Джордж Харрисон: «Wonderwall» саундтрегі және шығармашылығының бастауы

Кіріспе

Wonderwall Music – ағылшын музыканты Джордж Харрисонның тұңғыш жеке альбомы және Джо Массо режиссерлік еткен 1968 жылғы Wonderwall фильмінің саундтрегі. 1968 жылдың қарашасында жарық көрген бұл альбом The Beatles тобының мүшесінің алғашқы жеке альбомы және топтың Apple лейблімен шығарылған тұңғыш альбом болды. Әндердің барлығы аспаптық туындылар, тек кейде ағылшыл тілінен өзге тілдердегі вокалдар кездеседі, көбінесе олар қысқа музыкалық шағын эпизодтардан тұрады. 1966 жылдан бері The Beatles үшін үнді стиліндегі композициялар жазғаннан кейін, ол фильмнің музыкалық қосымшасын үнді классикалық музыкасын одан әрі насихаттау үшін пайдаланды, рок тыңдаушыларын батыста салыстырмалы түрде беймәлім болған шенай, сарод, тар шенай, танпура және сантур сияқты аспаптармен таныстырды. Үнді туындылары психоделикалық рок, эксперименталды, кантри және рэгтайм стильдеріндегі батыс музыкалық үлгілерімен үйлеседі. Харрисон альбомды 1967 жылдың қарашасы мен 1968 жылдың ақпаны аралығында Лондон мен Бомбей қалаларында жазды. Жобадағы серіктестерінің бірі – классикалық пианист және оркестрлік аранжировщик Джон Бархам, ал басқа да қатысушыларға үнді классикалық музыканттары Аашиш Хан, Шивкумар Шарма, Шанкар Гош және Махапуруш Мисра кіреді. Батыс музыкасында Тони Эштон мен оның Remo Four тобының, сондай-ақ Эрик Клэптон мен Ринго Старрдың қонақ ретіндегі қатысуы бар. Харрисон Wonderwall фильмінде пайда болған, бірақ саундтрек альбомына енбеген көптеген басқа да туындыларды жазды, ал The Beatles тобының 1968 жылғы "The Inner Light" B-жағы да оның Бомбей қаласындағы уақытында жазылған. Wonderwall жобасы Харрисонның музыкант және әнші ретінде үнді музыкасына тікелей қатысуын аяқтағанымен, ол кейіннен Рави Шанкармен бірлесіп жұмыс істеуге, соның ішінде 1974 жылғы Үндістаннан Музыка фестиваліне түрткіс берді. Альбомның мұқабасында американдық суретші Боб Гилл салған сурет бейнеленген, онда Массоның фильміндегідей, екі қарама-қарсы әлем қабырғамен бөлінген, олардың арасында тек шағын саңылау ғана көруге мүмкіндік береді. Харрисон өзінің есімін орындаушы музыканттар тізімінен шығарып тастады, бұл оның тек музыканы продюсерлік етіп, аранжировкалағаны туралы болжамға әкелді. 2014 жылы Wonderwall Music қайта шығарылғанда оның клавишалар мен гитарадағы үлесі мойындалды. Альбом алғаш рет 1992 жылы CD форматында қайта жазылған, ол үшін Apple компаниясының бұрынғы атқарушы директоры Дерек Тейлор саптық жазбалар эссесін жазды. Кейбір рок-музыка сыншылары бұл альбомды қызығушылық тудыратын туынды ретінде қарастырса да, Wonderwall Music батыс және шығыс дыбыстарын біріктірудегі шығармашылығымен және 1980 жылдардағы әлемдік музыка трендінің алға басушысы ретінде танылды. Альбомның атауы 1995 жылы Oasis тобының "Wonderwall" хитіне шабыттандырды. Харрисонның фильмге арналған толық саундтрегі 2014 жылдың басында Wonderwall Collector's Edition екі дискінің бір бөлігі ретінде DVD форматында қолжетімді болды. Сол жылдың қыркүйек айында альбом қайта өңделіп, Harrison's Apple Years 1968–75 жинағының бөлігі ретінде қайта шығарылды, оған үш бонус трек қосылды.

Wonderwall Music is the debut solo album by the English musician George Harrison and the soundtrack to the 1968 film Wonderwall, directed by Joe Massot. Released in November 1968, it was the first solo album by a member of the Beatles, and the first album issued on the band's Apple record label. The songs are all instrumental pieces, except for occasional non English language vocals, and mostly comprise short musical vignettes. Following his Indian styled compositions for the Beatles since 1966, he used the film score to further promote Indian classical music by introducing rock audiences to instruments that were relatively little known in the West – including shehnai, sarod, tar shehnai, tanpura and santoor. The Indian pieces are contrasted by Western musical selections, in the psychedelic rock, experimental, country and ragtime styles. Harrison recorded the album between November 1967 and February 1968, with sessions taking place in London and Bombay. One of his collaborators on the project was classical pianist and orchestral arranger John Barham, while other contributors include Indian classical musicians Aashish Khan, Shivkumar Sharma, Shankar Ghosh and Mahapurush Misra. The Western music features contributions from Tony Ashton and his band the Remo Four, as well as guest appearances by Eric Clapton and Ringo Starr. Harrison recorded many other pieces that appeared in Wonderwall but not on the soundtrack album, and the Beatles' 1968 B side "The Inner Light" also originated from his time in Bombay. Although the Wonderwall project marked the end of Harrison's direct involvement with Indian music as a musician and songwriter, it inspired his later collaborations with Ravi Shankar, including the 1974 Music Festival from India. The album cover consists of a painting by American artist Bob Gill in which, as in Massot's film, two contrasting worlds are separated by a wall, with only a small gap allowing visual access between them. Harrison omitted his name from the list of performing musicians, leading to an assumption that he had merely produced and arranged the music. The 2014 reissue of Wonderwall Music recognises his contributions on keyboards and guitar. The album was first remastered for CD release in 1992, for which former Apple executive Derek Taylor supplied a liner note essay. While viewed as a curiosity by some rock music critics, Wonderwall Music is recognised for its inventiveness in fusing Western and Eastern sounds, and as being a precursor to the 1980s world music trend. The album's title inspired that of Oasis' 1995 hit song "Wonderwall". Harrison's full soundtrack for the film was made available on DVD in early 2014, as part of the two disc Wonderwall Collector's Edition. In September that year, the album was reissued in remastered form as part of Harrison's Apple Years 1968–75 box set, with the addition of three bonus tracks.

Өмірбаян

Джордж Харрисон алғаш рет Джо Массотты 1965 жылдың басында «Help!» фильмін түсіріп жатқанда кездестірді. 1967 жылдың қазан айында Би Джиз тобы қолжетімсіз болғаннан кейін ол Массоттың «Wonderwall» фильміне музыкалық саз жазуға келісті. Бұл Харрисонның «The Beatles» тобынан тыс алғашқы ресми музыкалық жобасы болды және ол үнді классикалық музыкасына терең бойлауымен бірге жүрді. 1966 жылдан бастап Үндістанмен байланысы Харрисонға топтың негізгі әнші-авторлары Джон Леннон мен Пол Маккартниден бөлек ерекше музыкалық бейне жасады. 1967 жылы «The Beatles» тобының басты жобаларына – «Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band» альбомы мен «Magical Mystery Tour» телефильміне қызығушылық танытпаса да, Харрисон оларды философиялық бағыттан жетектеді, ал оның әріптестері Махариши Махеш Йогидің басшылығымен Трансценденталды медитацияны қабылдады. Харрисон «Wonderwall» фильмін Твикенхэм киностудиясында Массотпен бірге көрді, ол олардың пәтерлерін бөліп тұрған қабырғадағы тесіктен тыңдайды. 1960-шы жылдардың «Свинг Лондон» кезеңінде олардың өмір салтының контрасты дәстүрлі нормалар мен жас буынның прогрессивті ойлауы арасындағы айырмашылықты бейнеледі. Харрисон бұл жобаны рок және поп тыңдаушыларын үнді музыкасының ерекшеліктерімен таныстыру мүмкіндігі ретінде қарастырды. «The Beatles» тобымен бірге ситар, танпура, свармандал, дилруба және табланы қолданған Харрисон, аз танымал үнді музыка аспаптарын да енгізуге тырысты. Олардың ішінде шехнай, дәстүрлі түрде діни рәсімдерде қолданылатын, гобойге ұқсас аспап, Харрисонға 1967 жылдың тамызында Голливуд Боулда Бисмилла Ханның өнерін көргеннен кейін қатты ұнады. Саундтректе тар шехнай да маңызды орын алады, ол 100-ге дейін ішегі бар, дульцимердің бір түрі. Лондонның солтүстігіндегі «Asian Music Circle» тобынан «Love You To» және «Within You Without You» әндерін жазған Харрисон, Үндістанның кино индустриясының орталығы Бомбейде, елдің ең жақсы музыканттарымен жұмыс істеу үшін саундтректің бір бөлігін жазуға шешім қабылдады. Кейін ол музыканы дайындау жолын былай сипаттады: «Менде тұрақты секундтық тоқтату сағаты болды және мен музыканы сағатпен «тақтау» үшін фильмді қарадым. Мен уақытты кітабамда жазып алып, содан кейін [жазу студиясына] барып, бір әнді құрап, жаздым», – деді ол. «Within You Without You» және «Blue Jay Way» әндерін қоса алғанда, ол гитара емес, негізінен фортепиано немесе орган сияқты пернетақталы аспаптармен жазды. Үнді шығармаларынан басқа, Харрисон батыс стиліндегі шығармаларды да жазды және аранжировкалады. Кейбір жағдайларда, музыканттарға бұл шығармаларды жазба сессиясында Харрисон гитарада орындап берді, содан кейін олар оның идеяларына сүйене отырып импровизациялады. Ал басқа шығармалар үшін ол алдымен демо-жазба жасады, одан кейін музыканттар оны орындады. Ол Харрисонның ситар ұстазы Рави Шанкардан композицияны оқыған. Классикалық білімі бар пианист және музыкалық аранжировщик Бархам Харрисоннан естіген әуендердің бір бөлігін жазып алып, ноталарға түсірді. Ол олардың музыкалық үйлесімділігі Бархемді «The Beatles» тобының продюсері және оркестрлік аранжировщигі Джордж Мартинге қарағанда табиғи таңдауға айналдырды деп қосты. EMI студиясында (қазіргі Abbey Road Studios) Лондонда. Сол күні Харрисон табла ойнаушысы және флейташылар Ричард Адени мен Джек Эллоримен бірге «Swordfencing», «India», «Backwards Tabla» және «Backwards Tones» шығармаларын жазды. Осы кезеңде Харрисон Лондонның тағы бір жерінде жұмыс істеді, соңғысы Ханның әкесі Әли Акбар Ханның тұрақты сүйемелдеушісі болды. Аиш Хан мен Мисраның үлесі Эбби Роудта жазылды, Үндістанда емес, өйткені олар 1967 жылдың желтоқсанында Лондонда өнер көрсетті. Бархам осы сессияға қатысып, сондай-ақ «Wonderwall» үшін кейбір батыс жазбаларына, фортепиано, гармония және флюгельхорн ойнап, флейталар, гобойлар және трубалар үшін оркестрлік аранжировкалар жасады. 1968 жылдың 5 қаңтарында аты-жөні белгісіз үнді музыканттарымен тағы бір сессия өтті. Бұл 1964 жылы «The Beatles» тобымен гастрольде болған және Колин Мэнли (гитара), Тони Эштон (кебордтар), Филипп Роджерс (бас) және Рой Дайк (барабандар) тобынан құралған. Ринго Старр мен Эрик Клэптон Харрисонға қосылып «Ski-ing» әнін жазды. Клэптонның қатысуы 1968-1971 жылдары олардың арасындағы бірнеше серіктестіктердің алғашқысы болды. The Monkees тобының мүшесі Питер Торк банжо ойнады, бірақ оның 1967 жылдың желтоқсанында жазылған үлесі тек фильмде пайда болған жолға қатысты.

George Harrison first met Joe Massot while the Beatles were filming Help! in early 1965. He agreed to write the musical score for Massot's film Wonderwall in October 1967, after the Bee Gees had become unavailable. It was Harrison's first formal music project outside the Beatles and coincided with his continued immersion in Indian classical music. Since 1966, this association with India had given Harrison a distinct musical identity beside the band's primary songwriters, John Lennon and Paul McCartney. While he had minimal interest in the Beatles' main projects during 1967 – the album Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band and their television film Magical Mystery Tour – Harrison led the group in terms of their shared philosophical direction, as his bandmates followed him in embracing Transcendental Meditation under the guidance of Maharishi Mahesh Yogi. Harrison viewed Wonderwall at Twickenham Film Studios with Massot whom he spies on via a hole in the wall separating their apartments. In the context of 1960s Swinging London, the contrast between their existences symbolised the division between traditional norms and the younger generation's progressive thinking. Harrison approached the project as an opportunity to further educate rock and pop audiences in aspects of Indian music. Having incorporated sitar, tanpura, swarmandal, dilruba and tabla in his work with the Beatles, Harrison sought to include less well known Indian musical instruments. Among these, the oboe like shehnai, traditionally used in religious ceremonies, was an instrument that Harrison had enthused about after seeing Bismillah Khan perform at the Hollywood Bowl in August 1967. Also prominent on the soundtrack is the tar shehnai, a bow played string instrument that is similar to an esraj. a type of hammered dulcimer with up to 100 strings. Having used personnel from the Asian Music Circle in north London on his Beatles songs "Love You To" and "Within You Without You", in addition to his own sitar playing, Harrison decided to record part of the soundtrack in Bombay, the centre of India's film industry, in order to work with some of the country's best musicians. He later described how he went about preparing the music: "I had a regular wind up stopwatch and I watched the film to 'spot in' the music with the watch. I wrote the timings down in my book, then I'd go to [the recording studio], make up a piece, record it." including "Within You Without You" and "Blue Jay Way", he composed mainly on keyboard instruments such as piano or organ, rather than guitar. In addition to the Indian pieces, Harrison wrote and arranged selections in Western musical styles. In some cases, these pieces were outlined to the musicians at the recording session by Harrison, on guitar, and they then improvised on his ideas. With other selections, he first made a demo, which the musicians followed. who had studied composition under Harrison's sitar teacher, Ravi Shankar. A classically trained pianist and musical arranger, Barham annotated some of the melodies that Harrison sang to him and transcribed them onto staves. He adds that their musical compatibility made Barham a natural choice over George Martin, the Beatles' producer and orchestral arranger. at EMI Studios (now Abbey Road Studios) in London. That day, Harrison recorded with a tabla player and flautists Richard Adeney and Jack Ellory, taping the pieces "Swordfencing", "India", "Backwards Tabla" and "Backwards Tones". Over this period, Harrison also worked at a second London location, the last of whom was the regular accompanist to Khan's father, Ali Akbar Khan. Aashish Khan and Misra's contributions were recorded at Abbey Road, rather than later in India, since the pair were performing in London in December 1967. Barham attended this session and also contributed to some of the Western recordings for Wonderwall, playing piano, harmonium and flugelhorn, and providing orchestral arrangements for flutes, oboes and trumpet. Another session with some unnamed Indian musicians took place on 5 January 1968. that had toured with the Beatles in 1964 and comprised Colin Manley (guitar), Tony Ashton (keyboards), Phillip Rogers (bass) and Roy Dyke (drums). Ringo Starr and Eric Clapton joined Harrison to record "Ski ing" Clapton's appearance marked the first of several collaborations between him and Harrison over 1968–71. Peter Tork of the Monkees played banjo, although his contribution, recorded in December 1967, was to a track that only appeared in the film.

Бомбей, 1968 жылдың қаңтары

Сантурде Шивкумар Шарма саз салды, ал бамбук сырнайды С. Р. Кенкаре орындады.

Лондон, 1968 жылдың қаңтар-ақпаны

18 қаңтарда Англияға оралғаннан кейін, Манлидің сөзіне сәйкес, Гаррисон «Cowboy Music» әніне сталь-гитараның ойнауын қосты, бірақ альбом мұқабасында Манлидің есімі көрсетілген. Сессияларда голландиялық дизайнерлер – Fool тобының мүшелері, Simon Posthuma, Marijke Koger және Josje Leeger де болды. Олар Massot фильмі үшін психоделикалық стильдегі декорациялар жасаған. Гаррисон мен Леннонның жеке тапсырмаларын орындаудан бөлек, олар Лондонның Бейкер-стриттегі топтың жаңа сауда орталығы Apple Boutique-тің сыртқы қабырғасына үш қабатты монументалды сурет салды. BBC телеарнасының «Dixon of Dock Green» бағдарламасының таныс музыкалық желісін жазған Гаррисон, жазбаларды Кен Скоттпен бірге өңдеді. Содан кейін Гаррисон 15 ақпанда Үндістанға Ришикештегі Махаришимен медитация оқуға кетті. 600 фунт стерлингтік бюджет берілгеннен кейін, Гаррисон фильмнің саундтрегін жазуға 15 000 фунт стерлинг жұмсады және қалған ақшаны өзі төледі. Ол ақпан айының басында Abbey Road студиясында аяқталды. Бұл ән 1968 жылғы наурызда «Lady Madonna» әніне қосымша (B-side) ретінде шығарылғанда, Beatles тобының синглында пайда болған Гаррисонның алғашқы шығармасы болды, бұл топтың Ришикеште болмауына қатысты мәселені жабуға көмектесті. Remo Four тобының «In the First Place» әні Wonderwall сессияларының тағы бір нәтижесі болды, бірақ ол 1990 жылдардың соңына дейін жарық көрмеді. 1993 жылы Гаррисон Симпсон сериалының авторы Мэтт Гронингке Wonderwall Music альбомын жасау оған ең ұнаған жұмыс болғанын айтты. Осы таңдаулардың орнына попурри түрінде ұсынылғандықтан, альбомдағы жеке тректердің саны он екіге дейін азайтылды. Алғашқы альбомдық тізімде Гаррисон продюсер, автор және аранжировщик ретінде көрсетілген, бірақ орындаушылардың қатарына енбеген. 2002 жылы Бархаммен кеңескеннен кейін Ленг Гаррисонды орындаушы музыкант ретінде атады, ал Spizer 2005 жылы жарық көрген тректер тізімінде оны мойындады. shehnai, Wonderwall Music альбомында Гаррисон қолданған көптеген үнді музыкалық аспаптарының бірі. Альбом «Microbes» әнімен басталады, ол shehnai-дің сұрақ-жауап түріндегі бөлімдерінен тұрады және Darbari Kanada рагасының негізінде жазылған. «In the Park» әнінде Шарманың саңтурлық сололары мен сурбахардың ойнауы бар. «Greasy Legs» әні гармония мен мелотрондан тұрады, соның ішінде соңғы аспаптың флейта, орган және виолончель дыбыстарын қамтиды. «Cowboy Music» – бұл каубой және батыс стильіндегі ән, Инглис оны 1940 жылдардағы американдық батыс фильмдерінде естілетін музыкаға теңейді. «On the Bed» әні Гаррисонның фортепианолық рифімен басталады, Ленгтің сөзіне сәйкес, оған «көктемді сталь-гитара және Бархам қосымшалаған флюгельгорнның қарсы әуені қосылған». Бұл музыкалық фон гармония мен бансуримен толықтырылған.

After returning to England on 18 January, In addition, according to Manley, Harrison provided the steel guitar part on "Cowboy Music", even though Manley is credited on the album sleeve. Also present at the sessions were Dutch designers the Fool – Simon Posthuma, Marijke Koger and Josje Leeger – who had created the psychedelic themed sets for Massot's film. In addition to carrying out individual assignments for Harrison and Lennon, they painted a three storey high mural on the outside wall of the band's new retail venture, Apple Boutique, in Baker Street, London. Well known for his theme tune to BBC television's Dixon of Dock Green, Harrison mixed the recordings with Ken Scott, Harrison then went back to India on 15 February, to study meditation with the Maharishi in Rishikesh. Having been allocated a budget of £600, Harrison eventually spent £15,000 on recording the film soundtrack, paying the difference himself. which he completed at Abbey Road in early February. This song became the first Harrison composition to appear on a Beatles single when it was issued as the B side to "Lady Madonna" in March 1968, a release that served to cover the band's absence in Rishikesh. The Remo Four song "In the First Place" was another product of the Wonderwall sessions, although the track remained unreleased until the late 1990s. In 1993, Harrison told Simpsons creator Matt Groening that Wonderwall Music had been his most enjoyable album to make. with these selections instead presented as medleys, the number of distinct album tracks was reduced to twelve. In the original album credits, Harrison was listed as producer, writer and arranger but was not included among the performers, After consulting Barham in 2002 for his book While My Guitar Gently Weeps, Leng credited Harrison as a performing musician, and Spizer also recognised him in his track by track list, published in 2005. shehnai, one of several Indian musical instruments Harrison used on Wonderwall Music]]
The album opens with "Microbes", which consists of call and response shehnai parts and was partly based on the raga Darbari Kanada. "In the Park" includes Sharma's santoor alternating solos with surbahar "Greasy Legs" consists of harmonium and Mellotron, including parts played on the latter instrument's flute, organ and cello settings.|source= – Eric Clapton, discussing his involvement on the track "Ski ing"|width=25%|align=left|style=padding:8px;
On "Ski ing", Clapton plays a blues based guitar riff treated with a fuzz tone effect, The seagull like sounds harp (swarmandal) and sitar, and singing. "Cowboy Music" is a country and western piece that Inglis likens to the incidental music typically heard in American westerns from the 1940s. "On the Bed" opens with a piano riff from Harrison, which, in Leng's description, is complemented by "spacey steel guitar, and a fugue of flugelhorn countermelodies, added by Barham". over a musical backing of harmonium and bansuri.

Фильмнің премьерасы және соңынан

1968 жылы 17 мамырда Канн кинофестивалінде өткен «Wonderwall» фильмінің әлемдік премьерасына Гаррисон әйелі Патти Бойд, Старр және Биркинмен бірге қатысты. Инглис Massot-тың «Харрисонның музыкасы экрандағы бейнелерді қаншалықты дәл және жақсарта білгеніне» таң қалғанын жазады. Гаррисон бастапқыда бас тартса да, кейіннен «Apple Films» компаниясының қолдауымен түсірген «Little Malcolm» (1974) фильміне қосымша музыка жазды. 1980 жылдары «Time Bandits» және «Shanghai Surprise» фильмдерінің саундтректеріне де үлес қосты. «The Inner Light» жобасымен бірге «Wonderwall» Гаррисонның үнді музыкалық стиліндегі айқын кезеңінің аяқталуын білдірді. 1968 жылдың маусым айында Лос-Анджелесте Шанкардың «Рага» атты деректі фильміне түсірілгеннен кейін, ол ситарда оқуын тоқтатып, алғашқы аспабы – гитараға қайта оралды. Қыркүйек айында «Apple» компаниясымен келісімшарт жасасқан Джеки Ломаксқа берген сұхбатында Гаррисон «Wonderwall Music» соңғы айларда өзінен алысқан музыка стилін көрсететінін айтты, бірақ «Мен бұл альбомды әлі де жақсы көремін. Мен оның өте жақсы екенін ойлаймын» деді. Кейін ол 1974 жылы Шанкармен бірлесіп жұмыс істеген кезінде «Wonderwall» үшін Бомбейде өткен жазбалардың шабыт бергенін айтты. Бұл екі жобада да 1968 жылдың қаңтар айында алғаш рет бірге жұмыс істеген үнді музыканттары қатысты.

Альбомның мұқабасы

Альбом Ұлыбританияда тізімге ілеспеді, 1969 жылдың наурыз айында екі апта бойы 49-орынға дейін көтерілді. АҚШ-тың Cash Box және Record World тізімдерінде альбом тиісінше 39 және 33 орындарға жетті, ал Батыс Германияда 22-орынға дейін көтерілді.

Қайта шығарылғандар

1970 жылдан бері басылмай келген Wonderwall Music 1992 жылғы маусым айында Apple компаниясының барлық каталогын қайта шығару науқаны аясында қайта өңделіп, CD форматында жарық көрді. CD кітапшасында Тейлордың эссесі жарияланды.

1997 жылдың қараша айында Массо Wonderwall фильмінің режиссерлік нұсқасын дайындауға кірісті. Бұл нұсқада түпнұсқа фильмде болған, бірақ саундтрек альбомына енбеген көптеген музыкалық фрагменттер алынып тасталды, олардың орнына "Skiing" және "Cowboy Music" сияқты тректер фильмнің әртүрлі бөлімдерінде қайта пайда болды. Осының нәтижесінде Remo Four тобының "In the First Place" шығармасы жарыққа шықты. Алайда, Мартин Льюис жазғандай, ол өнерпаз ретінде танылудан бас тартты. 2014 жылдың наурыз айында Харрисонның толық саундтрегі Wonderwall Collector's Edition екі дискілік жинағында фильмнің түпнұсқасымен бірге DVD форматында қолжетімді болды. Альбом қайтадан ремастерингтен өтіп, 2014 жылдың қыркүйегінде Харрисонның The Apple Years 1968–75 жинағының бір бөлігі ретінде қайта шығарылды. CD кітапшасында автор Кевин Хаулетттің эссесі мен үнді композиторы Нитин Саунидің кіріспе сөзі жарияланды. Қайта шығарылған альбомға үш бонус трек қосылды: бұрын жарық көрмеген "Almost Shankara" (индус құдайы Шиваның атауымен және дәстүрлі үнді рагасы негізінде құрылған) және Remo Four тобының "In the First Place" шығармасы. Қайта шығару сериясын Харрисонның ұлы Дани қадағалады. Осы қайта шығарылғанмен бірге Wonderwall фильмі мен саундтрегі Лос-Анджелестегі Грэмми мұражайында өткізілген шараның тақырыбы болды, оны музыкалық журналист және теледидар сценарисінің авторы Дэвид Уайлд де жартылай жүргізді.

Қазіргі заманғы шолулар

Record Worlds сыншысы Wonderwall Music – Битлздің «өздерінің жеке жолдарымен қадам басқандарының» мысалы екенін айтты және Үнді және Батыс музыкасының қоспасын «көңілді және әдемі» деп сипаттады. Клейсонның сөзінше, Films and Filming журналы оған «керемет пікір» берген. Журналдың жазушысы Гордон Гоу International Times журналына жазған рецензиясында Барри Майлз былай деп жазды: «Басқа біреудің сезімін гениалды түрде сипаттау және түсіндіру. Олардың көңіл-күйі, махаббаты, тілектері. Нағыз әдемі, үнді, қытай, француз импрессионистері, дыңғыраған фортепиано, қызыл мүйіз. 20-шы жылдардың музыкасы естеліктер арқылы, тақырыптардың бөліктері, аяқталмаған жолдармен еске түсіреді, Спайк Джонс пен оның City Slickers тобындай. Ал 60-шы жылдардың тақырыбы – қозғалмалы түстердің үлгісі, көлдегі лилияларды би билеуі. Алайда Melody Maker журналында: «Джорджтың фильмге арнап жазған, арандаған және өндірген музыкасына үнді музыкасының күшті әсері тиген. Музыканың көп бөлігі фильмнен тыс мәнін жоғалтады». 1969 жылдың ақпан айында The Guardian газетінің Джеффри Кэннон Wonderwall Music және Леннон мен Маккартнидің Apple үшін жасаған жеке жобаларын үш топтастың «Битлзбен байланысты емес музыкалық идеяларының» дәлелі ретінде келтірді. Ол былай деп қосты: «Бұл альбомдарды қайта-қайта тыңдағанда, Битлз тобының таралу қаупі маған барған сайын анық көрінеді». 1969 жылы шыққан Harrison-ның эксперименталды альбомы Electronic Sound туралы Rolling Stone журналының редакторы Эд Уорд Wonderwall Music Гаррисонның «шебер музыкант» екенін «нақты көрсетеді» деді.

Кәсіби сараптамалар

Музыкант журналы 1992 жылы шыққан CD туралы былай деді: "Битлз тобына қатысты барлық эзотерикалық туындылардың ішінде, бұл 1968 жылғы саундтрек альбомы – ең бағалы қазыналардың бірі, музыка мен дыбыстың еркін келісімде жасалған керемет тоқымасы, және өзіне тән ой-өрісі бар, сананы саяхатқа шақыратын пастиш". Биллборд журналының рецензенты оны "Қайта шығарылуға лайық" деп атады (яғни, "ерекше көркемдік, архивтік және коммерциялық қызығушылықты" тудыратын қайта шығарылған немесе жинақталған туынды) және альбомды "көбінесе 19 үйлесімді тақырып пен тондық поэмалардың әдемі тізбегі" және "қызықты сыйлық" деп сипаттады. 2004 жылғы The Rolling Stone Album Guide басылымында Мак Рэндалл оған бес жұлдыздан екі жарым жұлдыз берді және оны Electronic Sound альбомымен бірге "қызықты болғанымен, тек белгілі жанкүйерлерге ғана арналған" деп топтастырды. Жалпы алғанда, бұл – Шығыс пен Батыс дыбыстарының музыкалық тұрғыдан нәзік, қызықты үйлесімі, барлығы әлемде ешқандай алакөзсіздіксіз бірімен бірі қатар келтірілген немесе біріне бірі жабысқан. Бұл және Харрисонның екінші эксперименттік альбомы Electronic Sound, сөзсіз, осы Битлзді бір санатқа жатқызудың қауіпті екенін дәлелдеді. 2011 жылдың ақпан айында Death and Taxes сайты да альбомды Харрисонның "Electronic Sound" альбомымен бірге екі "ұмытылған соло жұлдарының" бірі деп атады. Жаңа Зеландия Herald газетінің сыншысы Грэм Рид "Dream Scene" альбомын "сол кезге дейінгі кез келген Битлздің ең психоделикалық және шектен шыққан туындысы" деп санайды, сондай-ақ "соңында Леннонның Revolution 9 әні басталатынын сезінуге болады" деп қосты. Рид альбомды әртүрлі жағдайларда "ерекше және керемет" және "Харрисонның сололық альбомдарының ішіндегі ең қызықты және батыл туындыларының бірі" деп сипаттады. Uncut журналының Ultimate Music Guide басылымында Харрисон туралы жарияланған шолуда Джон Дейл Wonderwall Music альбомын "уақыттың бір сәтін бейнелейтін әдемі және тартымды сурет" деп сипаттады. Оның айтуынша, саундтрек шектеулеріне жауап ретінде Харрисон үнді рагасын шеберлікпен қысқартқан, "оның мәнін ұстап алып, оны жылдам, элементарлық нәрсеге дейін айналдырған", сонымен қатар Батыс экспериментін "барқыт қолғапқа ораған". Ленг әсіресе "Dream Scene" альбомын мақтап, оны "музыкалық галлюцинация" деп сипаттады, ол "Sgt. Pepper альбомындағы әсерге тең келеді". Америкалық кино музыкасының композиторы Куинси Джонс бір кезде оны "естіген ең ұлы саундтрек" деп сипаттаған, деп еске алды Массо BBC радиосының жүргізушісі Спенсер Ли. Ленг Wonderwall Music альбомын Харрисонды "жаһандық музыканы біріктірудегі пионер" ретінде қалыптастырғаны үшін мақтайды, ал Мадингер мен Истер оны "әдетте "Дүниежүзілік музыка" деп аталатынның алғашқы мысалы ретінде қарастырады: Батыс музыкасын әлемнің басқа түрлерімен араластыру". 2011 жылы Mojo журналына жазған Майкл Симмонс Wonderwall Music альбомын "Бомбей мен Лондонның революциялық қоспасы" деп сипаттады, ал Кевин Хаулетт 2014 жылғы эссесінде Харрисонның "көздерімен көру үшін саяхаттау" және батыс емес музыканы кәсіби түрде жазу шешімінің "поп музыканты үшін бұрын-соңды болмаған" екенін атап өтті. Осы топтардың ішінде Oasis тобы Харрисонның альбомынан "Wonderwall" деген атауды алған халықаралық хитін шығарды. Клейсон сияқты музыка журналисі Крис Ингем Wonderwall Music альбомының мұрасының ең айқын мысалын Кула Шейкер тобының рага рок дыбысында көреді, олар Харрисонның туындыларынан лирикалық ықпал да алды. Топтың 1996 жылғы "Govinda" синглі Харрисонның Radha Krishna Temple тобымен бірге шығарған әнінің кавері болды, ал оның B-жағы "Gokula" әні "Ski ing" әніндегі гитара рифімен бірдей болды. "Ski ing" трегі Лиам Галлахер мен Джон Сквайрдың 2024 жылғы турнесінде қолданылды.

Musician magazine said of the 1992 CD release: "Of all the Beatles related esoterica, this 1968 soundtrack album is one of the choicest treasures a freewheeling tapestry of music and sound [and] a pastiche like head trip with a mind all its own." Billboards reviewer rated it a "Vital Reissue" (signifying a re release or compilation that merits "special artistic, archival, and commercial interest") and described the album as an "often enchanting sequence of 19 harmonious themes and tone poems" and an "intriguing treat". In the 2004 edition of The Rolling Stone Album Guide, however, Mac Randall gave the release two and a half stars (out of five) and grouped it with Electronic Sound as being "interesting, though only for established fans". quote box|quote= [As] a whole, it's a fascinating if musically slender mishmash of sounds from East and West, everything casually juxtaposed or superimposed without a care in the world As this and Harrison's second experimental release, Electronic Sound, undoubtedly proved, pigeonholing this Beatle was a dangerous thing. In February 2011, the website Death and Taxes similarly identified the album as one of Harrison's two "Forgotten Solo Gems", along with Electronic Sound. New Zealand Herald critic Graham Reid considers "Dream Scene" to be "by far the most psychedelic and out there piece by any Beatle to that time", adding that "towards the end you can almost anticipate Lennon's Revolution 9 coming in." Reid describes the album as, variously, "peculiar and terrific" and "one of the most interesting and courageously different of [Harrison's] solo albums". In a review for Uncuts Ultimate Music Guide issue on Harrison, Jon Dale describes Wonderwall Music as "a beguiling, charming snapshot of a moment in time". He says that, in response to the soundtrack restrictions, Harrison skilfully abbreviates the Indian raga form, "somehow capturing an essence, and condensing it to the fleeting, the elemental", while similarly presenting Western experimentalism "cloaked in a velvet glove". Leng praises "Dream Scene" in particular, describing it as a "musical acid trip" that "rivals anything on Sgt. Pepper for sheer freak out effect". American film score composer Quincy Jones once described it as "the greatest soundtrack he had heard", according to Massot's recollection to BBC Radio presenter Spencer Leigh. Leng credits Wonderwall Music with having established Harrison as "a pioneer in fusing global music", and Madinger and Easter similarly view it as "an early example of what would eventually become known as 'World Music': the mixing of Western music with other types from around the globe". Writing for Mojo in 2011, Michael Simmons described Wonderwall Music as a "groundbreaking blend of Bombay and London", while Kevin Howlett comments in his 2014 liner note essay that Harrison's decision to "travel to the source" and professionally record non Western music was "unprecedented for a pop musician". Of these bands, Oasis took the title of their international hit "Wonderwall" from that of Harrison's album. Like Clayson, music journalist Chris Ingham sees the most obvious example of Wonderwall Musics legacy in the raga rock sound of Kula Shaker, who also adopted lyrical influences from Harrison's work. The band's 1996 single "Govinda" was a cover of a Harrison produced song by the Radha Krishna Temple, and its B side, "Gokula", used an identical guitar riff to the one on "Ski ing", The track "Ski ing" was used as a walk on song for Liam Gallagher and John Squire's 2024 tour.

Трек тізімі

Барлық таңдаулар Джордж Харрисонның авторлығында, ескерілмеген жағдайларды қоспағанда.