Христиан Зальцман: Неміс педагогы және «Шнепфенталь» мектебінің негізін қалаушысы
Christian Gotthilf Salzmann
Христиан Зальцманн – неміс педагогы, «Шнепфенталь» мектебінің негізін қалаушы. Оның балаларға дін оқыту жөніндегі еңбегі және педагогикалық реформалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ғалымы Кристиан Готтильф Салцманн (1 шілде 1744 – 31 қазан 1811) – неміс білім беру реформаторы және Шнепфенталь институтын құрған адам.
German academic
Christian Gotthilf Salzmann (1 July 1744 – 31 October 1811) was a German educational reformer and the founder of the Schnepfenthal institution.
Өмір және мансап
Салцман 1744 жылғы 1 шілдеде Эрфурт қаласының жанында, Тюрингияда дүниеге келген. Оның әкесі протестант пасторы болған, ал Салцман өзі де пастор болуға дайындалған. Ол "Жас жігіттер мен қыздарға арналған кітапхана" атты еңбекті жазды, онда балаларға дін оқытудың жолдары көрсетілген, бірақ жоғары лауазымдағы адамдар оны қабылдаған жоқ. Осы себепті ол Базедоудың Филантропинумында қызметке орналасты. Содан кейін ол білім беру реформасы туралы мақалалар жазуын жалғастырды, соның ішінде 1783 жылы "Moralische Elementarbuch" еңбегі де бар. 1785 жылы Салцман өзінің Шнепфенталь институтын ашты, онда оның жаңа, практикалық білім беру жүйесі оқытылды. Мектепте сабақ берген кезінде ол өзінің еңбектерін жариялауды жалғастырды, тіпті "Тюрингия хабаршысы" журналын шығарды. Ол 1811 жылғы 31 қазанда қайтыс болды.
Salzmann was born on 1 July 1744 near Erfurt, Thuringia. His father was a Protestant minister, and Salzmann himself trained to become a pastor. Salzmann wrote Bibliothek für Jünglinge und Mädchen, giving instructions on how to teach religion to children, but it was widely rejected by his superiors. Because of this rejection, he accepted a position at Basedow's Philanthropinum. From there, he continued to write papers about education reform, including his Moralische Elementarbuch in 1783. In 1785, Salzmann opened his own school, the Schnepfenthal institution, which taught his new brand of practical education. While teaching at the school, he continued to publish works and even issued the periodical Der Bote aus Thüringen. He died on 31 October 1811.
Мэри Вулстонкрафтпен байланысы
Салцманның еңбегі либералды баспагер Джозеф Джонсонның қолдауымен британдық оқырман қауымына жетті. Бұл жұмысты Мэри Уоллстонкрафт жазған, ол бастапқыда аударма ретінде кіріскен, бірақ Джанет Тоддтың сөзінше, "ертегілерді ағылшын тіліне бейімдеп, қажет жерлерінде қосымшалар енгізіп, өзгерістер жасаған". Бұл аударма Джонсонның "Analytical Review" журналында жарияланған екі бөлімді мақала арқылы кең оқырманға танылды. Салцманның еңбегі 1872 жылы Шарлотта Мэри Йонг "Әңгімелер қоймасын" өңдеген кезде одан әрі өңделді. Генри Крэб Робинсонның мәлімдемесіне сәйкес, Салцман мен Уоллстонкрафт хат алмасып тұрған. Салцман 1793 жылы оның "Әйелдер құқығын қорғау" атты еңбегін неміс тілінде жариялап, оған өзінің қызығушылығын білдірді. Оның ең маңызды еңбегінің негізгі аудармасын оның мектебіндегі мұғалімдердің бірі Георг Фридрих Кристиан Вайссенборн жасады, бірақ Салцман авторлық құқығын пайдаланып, Робинсон "ғибратты жақсартулар" деп атаған өзгерістер енгізді. Салцман сондай-ақ оның жесірі Уильям Годвин жазған "Әйелдер құқығын қорғау" авторының естеліктерінің неміс тіліндегі нұсқасын жариялады, оны да Вайссенборн аударған. Екі еңбектің де алғы сөздерінде ол оның идеялары мен өміріне деген ықыласын білдіреді.
Salzmann's work reached the British public as Elements of Morality for the Use of Children (1790 91), under the auspices of the liberal publisher Joseph Johnson. This was written by Mary Wollstonecraft, who began the work as a translation, but "made the stories English, and added and altered where necessary", according to Janet Todd. This translation found a wider readership with a two part essay in Johnson's Analytical Review. Salzmann's work was further adapted in 1872, when Charlotte Mary Yonge edited a Storehouse of Stories. According to Henry Crabb Robinson, Salzmann and Wollstonecraft were in correspondence with each other. Salzmann returned her interest by publishing her A Vindication of the Rights of Woman, in German in 1793. The main translation of her magnum opus was performed by one of the teachers at his school, Georg Friedrich Christian Weissenborn, but Salzmann employed the author's licence to make what Robinson called "edifying improvements". Salzmann also published a German version of Memoirs of the Author of A Vindication of the Rights of Woman, written by her widower, William Godwin and again translated by Salzmann's employee Weissenborn. In the prefaces to both these works, he expresses sympathy for her ideas and her life.
Масондықтар мен иллюминатимен байланыстар
Салцманның өзінің масондық немесе иллюминаттар қатарына кіргені белгісіз, бірақ оның мектебі екі ұйымның да мүшелерімен қолдалып, қаржыландырылды.
While it is not known whether Salzmann himself was a member of the Freemasons or the Illuminati, his school was supported and funded by members of both groups.