Чічестер Паркінсон Фортескью, лорд Карлінгфорд (1823-1898) – британський ліберал, політик 19 ст. Біографія, родина Фортескью, спадщина та політична діяльність.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1823–1898)
British politician (1823–1898)
Чичестер Сэмюэл Паркинсон Фортескью, 2-ші барон Клермонт және 1-ші барон Карлингфорд (18 қаңтар 1823 – 30 қаңтар 1898), 1863 жылға дейін Чичестер Фортескью, 1863–1874 жылдары Чичестер Паркинсон Фортескью, ал 1874 жылдан кейін Карлингфорд лорды ретінде танымал болған, 19 ғасырдың британдық либерал саясаткері.
Chichester Samuel Parkinson Fortescue, 2nd Baron Clermont and 1st Baron Carlingford (18 January 1823 – 30 January 1898), known as Chichester Fortescue until 1863 and as Chichester Parkinson Fortescue between 1863 and 1874 and Lord Carlingford after 1874, was a British Liberal politician of the 19th century.
Өмірбаян және білім
Чичестер Фортескью деп туған Карлингфорд, 1826 жылы қайтыс болған Чичестер Фортескьюдің, Ирландия Парламентінің Хиллсборо округінен депутатының ұлы болды. Ол Ирландияда ежелден қоныстанған англо-ирландтық әулеттен шыққан. Әулет тарихын оның ағасы Томас Фортескью жазды, ол 1852 жылы Клермонт бароны атанды. Оның анасы – Сэмюэл Мид Хобсонның қызы Марта Энгель. Болашақ Лорд Карлингфорд Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алды, онда ол классикадан үздік нәтиже көрсетті (1844) және канцлердің ағылшын тіліндегі эссесін жеңіп алды (1846). 1863 жылы ол әйелінің күйеуі Уильям Паркинсон Ракстонның мұрагері ретінде Паркинсон тегін қосымша алды, бұл рұқсат патшалық жарлықпен берілді.
Born Chichester Fortescue, Carlingford was the son of Chichester Fortescue (died 1826), Member of Parliament for Hillsborough in the Irish Parliament. He came of an old Anglo Irish family settled in Ireland since the days of Sir Faithful Fortescue (1581–1666), whose uncle, The 1st Baron Chichester, was Lord Deputy. The history of the family was written by his elder brother, Thomas Fortescue, who in 1852 was created Baron Clermont. His mother was Martha Angel, daughter of Samuel Meade Hobson. The future Lord Carlingford was educated at Christ Church, Oxford, where he took a first in Classics (1844) and won the chancellor's English essay (1846). In 1863, he assumed by Royal Licence the additional surname of Parkinson as heir to his aunt's husband, William Parkinson Ruxton.
Саяси мансап
1847 жылы сол кездегі Чичестер Фортескю Либералдық партиядан Лут округі үшін парламентке сайланды. Ол 1854 жылы Лорд Палмерстон басқаруымен Қазынашылықтың кіші лорды болды және 1855 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Кейіннен Палмерстон басқаруымен 1857-1858 және 1859-1865 жылдары Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары қызметін атқарды. 1864 жылы Императорлық құпия кеңеске қабылданды, ал келесі жылы Лорд Рассел басқаруымен Ирландияның бас хатшысы болды. 1868-1871 жылдары бұл лауазымды Уильям Эварт Гладстон басқаруымен қайта атқарды (бұл жолы Кабинет мүшесі ретінде). 1866 жылы Ирландияның құпия кеңесіне де қабылданды. 1871-1874 жылдары Сауда кеңесінің президенті болды. Соңғы жылы Лут графтығындағы Карлингфордтың бароны Карлингфорд титулы берілді. Лорд Карлингфорд кейіннен Гладстон басқаруымен 1881-1885 жылдары Лорд-приви-мөр ретінде, ал 1883-1885 жылдары Кеңес президенті ретінде қызмет етті. 1882 жылы Әулие Патрик орденінің рыцары атанды. Ол Гладстонмен Ирландияның дербестік мәселесі бойынша келіспеді, бірақ бұрынғы жылдары Ирландия мәселелерінде оның белсенді қолдаушысы болған.
In 1847, the then Chichester Fortescue was elected to Parliament for Louth as a Liberal. He became a junior Lord of the Treasury in 1854 under Lord Palmerston, a post he held until 1855, and was later Under Secretary of State for the Colonies under Palmerston between 1857 and 1858 and 1859 and 1865. He was admitted to the Imperial Privy Council in 1864 and the following year he was made Chief Secretary for Ireland under Lord Russell, a post which he again occupied under William Ewart Gladstone from 1868 to 1871 (this time with a seat in the Cabinet). In 1866, he was also admitted to the Irish Privy Council. He was then President of the Board of Trade between 1871 and 1874. In the latter year he was elevated to the peerage as Baron Carlingford, of Carlingford in the County of Louth. Lord Carlingford later served under Gladstone as Lord Privy Seal between 1881 and 1885 and as Lord President of the Council between 1883 and 1885. In 1882, he was appointed a Knight of the Order of St Patrick. He parted from Gladstone on the question of Irish Home Rule, but in earlier years he was his active supporter on Irish questions.
Жеке өмір
Лорд Карлингфорд 1863 жылы Джон Брахамның қызы, Уолдегрейв графынның қызы Франсис Элизабет Аннеге үйленді. Ол бұрын үш рет тұрмысқа шыққан, екінші рет – 7-ші Уолдегрейв графына. Олардың некесінен бала болмады. Карлингфордтың қоғамдағы беделі көбінесе оның әйелінің есебінен болды. Ол 1879 жылдың шілде айында 58 жасында қайтыс болды. 1887 жылы Карлингфордтың інісі лорд Клермонт қайтыс болды, және Карлингфорд оның титулына ерекше құқық бойынша мұрагерлік етті, содан кейін ол Лорд Карлингфорд және Клермонт деп аталды. Ол 1898 жылдың қаңтарында Францияның Марсель қаласында 75 жасында қайтыс болды. Оның екі титулы да оның өлімінен кейін жойылды, себебі оның некесінен бала тумағандықтан мұрагерлер табылған жоқ.
Lord Carlingford married Frances Elizabeth Anne, Countess Waldegrave, daughter of John Braham, in 1863. She had been married three times before, the second time to The 7th Earl Waldegrave. There were no children from the marriage. Carlingford's influence in society was due largely to her. She died in July 1879, aged 58. In 1887, Carlingford's brother, Lord Clermont, died, and Carlingford inherited his peerage according to a special remainder, after which he was known as Lord Carlingford and Clermont. He died at Marseille, France, in January 1898, aged 75. Both his titles became extinct on his death for lack of heirs as his marriage had produced no children.