Кіріспе

Құс түрлері

Гила шұңқыры (Melanerpes uropygialis) – АҚШ-тың оңтүстік-батысы және батыс Мексиканың шөлді аймақтарында кездесетін орташа мөлшердегі шұңқыр. АҚШ-та олар оңтүстік-шығыс Калифорния, оңтүстік Невада, Аризона және Нью-Мексико штаттарында таралған.

Сипаттама

Бұл құстың арқасы мен қанаттары қара және ақ түсті, зебра сияқты жолақты өрнекпен дақтанған. Мойны, тамағы, құрсағы және басы сұрғылт-қоңыр түсті. Аталықтарының басының үстінде кішкентай қызыл тоқпан болады. Аналықтары мен жас құстар да осыған ұқсас, бірақ екеуінде де ересек аталықтың қызыл тоқпаны жоқ. Ұшқанда қанаттарындағы ақ дақтар жақсы көрінеді. Қара құйрығының ортаңғы қауырсындарында ақ жолақтар бар. Бұл құстардың ұзындығы миллиметрден сантиметрге дейін жетеді. Бұл тоқылдақтың дауысы - домалап шығатын шырқырау. Ол сонымен қатар "ип-ип-ип" және "киу, киу, киу" деп дауыстайды. Оның барабан соққысы ұзын және бірқалыпты.

Таралу орны

Бұл тоқылдақ мекендейтін орта Сонора шөліне тән жасық шөлді бұталы жерлерден, сондай-ақ арройо (су тоғандары) мен кішкентай қалалардан құралады.

Өсіру

Олар сагуаро кактустарының немесе мескит ағаштарының жасаған қуыстарына ұя салады. Сагуаро кактустарында осы тоқылдақтар қазған қуыстар (қанағат деп аталады) кейіннен эльф совы сияқты басқа да көптеген түрлер пайдаланады. Олар әдетте 3-4 ақ жұмыртқа салады, бірақ кейде 6 немесе 7 жұмыртқа да кездеседі. Жылына 23 рет жұмыртқа басады. Екеуі де жұмыртқаны күтіп, балаларын тамақтандырады. Калифорнияда бұл түрдің саны азайып барады, себебі оның популяциясы айтарлықтай кеміген. Аризонадағы популяциясы әлі де жақсы сақталған. Климаттың өзгеруі салдарынан қоректік жерлер қатты азаюы мүмкін.