Кіріспе
Сали Кристен Райд (26 мамыр 1951 – 23 шілде 2012) – американдық физик және астронавт. Лос-Анджелесте дүниеге келген ол 1978 жылы NASA-ға қосылды және 1983 жылы ғарышқа ұшқан алғашқы американдық әйел және үшінші әйел астронавт атанды (1963 жылы Валентина Терешкова және 1982 жылы Светлана Савицкаядан кейін). Ол ғарышқа ұшқан ең жас американдық астронавт болды, ол 32 жасында бұл жетістікке қол жеткізді. Райд Стэнфорд университетінің түлегі, ол 1973 жылы физика және ағылшын әдебиеті салаларындағы ғылым бакалавры, 1975 жылы ғылым магистрі және 1978 жылы физика бойынша философия докторы (екеуі де) дәрежелерін алды. Оның зерттеуі рентген сәулелерінің жұлдызаралық ортамен өзара әрекеттесуіне арналған. Ол NASA Astronaut Group 8 тобының миссия маманы астронавты ретінде таңдалды, бұл әйелдерді қамтитын NASA астронавттарының алғашқы тобы болды. 1979 жылы оқуын аяқтағаннан кейін, ол екінші және үшінші ғарыш шаттлының ұшуларында жердегі капсулалық байланыс операторы (CapCom) ретінде қызмет етті және ғарыш шаттлының робот манипуляторын әзірлеуге көмектесті. 1983 жылдың маусым айында ол STS-7 миссиясымен ғарышқа ұшты. Миссия барысында екі коммуникациялық спутнигі және алғашқы Шаттл паллет спутнигі (SPAS 1) орбитаға шығарылды. Райд SPAS 1 спутнигін іске қосып, қайтару операцияларын жүзеге асырды. Оның екінші ғарыш сапары 1984 жылы STS-41G миссиясы болды, ол да Challenger шаттлымен жасалды. Ол барлығы 343 сағаттан астам уақытты ғарышта өткізді. 1987 жылы NASA-дан кетті. Райд екі жыл Стэнфорд университетінің Халықаралық қауіпсіздік және қару-жарақтарды бақылау орталығында, содан кейін Калифорния университетінде (Сан-Диего) жұмыс істеді, негізінен сызықтық емес оптика және Томсон шашырауы салаларын зерттеді. Ол Challenger және Columbia шаттлдарының жоғалуын терген комиссиялардың құрамында болды, бұл екеуіне де қатысқан жалғыз адам. Ғарышқа ұшқан жылдары астронавт Стивен Хоулиге үйленген және бұрынғы әйелдер теннис лигасының ойыншысы Там О'Шонессимен ұзақ мерзімді жеке қарым-қатынаста болған ол ЛГБТ астронавттардың біріншісі болып танылды. Ол 2012 жылы қарын безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды.
Sally Kristen Ride (May 26, 1951 – July 23, 2012) was an American astronaut and physicist. Born in Los Angeles, she joined NASA in 1978, and in 1983 became the first American woman and the third woman to fly in space, after cosmonauts Valentina Tereshkova in 1963 and Svetlana Savitskaya in 1982. She was the youngest American astronaut to have flown in space, having done so at the age of 32. Ride was a graduate of Stanford University, where she earned a Bachelor of Science degree in physics and a Bachelor of Arts degree in English literature in 1973, a Master of Science degree in 1975, and a Doctor of Philosophy in 1978 (both in physics) for research on the interaction of X rays with the interstellar medium. She was selected as a mission specialist astronaut with NASA Astronaut Group 8, the first class of NASA astronauts to include women. After completing her training in 1979, she served as the ground based capsule communicator (CapCom) for the second and third Space Shuttle flights, and helped develop the Space Shuttle's robotic arm. In June 1983, she flew in space on the on the STS 7 mission. The mission deployed two communications satellites and the first Shuttle pallet satellite (SPAS 1). Ride operated the robotic arm to deploy and retrieve SPAS 1. Her second space flight was the STS 41 G mission in 1984, also on board Challenger. She spent a total of more than 343 hours in space. She left NASA in 1987. Ride worked for two years at Stanford University's Center for International Security and Arms Control, then at the University of California, San Diego, primarily researching nonlinear optics and Thomson scattering. She served on the committees that investigated the loss of Challenger and of Columbia, the only person to participate in both. Having been married to astronaut Steven Hawley during her spaceflight years and in a private, long term relationship with former Women's Tennis Association player Tam O'Shaughnessy, she is the first astronaut known to have been LGBT. She died of pancreatic cancer in 2012.
Ерте өмір
Салли Кристен Райд 1951 жылғы 26 мамырда Лос-Анджелес, Калифорнияның Энсино ауданында, Дейл Бурделл Райд пен Кэрол Джойс Райдтың үлкен баласы ретінде дүниеге келді. Анасы норвеждік текті, әйелдер колониясында кеңесші болып жұмыс істеген. Әкесі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясының 103-ші жаяу әскер дивизиясында Еуропада қызмет етті. Соғыстан кейін ол Хаверфорд колледжінде оқыды, содан кейін Калифорния университетінде, Лос-Анджелесте білім беру саласында магистр дәрежесін алды. 1963 жылы Райд 12 жасқа дейінгі қыздар арасында Оңтүстік Калифорнияда 20-шы орынға ие болды. 1968 жылдың маусымында бітірді, содан кейін жазғы демалыс кезінде Санта-Моника колледжінде жоғары математикадан сабақ алды. Оның зерттеу салалары астрофизика және еркін электронды лазерлер болды. Ол "рентген сәулелерінің жұлдызаралық ортамен өзара әрекеттесуі" тақырыбында докторлық диссертациясын Артур Б. С. Уокердің жетекшілігімен жазды. Стэнфордта Райд өзінен бір жас кіші Моли Тайсонмен қайта танысты. Олар теннис турнирлерінде жасөсперім теннисшілер ретінде кездескен. Стэнфордта Райд бірінші, Тайсон алтыншы орынға ие болса да, екеуі бірге жұптық ойын ойнады. Кейін Рид Стэнфорд теннис командасынан университеттің әйелдер теннисі бойынша Pac 8 конференциясына қатысудан бас тартуына наразылық білдіріп кетті. 3 қазанда Хьюстондағы NASA-ның Джонсон ғарыш орталығына (JSC) бір апталық сұхбаттар мен медициналық тексерулерге келген жиырма үміткердің ішінде ол жалғыз әйел болды. Оның дене күші дәрігерлерге үлкен әсер етті. Олар оны жеке құтқару бөліміне орналастырып, клаустрофобиядан зардап шегетінін тексерді. Одан неге ғарышкер болғысы келгенін түсіндіретін бір беттік эссе жазуды сұрады. Соңында оны іріктеу комиссиясы қабылдады. Ресми түрде олар астронавт-қаламгерлер еді, толыққанды астронавттарға айналу үшін оқуларын аяқтауы керек болды. Райд мемлекеттік қызмет GS 12 дәрежесінде болды, оның жалақысы 21 883 АҚШ долларына тең болды (1978 жылғы 21 883,0 АҚШ доллары қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Ол Техас штатының Насау шығанағындағы пәтер сатып алып, Хьюстонға бірге көшу үшін Райс университетінде ғылыми грант алған Колсонмен бірге тұрды. Ол үйленбеген астронавт-қаламгердің серігі болды. 1981 жылы Райд Стивен Хоулимен, тағы бір TFNG-мен танысты. Олар бірге тұрып, өзін күйеуге шығар деп ойлады. Колсоннан айырмашылығы, ол Тайсонмен бұрынғы қарым-қатынасын білмеді. Ол CapCom-ның бірінші әйел операторы болды. 1982 жылдың басында Джордж Эбби және Астронавт кеңсесінің бастығы Джон Янг TFNG-термен миссияларды жоспарлауға кірісті, бастапқыда жетінші ғарыш шаттлының миссиясынан бастады. Оны басқаруға Роберт Криппенді таңдады, ол Янгпен бірге алғашқы ғарыш шаттлының миссиясына қатысқан. Миссияға әйелді қатыстыруды қалағандықтан, таңдау Райд, Джуди Ресник және Анна Фишерге дейін тарылды, олар осы салаға маманданған. Ридтің пайдасына оның жағымды мінезі мен басқалармен жұмыс істеу қабілеті, CapCom ретіндегі өнері және робот қолмен жұмыс істеу шеберлігі жатты. Алайда, JSC директоры Крис Крафт Фишерді артық көреді, ал Эбби өз шешімін қорғауға мәжбүр болды. NASA штаб-пәтері 1982 жылдың сәуірінде ресми түрде жарияланған Райдтың таңдауын мақұлдады. Ғарышқа ұшқан алғашқы американдық әйел ретінде Райд бұқаралық ақпарат құралдарының қысымына ішкі түсті. Жеке сұхбаттарға бес жүзден астам өтініш келіп түсті, олардың барлығы да қабылданбады. Оның орнына, NASA 1983 жылдың 24 мамырында әдеттегідей ұшыру алдындағы баспасөз конференциясын өткізді. 1983 жылдың 18 маусымында Кеннеди ғарыш орталығынан (KSC) ұшып шыққанда, Райд ғарышқа ұшқан алғашқы американдық әйел және жалпы алғанда үшінші әйел болды. Көптеген адамдар "Ride, Sally Ride" деген жазуы бар футболка киіп жүрді, бұл Уилсон Пикеттің "Mustang Sally" әнінің мәтінінен алынған. Миссия сонымен қатар бірінші Шаттл паллеттік спутнигін (SPAS 1) алып барды, ол микрогравитация жағдайында металл қорытпаларының пайда болуын зерттеу үшін он тәжірибе жүргізді. Ридтің жұмысының бір бөлігі робот қолды іске қосып, кейіннен Жерге әкелінген SPAS 1 құрылғысын қайтару болды. Орбитальдық аппараттың кіші реакциялық басқару жүйесіне арналған зымырандар атылды, ал SPAS 1 қашықтан басқару жүйесімен ұсталып, созылған қолмен қозғалысты сынады. Сондай-ақ, миссия ғарышқа бейімделу синдромын зерттеді, бұл астронавттардың ғарышқа ұшудың алғашқы кезеңінде жиі кездесетін құсық сезімі.
At Stanford, Ride renewed her acquaintance with Molly Tyson, who was a year younger than her. The two had met on the tennis circuit as junior tennis players. Although Ride was rated number one at Stanford and Tyson was number six, the two played doubles together. Ride later quit the Stanford tennis team in protest against the university's refusal to join the Pac 8 Conference in women's tennis. She was the only woman among the twenty applicants in the sixth group, all applicants for mission specialist positions, who reported to NASA's Johnson Space Center (JSC) in Houston, Texas, on October 3, for a week of interviews and medical examinations. Her physical fitness impressed the doctors. They also placed her in a Personal Rescue Enclosure to see if she suffered from claustrophobia. She was asked to write a one page essay on why she wanted to become an astronaut. Finally, she was interviewed by the selection committee. Officially, they were astronaut candidates; they would not become fully fledged astronauts until they had completed their training. Ride was graded a civil service GS 12, with a salary of US$21,883 (21883.0 in 1978 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). She bought a unit in the Nassau Bay, Texas, area, and moved in with Colson, who secured a research grant at Rice University so they could move to Houston together. He became the only unmarried astronaut candidate's partner. In 1981, Ride began dating Steven Hawley, another one of the TFNGs. They moved in together, and considered themselves engaged. Unlike Colson, he was not aware of her earlier relationship with Tyson. She was the first woman to serve as a CapCom. By early 1982, George Abbey and the Chief of the Astronaut Office, John Young, wanted to begin scheduling missions with the TFNGs, starting with the seventh Space Shuttle mission. To command it, they chose Robert Crippen, who had flown with Young on the first Space Shuttle mission. They wanted a woman to fly on the mission, and since the mission involved the use of the RMS, the choice narrowed to Ride, Judy Resnik and Anna Fisher, who had specialized on it. Factors in Ride's favor included her agreeable personality and ability to work with others, her performance as CapCom, and her skill with the robot arm. However, JSC director Chris Kraft preferred Fisher, and Abbey had to defend their decision. NASA Headquarters ultimately approved Ride's selection, which was officially announced in April 1982. As the first American woman to fly in space, Ride was subjected to media attention. There were over five hundred requests for private interviews, all of which were declined. Instead, NASA hosted the usual pre launch press conference on May 24, 1983. When the lifted off from the Kennedy Space Center (KSC) on June 18, 1983, Ride became the first American woman to fly in space, and the third woman overall. Many of the people attending the launch wore T shirts bearing the words "Ride, Sally Ride", lyrics from Wilson Pickett's song "Mustang Sally". The mission also carried the first Shuttle pallet satellite (SPAS 1), which carried ten experiments to study formation of metal alloys in microgravity. Part of Ride's job was to operate the robot arm to deploy and later retrieve SPAS 1, which was brought back to Earth. The orbiter's small Reaction control system rockets were fired while SPAS 1 was held by the remote manipulator system to test the movement on an extended arm. The mission also studied Space adaptation syndrome, a bout of nausea frequently experienced by astronauts during the early phase of a space flight.
Жоспарланған үшінші миссия
Көп ұзамай Райд үшінші ұшуына, STS 61 I-ге дайындық жасап, қайтадан ұшу тобына қосылды. Бұл миссия 1986 жылдың 15 шілдесінен кешіктірілмейтін болып жоспарланған, және Intelsat VI 1 және INSAT 1 C байланыс спутниктерін, сондай-ақ Материалдар ғылымы зертханасы 4-ті орбитаға шығару міндеті қойылған. Кейіннен экипаж STS 61 M миссиясына ауыстырылды, бұл 1986 жылдың шілдесінде ұшуға жоспарланған, іздеу және деректердік релелік спутниктік жүйесін (TRDS) орналастыру миссиясы еді. Ол сондай-ақ CapCom ретінде тағы екі миссияда жұмыс істеді. 1986 жылдың 7 қаңтарында Райд досы (және болашақ өмірбаянын жазушысы) Линн Шеррді NASA-ның «Журналисттер космоста» жобасына өте жақсы сипаттама беріп ұсынды. Шер финалистердің бірі болды. Бұл, некелері ажырасып бара жатқан жұбайлар үшін қиын жағдай болуы мүмкін еді. Роджер Бойсжолидің айтуынша, «Челленджер» апатына әкелген техникалық мәселелер туралы ескерткен инженерлердің бірі, Мортон Тиоколь компаниясының барлық қызметкерлері одан бас тартқаннан кейін, Райд ғана апатқа дейін берген ескертулерін жариялағанда оған қолдау көрсеткен қоғамдық тұлға болды. Рид оны жұрт алдында құшақтап, оның күш-жігерін қолдады. Роджерс комиссиясы өз есебін 1986 жылдың 6 маусымында ұсынды. Ол Хоулиден маусым айында ажырасты. Стэнфордта оның әріптестерінің арасында Кеңес Одағын зерткен маман Кондолиза Райс болды. Рид ядролық қаруларды ғарыштан санау және тексеру тәсілдерін зерттеді, бірақ Суық соғыстың аяқталуы осы мәселенің маңыздылығын азайтып жіберді. Стипендиясының мерзімі аяқталар алдында, Райд Стэнфордта тұрақты қызметке орналасуға үміттенеді. Оны жұмысқа алған Сидни Дрелл, оны профессорлық лауазымға тағайындау үшін әртүрлі факультеттермен келіссөздер жүргізді, бірақ ешқайсысы оған келіспеді. Дрелл наразылық білдіріп CISAC-тен кетіп қалды. Оның зерттеулері негізінен сызықтық емес оптика және Томсон шашырауын зерттеуге қатысты. Ол 1996 жылға дейін Cal Space директоры болып қызмет етті. 2007 жылы UCSD-ден зейнеткерлікке шығып, профессор-эмеритус атағын алды. 1990 жылдардың ортасынан бастап өмірінің соңына дейін Райд NASA-ның екі қоғамдық бағдарламасын басқарды — ISS EarthKAM және GRAIL MoonKAM жобаларын, NASA-ның реактивтік қозғалтқыш зертханасы және UCSD-мен бірлесіп. Бұл бағдарламалар орта мектеп оқушыларына Жер мен Айдың суреттерін сұрауға мүмкіндік берді. Райд Калифорниядағы Ла-Холла қаласында үй сатып алды, ал О'Шонесси Сан-Диего Меса колледжінде оқытушы болып жұмысқа орналасқаннан кейін сонда көшіп келді. Sally Ride Science жоғары бастауыш және орта мектеп оқушылары үшін қызықты ғылыми бағдарламалар мен жарияланымдар жасады, әсіресе қыздарға баса назар аударды. Рид пен О'Шонесси балаларға арналған ғарыш тақырыбында алты кітап жазды, мақсаты балаларды ғылымды оқуға ынталандыру еді. 2003 жылы Райд Колумбия апатын тергеу комиссиясының құрамында болды және «Челленджер» және «Колумбия» апаттарын тергеген екі комиссияда да жұмыс істеген жалғыз адам болды. Ол 2008 жылы Барак Обаманы президенттікке қолдады және 2008 жылы Барак Обаманың NASA-ға өту тобының басшысы Лори Гарвермен байланысқа түсті, бірақ ол тағы да NASA әкімшісі лауазымына қызығушылық танытпағанын мәлімдеді. Ол 2007 жылы Ұлттық математика және ғылым бастамасы, ал 2009 жылы инновацияларды оқыту бастамасы кеңесіне кірді, сондай-ақ Ғылым және технология саясаты кеңсесінің (OSTP) сұрауымен американдық ғарыш саясатын тәуелсіз түрде қараған Америка Құрама Штаттарының адаммен бірге ғарышқа ұшу жоспарларын қарау комитетінің мүшесі болды (2009 жылдың 7 мамыры).
Өлім
2011 жылдың 10 наурызында Сан-Францискода өткен Ұлттық ғылым мұғалімдері қауымдастығының конференциясында Рид сөз сөйлеген кезде О'Шонесси мен оның досы оның ауруға шалдыққанын байқады. О'Шонесси алаңдап, келесі күні оған дәрігерге қарауға уақыт алды. Медициналық ультрадыбыс тексеруі оның құрсағында гольф добындай ісік бар екенін көрсетті. UCSD-де жасалған келесі КТ сканы асқазан безінің қатерлі ісігі деген диагнозды растады. Ол ісіктің көлемін азайту үшін химиотерапия мен сәулелік терапиядан өтті. Рид 1992 жылы өсиетін жасағанда О'Шонессиге оның мүлкін мұраға беруін қамтамасыз еткен. Олар 2011 жылдың 15 тамызында ресми тіркелген серіктестік құрды. 27 қазанда хирургтар Ридтің асқазан безінің, өт жолының, асқазанның және ішегінің бір бөлігін, сондай-ақ өт қабын алып тастады. Көмескірден кейін оның күлі Санта-Моникадағы Вудлон еске алу зиратында әкесінің қабіріне жатқызылды. Оның құжаттары Смитсонов институтының Ұлттық әуе және ғарыш мұражайының мұрағатында сақталады. Бұл Ридті белгілі болған алғашқы ЛГБТ ғарышкері етті. Ридтің қарым-қатынасын оның әпкесі Медведь растады, ол Ридтің жеке өмірін, соның ішінде ауруын және емделуін құпия сақтауды қалағанын айтты.
Марапаттар мен құрметтер
Райд өмір бойы және одан кейін де көптеген марапаттар алды. Ол Ұлттық ғарыш қоғамының фон Браун сыйлығын, Чарльз А. Линдберг қорының Линдберг бүркітшігін және NCAA Теодор Рузвельт сыйлығын алды. Ол Ұлттық әйелдер даңқы залына және ғарышкерлер даңқы залына енгізілді және екі рет НАСА ғарыш ұшу медалімен марапатталды. АҚШ-тағы бастауыш мектептер оның есімімен аталды, соның ішінде Техас штатының Вудлендс қаласындағы Салли Райд бастауыш мектебі және Мэриленд штатының Германтаун қаласындағы Салли Райд бастауыш мектебі. 1984 жылы ол 35 жасқа толмаған жеке тұлға арқылы ең үздік мемлекеттік қызмет үшін Сэмюэл С. Берд сыйлығын алды, бұл сыйлық жыл сайын Jefferson Awards ұйымымен беріледі. Калифорнияның губернаторы Арнольд Шварценеггер мен бірінші ханым Мария Шрайвер 2006 жылдың 6 желтоқсанында Калифорнияның тарих, әйелдер және өнер мұражайындағы Калифорнияның атақ-даңқ залына Райдты енгізді. Келесі жылы ол Дейтон қаласында (Огайо штаты) Ұлттық авиация абыройлыларының залына кірді. Райд NASA-ның Gravity Recovery and Interior Laboratory (GRAIL) миссиясы үшін қоғамдық насихат және білім беру бағдарламаларын жүргізді, ол Айдың гравитациясын картаға түсіру үшін екі спутникті жіберді. 2012 жылдың 17 желтоқсанында екі GRAIL зонды, Ebb және Flow, Goldschmidt кратері маңындағы белгісіз ай тауына құлап, өздерінің миссиясын аяқтады. НАСА оның құрметіне қону орнын атау туралы хабарлады. Сондай-ақ 2012 жылдың желтоқсан айында Space Foundation Райдқа ең жоғары наградасын – генерал Джеймс Э. Хилл өмір бойына ғарыш жетістіктері үшін сыйлығын табыс етті. 2013 жылдың сәуірінде АҚШ Әскери-теңіз күштері зерттеу кемесіне Райдтың есімі берілетінін жариялады. RV Sally Ride 2014 жылдың 9 тамызында О'Шонессидің атынан суға түсірілді және 2016 жылы Скриппс океанография институтына жеткізілді. Бұл зерттеу флотындағы әйел ғалымның есімімен аталған алғашқы кеме болды. 2013 жылдың 20 мамырында Вашингтондағы Джон Ф. Кеннеди атындағы өнер орталығында "Салли Райдқа арналған Ұлттық құрмет" шарасы өтті. Сол күні президент Барак Обама Райдке АҚШ-тың ең жоғары азаматтық наградасы – Президенттік бостандық медалін беру туралы мәлімдеді. Медаль О'Шонессиге 2013 жылдың 20 қарашасында Ақ үйde өткен салтанатты шарада табыс етілді. 2013 жылдың шілдесінде Flying журналы "Авиацияның 51 батыры" тізімінде Райдты 50-орынға қойды. 2019 жылдың наурызындағы алғашқы ойында АҚШ әйелдер құрамасының футболшылары артында құрмет көрсеткен әйелдің есімі жазылған жейде киді; Тиерна Дэвидсон Салли Райдты таңдады. 2014 жылы Райд Чикагодағы ЛГБТ тарихы мен тұлғаларын көрсеткен Legacy Walk ашық көрмесіне енгізілді. 2015 жылы оның туған күніне арналған Google Doodle жасалды. 2017 жылы Халықаралық әйелдер күнінде ол қайта қолданылды. Стэнфорд университетінің Люси Стерн залында орналасқан Серра үйі 2019 жылы Салли Райд үйі деп аталды. АҚШ пошта қызметі 2018 жылы оның құрметіне бірінші сыныптық пошта маркасын шығарды, ал Райд 2022 жылдың наурызында "Американдық әйелдер" сериясының алғашқы екі құрметті тұлғасының бірі болды. Ол АҚШ валютасында бейнеленген алғашқы ЛГБТ тұлғасы болды. 2022 жылдың 1 сәуірінде Райдтың есімімен аталған спутник (ÑuSat 27 немесе "Салли", COSPAR 2022 033R) Satellogic Aleph 1 шоқжұлдызының бөлігі ретінде ғарышқа ұшырылды. NG 18 миссиясында пайдаланылған Cygnus ғарыш кемесі оның құрметіне S. S. Sally Ride деп аталды. Ол 2022 жылдың 7 қарашасында сәтті ұшырылды. 2022 жылы "Авиация биігі" мұражайының сыртында Райдтың мүсіні ашылды. 2023 жылы Райдтың тағы бір мүсіні ашылды; бұл Рональд Рейганның президенттік кітапханасының сыртында орналасқан.
Танымал мәдениетте
Билли Джоэлдің 1989 жылғы "Біз отты бастаған жоқпыз" әнінде оның есімі айтылады. 1999 жылы "Ангелге тиген" телесериалының "Godspeed" атты эпизодында Райд өзін-өзі сомдады. Астронавттар Крис Хэдфилд пен Кэтрин Коулман "Ride On" әнін орындады. Бұл ән кейін Хэдфилдтің "Space Sessions: Songs from a Tin Can" альбомына "Ride That Lightning" деген атаумен енді. 2017 жылы шыққан "NASA әйелдері" Lego жинағында Райд, Маргарет Гамильтон, Мэй Джемисон және Нэнси Романның миниатюралық фигуркалары болды. 2019 жылы Mattel компаниясы "Шабылданатын әйелдер" сериясының аясында Райдтың бейнесінде Барби қуыршағын шығарды. 2019 жылдың 21 қазанында драматург Лиза Биркенмайердің "Др. Райдтың американдық жағажай үйі" пьесасының премьерасы Нью-Йорктегі Арс Нованың Гринвич Хаус театрында Бродвейден тыс қойылым ретінде өтті. Пьеса 1983 жылы Райдтың ғарышқа ұшуынан бір күн бұрынғы кешке орын алады және әйелдердің құштарлықтары мен американдық сексуалдық және билік нормалары туралы, Райдтың ЛГБТҚ идентитігімен байланысты ғарышкер ретіндегі тәжірибесі арқылы көрінеді. Пьесаның атауы NASA-ның ғарышкерлердің теңіз жағажайындағы үйіне сілтеме жасайды, онда ғарышкерлер миссияларға дейін карантинде болған. "Valley Girl" (2020) фильмінде Райд бірінші әйел ғарышкер ретінде ғана емес, сонымен қатар Энсино қаласынан болғандықтан "аңғардағы қыз" ретінде де таныстырылады. 2021 жылы Райд Apple TV+ стриминг платформасындағы "For All Mankind" сериалының екінші маусымында Эллен Вро ойнаған рөлде пайда болды.