Польская Карпатская Бригада: Тарихы мен Соғыс Жолы

Кіріспе

Польшаның тәуелсіз Карпат бригадасы (Польшаның Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich, SBSK) – 1940 жылы Францияның Сириясында, 1939 жылы Польшаға шабуылдан кейін Польша армиясының құрамында Францияға жер аударылған польша сарбаздарынан құрылған польшалық әскери бөлім. Оған генерал Станислав Копаньский қолбасшылық етті. Бригада Екінші дүниежүзілік соғыстың Солтүстік Африка кампаниясында, әсіресе Тобрук қамалында көзге түсіп, батыл шайқасты. 1942 жылы ол 3-Карпат жаяу әскер дивизиясының ядросын құрады.

Тарих

1939 жылдың желтоқсанында Польшаға шабуылдан кейін үш ай өткен соң, Польшаның бас қолбасшысы генерал Владислав Сикорский француз территориясында поляк бөлімін құру туралы шешім қабылдады. 1940 жылдың 12 сәуірінде Сирияда бригада ресми түрде құрылды, оның қолбасшысы полковник Копанский болды. Бригаданың негізгі базасы Хомста құрылды және жаңа бөлім бірден француздық Армэ дю Левант қатарына кірді. Тау соғысына маманданған бөлімше ретінде бригада Балқандағы десанттық операцияларға одақтастардың жоспарына поляк үлесі ретінде қарастырылды. Ол стандартты француздық таулық жаяу әскер бригадасының үлгісімен жасалды: 2 жаяу әскер полкі (әрқайсысы 2 батальоннан), артиллерия полкі, барлау полкі (атты және моторлы), байланыс, инженерлік және штаб бөлімдері. Күн сайын жаңа сарбаздар келіп тұрса да (көбінесе Польшадан Румыния, Венгрия, Грекия және Югославия арқылы эвакуацияланғандар), бригада жоспарланған 208 офицер мен 6840 сарбаз бен сержант санына жетпеді. Франция капитуляцияға тап болғаннан және Польша мен Ұлыбританиямен жасалған барлық келісімдері жойылғаннан кейін, Армэ дю Левант қолбасшысы генерал Эжен Миттельхаузер Филипп Петанның жаңа Виши үкіметін қолдауға шешім қабылдады, ал Сикорский поляктарға француз территориясын тастап кетуді бұйырды. 1940 жылдың 30 маусымында бригада британдықтар бақылауындағы Палестинаға көшті, онда ол сол жерде орналасқан британдық күштерге қосылды. Бастапқыда 319 офицер мен 3437 сарбаздан тұратын бригада жақын арада шамамен 5000 адамға дейін күшейтілді. Бөлімнің ерекшелігі – сарбаздардың жоғары рухы, олардың барлығы да еріктілер еді. Сонымен қатар, шамамен 25%-ы жақсы білімді болды, бұл сол кездегі еуропалық әскерлерде сирек кездесетін жағдай. Латрун қаласында орналасқан бригада британдық қару-жарақпен жабдықталды, күшейтілді және оқудан өтті. 1940 жылдың қазанында ол Мысырға көшірілді, онда гарнизондық міндеттерді атқарды. Басқа міндеттердің ішінде ол тұтқын лагерьлерін күзетіп, Александрияны нығайтуға дайындады. Алайда, Польша Италиямен формалды түрде бейбіт қарым-қатынаста болғандықтан, оны майданға жіберу мүмкін болмады. 1941 жылдың 12 қаңтарында бригада британдық ережелерге сәйкес қайта ұйымдастырылды және бөлім Польшаның тәуелсіз бригадалар тобы деп аталды. Ол британдық мотоатқыштар бригадасының үлгісімен жасалды және Хайфа портына жеткізілді, одан Грекияға тасымалдану жоспарланған. Алайда, алғашқы жасақтар кемелерге мінбес бұрын, Грекия шайқасы немістердің елді басып алуымен аяқталды. 1941 жылдың 30 сәуірінде Эрвин Роммельдің Африка корпусының шабуылы кезінде бригада Мерса Матрух бекінісіне жақын майданға көшірілді, онда келесі 10 апта қорғаныс позицияларын нығайтумен айналысты. Содан кейін ол Александрияға жақын орналасқан Эль-Амирия лагеріне қайтарылды, ал 1941 жылдың 18 тамызында бригаданың бірінші конвойы Тобрукқа аттанды. 21 тамыз бен 28 тамыз аралығында жеті конвоймен тасымалданған бригада ең батыс периметрін иеленді, осы процесте австралиялық әскерлерге көмектесті. Британдық 70-ші жаяу әскер дивизиясымен бірге соғысып, бригада Тобрукты қоршауға қатысты. 9 желтоқсан күні түнде британдық Сегізінші армияның шабуылы кезінде, қоршауды көтеруге бағытталған "Крестовый" операциясы аясында, поляк бригадасы стратегиялық маңызды Мадуар төбесін, Акрома қаласын басып алды және Сегізінші армияға жол ашты. Соғысқа тигізген әсері үшін поляк сарбаздарына олардың австралиялық әскери жолдастары Тобруктың егеуқырлары деген құрметті атақ берді. 13 желтоқсанда Карпаттық ұлан полкі бөлінді, ал бригаданың қалған бөлігі Сегізінші армияның XIII корпусына қосылды және 15 желтоқсанда Газала қорғаныс желісіне шабуылға қатысты. Роммель Эль-Агейла маңындағы қорғаныс позицияларына шегінді, бірақ оның 1942 жылдың 21 қаңтарында жасаған қарсы шабуылы ақпан айының басында Газала позициясында әскерлердің тағы бір рет бетпе-бет келуіне әкелді. 1942 жылдың 17 наурызында бригада майданнан Әмирия лагеріне, содан кейін Палестинаға қайтарылды. Онда оған Кеңес Одағынан эвакуацияланған генерал Владислав Андерстің поляк күштері қосылды және 3-Карпат атыскер дивизиясы болып қайта құрылды. Бригада 1942 жылдың 3 мамырында ресми түрде таратылды. Өмір сүру кезеңінде бригада 156 сарбазын жойды (оның ішінде 127-сі Тобрукты қоршауда), 467 сарбазы жараланды және 15 сарбазы жоғалып кетті.

In December 1939, three months after the invasion of Poland, the Polish Commander in chief, General Władysław Sikorski, decided that a Polish unit be created in the French territory of Levant On 12 April 1940 the brigade was officially formed in Syria, with Colonel Kopański as its commander. The main base of the brigade was established in Homs and the new unit instantly entered the ranks of the French Armée du Levant. As a unit specializing in mountain warfare, the brigade was thought of as a Polish addition to Allied plans for landings in the Balkans. It was modelled after the standard French mountain infantry brigade, with 2 infantry regiments (of 2 battalions each), artillery regiment, reconnaissance regiment (mounted and motorized), signals, engineers and staff. Although new recruits arrived on a daily basis (mostly evacuated from Poland through Romania, Hungary, Greece and Yugoslavia), the brigade did not reach the planned numbers of 208 officers and 6840 soldiers and NCOs. After the capitulation of France and the annulment of all of its pacts with Poland and the United Kingdom, the commander of the Armée du Levant General Eugène Mittelhauser decided to support the new Vichy government of Philippe Pétain, and Sikorski ordered the Poles to leave French territory. On 30 June 1940, the brigade defected to British controlled Palestine, where it joined the British forces stationed there. Initially composed of 319 officers and 3,437 soldiers, it was soon reinforced to roughly 5,000 men. Among the distinctive features of the unit was the high morale of the soldiers, all of whom were volunteers. In addition, roughly 25% were well educated, a thing uncommon in European armies of the time. Based in Latrun, the brigade was equipped with British weapons, reinforced and trained. In October 1940 it was moved to Egypt, where it undertook garrison duties. Among other tasks, it guarded Prisoner of war camps and prepared the fortification of Alexandria. However, as Poland was still formally at peace with Italy, it could not be sent to the front. On 12 January 1941, the reorganization of the brigade in keeping with British regulations was completed and the unit was renamed the Polish Independent Brigade Group. It was modelled on a British motorized infantry brigade and was then moved to the port of Haifa, from where it was to be transported to Greece. However, before the first of the detachments had been embarked on the ships, the Battle of Greece ended as the Germans overran that country. On 30 April 1941, during the offensive of Erwin Rommel's Afrika Korps, the brigade was moved near to the front at the fort of Mersa Matruh, where it spent the next 10 weeks strengthening defensive positions. It was then withdrawn to the El Amiriya camp near Alexandria, and on 18 August 1941 the first convoy of the brigade's units left for besieged Tobruk. Transported in seven convoys, between 21 August and 28 August, the brigade took over the westernmost perimeter, relieving Australian troops in the process. Fighting alongside the British 70th Infantry Division, the brigade took part in the Siege of Tobruk. Overnight on 9 December, during the British Eighth Army's offensive, Operation Crusader, which was to raise the siege, the Polish brigade seized the strategically important Madauar Hill, the town of Acroma and broke through to the Eighth Army. Due to their impact on the battle, the Polish soldiers were awarded the prestigious title of the Rats of Tobruk by their Australian comrades in arms. On 13 December the Carpathian Uhlan Regiment was detached while the remainder of the brigade was attached to XIII Corps of the Eighth Army and took part in the attack on the Axis Gazala defensive line on 15 December. Rommel made a fighting withdrawal to defensive positions around El Agheila but his counterattack on 21 January 1942 led to the armies once more facing each other at the Gazala position by early February. On 17 March 1942, the brigade was withdrawn from the front to the El Amiriya camp and then back to Palestine. There it was joined by the Polish forces of General Władysław Anders evacuated from the Soviet Union and was reformed into the 3rd Carpathian Rifle Division. The brigade officially ceased to exist on 3 May 1942. Throughout its existence the brigade lost 156 killed in action (including 127 in the Siege of Tobruk), 467 wounded and 15 missing.