Кіріспе
Америкалық тарихшы Чарльз Хатчинс Хапгуд (17 мамыр 1904 – 21 желтоқсан 1982) түзетулер ұсынылғаннан кейін «Полюс жолы» кітабы «Жердің жылжымалы қабығы» кітабының орнын алмастыру мақсатында жазылған. Хапгуд «Рухтың дауыстары» (1975) кітабында былай деп жазады: «Кейінгі талқылауларда біз «Жердің жылжымалы қабығы» кітабымның теорияларын талқыладық, ал ол [Айнштейн] олардың бірі дұрыс емес екенін ұсынды; осының нәтижесінде мен кітабымды қайта қарадым, ол кейіннен «Полюс жолы» деп қайта жарияланды. Менің жеке зерттеулерім оның геофизиканың техникалық ерекшеліктерімен байланысты байқауының дұрыстығын растады». «Ежелгі теңіз патшаларының карталары» еңбегінде ол Арлингтон Маллеридің Пири Рейс картасының бір бөлігі Антарктиданың Мауд патшайымы жері деп аталатын аймағының бейнесі екендігі туралы ұсынысын қолдады. Ол бұны шамамен б.з.д. 9600 жылы (11 600 жыл бұрын) 15° полюстік қалыпсу орын алғанын және Антарктиканың бір бөлігі сол кезде мұзсыз болғанын, ал мұз дәуірі өркениеті жағалаудың картасын жасаған болуы мүмкін екенін түсіндірді. Ол «Антарктика картасы мұзсыз болған кезде жасалған» деген тұжырымға келді және Антарктиканың жылы кезеңінің Солтүстік жарты шардағы соңғы мұз дәуірімен сәйкес келгенін, ал Пири Рейс және басқа карталар мұз дәуіріне негізделген «ежелгі» карталарға негізделгенін айтты. Хапгуд француз математигі және картографы Оронс Фине (Оронтеус Финеус) жасаған 1531 жылғы картаны да зерттеді. «Ежелгі теңіз патшаларының карталары» кітабында ол 1961 жылы Вестовер Әуе базасында орналасқан АҚШ Әуе күштерінің картографиялық бөлімінің бастығынан алған хаттарын жариялайды. Бұл хаттарда Хапгудтың өтініші бойынша олар Пири Рейс және Оронс Фине карталарын жұмыс уақытынан тыс сағаттарда зерттегендері айтылады, олар екі картаның да Антарктика мұзға салыстырмалы түрде азат болған кездегі түпнұсқа карталар негізінде жасалғанын және Хапгудтың тұжырымдамасын қолдайтынын мәлімдеді. Хапгуд Пири Рейс картасында және Оронтеус Финеус картасындағы жоғары дамыған картографиялық білімнің Грекия сияқты басқа өркениеттерден бұрын ғылыми білімін дамытқан белгілі бір ежелгі өркениеттің нәтижесі болуы керек деген қорытындыға келді. 1513 жылғы «Пири Рейс картасы» кітабында Грегори Макинтош Хапгудтың екі картаға қатысты талаптарын қарастырып, «олар Пири Рейс картасы мен Файн картасының Антарктиканың нақты контурларын бейнелейтінін дәлелдей алмайды, тіпті оны күшті түрде ұсынбайды» деп жазды. Хапгудтың апат туралы идеялары кітапханашылар Роуз және Рэнд Флем Аттың, сондай-ақ жазушы және бұрынғы журналист Грэм Хэнкоктің басқа еңбектерінде де ұсынылған. Олардың әрқайсысы өздерінің еңбектерінің бөліктерін Хапгудтың соңғы мұздық максимумның соңындағы апатқа қатысты дәлелдеріне негіздеген. Хапгудтың идеялары 2009 жылғы «2012» ғылыми-фантастикалық фильмінде де маңызды орын алады.
Charles Hutchins Hapgood (May 17, 1904 – December 21, 1982) The Path of the Pole was meant as a replacement for The Earth's Shifting Crust after corrections were suggested to him. Hapgood writes in Voices of Spirit (1975): "In later discussions we discussed the theories of my book 'Earth's Shifting Crust', and he [Einstein] suggested that one of them was wrong; as a result of this I revised my book, which subsequently was republished as 'The Path of the Pole'. My own further research confirmed the truth of his observation, which involved technicalities of geophysics." In Maps of the Ancient Sea Kings he supported the suggestion made by Arlington Mallery that a part of the Piri Reis map was a depiction of the area of Antarctica known as Queen Maud Land. He used that to propose that a 15° pole shift occurred around 9,600 BC (approx. 11,600 years ago) and that a part of the Antarctic was ice free at that time and that an ice age civilization could have mapped the coast. He concludes that "Antarctica was mapped when these parts were free of ice" and took the view that an Antarctic warm period coincided with the last ice age in the Northern hemisphere and that the Piri Reis and other maps were based on "ancient" maps derived from ice age originals. Hapgood also examined a 1531 map by French mathematician and cartographer Oronce Finé (aka Oronteus Finaeus). In Maps of the Ancient Sea Kings, he reproduces letters that he states he received from the chief of a U. S. Air Force cartography section stationed at Westover AFB in 1961. These letters say that at Hapgood's request, they had studied both Piri Reis and Oronce Finé maps during their off duty hours, concluding that both were compiled from original source maps of Antarctica at a time when it was relatively free of ice, supporting Hapgood's findings. Hapgood concluded that advanced cartographic knowledge appears on the Piri Reis map and the Oronteus Finaeus map, and must be the result of some unknown ancient civilization that developed advanced scientific knowledge before other civilizations such as Greece. In the book The Piri Reis Map of 1513 Gregory C. McIntosh examines Hapgood's claims for both maps and states that "they fall short of proving or even strongly suggesting that the Piri Reis map and the Fine map depict the actual outline of Antarctica." Hapgood's ideas on catastrophe have been presented in other works by librarians Rose and Rand Flem Ath and author and former journalist Graham Hancock, each basing portions of their works on Hapgood's evidence for catastrophe at the end of the Last Glacial Maximum. Hapgood's ideas also figure prominently in the 2009 sci fi/disaster movie 2012.
Акамбаро сандары
Хапгуд пен Эрл Стэнли Гарднер Акамбаро фигуралары деп аталатын саз бұйымдар жинағының мыңдаған жылдар бұрын жасалғанын ойлады. Бұл мерзімнің бағасы, сондай-ақ артефакттарды белгілі бір табылмай қалған мәдениет жасаған деген пікір археологтар мен палеонтологтар тарапынан қабылданбады. Көптеген археологтар әдейі жасалған жалғандық деп санайтын бұл мүсіндер динозаврлардың адамдармен және мүйізді адамдармен бірге өмір сүргенін бейнелейді. Дэвид Хатчер Чайлдресс 1973 жылы жарық көрген "Акамбаро жұмбағы" кітабының кейінгі басылымдарына жазған кіріспесінде, Хапгуд пен Гарднер мүсіндердің нағыз екеніне сенгенін және олар динозаврлардың жойылуы туралы қалыптасқан түсініктердің бұрыс екенін көрсететін дәлел екенін айтты.
Элвуд Баббит
Хэпгуд он жыл бойы Жаңа Англияның медиумы Эльвуд Бэббитпен (1921-2001) жұмыс істеп, тарихтан белгілі тұлғалармен байланыс орнатуға тырысты. Бэббит – зейнеткер ағаш шебер және Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, Эдгар Кейсидің Зерттеу және Ағарту қауымдастығында транс медиумдығын оқыған. Хэпгуд Бэббиттің Исадан, Альберт Эйнштейннен, Марк Твеннен және индуист құдайы Вишнудан келгендей сезілген «транс лекцияларын» аудиожазбаға түсіріп, жазбаларын шығарды. Ол осы материалды өзінің соңғы үш кітабын шығару үшін пайдаланды: «Рухтың дауысы, Элвуд Бэббиттің психикалық тәжірибесі арқылы» (1975), «Христоспен және оның ұстаздарымен сөйлесулер, Элвуд Бэббиттің психикалық қабілеті арқылы» (1981) және «Ішкі Құдай: Вишнудың өсиеті, рухани жаңару нұсқаулығы» (1982). Осы кезеңде Бэббит пен Хэпгудтың туысы Бет Хэпгуд жақын жердегі «Рухтың Жаңа дәуірі» коммунымен тығыз байланыста болды. Чарльз Хэпгудтың қайтысынан кейін Бет Хэпгуд Бэббиттің транс лекцияларының соңғы жинағын құрастырды: «Көрініске батыл қадам жаса және төзімділік таныт» (1997).