Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Соломон Страмер – 1919 жылдан бастап 1920 жылдардың соңына дейін Австрияның Вена қаласында құрылған, бірақ Румынияның Клуж қаласында орналасқан идиш театры труппасының жетекшісі болды. Бір кезде оның труппасы Трансильванияда, сол кезде шамамен 300 000 еврей тұрған аймақта, идиш тілінде театр қоюға эксклюзивті құқыққа ие болды. Стремердің труппасы, қиындықпен басталып, кейін берік оперетта компаниясына айналды. Ол идиш театрының қалыпты үлгісінен өзгеше болды, себебі ол әдетте идиш театрына қарсы болған көптеген ортодоксал еврей топтарымен келісімге келді, олар оны діннен алыстатушы күш деп қарады. Стремердің қойылымдарына тіпті хасид әндері де енгізілді. 1922 жылы Стремердің труппасы Teatrul Naţional Evreiesc Habimah (Хабима ұлттық идиш театры) деген атқа ие болды. Олар 1922 жылдың наурыз айында Трансильванияда идиш театрын қою құқығы үшін Трансильвания еврейлерінің ұлттық одағынан қолдау алды. Румынияның өнер министрлігі осы эксклюзивті заңмен бекітті: 1922 жылдың тамызында Леопольд Каннердің жесірі Сара Каннерге министрлік Трансильваниядан басқа Румынияның кез келген жерінде идиш театрын қоюға рұқсат берілгенін хабарлады. Эксклюзив бірнеше жыл сақталды және шамамен 1926 жылы авангардтық идиш театры труппасына, олар Стремердің оперетта компаниясынан мүлдем басқа стильдегі театр қойған, Трансильванияда гастрольдеуге рұқсат беріліп, бұзылды. Соломон Страмер Decca, Victor және Odeon компаниялары үшін 78 айналымдық пластинкаларға жазды.
Solomon Stramer was the leader of a Yiddish theater troupe founded in Vienna, Austria, but based in Cluj, Romania from 1919 at least until the late 1920s. For a time, his troupe had the exclusive right to perform Yiddish language theater in Transylvania, an area which at that time was home to about 300,000 Jews. Stramer's troupe, which after a shaky start developed into a solid operetta company, deviated from the usual patterns of Yiddish theater in that he successfully achieved a compromise with many Orthodox Jewish groups who had normally been opposed to Yiddish theater, which they saw as a secularizing force. Stramer's productions even incorporated Hasidic songs. By 1922, Stramer's troupe had taken the name Teatrul Naţional Evreiesc Habimah (Habimah National Yiddish Theater). They sought, and in March 1922 received, the backing of the Uniune Naţională a Evreilor din Ardeal (National Union of Transylvanian Jews) for the exclusive right to perform Yiddish theater in Transylvania. The Romanian Ministry of Arts chose to back that exclusivity with the force of law: in August 1922, Sara Kanner, widow of Leopold Kanner, was told by the Ministry that she was welcome to perform Yiddish theater anywhere in Romania outside of Transylvania. The exclusive held for several years, and was finally broken around 1926 when an avant garde Yiddish theater troupe, who were clearly doing a very different type of theater from Stramer's operetta company, were given permission to tour in Transylvania. Solomon Stramer recorded on 78rpm records for Decca, Victor and Odeon.