Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық діни қайраткер (1808–1844)
American religious leader (1808–1844)
Сэмюэл Харрисон Смит (13 наурыз 1808 – 30 шілде 1844) – соңғы күндердің қасиеттілер қозғалысын негіздеген Джозеф Смиттың кіші інісі. Самуил өз өзінен басшылық етіп, табысты миссионерлік қызмет атқарды. Смит ағасы Джозефтің Христиан шіркеуін ұйымдастырғаннан кейін соңғы күндердің қасиеттілердің алғашқы миссионері деп есептеледі. Мормон кітабының алтын тақталарына куә болған сегіз адамның бірі Сэмюэл Смит өмірінің соңына дейін шіркеуіне берілгендігін сақтап қалды.
Samuel Harrison Smith (13 March 1808 – 30 July 1844) was a younger brother of Joseph Smith, founder of the Latter Day Saint movement. Samuel was a leader in his own right and a successful missionary. Smith is commonly regarded as the first Latter Day Saint missionary following the organization of the Church of Christ by his brother, Joseph. One of the Eight Witnesses to the Book of Mormon's golden plates, Samuel Smith remained devoted to his church throughout his life.
Ерте өмір
Тунбридж қаласында, Вермонт штатында, Джозеф Смит аға мен Люси Мак Смиттің ұлы болып дүниеге келген Сэмюэл 1820 жылдары отбасымен Нью-Йорк штатының батысына көшіп кетті. Смиттің әкесі Пальмираның жанындағы Манчестер қалашығының шетіндегі отбасылық шаруашылыққа ипотека төлемін өткізіп алғанда, жергілікті квакер Лемюэл Дурфи бұл жерді сатып алып, Смиттерге Дурфидің дүкенінде Самуилдің еңбегінің орнына онда тұруға рұқсат берді.
Born in Tunbridge, Vermont, to Joseph Smith Sr., and Lucy Mack Smith, Samuel moved with his family to western New York by the 1820s. When Smith's father missed a mortgage payment on the family farm on the outskirts of Manchester Township, near Palmyra, a local Quaker named Lemuel Durfee purchased the land and allowed the Smiths to continue to live there in exchange for Samuel's labor at Durfee's store.
Мормон кітабының куәлігі және шіркеудің құрылуы
1829 жылы 25 мамырда Смит соңғы күндердің киелісі ретінде шомылдырылған үшінші адам болды. Смитті 1829 жылы 15 мамырда шомылдырылған алғашқы соңғы күндердің киелісі Оливер Каудери шомылдырды (Жозеф Смит Каудериден кейін дереу шомылдырылды). 1829 жылдың маусым айының соңында Сэмюэл ағасы Хайруммен, әкесімен және Питер Уитмер ағаның бірнеше туысымен бірге Джозеф Смит Мормон кітабына аударған деп айтқан алтын тақташалар туралы куәліктерін білдіретін бірлескен мәлімдемеге қол қойды. Куәгерлер: "Біз алтын тақташаларды қолмен ұстадық және олардың бетіндегі жазуларды көрдік", - деді. Бұл "Сегіз куәгердің куәлігі" Мормон кітабының соңғы беті ретінде жарияланды және қазіргі көптеген басылымдарының кіріспе бөлігінде сақталған. Смит 1830 жылы 6 сәуірде ресми түрде құрылған Мәсіх шіркеуінің алғашқы алты мүшесінің бірі болды.
On May 25, 1829, Smith became the third person baptized as a Latter Day Saint. Smith was baptized by Oliver Cowdery, who had become the first baptized Latter Day Saint on May 15, 1829 (Joseph Smith had been baptized immediately after Cowdery). At the end of June 1829, Samuel, along with his brother Hyrum, his father, and several men of the Peter Whitmer Sr. family, signed a joint statement declaring their testimony of the golden plates that Joseph Smith said he translated into the Book of Mormon. The witnesses stated that "we did handle [the golden plates] with our hands; and we also saw the engravings thereon". This "Testimony of the Eight Witnesses" was printed as the final page of the Book of Mormon and is still included in the preface of most current editions. Smith became one of the first six members of the Church of Christ when it was formally organized on April 6, 1830.
Соңғы күннің қасиетті миссионері
Келесі шіркеу конференциясында Смит шіркеудің алғашқы ақсақалдарының бірі ретінде бекітілді. Смит табысты миссионер болды және бірнеше миссионерлік қызмет атқарды. Оның алғашқы миссиясы Нью-Йорк штатының Мендон қаласына сапар шегуді қамтыды, онда ол Джон П. Гринге Мормон кітабының бір данасын берді, бұл Гриннің ғана емес, сонымен қатар Гриннің күйеу баласы Бригам Янгтың да шіркеуге қосылуына әкелді. 1830 жылдың желтоқсан айында Смит Кертлендке (Огайо штаты) миссионерлік сапарға барып, Каудери мен Парли П. Пратттың ондағы табыстарына үзеді. Кейін Смит Рейнольдс Кахунмен бірге 1831 жылы Миссуриге миссионерлік сапарға аттанды. Осы миссия барысында олар Уильям Э. МакЛеллінге үйретті және оны шомылдырды. 1832 жылдың маусым айында Смит пен Орсон Хайд Коннектикут штатында уағыз айтқан алғашқы соңғы күндердің қасиетті миссионерлері болды. Сол айда Смит пен Хайд Бостонға барды. Олардың тырыстықтарының нәтижесінде Бостон мен Массачусетс штатының Нью-Роули қалаларында филиалдар құрылды. 1832 жылдың шілдесінде Смит пен Хайд Род-Айленд штатының Провиденс қаласына барды; олар екі адамды шомылдырды, бірақ зорлық-зомбылықпен қорқытуларға жауап ретінде он екі күннен кейін штаттан кетіп қалды. 1832 жылдың қыркүйегінде Смит пен Хайд Мэн штатында уағыз айтқан алғашқы соңғы күндердің қасиетті миссионерлері болды. Осы 1832 жылғы миссияда Смит пен Хайд Нью-Йорк штатының Спаффорд қаласында да адамдарды шомылдырды. Жұмбақтан қашып шыққаннан кейін ол түрмеге барды (жұмбақтан кейін соңғы күндердің қасиеттісі болған деп айтылады) және ағаларының денелерін алып келді. Кейбір шіркеу мүшелері Самуилдің Жүсіптің орнын басып, соңғы күндердің қасиетті шіркеуінің президенті болады деп ойлады (қараңыз: Сызықтық мұрагерлік (Соңғы күндердің қасиеттілері)). Алайда Самуил олардың қайтысынан көп ұзамай ауырып, бір айдан кейін қайтыс болды. Смиттің өлімінің ресми себебі "сары қызба" болды, ал Смиттің ағасы Уильям кейіннен Бригам Янг пен Уиллард Ричардстың бұйрығымен Хосея Стоут Смитты улаған деп сенуге негізгі себептері болғанын мәлімдеді. 1844 жылдың 10 шілдесінде Смит Ричардспен кездесуде болды, онда Смит топқа егер Жүсіп пен Хайрум қайтыс болса, Жүсіптің президенттікке тағайындалғанын еске салды. Алайда Ричардс Бригам Янг пен басқа да беделді миссионерлер Наувуға оралғанша, мұрагерлік туралы шешімді кейінге қалдыруды қалады. Хосея Стоутты күдікті деп санауға себеп болған нәрсе – Смиттің әйелі хабарлағандай, Стоут Смитке ауруын емдеу үшін күнделікті ақ ұнтақ берген. Смиттің анасы оның өлтірілгенін санаған жоқ, ал оның жалғыз қалған ағасы Уильям Смит кейіннен Ричардс пен Стоутты қылмыстық әрекеттерде айыптаса да, ол 1892 жылға дейін бұл айыптаманы растайтын жеке дәлелдерін ұсынған жоқ. Уильям Смиттің айыптаулары заң органдары тарапынан қарастырылмады.
At the next church conference, Smith was ordained one of the church's earliest elders. Smith was a successful missionary and served a number of missions. His first mission involved going to Mendon, New York, where he gave John P. Greene a copy of the Book of Mormon, which not only led to Greene joining the church, but also Greene's brother in law, Brigham Young. In December 1830, Smith went on a mission to Kirtland, Ohio, to follow up on the success Cowdery and Parley P. Pratt had teaching there. Smith later went on a mission with Reynolds Cahoon in which they traveled to Missouri in 1831. During this mission they taught and baptized William E. McLellin. In June 1832, Smith and Orson Hyde were the first Latter Day Saint missionaries to preach in Connecticut. During the same month, Smith and Hyde went to Boston. As a result of their efforts, branches were established in both Boston and New Rowley, Massachusetts. In July 1832, Smith and Hyde went to Providence, Rhode Island; they baptized two people, but in response to threats of violence left the state after being there only twelve days. In September 1832, Smith and Hyde were the first Latter Day Saint missionaries to preach in Maine. On this 1832 mission, Smith and Hyde also baptized people in Spafford, New York. After evading the mobbers, he traveled to the jail (said to have been the first Latter day Saint after the mobbers left), and retrieved his brothers' bodies. Some church members assumed that Samuel would succeed Joseph as the president of the Latter Day Saint church (see lineal succession (Latter Day Saints)). However, Samuel fell ill shortly after their deaths and died just one month later. Smith's official cause of death was "bilious fever", Smith's brother, William, later stated that he had good reason to believe that Smith was poisoned by Hosea Stout on orders from Brigham Young and Willard Richards. In a meeting on July 10, 1844, Smith had been in a meeting with Richards in which Smith reminded the group that he was Joseph's designee as president if both Joseph and Hyrum had died. Richards, however, had wanted to delay the decision on succession until Brigham Young and other prominent missionaries had returned to Nauvoo. Hosea Stout was suspected in part because, as reported by Smith's wife, Stout had been administering a white powder to Smith daily as treatment for his illness. Smith's mother does not appear to have considered him to have been murdered, and though his sole remaining brother, William Smith, later charged Richards and Stout with foul play, he did not bring forward his own evidence in support of that accusation until 1892. William Smith's charges were not pursued by legal authorities.