Нелл Рэнкин: Американдық опера әншісінің өмірі мен мансабы
Nell Rankin
Нелл Ранкин (1924-2005) – американдық опера әншісі, меццо-сопрано. "Aida" мен "Carmen" рөлдеріндегі шеберлігімен танылды. Metropolitan Opera-да 25 жыл жұмыс істеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық опера әншісі (1924–2005)
American opera singer (1924–2005)
Нелл Рэнкин (3 қаңтар 1924 – 13 қаңтар 2005) – американдық опералық меццо-сопрано. Халықаралық аренада сәтті опера әншісі болғанымен, ол мансабының көп бөлігін «Метрополитен Опера» театрында өткізді, онда 1951 жылдан 1976 жылға дейін жұмыс істеді. Ол әсіресе Вердидің «Аида» операсындағы Амнерис рөлімен және Бизенің «Кармен» операсындағы бас рөлімен танымал болды. «Opera News» журналы: «Оның толық, дастарқандай кең дауысы және батыл фразировкасы, әсіресе итальяндық репертуарда, оның буын құрбыларының арасындағы американдық меццо-сопранолардың ішінде ерекше болды. Ол жас кезінде Бирмингем консерваториясында Мадам Жанн Лорейннен (вокалдық педагог Мануэль Гарсияның он жылдық шәкірті) дауыс сабақтарын алды. Лорейнмен сабақ алу үшін Рэнкин Хантингдон колледжінің бассейнін жалға алып, жазда Монтгомери қаласындағы балаларға жүзу үйреткен. Хелен Траубель 1943 жылы консерваторияға концертпен келді. Опера сахнасында жетістікке жетуді қалаған Рэнкин сахна артына барып, Траубельдің аккомпаниаторы Коенрад В. Босты өнерін тыңдауға көндірді. Бостың кеңесімен ол Нью-Йорк қаласына көшіп, Карин Бранцеллмен оқуын жалғастырды. Оның қарындасы Рут Ранкин да сопрано ретінде ән айтуды армандады және олмен бірге көшті.
Nell Rankin (January 3, 1924 – January 13, 2005) was an American operatic mezzo soprano. Though a successful opera singer internationally, she spent most of her career at the Metropolitan Opera, where she worked from 1951 to 1976. She was particularly admired for her portrayals of Amneris in Verdi's Aida and the title role in Bizet's Carmen. Opera News said, "Her full, generous tone and bold phrasing, especially in the Italian repertory, were unique among American mezzos of her generation. As a teenager she studied voice with Madame Jeanne Lorraine (a ten year student of vocal pedagogue, Manuel Garcia), at the Birmingham Conservatory. In order to pay for her lessons with Lorraine, Rankin rented the Huntingdon College pool and spent her summers teaching the children of Montgomery to swim. Helen Traubel visited the conservatory to perform a recital in 1943. Determined to succeed in an opera career, Rankin went backstage and persuaded Traubel's accompanist, Coenraad V. Bos, to hear her sing. On Bos's advice, she moved to New York City to continue her studies with Karin Branzell. Her sister, Ruth Rankin, a soprano with similar ambitions, moved with her.
Мансап
Ранкин өзінің кәсіби концерттік дебютін 1947 жылғы наурыз айында апасы Рутпен бірге Таун-холлда (Town Hall) өткізді. Одан кейін Бруклиндегі Салмаги опера компаниясында Аида қойылымында Амнерис рөлімен опералық дебюті болды, ал оның қарындасы бас рөлді орындады. 1953 жылы ол Нью-Йорктегі Таун-холлда (Town Hall) алғашқы жеке концертін берді. The New York Times оның өнері туралы былай деді: «Мисс Ранкиннің дауысы ғана емес, күшті де, кең диапазонды, сонымен қатар ол киген көйлектің қызыл түсі сияқты жылы. Оның дауысы керемет жаттықтырылған, сондықтан ол қаншалықты ұзақ немесе жылдам айтылса да, таза және тегіс ағып тұрады». Ранкин 1983 жылы Метрополитен операсының 100 жылдық концертінде құрметке ие болған әншілердің бірі болды. Компанияның көптеген тәжірибелі әншілері өнер көрсетудің екінші бөлігінде сахнада отыруға шақырылды. 2002 жылғы Opera News сұхбатында Ранкин өзінің мансабындағы ең есте қаларлық музыкалық оқиғаның 1952 жылы болғанын айтты. Оның күйеуі Солтүстік Африкадағы Әуе күштерінде болды, ал ол Жерорта теңізінің жағалауында, Триполиден қырық шақырым қашықтықтағы ашық аспан астындағы театрда жеке концерт беруге міндетті болды. «Қиялыңызға елестетіңізші, - деді Ранкин, - Ливия сол кезде әлі патшалық болатын, ал король Идрис Мысырдан пианиноны әкелді, ал американдық крейсер сахнаны жарықтандыру үшін жағаға жақын орналасқан. Бұл оқиғаның бәрі нағыз емес, ұмытылмас болды». Ранкиннің мансабындағы басқа да маңызды өнерлері 1954 жылы CBS телеарнасындағы Кармен операсындағы басты рөл және Ла Скаладағы бірнеше қойылымдар, соның ішінде 1960 жылы Берлиоздың «Трояндықтар» операсындағы Кассандра рөлі болды. 1959 жылы ол Чикаго лирикалық операсында Вердидің «Дон Карлос» операсындағы принцесса Эболи рөлінде дебют жасады. Ол сондай-ақ 1963 жылы Неапольдегі Сан-Карло театрында Беллинидің «Норма» операсында Адалгиза рөлінде өнер көрсетті. 1971 жылы ол Лонг-Айленд лирикалық опера компаниясының алғашқы қойылымында Кармен рөлінде ойнады. Ол Театро Колон, Беллас Артес операсында (Мексика қаласы), Лицеу (Барселона) және Еуропа мен Солтүстік Америкадағы басқа да көптеген театрларда өнер көрсетті. Ол өзінің мансабының бойында беделді концерттік орындаушы және концерт әншісі болды. Сэр Рудольф Бинг одан Эльза сияқты сопрано рөлдерін қарастыруды жиі сұрады. «Мырза Бинг, мен сопраномын, бірақ мен меццо-сопраномын». Ол осы кеңесті студенттеріне де берді. Метрополитен операсынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Ранкин оқыту ісіне берілді, алдымен 1977 жылдан 1984 жылға дейін Филадельфиядағы Вокал өнері академиясында. Оның шәкірттерінің арасында тенор Ричард Берк, бас-баритон Лукас Эрнст және меццо-сопрано Ванда Бристер болды. Ол 1991 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Нью-Йоркте жеке сабақтар берді.
Rankin made her professional recital debut at Town Hall, in a joint recital with her sister, Ruth, in March 1947. This was followed by her operatic debut as Amneris in a production of Aida at the Salmaggi Opera Company in Brooklyn, with her sister in the title role. Also in 1953, she gave her first solo recital in New York City at Town Hall. The New York Times said of her performance, "Not only is Miss Rankin's a voice of power and range, but it is as warm as the red color of the dress she wore. Her voice is beautifully trained so that it flows purely and evenly no matter how long sustained or how quickly stated." Rankin was one of the singers honored in the Metropolitan Opera's Centennial Concert in 1983. Many veteran singers of the company were asked to sit on the stage for the second half of the performance. In a 2002 Opera News interview, Rankin said that the single most memorable musical event in her career took place in 1952. Her husband was in the Air Force in North Africa, and she was engaged to give a solo concert on the Mediterranean coast, in an open air theater forty miles outside Tripoli. "Imagine", says Rankin, "Libya was still a kingdom then, and King Idris had a piano flown in from Egypt, while an American cruiser was stationed near the shore to illuminate the stage. The whole thing was unreal and unforgettable." Other notable performances in Rankin's career include the starring role in CBS's television production of Carmen in 1954, and several productions at La Scala, including the role of Cassandra in Berlioz's Les Troyens in 1960. She made her Lyric Opera of Chicago debut in 1959 as Princess Eboli in Verdi's Don Carlo. She also appeared at the Teatro San Carlo in Naples as Adalgisa in Bellini's Norma in 1963. In 1971, she appeared as Carmen in the very first production made by the Lyric Opera Company of Long Island. She appeared at the Teatro Colón, Bellas Artes Opera in Mexico City, the Liceu in Barcelona and a score of other companies in Europe and North America. She was an admired recitalist and concert singer throughout her career. She was asked often asked by Sir Rudolf Bing to look soprano roles such as Elsa in Lohengrin. "Mr. Bing, I AM as soprano, but I am a MEZZO soprano." This is advice she would also give her students. After she retired from the Metropolitan Opera, Rankin devoted herself to teaching, first at the Academy of Vocal Arts in Philadelphia, from 1977 to 1984. Among her students were Tenor Richard Burke, Bass Baritone Lucas Ernst, and Mezzo Soprano Wanda Brister. She taught privately in New York City until she retired in 1991.
Жазбалар
Ранкин мансабында аз ғана коммерциялық жазба жасады. Decca лейблімен келісімшарт жасағанына қарамастан, оның көптеген жазба жобалары түрлі себептермен орындалмады, ал оның Decca лейбліндегі жалғыз жазбасы – Пуччинидің «Мадама Баттерфляй» операсындағы Сузуки рөлі, басты рөлде Рената Тебалди. Ол Бруно Вальтер (CBS) жетекшілік еткен Колумбия симфониялық оркестрімен Бетховеннің 9-шы симфониясында ән шырқады. Коенрад В. Боспен бірге Capitol Records үшін Брамс әндерін, соның ішінде «Төрт терең ойлы ән» әнін тамаша жазды (Capitol P8289). Бұл екі есе маңызды, себебі В. Бос 1896 жылы композитордың қатысуымен «Терең ойлы әндердің» тұңғыш орындалуында аккомпаниатор болған. Capitol лейблінде ол Вон Уильямстың «Бес Тюдор портреті» (P8218) шығармасында да ойнады. Көптеген танымал концерттік жазбалар CD форматында қолжетімді болды. Олардың ішінде 1951 жылы Венада радиоға тарату үшін Герберт фон Караянның жетекшілігімен Ранкиннің «Аида» операсындағы «Амнерис» рөлі, сол жылы «Ла Скала» театрында Вердидің «Реквиемі», және 1960 жылы «Ла Скала» театрындағы Берлиоздың «Трояндықтар» операсының қойылымы бар.
Rankin made few commercial recordings during her career. Although she was under contract with the Decca label, many of her recording projects fell through for various reasons, and her only Decca recording is Suzuki in Puccini's Madama Butterfly with Renata Tebaldi in the title role. She sang in Beethoven's 9th Symphony recorded with the Columbia Symphony Orchestra conducted by Bruno Walter (CBS). She made a magnificent recording of Brahms songs including the Four Serious Songs with Coenraad V. Bos for Capitol Records (Capitol P8289.) This is doubly significant as V. Bos was the accompanist for the Serious Songs’ first performance in 1896 with the composer in attendance. Also on Capitol she appears in Vaughan Williams’ “Five Tudor Portraits” (P8218.) A number of notable live recordings have become available on CD. Among them is a 1951 recording of Rankin's Amneris in Aida that was conducted by Herbert von Karajan for radio broadcast in Vienna, a recording of Verdi's Requiem at La Scala from that same year, and the 1960 La Scala production of Berlioz's Les Troyens.
Жеке өмір
1952 жылы Ранкин дәрігер Хью Кларк Дэвидсонға үйленді. Олардың балалары болған жоқ. Олар 53 жыл бойы бірге өмір сүрді, ол 2005 жылы Нью-Йорктегі Кабрини медициналық орталығында 81 жасында полицитемия вера, сирек кездесетін қан рагынан қайтыс болды.
In 1952, Rankin married Dr. Hugh Clark Davidson, a physician. They had no children. They were married for 53 years until her death of polycythemia vera, a rare blood cancer, in 2005, aged 81, at Cabrini Medical Center in New York City.