Кіріспе
Еуропалық солдат және әскери жазушы (1724–1775)
Карл Готтлиб Гишар (1724–1775), сонымен қатар Квинт Исилий деген атпен де белгілі, солдат және әскери жазушы болған.
Karl Gottlieb Guichard (1724–1775) also known as Quintus Icilius, was a soldier and military writer.
Өмір
Ол Магдебург герцогтығында француз босқындарының отбасында дүниеге келді. Шіркеуге тәрбиеленді, Лейденде пасторлыққа үміткер ретінде уағыз айтты. Бірақ ол теологияны тастап, көбірек дүниежүзілік зерттеулерге, әсіресе ежелгі тарихқа бет бұрды. Оның білімі Оранж князіның назарын аударды, ол оған Утрехта бос профессорлық лауазымға уәде берді. Алайда ол келгенде жергілікті билік басқа ғалымды сайлағанын көріп, голландиялық әскерге қабылдануды сұрап, оны алды. Ол 1747-48 жылдары Нидерландтағы жорықтарда қатысты. Осыдан кейінгі бейбіт кезеңде оның әскери және классикалық білімі оны ежелгі әскери тарихты зерттеуге бағыттады. Осы тақырыптағы жазбалары трактатқа айналды. 1757 жылы оның "Mémoires militaires sur les Grecs et les Romains" Гаагада жарық көрді, ал Карлайлдың "Ұлы Фридрих" еңбегі жазылғанда ол бесінші басылымына жетті. Ағылшын танысуларымен континентке қайтып келген соң, ол Фердинанд Брауншвейгпен қызметтесті, ол оны Ұлы Фридрихке жіберді, ол 1758 жылдың қаңтарында Бреслауда оған қосылды. Патша Гюшардың және оның еңбектерінің сапасына жоғары баға берді, ол шамамен 18 ай патшалық сарайда болды. Оның пруссиялық ресми атауы – Квинт Исилий, патшамен болған достық пікір алмасудың нәтижесі болды (Николай, "Anekdoten", VI. 129-145; Карлайл, "Ұлы Фридрих", VIII. 113-114 қараңыз). Фридрих Фарсалия шайқасын талқылағанда жүзбасы Квинт Цецилийді К. Ицилий деп атады. Гюшар оны түзетуге батылдық танытты, сонда патша: "Сен Квинт Исилий боласың", – деді. Ол майор Квинт Исилий ретінде бірден бос батальонға қолбасшы болып тағайындалды. Ол Жеті жылдық соғыстың соңғы кезеңдерінде осы корпусты басқарды, оның батальоны уақыт өте келе үш батальоннан тұратын полкке айналды, ал Квинт өзі сол сияқты әскердің тағы жеті батальонына жинады. Оның басшылығындағы әскерлер осы науқандардың көп бөлігінде патшаның әскерімен бірге болды, бірақ қысқа мерзімге ханзада Генрих басқаратын батыс майданында да шайқасты. Ол наурыз жолында болмағанда әрқашан патша штабында болып, патша мен Геллерт арасындағы танымал кездесуді ұйымдастырды (Карлайл, "Ұлы Фридрих", IX. жазбалары; Геллерт, "Льюис Льюиспен хат алмасу", Эберт ред., Лейпциг, 1823, 629-631 беттер) – ұлттық неміс әдебиеті тақырыбында. 1761 жылдың 22 қаңтарында Квинтқа Губертусбург қамалын тонауға бұйрық берілді (генерал-майор Салдерн ар-ождан себептерімен бұл тапсырманы орындаудан бас тартқан), ол оны орындады және айтарлықтай пайда тапты деседі. Бұл орын көп зақымдануға ұшырамаған, өйткені ол көп ұзамай Хьюбертусбург шартының жасалуына себеп болған дипломаттардың кездесу орны болды, бірақ патша Квинттің болжамды тонаулары туралы әзілдерін тоқтатқан жоқ. Фридриктің соғыстан жеңіспен оралған күні көптеген бос батальондар, соның ішінде Квинт батальоны таратылды, бірақ майор өмірінің соңына дейін патшамен бірге болды. 1765 жылы подполковник, ал 1773 жылы "Мемори критики и историки на нескольких точках военных древностей" еңбегі үшін, негізінен Испаниядағы Юлий Цезарьдің науқандарына арналған (Берлин, 1773), полковник атағына ие болды. 1775 жылы Потсдамда қайтыс болды.