Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоганн Брассарт (сондай-ақ Жан Брасарт) (шамамен 1400 – 22 қазаннан бұрын 1455) – ерте Ренессанс Бургундия мектебінің композиторы. Оның туындыларынан тек қана қасиетті дауыстық музыка ғана жетіп қалды, және ол 15 ғасырдың басындағы музыкалық практиканы көрсетеді.
Johannes Brassart (also Jean Brasart) (c. 1400 – before 22 October 1455) was a composer of the early Renaissance Burgundian school. Of his output, only sacred vocal music has survived, and it typifies early 15th century practice.
Өмір
Ол, әлдебір Льеж князьдік епископтығының (қазіргі Бельгияның Лимбург провинциясында) Тунгерен қаласына жақын Лау ауылында туған болуы мүмкін, бірақ туған күні шамамен ғана белгілі. 1422 жылдан 1431 жылға дейін ол Льеждегі Жаңа өсиетті Иоанн шіркеуінде жұмыс істеді, онда ол суккентор қызметін атқарды. 1420-ші жылдардың ортасында ол Римге сапар шекті, ал 1431 жылы сонда қоныстанды, онда папалық капелласында әнші және, мүмкін, композитор болып жұмыс істеді; ол Арнольд де Лантинс және Гийом Дюфай сияқты композиторлармен бірге хорға қатысты. Осы кезеңде Брассарт "O flos fragrans" мотетін жазған болуы мүмкін, ол сол заманғы бірнеше қолжазбаларда, сондай-ақ "Te dignitas presularis" шығармасында жиі кездесетіндей танымал болды. 1432 жылы Брассарт Базельге барды, онда кеңес капелласында әнші болды, ал екі жылдан кейін император Зигмунд оны капелла ректоры қызметіне тағайындады, ол 1443 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1445 жылы ол Льежге қайта оралды, онда Санкт-Павел шіркеуінде қызмет етті. 1455 жылғы 22 қазанда оның қызметіне қатысты өтініш тіркелгені оның жақында қайтыс болғанын көрсетеді.
He was most likely born in the village of Lauw near Tongeren in the prince bishopric of Liège (now in the province of Limburg, Belgium), though the date is only known approximately. From 1422 to 1431 he worked at the collegiate church of St John the Evangelist in Liège, where he was a succentor. In the mid 1420s he visited Rome, moving there in 1431, where he was employed in the papal chapel as a singer and probably as a composer as well; he was in the choir at the same time as composers Arnold de Lantins and Guillaume Dufay. During this period Brassart most likely composed the motet O flos fragrans, which was popular enough to appear in several manuscripts of the time, as well as Te dignitas presularis. In 1432 Brassart went to Basel, where he was a singer at the council chapel, and two years later Emperor Sigismund employed him as rector of the chapel, a post which he retained until 1443. In 1445 he moved to Liège, where he had a post at the collegiate church of St. Paul. A notice of 22 October 1455 of a supplication for his benefice there indicates he had recently died.
Музыка және әсер
Бұл дәуірдегі музыканың сақталуы сирек, ал 1468 жылы Шарль Сорлы Лиеж қаласын тонаған кезде қаладағы көптеген музыка көздері жойылды. Дегенмен, Брассарттың музыкасының бір бөлігі сақталды, оның ішінде 11 мотет, 8 интройт және көптеген жеке массалық бөлімдер бар. Оның музыкасы ерте Бургундия стилінің ерекшелігін көрсетеді, ол фальсбурдон техникасын (тенор дауысындағы негізгі мелодияның үстінде екі дауыста жиі кездесетін 6:3 параллелизм), изоритм және бургундиялық үшінші каденцияны қолданады. Оның сақталған барлық музыкасы діни сипатта, оған массалық бөлімдер, интроиттер және көптеген мотеттер кіреді; оның бір шығармасы неміс тілінде жазылған, және ол императорлық капеллада қызмет еткен кезінде жазылған болуы мүмкін. Ол көбінесе cantus firmus әдісін қолданды және әдетте мелодиялық бөлікті жоғары дауыста жазды. Интроиттер – Миссаның осы бөлімінің ең ерте белгілі полифониялық үлгілерінің бірі. Массалық бөлімдердің барлығы үш дауысқа арналған, көбінесе фальсбурдон стилін қолданады, ал мотеттер әдетте изоритмиялық болады. Көптеген мотеттер төрт дауысқа арналған. Оның мотет стилінің ерекшеліктерінің бірі – екі жоғары дауыстағы ашылу дуэтін жиі пайдалануы, содан кейін қалған дауыстар қосылады; бұл Бургундия стилінің айқын белгісі болды. Оның ең танымал мотеті – O flos fragrans – Дюфайдың ұқсас шығармасына негізделген, және екі композитор жақсы таныс болуы мүмкін.
Survival of music from this age is spotty, and many sources of music from Liège were destroyed when Charles the Bold sacked the city in 1468. Nevertheless, some of Brassart's music has survived, including 11 motets, 8 introits, and many individual mass movements. His music is typical of the early Burgundian style, using fauxbourdon techniques (frequent 6 3 parallelism in two voices singing above the principal melody part in the tenor voice), isorhythm, and the Burgundian under third cadence. All of his surviving music is sacred, and includes mass movements, introits, and numerous motets; one of his pieces is on a German text, and almost certainly was written during his employment with the Imperial chapel. Often he used cantus firmus techniques, and frequently wrote with the melodic part in the top voice. The introits are among the earliest known polyphonic settings of this section of the Proper of the Mass. The mass movements, all for three voices, most often employ the fauxbourdon style, while the motets are typically isorhythmic. Many of the motets are for four voices. One of the distinguishing features of his motet style is the frequent use of an opening duet for two high voices, after which the remaining voices join in; this was to become a hallmark of the Burgundian style. His most famous motet, O flos fragrans, is modeled on a similar work by Dufay, and the two composers may have known each other well.
Анықтамалар және қосымша оқу
Кит Микстер: "Жоханнес Брассарт", The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ред. Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 жыл. Густав Риз, "Ренессанс кезеңіндегі музыка". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954 жыл. Питер Райт, "Брассарт, Йоханнес", Grove Music Online, ред. Л. Мейси. 2010 жылдың 28 қазанында қарастырылды (Бұл мақала 1980 жылғы Grove мақаласынан толығымен жаңадан жазылған, бірақ екеуінде де бір-бірінде жоқ пайдалы ақпарат бар).
Keith E. Mixter: "Johannes Brassart", in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vols. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954. Peter Wright, "Brassart, Johannes", Grove Music Online, ed. L. Macy. Accessed 28 October 2010 (This article is completely rewritten from the 1980 Grove article, but each contains useful information not found in the other)