Гарри Келлерман кім және неліктен ол мені жамандап айтады?

Кіріспе

1971 жылғы Олу Гросбардтың фильмі

"Гарри Келлерман кім және неге ол мен туралы осындай қорқынышты нәрселер айтады?" – Улу Гросбардтың режиссерлік жұмысы болған 1971 жылғы американдық комедиялық драма. Басты рөлді Дастин Хоффман сомдаған. Фильм Хоффманның ойнаған Джорджи Солоуэйдің өміріндегі бір күнді көрсетеді. Сюжеті сананың ағыны стилінде, комедия мен драма элементтерін қамтиды.

Сюжет

Георги Соловей, бай және табысты рок композиторы, пентхауста тұратын және бар нәрсесі бар сияқты, ол Гарри Келлерман есімді адамды іздеп, ол туралы жалған жалғандықтарды таратады деп ойлайды. Бұрын кездескен әйелдер оған құпия Гарриден қоңырау шалып, оны қабылдамайды, ал ол балкондан секіріп, өзін-өзі өлтіру туралы қиялдайды. Психиатрға барып тұрудың еш пайдасы жоқ. Түнде ұйқысыздықпен күреседі, тек көптен күткен бухгалтері келіп, табыс есептерін оқығанда ғана ұйықтай алады. Ұйқыға кеткенде, ол қайтадан өлімге секіру туралы армандайды. Георгий өмірін қимылдап, өткен өмірін еске алады. Ол махаббат әндерін жазған, бірақ ешқашан табысты, ұзаққа созылған қарым-қатынаста болған емес. Оның алғашқы махаббаты Рути оны жүкті етіп, түсік жасатқаннан кейін онымен ажырасады. Кейін ол Глория есімді мейірімді серверші қызды кездестіріп, оны да жүкті етеді. Ол Глориямен үйленді, екеуінің екі баласы болды, бірақ ол оған опасыздық жасады, ал ол одан ажырасты. Жақында ол рок-музыкалық фильмге қатысу үшін сынақтан өткен, бірақ сынақтан өтпеген қарт актриса Эллисонмен танысты. Аллисонның онымен көп ұқсастығы бар екені анықталды, оның ішінде некеде сәтсіздіктер мен өзін-өзі өлтіру туралы ойлар. Ол қыздың туған күні екенін білгенде, оны жеке ұшағымен бірге саяхатқа шығарып, романтикалы кеш өткізеді. Георгий қартайған әкесі Леонардқа барады, ол кішкентай мейрамхананы басқарады және әрқашан үлкен мейрамхана ашуды армандаған. Георгий одан неге ол басқа жерге көшіп барып, Георгий жіберген чекпен армандаған үлкен мейрамханасын ашпағанын сұрайды, текшектерді әрқашан қайтарудың орнына. Әкесі оның артериосклероздың әсерінен зардап шегуге бастағанын және жаңа мейрамхана ашуға тым кеш екенін айтады, өйткені ол жуырда өледі. Георгий өзінің жеке ұшағымен Нью-Йорк қаласының үстінен ұшып, әкесі жерленгісі келетін жерлеу орнын іздеді. Ол Рути мен Эллисонға ұшақтан әуе телефоны арқылы қоңырау шалады. Бірақ әйелдер оның дауысын танымайды, сондықтан ол қолын қояды, бірақ ол Гарри Келлерман екенін айтпастан бұрын. Соңында Джорджи жеке ұшағын Манхэттеннің ғимараттарына құлатып түсіреді, бірақ сахна шаңғы жаяулықтарына ауысады, онда ол психиатрмен шаңғыға қуана шаңғылайды.

Georgie Soloway, a rich and successful rock music composer who lives in a penthouse apartment and seemingly has everything, begins to think he is losing his mind trying to track down a man named Harry Kellerman, who has been spreading outrageous lies about him. Women he has previously dated are now rejecting him after getting calls from the mysterious Harry, and he fantasizes about dying by suicide by leaping off his balcony. Regular visits to his psychiatrist are not helping. At night, he struggles with insomnia, and can sleep only when his long suffering accountant comes over and reads his earnings statements to him. When he does sleep, he again dreams about jumping to his death. As Georgie tries to make sense of his life, he thinks back on his experiences. Although a love song writer, he has never had a successful, lasting relationship. His first love, Ruthie, broke up with him after he got her pregnant and she had to have an abortion. He later met a kind waitress named Gloria, who he also impregnated. He married Gloria and they had two children, but he cheated on her and she divorced him. More recently, he met Allison, an aging actress who had just failed an audition for a rock musical. Allison turned out to have a lot in common with him, including a failed marriage and thoughts of suicide. When he learns it is her birthday, he takes her for a ride in his private plane, and they spend a romantic evening together. Georgie visits his aging father, Leonard, who runs a small restaurant and has always had a dream of opening a bigger place. Georgie asks him why he does not move elsewhere to open the large restaurant of his dreams with the checks Georgie has sent him, instead of always returning the checks. His father says he is starting to suffer the effects of arteriosclerosis, and that it is too late for him to open a new restaurant because he will soon die. Georgie flies over New York City in his private plane to look for the cemetery where his father said he wants to be buried. He calls both Ruthie and Allison from his plane on the sky phone. Neither woman recognizes his voice, though, so he hangs up, but not before revealing that he is Harry Kellerman. At the end, Georgie is shown crashing his private plane into the buildings of Manhattan, but the scene cuts to the ski slopes, where he is cheerfully skiing with his psychiatrist.

Өндіріс

Гарри Келлерман кім және неге ол мен туралы осындай қорқынышты нәрселер айтуда? Фильм 1970 жылы Нью-Йорк қаласында түсірілді. Түсірілім орындарының арасында Лунт Фонтан театры, General Motors ғимараты және Fillmore East бар. Fillmore East-та Соловей Шел Сильверштейнмен және Dr. Hook & The Medicine Show тобымен бірге сахнада өнер көрсетеді. Бұл көрініс 1970 жылдың 18 қыркүйегінде Grateful Dead концертінен бұрын түсірілді. Концертке келген көрермендер эпизодта каскадерлер ретінде пайдаланылды. Саундтректі Рон Хаффкин жасаған.

Шығару және қабылдау

Роджер Эберт Chicago Sun Times газетінен фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді және фильмнің "өзі өлтірудің жеке мағынасын толыққанды түсінбеуі – «Гарри Келлерман» толыққанды табысқа жете алмауының басты себебі. Оның философиясында белгілі бір жұтаңдық бар. Бірақ (өзі өлтіру туралы ойымды айтқаннан кейін), фильмдегі кейбір сахналарға өте жағымды реакция жасадым, және Хоффманның Барбара Харриспен екі ұзақ сахнасы – мен көрген кинодағы ең жақсы сахналардың бірі деп ойлаймын. Мисс Харрис академиялық сыйлыққа лайық деп есептеймін". The New York Times газетінің Винсент Канби: «Фильм өте сұңғылыққа толы, қысқа эпизодтарда өте күлкілі, бірақ ұзақ сахналарда шаршатады және болжамды. Өмірдің шыңындағы адамдардың төмендегілерге қарағанда көбірек уайымға, босқа келеді дегенге сендіруге тырысып, өзін-өзі жоққа шығарады» деп жазды. Chicago Tribune газетінің Джин Сискел фильмге 4 жұлдыздың 1,5 жұлдызын берді және былай деп жазды: ««Гарри Келлерман» туралы көп нәрсе дұрыс емес. Диалогтың көп бөлігі тым әдемі («Мен шындыққа қалай қол жеткізуім керек; ол маған ешқашан көмектеспеді». «Егер Шекспир музыка жазса, оның барлық туындылары топ-10-ға кірер еді». «Дәрігер, мен сізге отпен келдім, ал сіз мені күн күйігі үшін емдедіңіз».). Дастин Хоффман осы сөздерді оңай айта алмаса, олардың жасалма екенін білесіз». Los Angeles Times газетінің Чарльз Шамплин фильмді «таң қалдыратын және жаңаша туынды» деп атап, «тамаша мистер Хоффманның керемет ойыны» деп бағалады. The Washington Post газетінің Гари Арнольд фильмді «алдағыш фильм» және «өзін қуатты түсініктеме ретінде мақтан тұтатын бос ыдыс» деп сынады. The Monthly Film Bulletin газетінің Найджел Эндрюс: «Улу Гробардтың фильмі ақылды идеялардың аморфты жиынтығы болып көрінеді, оның пішінсіздігі – Георгидің оқиғасы талдаушының диванынан айтылатын естелік ретінде ұсынылғандықтан теориялық тұрғыдан ақталған, бірақ іс жүзінде фильмді кез келген нақты драмалық күштен айырады» деп жазды. Эберт болжағандай, Барбара Харрис «Ең үздік екінші пландағы әйел рөлі» номинациясында Оскар сыйлығына ұсынылды.

Roger Ebert of the Chicago Sun Times gave the film three stars out of four, and wrote that the film's "failure to come to grips with the personal meaning of suicide is the fundamental reason 'Harry Kellerman' doesn't entirely succeed. There's a certain flabbiness in its philosophy. And yet (having gotten the thoughts about suicide off my chest), I reacted very favorably to some scenes in the film, and I think Hoffman's two long scenes with Barbara Harris are among the best cinema I've seen in some time. Miss Harris has earned an Academy Award nomination hands down." Vincent Canby of The New York Times wrote, "It is very glib, very funny in short takes and rather tedious and predictable in long ones, and it virtually kills itself trying to convince us that life at the top is even more anxious, more empty, than is life at the bottom, or at the middle." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film 1½ stars out of 4, and wrote, "There isn't much right about 'Harry Kellerman' Much of the dialog is too cute ('What should I do for reality; it never did anything for me.' 'If Shakespeare wrote music, they'd all be in the top 10.' 'Doctor, I came to you in flames, and you treated me for sunburn.') And when Dustin Hoffman can't deliver these lines smoothly, you know they are stilted." Charles Champlin of the Los Angeles Times was positive, calling the film "a crackling and original work" with a "knockout performance by the admirable Mr. Hoffman". Gary Arnold of The Washington Post panned the film as a "snow job of a movie" and "another empty vessel that flatters itself as a powerful comment on emptiness". Nigel Andrews of The Monthly Film Bulletin wrote, "Ulu Grobard's film emerges as no more than an amorphous assemblage of smart ideas, whose shapelessness—in theory justified by Georgie's story being presented as reminiscences from an analyst's couch—in practice robs the film of any real dramatic momentum." As Ebert correctly predicted, Barbara Harris received an Academy Award nomination for Best Supporting Actress.

Үй медиасы

Фильм VHS форматында шығарылды, ал Paramount Home Entertainment компаниясы 2014 жылдың 28 қаңтарында DVD форматында жарыққа шығарды.