Солтүстік Американың шағын егеуқұйрығы – Sorex vagrans туралы ақпарат. Түсі, дене мөлшері, ерекше белгілері, басқа түрлерден айырмашылықтары жайлы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Қаңғыбас шымтезек (Sorex vagrans), сондай-ақ, саяхалайтын шымтезек деп те аталады, Солтүстік Америкаға тән орташа өлшемді шымтезек. Бұрын тау шымтезегі мен Оризаба ұзынқұйрықты шымтезегі бір түрге жатады деп есептелген.
The vagrant shrew (Sorex vagrans), also known as the wandering shrew, is a medium sized North American shrew. At one time, the montane shrew and the Orizaba long tailed shrew were considered to belong to the same species.
Сипаттама
Қаңғыбас шымшықтар көбінесе ақ немесе сұр түсті құрсақтары бар қызыл-қоңыр түсті болады, бірақ жағалаудағы популяциялары әлдеқайда қараңғырақ болуы мүмкін, тіпті денесінің жоғарғы бөлігі қара түсті болуы да мүмкін. Олардың ұзын құйрығы бар, оның астыңғы жағы кейде, әсіресе жас жануарларда, ашық түсті болады. Олар сол аймақта кездесетін басқа шымшықтарға ұқсас болғанымен, тау шымшығынан кішірек өлшемімен, қысқа құйрығымен және артқы аяқтарындағы сүргіш жастықшаларының аз санымен ерекшеленеді. Оны Троубридж шымшығынан бас сүйегі пішінінің ең ұсақ ерекшеліктері арқылы анықтауға болады, бірақ соңғы түрінің ересектерінде құйрығының астыңғы жағы көбірек айқын болады. Қыс айларында оның жүні қара қоңыр түске енеді, қыста тірідей қатып қалғанына ешқандай дәлел жоқ.
Vagrant shrews are generally red brown in color with white or grey underparts, although coastal populations can be much darker, being almost black on the upper parts of the body. They have a long tail which is sometimes paler in color underneath, especially in juveniles. Although similar in appearance to other shrews found in the same area, it can be distinguished from the montane shrew by its smaller size and shorter tail, and by having a smaller number of friction pads on the hind feet. It can most readily be distinguished from Trowbridge's shrew by examining fine details of the shape of the skull, although the latter species also tends to have a more distinctly pale underside to the tail in adults. During winter, its fur is dark brown. with no evidence of torpor in winter.
Мінез-құлық
Қаңғыбас құрттар негізінен құрттар, өрмекшілер, жәндіктер және басқа да ұсақ омыртқасыз жануарлармен қоректенеді, бірақ сонымен қатар кейбір өсімдік материалдарын да жейді. Жоғары метаболизм деңгейіне байланысты, олар өз дене салмағынан 160%-дан астам тамақ күн сайын жейтіні хабарланған. Олардың басты жауы – сұлулар, тіпті қарақұмырсқалар да. Олар көбінесе тышқандар жасаған жолдарды пайдаланады.
Vagrant shrews feed mainly on earthworms, spiders, insects, and other small invertebrates, but also eat some plant material. Because of their high metabolic rate, they have been reported to consume over 160% of their own body weight in food each day. Their primary predators include owls, and even bobcats. It often uses runways created by voles.
Көбею
Қаңғыбас шыршылар негізінен сәуір мен маусым аралығында көбейеді, бірақ туу ақпан айында да, қыркүйек айында да болуы мүмкін. Жүктілік мерзімі жиырма күнге созылады, нәтижесінде 2-ден 8-ге дейін балапандар туады. Ана шыршы бір жылда үш ретке дейін тууы мүмкін. Балапандар түксіз және көзі жоқ күйінде туады, салмағы өте аз. Олар өмірінің алғашқы апталарында тез өседі, екі аптада жүні дами бастайды, үш аптада көздерін ашады және туғаннан кейін 16-25 күн аралығында ана сүтінен айырылады. Қаңғыбас шыршының орташа өмір сүру ұзақтығы алты айдан аспайды деп есептеледі. Дегенмен, олар одан да ұзақ өмір сүре алады; көптегендері он жеті айдан астам өмір сүрсе, кейбіреулері екінші қыстың қылышынан аман өтіп, екі жасқа жетеді.
Vagrant shrews primarily breed between April and June, although births may occur as early as February, or as late as September. Gestation lasts twenty days, and results in the birth of a litter of two to eight young. A female may give birth to up to three litters each year. The young are born hairless and blind, weighing less than each. They grow rapidly throughout the first few weeks of life, beginning to develop fur by two weeks, opening their eyes by three weeks, and being weaned between sixteen and twenty five days after birth. The average life expectancy of a vagrant shrew has been estimated at a little over six months. However, they can live much longer; although few survive for more than seventeen months, a few survive their second winter and reach two years of age.