Ивонн Мимие: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы (1942-2022)
Yvette Mimieux
Иветт Мимие – американ актрисасы (1942-2022). «Уақыт машинасы» фильмімен танылды, 3 рет «Алтын глобусқа» үміткер болды. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1942–2022)
American actress (1942–2022)
Иветт Кармен Мимие (8 қаңтар 1942 – 18 қаңтар 2022) – американдық кино және телевизия актрисасы, 1960-1970 жылдардағы көрнекті жұлдыз. Оның танымалдылығын әкелген рөлі – "Уақыт машинасы" (1960) фильміндегі кейіпкер. Актерлік өмірінде үш рет "Алтын глобус" сыйлығына ие болды.
Yvette Carmen Mimieux (January 8, 1942 – January 18, 2022) was an American film and television actress who was a major star of the 1960s and 1970s. Her breakout role was in The Time Machine (1960). She was nominated for three Golden Globe Awards during her acting career.
Ерте өмір
Мимие 1942 жылдың 8 қаңтарында Лос-Анджелесте, жартылай француз, жартылай неміс Рене Мимие мен мексикалық Мария Монтемайор отбасында дүниеге келді. Мимиедің кем дегенде екі бауырласы болды: әпкесі Глория және інісі Эдуардо. Оның актерлік мансабындағы алғашқы қадамдары 1959 жылы, 17 жасында "Янси Деррингер" және "Бір қадам алға" телешоуларының эпизодтарында болды.
Mimieux was born in Los Angeles on January 8, 1942, to René Mimieux, who was half French and half German, and Maria Montemayor, who was Mexican. Mimieux had at least two siblings, a sister, Gloria, and a brother, Edouardo. Her first acting appearances were in episodes of the television shows Yancy Derringer and One Step Beyond, both in 1959, at the age of 17.
МГМ
Мимиус Джордж Палдың Х.Г. Уэллстің 1895 жылғы «Уақыт машинасы» романының фильмдік нұсқасында (1960 ж.) Род Тейлормен бірге ойнады, онда ол Вина рөлін сомдады. Бұл фильм MGM үшін түсірілді, осы арқылы ол ұзақ мерзімді келісімшартқа алынды. Дегенмен, оның тұңғыш фильмі – Альберт Цугсмит MGM үшін продюсерлік еткен және «Уақыт машинасынан» екі ай бұрын шыққан «Platinum High School» (1960) атты төмен бюджетті жасөспірімдердің қылмыстық драмасы болды. «Platinum High School» фильміндегі рөлі үшін ол 1960 жылғы «Жылдың жаңа жұлдызы – актриса» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығына ие болды. Артур Фрид оны Джордж Гамильтонмен бірге «Сағат» фильмінің қайта түсіріліміне шақыруды жоспарлаған, бірақ ол жоба жүзеге аспады. Мимиус романтикалық драма «Light in the Piazza» (1962) фильмінде психикалық мүмкіндігі шектеулі қыз рөлін ойнап, басты рөлге ие болды. Осы фильмде ол Джордж Гамильтонмен романтикалық қарым-қатынаста болды. Фильм табыс әкелмесе де, сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Кейін ол: «Менде жаны тереңдік бар деп есептеймін. Мен көбінесе жаралы, «сезімтал» рөлдерде ойнайтынмын» деді. 1962 жылы Мимиус MGM-де «Жазғы махаббат» фильміне тағайындалған, бірақ ол түсірілмеді. Мимиус Палдың «Ағалар Гриммнің ғажайып әлемі» (1963) фильмінде шағын рөл ойнады, ол да коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Сол жылы ол Чарлтон Хестонмен бірге «Diamond Head» (1963) фильмінде ойнады. Мимиус Лилиан Хеллманның пьесасы негізінде түсірілген «Toys in the Attic» фильмі үшін United Artists студиясына барды, онда Джеральдин Пейдж және Дин Мартин де түсті. MGM-де Мимиус 1964 жылы Ричард Чемберленмен бірге «Доктор Килдар» сериалының екі эпизодында қонақ ретінде ойнады. Ол эпилепсиямен ауыратын серфер рөлін сомдады, бұл рөлі көпке ұнады және 1965 жылы «Телевизиялық сериалдағы ең үздік актриса» номинациясы бойынша «Алтын глобусқа» ұсынылды. Мимиус теледидар үшін «Жайсыз сағаттар» (1967) фильмін түсірді және Род Тейлормен MGM-нің соғыс фильмі «Күннің қараңғысы» (1968) фильмінде қайта қатысты. 1968 жылы ол Голливуд Боулдағы классикалық музыка концертін жүргізді. 1969 жылы Мимиус AIP үшін хит болған «Три на чердаке» атты секс-комедиясында басты рөлде ойнады және Альберт Финнимен бірге сыншылар тарапынан жоғары бағаланған «Пикассо жазы» (1969) фильмінде түсті. Келесі жылы ол Кристофер Джорджбен бірге түсірілген «Дельта факторы» (1970) атты әрекет фильмінде әйел басты рөлді сомдады.
Mimieux appeared in George Pal's film version of H. G. Wells's 1895 novel The Time Machine (1960) starring Rod Taylor, in which she played the character Weena. It was made for MGM, which put her under long term contract. However, her first film was Platinum High School (1960), a low budget teen crime drama produced by Albert Zugsmith for MGM and released two months before The Time Machine. Her performance in Platinum High School earned her a 1960 Golden Globe Awards nomination for "New Star Of The Year Actress". Arthur Freed wanted to team her and George Hamilton in a remake of The Clock, but it was not made. Mimieux had a central role in the romantic drama Light in the Piazza (1962), playing a mentally disabled girl. This film did pair her romantically with George Hamilton. The film lost money but was well regarded critically. She later said: "I suppose I have a soulful quality. I was often cast as a wounded person, the 'sensitive' role." In 1962, Mimieux was slated for a role in A Summer Affair at MGM, but it was not made. Mimieux had a small part in Pal's The Wonderful World of the Brothers Grimm (1963), another commercial disappointment. Later that year, she appeared in Diamond Head (1963) with Charlton Heston. Mimieux went to United Artists for Toys in the Attic, based on the play by Lillian Hellman and co starring Geraldine Page and Dean Martin. At MGM, Mimieux guest starred on two episodes of Dr. Kildare alongside Richard Chamberlain in 1964. She played a surfer suffering from epilepsy, a performance that was much acclaimed and led to a 1965 Golden Globe nomination for "Best Actress In A Television Series". Mimieux did The Desperate Hours (1967) for TV and was reunited with Rod Taylor in the MGM war movie Dark of the Sun (1968). In 1968, she narrated a classical music concert at the Hollywood Bowl. In 1969, Mimieux was top billed in the sex comedy Three in the Attic a hit for AIP, and appeared in the critically acclaimed 1969 movie The Picasso Summer alongside Albert Finney. The following year, she was the female lead in The Delta Factor (1970), an action film co starring Christopher George.
Теледидар
Мимиостың "The Most Deadly Game" (1970-1971) телесериалдарының бірінде бас рөлді ойнады. Ол Ингер Стивенстің орнына түсті, ол басты рөлге жоспарланған еді, бірақ өндіріс басталғанға дейін бір ай бұрын қайтыс болды. Осы рөлі үшін Мимие 1971 жылы "Алтын глобус" сыйлығына "Драмалық сериалдағы ең үздік теледидар актрисасы" номинациясына ұсынылды. "Death Takes a Holiday" (1971) және "Black Noon" (1971) телефильмдерін түсіргеннен кейін, ол ақшасын алғанмен, өзіне кинодағы жұмыс табуға көмектеспегені үшін агентіне шағымданды. Мимие Charlton Heston қатысқан MGM-нің "Skyjacked" (1972) триллерінде стюардесса рөлін ойнады және Fox компаниясының ғылыми-фантастикалық фильмі "The Neptune Factor" (1973) -де ойнады. 1970 жылдардың басында Мимие актрисаларға ұсынылатын рөлдерге наразы болды: "Олар [еркек сценарийшілер] жазатын әйелдер бір өлшемді. Олардың өмірінде күрделілік жоқ. Бәрі сыртқы әсерге бағытталған. Ойнауға ештеңе жоқ. Олар сексуалды нысандар немесе қарапайым пудинг сияқты." Мимие осы фильмге дейін бірнеше жыл бойы жазып келген, көбінесе журналистика және әңгімелер жазған. Ол Пиранделло сияқты тақырыптағы әңгіме идеясын ойлап тапты: "Әйелді зерттеу, оның сыртқы келбеті мен ішкі әлемі арасындағы айырмашылық: сыртқы түр мен шындық [кейіпкер туралы неғұрлым көп ойлансам, соғұрлым оны ойнағым келді]. Міне, мен іздеген көп қырлы, тартымды рөл. Сондықтан мен оны қысқа әңгіме емес, фильм ретінде жаздым." Мимие "Forbidden Love" (1982) және "Night Partners" (1983) телефильмдерінде ойнады, сондай-ақ "The Love Boat" және "Lime Street" телехикаяларында қонақ ретінде түсті. Ол "Obsessive Love" (1984) фильмін түсірді, ол әйел-құдайға табынушы туралы телефильмді өзі жазып, өндірді: "Қазіргі уақытта фильмдердің саны азайып барады, ал барлық жақсы рөлдерді ойнауға үш немесе төрт әйелге мүмкіндік беріледі. Әрине, мен көңіл көтеруге тым депрессивті рөлдерді ойнай аламын. [Телевизия] менің киноға деген махаббатым емес, бірақ теледидар қызықты идеялар үшін полигон болуы мүмкін. Мен жабайы, барокколық, сәл артық театралды идеяларды жақсы көремін, ал теледидарға көп материал қажет болғандықтан, осы ерекше идеялардың кейбіреуін жүзеге асыруға мүмкіндік бар." Мимие қысқа мерзімді "Berrenger's" (1985) телесериалында басты рөлді ойнады және "The Fifth Missile" (1986) телефильмінде қосалқы рөлді ойнады. Ол "Perry Mason: The Case of the Desperate Deception" (1990) телефильмінде қонақ ретінде ойнады. Оның соңғы фильмі "Lady Boss" (1992) фильміндегі қосалқы рөл болды. Ол 1972 жылдан 1985 жылға дейін кинорежиссер Стэнли Доненге екінші рет үйленді. Мимие 2022 жылдың 18 қаңтарында Лос-Анджелестегі үйінде қайтыс болды.
Mimieux had one of the leads in The Most Deadly Game (1970–1971), a short lived TV series from Aaron Spelling. She replaced Inger Stevens, who had been slated to star, but died one month before production began. For this role, Mimieux was nominated for the 1971 Golden Globe Award for Best Television Actress – Drama Series. After making the TV movies Death Takes a Holiday (1971) and Black Noon (1971), she sued her agent for not providing her with movie work despite having taken her money. Mimieux was an air hostess in MGM's hostage thriller Skyjacked (1972), starring Charlton Heston and was in the Fox science fiction film The Neptune Factor (1973). By the early 1970s, Mimieux was unhappy with the roles offered to actresses:"The women they [male screenwriters] write are all one dimensional. They have no complexity in their lives. It's all surface. There's nothing to play. They're either sex objects or vanilla pudding." Mimieux had been writing for several years prior to this film, mostly journalism and short stories. She had the idea for a story about a Pirandello like theme:<blockquote>" the study of a woman, the difference between what she appears to be and what she is: appearance vs reality [the more I thought about the character] the more I wanted to play her. Here was the kind of nifty, multifaceted part I'd been looking for. So instead of a short story, I wrote it as a film." Mimieux appeared in the TV movie Forbidden Love (1982) and Night Partners (1983) and guest starred on The Love Boat and Lime Street. She made Obsessive Love (1984), a television film about a female stalker which she co wrote and co produced:"There are few enough films going these days, and there are three or four women who are offered all the good parts. Of course I could play a lot of awful parts that are too depressing to contemplate [Television] is not the love affair I have with film, but television can be a playground for interesting ideas. I love wild, baroque, slightly excessive theatrical ideas, and because television needs so much material, there's a chance to get some of those odd ideas done." Mimieux had the lead in Berrenger's (1985), a short lived TV series and had a supporting role in the TV movie The Fifth Missile (1986). She guest starred in a TV movie Perry Mason: The Case of the Desperate Deception (1990). Her last film was a supporting role in Lady Boss (1992). She was married for a second time to film director Stanley Donen from 1972 until their divorce in 1985. Mimieux died at her home in Los Angeles on January 18, 2022.