Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иван II (немесе Йоан II, Иоан II, сондай-ақ Иван IV немесе Иоан IV деп те аталады), 1298 жылдан 1299 жылға дейін Болгарияның патшасы болды. Туған күні белгісіз, бірақ шамамен 1290 жылдан ертерек болмауы мүмкін. 1330 жылға дейін шет елде кешіретін болып қайтыс болды. Иван II 1298 жылы әкесі Смилецтің орнын басып, Тарновоның императоры болды. Жаңа билеуші бала болғандықтан, үкімет оның анасының қолында болды – себастократор Константин Палеологтың аты-жөні белгісіз қызы және Михаил VIII Палеологтың немересі, қарапайым "Смильцена" ("Смилецтің әйелі") деп аталды. Жесір император Смилецтің бауырлары Радослав пен Войсилді (Войсил) жеңді, олар Византия империясына қашып, византиялық қызметке түсті. Осы қауіпке және моңғол ханзадасы Чаканың шапқыншылығына қарсы тұру үшін Иван II-нің анасы бұрынғы билеуші Георгий Тертер I-нің ағасы Альдимирмен (Эльтимир) одақ құруға тырысты. Сәйкесінше, Альдимир Смилецтің қызы Маринамен (Мария) үйленді, және егер бұрын болмаған болса, "деспот" атағын алды және Кран аймағында кең аумақпен билеуге ие болды. 1299 жылы болгар үкіметі серб патшасы Стефан Милутинмен одақтасуға тырысты, бірақ бұл Византия императоры Андроник II Палеологпен оның жоспарланған одағына кедергі келтірді. Иван II-нің регенттері өздерінің жағдайын нығайта алмады және 1299 жылы император болып жариялаған Чакаға Тарновоны тастап кетті. Иван II және оның сүйіктілері Альдимирдің иеліктерінде қоныстанды, және Альдимирдің немере інісі Теодор Светослав 1300 жылы таққа отырғаннан кейін де олар онда қалған болуы мүмкін. 1305 жылы Иван II-нің анасы Альдимир немесе оның ұлы атынан Константинопольдегі византиялық үкіметпен келіссөздер жүргізді, бірақ сол жылы Теодор Светослав Альдимирді бағындырғаннан кейін отбасының жай-күйі белгісіз болып қалды. Иван II өмірінің қалған бөлігін Византияда Иоанн Комнен Дукас Ангелос Бранас Палеолог деген атпен сүргінші болып өткізді, ал өлер алдында Жоасаф есімін алып монахқа айналды. Ол 1330 жылға дейін қайтыс болды.
Ivan II (, or Йоан II, Ioan II, also styled inconsistently Ivan IV or Ioan IV), reigned as tsar of Bulgaria from 1298 to 1299. The date of his birth is unknown, but probably not much earlier than c. 1290. He died as a monk in exile before 1330. Ivan II succeeded his father Smilets as emperor in Tărnovo in 1298. The new ruler was a child, and the government was in the hands of his mother, the unnamed daughter of sebastocrator Constantine Palaiologos and niece of Michael VIII Palaiologos called simply "Smiltsena" ("wife of Smilets"). The widowed empress defeated Smilets' brothers Radoslav and Voysil (Vojsil), who sought refuge in the Byzantine Empire and entered into Byzantine service. To meet this threat and the invasion of the Mongol prince Chaka, Ivan II's mother sought an alliance with Aldimir (Eltimir), the brother of the former ruler George Terter I. Aldimir was accordingly married to Smilets' daughter Marina (Marija) and, if this had not happened earlier, was given the title of despotēs and invested with an extensive landholding around Krăn. In 1299 the Bulgarian government attempted unsuccessfully to ally with Serbian King Stefan Milutin to the exclusion of the latter's projected alignment with the Byzantine Emperor Andronikos II Palaiologos. The regents of Ivan II were unable to strengthen their position, and abandoned Tărnovo to Chaka, who installed himself as emperor in 1299. Ivan II and his retinue settled in the possessions of Aldimir, where they may have remained even after the accession of Aldimir's nephew Theodore Svetoslav to the throne in 1300. In 1305 Ivan II's mother was negotiating with the Byzantine government in Constantinople on behalf of either Aldimir or her son, but with Aldimir's subjugation by Theodore Svetoslav in the same year, the family disappears into obscurity. Ivan II spent the remainder of his life as an exile in Byzantium, under the name Iōannēs Komnēnos Doukas Angelos Branas Palaiologos, and shortly before his death he became a monk under the name Joasaph. He died before 1330.