Эмма Эймс: Америкалық опера дивасының өмірі мен мансабы
Emma Eames
Эмма Эймс (1865-1952) – американдық опера әншісі, лирикалық сопрано. Нью-Йорк, Лондон, Париж сахналарында өнер көрсетті. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әнші
American actress
Эмма Эймс (13 тамыз 1865 – 13 маусым 1952) – американдық жетекші драмалық сопрано, кейін лирикалық сопрано, дауысының әдемілігімен әйгілі болған. Ол операда маңызды лирикалық және лирикалық-драмалық рөлдер орындады және 19 ғасырдың соңғы онжылдығы мен 20 ғасырдың басында Нью-Йорк, Лондон және Париж қалаларында үлкен мансапқа қол жеткізді.
Emma Eames (August 13, 1865 – June 13, 1952) was an American first dramatic soprano, later lyric soprano renowned for the beauty of her voice. She sang major lyric and lyric dramatic roles in opera and had an important career in New York City, London and Paris during the last decade of the 19th century and the first decade of the 20th century.
Ерте өмір
Халықаралық заңгердің қызы Эймс Қытайдың Шанхай қаласында дүниеге келді және Американың Мэн штатындағы Портленд пен Бат қалаларында өсті. Оның дауысының үміттендіретін қасиеттерін анасы ерте танып, ол кішкентай кезінде ән сабақтарын алды. Ол Бостон қаласындағы мектепке барып, Клара Мангерден, кейін Чарльз Р. Адамстан ән айтуды оқыды. Соңынан ол Парижде бельканто сопраноларының өте табысты, бірақ қатал талаптар қоятын мұғалімі Матильда Маркезиден дауыс сабақтарын алды. 1913 жылы Маркези қайтыс болғанда баспасөз оның Еймстің алған сабақтарын жоғары бағалағанын жазды. Бірақ кейіннен ол Маркезидің өзінің вокалдық техникасына тигізген әсерін азайтуды жөн көрді.
The daughter of an international lawyer, Eames was born in Shanghai, China, and raised in Portland and Bath in the American state of Maine. The promising quality of her voice was recognised early by her mother and she received singing lessons as a small girl. She attended school in Boston where she studied singing under Clara Munger, and later with Charles R. Adams. Later she took voice lessons in Paris with the highly successful but autocratic teacher of bel canto sopranos, Mathilde Marchesi. It was noted in the press at the time of Marchesi's death in 1913 that Eames had praised the tuition she received from that teacher. Subsequently, however, she chose to downplay Marchesi's influence on her vocal technique.
Оның дауысы мен жазғандары
Өзінің шарық шағында Эймс керемет әдемі, аристократиялық және шебер дайындалған сопрано дауысына ие болды. Ол бастапқыда таза лирикалық дауыс ретінде қалыптасса, уақыт өте келе күшейіп, үлкен залдарда Аида, Сиглинда, Сантуцца және Тоска сияқты ауыр партияларды орындауға мүмкіндік берді. Музыка сыншылары кейде оның интерпретациясының салқындаулығы мен сахнадағы тартымсыз мінезі үшін сынға алды. Эймс 1905-1911 жылдары «Виктор Толкинг Мэшин Компани» үшін жасаған 78 айналымдық коммерциялық жазбалар сериясындағы өзінің дыбысынан наразы болды, ал «Виктор» техниктері студиядағы оның жоғарыпарлы ұстанымынан да наразылық білдірді. «Виктор» инженері Гарри О. Сой өзінің естеліктерінде ащылықпен: «Мэм Эймстің соңғы жазба күні 1911 жылдың 14 сәуірінде болды, және жазба жасау тобы одан енді «V. T. M. Co.» үшін жазба жасамағаны үшін бір минут та уайымдаған жоқ» деп жазды. 1939 жылы ол америкалық радио хабарында сөйлегенде, тыңдаушыларға оның ең жақсы жазбаларын таңдап ойнады және олардың артықшылықтары туралы тартымсыздықсыз айтты. Эймстің дауысы 1903 жылы «Мет» опера театрындағы тікелей өнернама кезінде де жазылған, бұл жазбалар «Мейплсон цилиндрлері» деп белгілі болды. Ол осы цилиндрлерде Тоскадан үзінділерді (әсерлі түрде) орындайды. Оларды «Ромофон» CD-сінде (каталог нөмірі 81001 2) барлық «Виктор» жазбаларымен бірге қайта өңделген цифрлық түрде тыңдауға болады. Тоска мен «Ромео мен Джульеттадан» басқа, Эймстің репертуарында салыстырмалы түрде шағын, бірақ стильдік жағынан алуан түрлі опералар тобы болды, ол Моцарт, Верди, Вагнер және Масканьи сияқты композиторлардың шығармаларын қамтыды. Олардың ішінде «Аида», «Отелло», «Иль Троваторе», «Un ballo in maschera», «Лоэнгрин», «Die Meistersinger», «Die Walküre», «Фауст», «Вертер», «Cavalleria rusticana», «Сиқырлы флейта», «Фигароның некесі» және «Дон Джованни» опералары бар.
During her prime, Eames possessed an opulently beautiful, aristocratic and expertly trained soprano voice. It began as a purely lyric instrument but increased in size over time, enabling her to sing parts as heavy as Aida, Sieglinde, Santuzza and Tosca in large auditoriums. Music critics occasionally took her to task, however, for the coldness of her interpretations and aloof stage manner. Eames was reportedly unhappy with the way that she sounded on the series of commercial 78 rpm recordings she made in 1905 1911 for the Victor Talking Machine Company, and Victor technicians were equally unhappy with her imperious attitude in the studio. Victor engineer Harry O. Sooy acidly remarked in his memoirs "Mme. Eames last recording date was April 14, 1911, and the recording staff has not had one minute’s unrest because she does not make any more records for the V. T. M. Co." In 1939, however, she appeared on an American radio broadcast and selected some of her better recordings to play to listeners, speaking with little modesty about their merits. Eames' voice was also captured 'live' during an actual performance at the Met in 1903, on some primitive recordings which have become known as the Mapleson Cylinders. She sings (impressively) fragments of Tosca on these cylinders. They can be heard in the form of re engineered digital transfers, together with all of her Victor recordings, on a Romophone CD release (catalogue number 81001 2). In addition to Tosca and Romeo et Juliette, Eames' repertoire featured a comparatively small but stylistically diverse group of operas, ranging from works composed by Mozart, through Verdi and Wagner, to Mascagni. They included, among others, Aida, Otello, Il trovatore, Un ballo in maschera, Lohengrin, Die Meistersinger, Die Walküre, Faust, Werther, Cavalleria rusticana, The Magic Flute, Le nozze di Figaro and Don Giovanni.
Жеке өмір
Еймс – мақтанды, әдемі әйел болған. Ол екі рет үйленді, біріншісі – қоғамдық суретші Джулиан Рассел Сторимен, ал екіншісі – әйгілі концерттік баритон Эмилио де Гогорзамен. Олар бірге дуэттер жазған. Екі неке де ажырасып бітті. Оның балалары болған жоқ, бірақ ол өзінің өмірбаяннда бір кезде жүктілікті тоқтату үшін белгілі бір "медициналық процедурадан" өтуге қысым көрсетілгенін мойындады. 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында Париж – Эймстің негізгі тұрақты жері болды. 1936 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп, вокалдан сабақ берді. Ол сонымен қатар демалу үшін Бродвейдегі қойылымдарды тамашалауды ұнатты. Эймс 1952 жылы ұзақ аурудан кейін 86 жасында Манхэттендегі үйінде қайтыс болды. Ол Мэн штатының Бат қаласындағы Оук Гроув зиратында жерленген. Оның сіңлісі, актриса Клэр Эймс, белгілі драматург және «Оскар» сыйлығының иегері, сценарист Сидни Ховардтың бірінші әйелі болған. Эймс 503 157 доллар мүлік қалдырды (1952 жылғы 0,503157 доллар соңғы жылдары шамамен миллион долларға тең).
Eames was a proud, handsome woman. She married twice, firstly to a society painter named Julian Russell Story, and then to the famous concert baritone Emilio de Gogorza, with whom she made some records of duets. Both marriages ended in divorce. She had no children, but in her autobiography admitted that she was once pressured into undergoing a certain "medical procedure" to terminate a pregnancy. Paris was Eames' main place of residence during the 1920s and early '30s. She moved to New York City in 1936, where she gave vocal tuition. She became fond, too, of attending Broadway shows for relaxation. Eames died in 1952, after a protracted illness, aged 86 in her Manhattan home. She is buried in Oak Grove Cemetery in Bath, Maine. Her niece, actress Clare Eames, was the first wife of the noted playwright and Academy Award winning screenwriter Sidney Howard. Eames left an estate of $503,157 (equivalent to $0.503157 in 1952 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ).