Кіріспе
1882 жылы Игнатиус Л. Доннеллидің псевдоархеологиялық кітабы "Атлантида: Көне әлем" – Миннесоталық популист саясаткер Игнатиус Л. Доннеллидің 1882 жылы жарық көрген псевдоархеологиялық кітабы. Доннелли Платонның Атлантида туралы айтқандарын көбінесе шындық деп есептеді және барлық белгілі ежелгі өркениеттер осы жоғалған құрлықтан гипердиффузионизм арқылы тараған деп ұсынды.
Atlantis: The Antediluvian World is a pseudoarchaeological book published in 1882 by Minnesota populist politician Ignatius L. Donnelly. Donnelly considered Plato's account of Atlantis as largely factual and suggested that all known ancient civilizations were descended from this lost land through a process of hyperdiffusionism.
Мазмұны
Оның көптеген теориялары Атлантида туралы қазіргі заманғы көптеген идеялардың бастауы болып табылады, олардың ішінде: өз заманынан озған өркениет және технология, қазіргі барлық нәсілдер мен өркениеттердің тегі және жақсылық пен жамандық арасындағы азаматтық соғыс. Доннеллидің көптеген жазбалары, әсіресе Атлантиданы Ескі және Жаңа әлемнің ежелгі өркениеттері арасындағы ұқсастықтарды түсіндіру ретінде қарастыруда, Шарль Этьен Брасссер де Бурбурдың жарияланымдарымен және Юкатан жарты аралында Август Ле Плонжонның жүргізген зерттеулерімен шабыттандырылған. Оны Хелена Блаватская мен Теософиялық қоғам, сондай-ақ Рудольф Штайнер ынтамен қолдады.
Автордың мәлімдеген ниеті
Донелли өзінің ұсынған теориясының көптеген аспектілерін егжей-тегжейлі түрде талқылайды. Ол көптеген иллюстрацияларды, сондай-ақ тілдік ұқсастықтары бар кестелерді қосады. Кітабында ол он үш түрлі гипотезаны дәлелдеуге тырысатынын мәлімдейді:
Бұрын Атлант мұхитында, Жерорта теңізіне қарама-қарсы, үлкен арал болған, ол Атлант құрлығының қалдығы және ежелгілер оны Атлантида деп атаған. Платонның осы арал туралы сипаттауы ұзақ жылдар бойы айтылып келгендей, аңыз емес, шынайы тарих. Атлантида – адам баласының варварлықтан өркениетке көтерілген алғашқы жері. Ол ғасырлар бойы көп халықты қамтитын, қуатты мемлекетке айналды, одан көшіп шыққандар Мексика шығанағының жағалауын, Миссисипи, Амазонка өзендерін, Оңтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауын, Жерорта теңізін, Еуропа мен Африканың батыс жағалауын, Балтық, Қара және Каспий теңіздерін мекендеген өркениетті халықтарды құрады. Ол – ежелгі топан суға дейінгі әлем: Едем бағы, Гесперид бағы, Елисей далалары, Алкиной бағы, Месомфалос, Олимп, ежелгі халықтардың дәстүрлеріндегі Асгард. Бұл – ұлы естелік, онда ертедегі адамзат ғасырлар бойы бейбітшілік пен бақытпен өмір сүрген. Ежелгі гректердің, финикиялықтардың, индустардың және скандинавтардың құдайлары мен құдайшалары – Атлантиданың патшалары, патшайымдары мен батырлары; мифологияда оларға таңылған істер – нақты тарихи оқиғалардың шатасқан естелігі. Мысыр және Перу мифологиясы Атлантиданың түпкі дінін – күнге табынуды бейнелейді. Атлантида құрған ең көне колония, болжам бойынша, Мысыр болған, оның өркениеті сол Атлант аралдағы өмірдің көшірмесі еді. Еуропаның «Қола дәуірінің» құралдары Атлантидадан келген. Атлантистер алғашқы болып темір өндірушілері болды. Финикия әліпбиі, барлық еуропалық әліпбилердің бастауы, Атлантида әліпбиінен шыққан, оны олар Атлантидадан Орталық Американың майяларына жеткізген. Атлантида – арий немесе үнді-еуропалық халықтар отбасысының, сондай-ақ семит халықтарының және, мүмкін, тураниялық тайпалардың бастапқы отаны. Атлантида табиғаттың қорқынышты күйреуі салдарынан құлап, барлық халқымен бірге мұхитқа батып кетті. Аз ғана адам кемелермен және салдармен құтылып, шығыс пен батыстағы халықтарға ежелгі және жаңа әлемнің әртүрлі халықтарының аңыз-ертегілерінде сақталған қорқынышты апат туралы хабар жеткізді.
There once existed in the Atlantic Ocean, opposite the Mediterranean Sea, a large island, which was the remnant of an Atlantic continent, and known to the ancients as Atlantis. That the description of this island given by Plato is not fable, as has been long supposed, but veritable history. That Atlantis was the region where man first rose from a state of barbarism to civilization. That it became, in the course of ages, a populous and mighty nation, from whose emigrants the shores of the Gulf of Mexico, the Mississippi River, the Amazon River, the Pacific coast of South America, the Mediterranean, the west coast of Europe and Africa, the Baltic, the Black Sea, and the Caspian were populated by civilized nations. That it was the true Antediluvian world: the Garden of Eden; the Gardens of Hesperides; the Elysian Fields; the Gardens of Alcinous; the Mesomphalos, the Olympos; the Asgard of the traditions of the ancient nations. That it represented a universal memory of a great land, where early mankind dwelt for ages in peace and happiness. That the gods and goddesses of the ancient Greeks, the Phoenicians, the Hindus, and the Scandinavians were simply the kings, queens, and heroes of Atlantis; and the acts attributed to them in mythology are a confused recollection of real historical events. That the mythology of Egypt and Peru represented the original religion of Atlantis, which was sun worship. That the oldest colony formed by Atlantis was probably Egypt, whose civilization was a reproduction of that Atlantic island. That the implements of the "Bronze Age" of Europe were derived from Atlantis. The Atlanteans were also the first manufacturers of iron. That the Phoenician alphabet, parent of all the European alphabets, was derived from an Atlantis alphabet, which was also conveyed by them from Atlantis to the Mayans of Central America. That Atlantis was the original seat of the Aryan or Indo European family of nations, as well as of the Semitic peoples, and possibly also of the Turanian races. That Atlantis perished in a terrible convulsion of nature, in which the whole island sunk into the ocean, with nearly all its inhabitants. That a few persons escaped in ships and on rafts, and carried to the nations east and west the tidings of the appalling catastrophe, which has survived to our own time in the Flood and Deluge legends of the different nations of the old and new worlds.
Мұра
1883 жылы "Рагнарк: От пен шағыл дәуірі" атты жалғасы немесе қосымшасы жарық көрді. Доннеллидің Атлантида туралы зерттеулері Джеймс Черчвардты жоғалған континент Мю, сондай-ақ Лемурия деп белгілі континент туралы кітаптар жазуға шабыс да берді. Грэм Хэнкоктың "Құдайлардың іздері" еңбегінде Доннелли сияқты, Мысыр және Америка өркениеттерінің тарихқа ұмытылған бір өркениеттен шыққандығы туралы болжам айтылады, алайда Хэнкоктың кітабында бұл өркениеттің орны Солтүстік Атлантикада емес.