Джон Ворк: Гудсон Бэй Компаниясының тарихы және саяхаттары
John Work (fur trader)
Джон Уорк: Гудсон Бэй компаниясының бас директоры, Британдық Колумбияның құрылтайшысы. Журналдары сауда сапарларын, жер иелігін қамтиды. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Джон Уорк (шамамен 1792 – 22 желтоқсан 1861) – «Гудзон шығанағы компаниясының» бас факторы және Британдық Колумбияның Виктория қаласын құрған алғашқы отбасылардың бірінің басшысы болды. Уорк 1814 жылы «Гудзон шығанағы компаниясына» қосылып, 1861 жылы қайтыс болғанға дейін түрлі лауазымдарда қызмет етті, соңында компанияның Батыс бөлімінің басқарма мүшесі атанды. Ол сондай-ақ Ванкувер аралының заң шығару кеңесінде жұмыс істеді. Өлген кезде Уорк Ванкувер аралындағы ең көп жеке жерге ие болған адам еді. Ол 1823 жылдан 1851 жылға дейінгі сауда сапарларын сипаттайтын он алты күнделікті мұра етіп қалдырды. Оның күнделіктерінде Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағының географиялық ерекшеліктері, жергілікті халықтар және 19 ғасырдың басында «Гудзон шығанағы компаниясының» тері саудасы туралы толыққанды ақпараттар бар.
John Work (c. 1792 – 22 December 1861) was a Chief Factor of the Hudson's Bay Company and head of one of the original founding families in Victoria, British Columbia. Work joined the Hudson's Bay Company in 1814 and served in many capacities until his death in 1861, ultimately becoming a member of the company's Board of Management for its Western Department. He also served on Vancouver Island's Legislative Council. At the time of his death, Work was the largest private land owner of Vancouver Island. Work left an important legacy in the form of sixteen journals which chronicle his trading expeditions from 1823 to 1851. His journals provide a detailed record of Pacific Northwest land features, native peoples, and the Hudson's Bay Company's fur trading business in the early 19th century.
Ерте өмір
Джон Уорк 1792 жылы Ирландияның Донегал графтығындағы Сент-Джонстаун приходындағы Таугбойн ауданында дүниеге келген. Ол Генри Варктің алты баласының үлкені болды. Хадсон шығанағы компаниясына қабылданғанда ол өзінің атын "Work" деп өзгертіп, ағылшынша жазды. Оның білімі туралы жазба қалмаған, бірақ кейіннен нашар жазуы білімсіздігінің белгісі деп есептелді. Уорк 1814 жылдың 15 маусымында Оркней аралдарындағы Стромнесс қаласында Хадсон шығанағы компаниясына қосылды. Осылайша ол өмірінің соңына дейін осы компаниямен байланысын жалғастырды.
John Work was born in Taughboyne parish, St Johnstown in County Donegal, Ireland, probably in 1792. He was the eldest of six children of Henry Wark. He anglicized his name to "Work" when he joined the Hudson's Bay Company. There is no record of his schooling, but in later life his poor writing was taken as a sign of a deficient education. Work joined the Hudson's Bay Company on 15 June 1814 at Stromness in the Orkney Islands. This began his lifelong association with that company.
Мансап
Ол Солтүстік Америкада Хадсон шығанағындағы екі бекетте жұмысын бастады. 1814 және 1815 жылдары Йорк фабрикасында қараушы болып тағайындалды. Содан кейін 1818 жылы аудан шебері болған Северн Хауста кіші саудагер лауазымына ауыстырылды. 1821 жылы Хадсон шығанағы компаниясы Солтүстік-Батыс компаниясымен біріккеннен кейін, Уорк аға кеңсе кезеншісі ретінде сақталды және 1823 жылға дейін Island Lake District-ті басқарды. Сол жылы Уорк Спокан үйіне жауапты болды. 1830 жылы Уорк бас саудагер дәрежесіне көтерілді, ал Джон Маклауглин Уоркты бұрын Питер Скене Огден басқарған Жылан елінің сауда бригадасына бастық етті. Келесі жылы Уорк Орегон арқылы 2000 мильден астам жол жүріп, қазіргі шығыс Айдахо, батыс Монтана, солтүстік-батыс Юта және Невададағы Гумбольдт өзені бойымен саяхаттады. Оның экспедициялары табысты болды, бірақ Огден бұл аймақтарды бұрыннан зерттеп, көптеген аңдарды аулаған. Осыған байланысты Уорк жыл сайынғы Жылан еліне экспедицияларды тоқтатуды ұсынды. Келесі жылы Уорк Айдахоның Салмон өзеніне және Монтананың Флатхед аймағына жіберілді. Бұл экспедицияларды қиындатқан нәрсе – қиын жер, қара аяқты индейлер және американдық аң аулаушылардың бәсекелестігі болды. Уорк 1831 жылғы маусымның соңында бас саудагер қызметіне көтерілді. 1832 жылы Гудзон шығанағы компаниясы Уоркты Мексикадағы Калифорнияның Сакраменто аңғарына жіберді. 1834 жылы Уорк Форт Симпсонға жіберілді және Британдық Колумбия жағалауындағы компанияның саудасына жауапты болды. Ол Насс өзенінен Маклауглин шығанағына көшіріліп жатқан форттың құрылысын қадағалады. 1841 жылы губернатор Симпсон Форт Симпсон мен Форт Стикиннен басқа барлық жағалаулық бекеттерді жабу туралы шешім қабылдады. Оның жоспары компанияның кемесі «Биверді» жағалаудағы сауданың көп бөлігі үшін пайдалану еді. 1842 жылы Джон Маклауглиннің ұлы Стикин фортын басқарды. Уорк өзіне көбірек көмек қажет деп ойлап, Стикин фортындағы кіші кеңсе кезеншісін Симпсон фортына ауыстыруды ұйымдастырды. Бұл жас Маклауглинді компанияның қолдауысыз қалдырды. Бірнеше айдан кейін Маклауглин өлтірілді, ал оның қуатты әкесі Уоркты ұлының жалғыз көмекшісін Форт-Стикиннен көшіргені үшін кінәлады. Сонымен қатар, Уорк үш адамды ұстап, оларды оңтүстікке Ванкувер фортына жіберуге бір жылдан астам уақыт кетті. Уорк пен Маклаулиннің қарым-қатынасы ешқашан қалпына келмеді. Бақытына орай, Маклауглин 1846 жылы компаниядан кетті. Бір айдан кейін Уорк бас фактор дәрежесіне көтерілді. Алыстағы тапсырмалары мен үнемі саяхаттауы салдарынан Уорк пен оның әйелі 1849 жылға дейін ресми үйлену тойын өткізе алмады. 1849 жылы 6 қарашада жұбайлар Форт-Викторияда шіркеу рәсімінде үйленді. Сонымен қатар, Тынық мұхитының солтүстік-батысында Джон Уорктің құрметіне аталған көптеген географиялық нысандар бар. Уорк тауының аты оның құрметіне аталған. Таудың көп бөлігі Уорк аймақтық паркіне жатады. Сонымен қатар, оның есімімен аралдың батыс шетіндегі Уорк Пойнт деп аталады. Оның есімімен аталған басқа жерлерге Тымпсян түбегінің солтүстік-шығысындағы, Принс-Руперттің солтүстік-шығысында және Форт-Симпсонның жанында, ол бас фактор ретінде қызмет еткен; Финлейсон арнасындағы Жұмыс шығанағы; және Бутеделдің маңындағы Жұмыс аралы жатады.
Work began his work in North America at two posts on Hudson Bay. He was first assigned as a steward at York Factory in 1814 and 1815. He was then moved to a junior trader position at Severn House, where he became district master in 1818. After the Hudson Bay Company merged with North West Company in 1821, Work was retained as a senior clerk and was put in charge of the Island Lake District, a position he held until 1823. Later that year, Work was put in charge of Spokane House. In 1830 Work was promoted to the rank of Chief Trader, and John McLoughlin put Work in charge of the Snake country trading brigade which had previously been run by Peter Skene Ogden. During the next year, Work travelled over 2,000 miles across Oregon into what is now eastern Idaho, western Montana, northwestern Utah, and along the Humboldt River in Nevada. His expeditions were profitable, but Ogden had already explored and heavily trapped these areas. Because of this, Work recommended the annual Snake country expeditions be stopped. The next year, Work was sent into the Salmon River country of Idaho and Montana's Flathead country. The rugged terrain, hostile Blackfeet Indians, and competition from the American trappers made these expeditions difficult. Work was promoted Chief Trader at the end of the 1831 season. In 1832, the Hudson's Bay Company sent Work to the Sacramento Valley in Mexican California. In 1834, Work was posted to Fort Simpson and put in charge of the company's trade along the British Columbia coast. He supervised the construction of the fort, which was being relocated from the Nass River to McLoughlin Bay. In 1841, Governor Simpson decided to close all the coastal posts except Fort Simpson and Fort Stikine. His plan was to use the company's ship Beaver for most of the coastal trade. In 1842, John McLoughlin's son was in charge of Fort Stikine. Work felt he needed more help so he arranged for the junior clerk at Fort Stikine to be transferred to Fort Simpson. This left the young McLoughlin without any company support at his post. A few months later, McLoughlin was murdered and his powerful father blamed Work for transferring his son's only assistant away from Fort Stikine. In addition, it took over a year for Work to capture and send the three men involved in the murder south to Fort Vancouver. Work's relations with McLoughlin never recovered. Fortunately for Work, McLoughlin resigned from the company in 1846. A month later, Work was promoted to the rank of Chief Factor. Because of his remote assignments and constant travel, Work and his wife were unable to have a formal wedding until 1849. The couple was finally married in a church ceremony on 6 November 1849 at Fort Victoria. In addition, there are many geographical features in the Pacific Northwest named in honor of John Work. Mount Work, in the Gowlland Range flanking the east shore of Saanich Inlet and just northwest of Victoria, is named for him, Most of the range is in Mount Work Regional Park. Also named for him is Work Point at the west end of the peninsula. Other locations named for him include Work Channel, on the northeast side of the Tsimpsean Peninsula, just northeast of Prince Rupert and near Fort Simpson, where he had served as Chief Factor; Work Bay in Finlayson Channel; and Work Island near Butedale.