Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық ғалым және ақын (1798–1876)
Irish scholar and poet (1798–1876)
Джеймс Генри (13 желтоқсан 1798 – 14 шілде 1876) – ирландиялық классикалық ғалым және ақын.
James Henry (13 December 1798 – 14 July 1876) was an Irish classical scholar and poet.
Өмір
Ол Дублинде жүн маталарын сатушы Роберт Генри мен оның әйелі Кэтлин Эльдердің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Юнитарий дінінің пасторы Джозеф Хаттоннан, содан кейін Дублин Тринити колледжінде білім алды. 11 жасында Вергилийдің поэзиясына ғашық болып, сол жақ кеуде қалтасында "Энеида" кітабын әрдайым алып жүруді қалыптастырды. Тринитиде ол классика бойынша алтын медальмен тәмамдады. Содан кейін медицинаға бет бұрып, 1845 жылға дейін Дублин қаласында дәрігерлік тәжірибе жасады. Дін және өзінің мамандығына қатысты консервативтік емес және дәстүрден тыс көзқарастарына қарамастан, ол үлкен жетістікке жетті. Ол Донегалдан келген Энн Джейн Паттонға үйленді және үш қызы болды, олардың тек біреуі, 1830 жылы туған Кэтрин, балалық шағынан аман қалды. 1845 жылы ол үлкен қалталы болғандықтан, өмірінің басты қызығушылығына – Вергилийді зерттеуге толыққанды берілді. Әйелі мен қызымен бірге ол ақынның сирек басылымдарын және қолжазбаларын іздеу үшін Еуропаның барлық аймақтарын аралады. Ол Дублин графтығындағы Далкиде қайтыс болды.
He was born in Dublin the elder son of a woollen draper, Robert Henry, and his wife Kathleen Elder. He was educated by Unitarian minister Joseph Hutton, and then at Trinity College, Dublin. At age 11 he fell in love with the poetry of Virgil and got into the habit of always carrying a copy of the Aeneid in his left breast pocket. In Trinity he graduated with the gold medal for Classics. He then turned to medicine and until 1845 he practised as a physician in Dublin city. In spite of his unconventionality and unorthodox views on religion and his own profession, he was very successful. He married Anne Jane Patton, from Donegal, and had three daughters, only one of whom, Katherine, born 1830, survived infancy. His accession to a large fortune in 1845 enabled him to devote himself entirely to the absorbing occupation of his life: the study of Virgil. Accompanied by his wife and daughter, he visited all those parts of Europe where he was likely to find rare editions or manuscripts of the poet. He died at Dalkey, County Dublin.
Әдеби түсініктеме
Генрих Вергилийдің "Энеида" шығармасының түсіндірмешісі ретінде, оның жазбалары мен ескертулерінің кейде ерекшелігіне қарамастан, есте қалуға лайық. Оның зерттеулерінің алғашқы нәтижесі 1853 жылы "Энейдің алғашқы алты кітабын ашуға арналған он екі жылдық саяхаттың жазбалары" деген есіммен жарияланды. Бұл жазбалардан кейін Генридің төрт томдық "Энеидеясы", яки "Эней туралы сындық, түсіндірмелік және эстетикалық ескертулер" жарық көрді; Генри өзінің "Энеидеясын" "өз жазбаларын кеңейту, түзету және толықтыру" деп атады. "Энеидеяның" бірінші томы, оның "Энеиданың" бірінші кітабына жазған жазбаларын қамтитын, Генрих қайтыс болғанға дейін жарияланды; ал кейін оның мұрагерлері Джон Флетчер Дэвис редакциялық жетекшілігімен оны жарыққа шығарды. Дэвис қайтыс болғаннан кейін редакциялық жұмысты Артур Палмер мен Луи Клод Пурсер аяқтады. Генрих мәтіндік сыншы ретінде өте консервативті болды. Оның көркем және қызықты стильде жазылған жазбалары, әсіресе, көптеген мысалдары мен сирек танымал классикалық авторларға сілтемелері үшін құнды. Содан кейін он жыл үнсіздік орнады, одан кейін Пингвиннің Викториандық өлеңдер кітабына оның төрт өлеңі енді. 2000 жылы Блэкуэлл баспасынан шыққан "Викториандар: Поэзия және поэтика антологиясында" Валентин Каннингэм Генридің бес өлеңін жариялады.
As a commentator on Virgil's Aeneid, Henry will always deserve to be remembered, notwithstanding the occasional eccentricity of his notes and remarks. The first fruits of his researches were published in 1853 under the quaint title Notes of a Twelve Years' Voyage of Discovery in the First Six Books of the Eneis. These Notes were followed by Henry's four volume Aeneidea, or Critical, Exegetical, and Aesthetical Remarks on the Aeneis; Henry described his Aeneidea as "an amplification, correction, and completion" of his Notes. Only the first volume of the Aeneidea, containing his Notes on the first book of the Aeneid, was published before he died; the work was subsequently published by the trustees of his estate, under the editorial guidance of John Fletcher Davies. After the death of Davies, editorial work was completed by Arthur Palmer and Louis Claude Purser. As a textual critic Henry was exceedingly conservative. His notes, written in a lively and interesting style, are especially valuable for their wealth of illustration and references to lesser known classical authors. Then there was silence for ten years until the Penguin Book of Victorian Verse included four of his poems. Valentine Cunningham included five of Henry's poems in The Victorians: an Anthology of Poetry and Poetics, published by Blackwell in 2000.
Өлгеннен кейін жариялау
2002 жылы Кристофер Рикс Джеймс Генридің таңдамалы өлеңдерін кіріспемен редакциялап, The Lilliput Press баспасынан шығарды (бұл жинақ The New York Review of Books, The Times Literary Supplement және The Sunday Telegraph басылымдарында мақалаланды).
In 2002 Christopher Ricks edited with an introduction the Selected Poems of James Henry, published by The Lilliput Press (reviewed in The New York Review of Books, The Times Literary Supplement and The Sunday Telegraph).