abroad, it was alternatively known as the 1100 Family, 110 Familiale, 1100 Kombiwagen or 1100 Familiar in English , French German , and Spanish speaking markets respectively. The rear door was side hinged, and the vinyl covered rear bench could be folded down to form a flat loading surface, able to carry a load of A third row of two forward facing jump seats allowed to carry a fifth and sixth passenger, folding level with the boot floor when not in use. As its name implied, it was based on mechanicals from the 1100 TV. Like the Turismo Veloce saloon, the American inspired design of the Trasformabile was the work of Dipartimento Carrozzerie Derivate e Speciali, the special bodies department of Fiat, rather than of a third party coachbuilder; it was penned by the department's head, engineer and designer Fabio Luigi Rapi. 571 of these first series Trasformabiles were built. In 1956 it received a more powerful engine (three more horsepower) and a modified rear suspension; 450 more of these were built. From 1957 it became the 1200 Trasformabile as it was now equipped with the more powerful "1200" engine (1221 cc). Production of this model continued until 1959, with circa 2360 of the 1.2 litre Trasformabiles built. The design was first seen on a one off displayed at the 1953 Paris Motor Show and entered by Umberto Agnelli at a race event held in 1954 near Turin, the Orbassano 6 hours Cup. The new series bore the type code 103 E. All models—saloon type A and B, Familiare, TV and TV Trasformabile—were continued. The latter was an elegant saloon, developed from the 1100 designing a more modern bodyshell and enlarging the engine to 1.2 litres, and replaced the 1100 TV. Therefore, the 1100 range was left temporarily without an upmarket variant, and consisted of just two models: saloon and estate, both sporting contrasting colour roofs as standard. The saloon's new tail was longer and carried tailfins. Boot space had increased, and the rear window had also been enlarged. On the other hand, the estate's sheetmetal was unchanged; body colour buttresses were added to fit the new tail lights to the 1954 vintage body. Almost all of the exterior trim was new, including door handles and turn signal repeaters. The Special changed its name depending on the market—e. g. it was named Speciale in Italy and Spezial in Germany. The main difference between Special and Export saloons was the sheetmetal: the Export used a 103 H Lusso bodyshell, while the Special became the first 1100 with four front hinged doors, as it adopted the more modern 1200 Granluce bodyshell. Otherwise the two saloons had nearly identical interior trim and equipment. Both had been stripped of the Granluce and Lusso's glitzy trim and their complex paint schemes—though a contrast colour roof remained optional on the Special. These were nicknamed "millecento" and are specially loved by the Italian descendants.

PAL бойынша Үндістан өндірісі

Fiat 1100/103 Үндістанға импортталып, Premier Automobiles Limited (PAL) компаниясы арқылы сатылды. Ескі модель Millecento деп белгілі болды, ал алдыңғы тордың ортасындағы фарасы бар модель (1100/103 E) Elegant деп аталды. 1958 жылы 1100/103 D құйрық қанаты бар моделі Select ретінде ұсынылды. 1961 жылы одан кейін Super Select шықты. 1964 жылға қарай 1100 D моделі енгізілді және PAL компаниясы Үндістанда құрастырды. Бұл модельдің көптеген бөліктері жергілікті түрде өндірілді. Үндістанда ол Hindustan Ambassador-ға қарағанда спорттық балама ретінде есептелді.

1100 D

Бұл модельдің сыртқы өзгерістерін сақтап, 1962 жылы Fiat үшінші буын 1100 моделін ұсынды, ол 1100 D деп аталды. Бұл төрт есікті седан, Granluce-ге өте ұқсас, бірақ қарапайым бүйірлері және жаңа, қарапайым тікбұрышты алдыңғы бөлігі бар. 1100 D 60-шы жылдардың басында Италияның сәтті стандарт моделі болды және өзінің Estate немесе Family автомобиль нұсқасымен, сондай-ақ жоғары өнімділік, қосымша бүйірлік қалыптар, екі рет бұрылатын арқасы бар алдыңғы орындық және кілемше еден төсемесін ұсынатын Deluxe моделімен бірге келді. Бұл модельдер 1966 жылға дейін айтарлықтай өзгерістерсіз сақталды, содан кейін жаңа 124 моделінің шығуы стильге одан әрі өзгерістер енгізді. Қозғалтқыштың қуаты алғашқыда болды, бірақ көп ұзамай 8:1 сығылу қатынасымен арттырылды және қуаты деп хабарланды.

Ішкі жағдайлар мен беріліс қорабы көп өзгермеді, бірақ алдыңғы орындықтардың арасында орналасқан және беріліс қорабына штанга арқылы қосылған еденге орнатылған жылдамдық тұтқасының қайта оралуы автокөлік прессасымен жақсы қабылданды. Ұлыбританияда сатуға арналған конфигурация бойынша, тіреліп отыратын алдыңғы орындықтар 8 фунт стерлингке қосымша опция ретінде қол жетімді болды. 1100 R 1969 жылы жаңа орта класты Fiat 128 моделіне жол берді. Ол сондай-ақ Германияның Хайльбронн қаласындағы Neckar Automobilwerke компаниясында құрастырылды. Neckar 1100 Millecento деп аталған бұл модельдің безендірілуінде шамалы айырмашылықтар болды.

1100 Т

Fiat 1100 T 1957 жылдан бастап панельді фургон, пикап және микроавтобус нұсқаларында шығарылды. Көліктің 1089 см³ көлемді (103 D.007 түрі) тік қозғалтқышымен жабдықталғандығы, 4800 айналымдағы қозғалтқыш қуаты және ең жоғары жылдамдығы болды. 1959 жылы оның ізбасары – 1222 см³ қозғалтқышы бар Fiat 1100 T2 таныстырылды. Өндіріс жаңартылған қозғалтқыштардың үздіксіз ағынымен жалғасты, ал 1100 T4 өндірісі 1971 жылы тоқтатылды.