Кіріспе
Атлас Центавр – SM-65 Атлас D зымырасынан туындаған АҚШ-тың бір реттік пайдаланылатын ұшыру құралы. Көлік құралы жоғары тиімді сұйық сутегін отын ретінде қолданатын Centaur жоғарғы сатысына ие болды, бұл мұндай сатының алғашқысы. Ұшырулар Флорида штатындағы Кейп-Канаверал әуе күштері базасындағы (CCAFS) 36-шы ұшыру кешенінен жүзеге асырылды. Қатты сынақ бағдарламасынан кейін Атлас Центавр АҚШ үшін Surveyor 1, Mariner 4 және Pioneer 10/11 сияқты бірнеше маңызды ғарыш миссияларын сәтті іске қосты. Көлік құралы 1990-шы жылдарға дейін үздіксіз дамытылып, жақсартылды, ал соңғы тікелей мұрагері – өте табысты Атлас II.
The Atlas Centaur was a United States expendable launch vehicle derived from the SM 65 Atlas D missile. The vehicle featured a Centaur upper stage, the first such stage to use high performance liquid hydrogen as fuel. Launches were conducted from Launch Complex 36 at the Cape Canaveral Air Force Station (CCAFS) in Florida. After a strenuous flight test program, Atlas Centaur went on to launch several crucial spaceflight missions for the United States, including Surveyor 1, Mariner 4, and Pioneer 10/11. The vehicle would be continuously developed and improved into the 1990s, with the last direct descendant being the highly successful Atlas II.
Ерте дамуы
Atlas құрастырған Convair компаниясы Centaur жоғарғы блогын осы күшейткіш үшін арнайы әзірледі, оның қысыммен тұрақтандырылған бак құрылымын пайдаланды.
Техникалық
Centaur - сұйық сутекті (LH2) және сұйық оттегін (LOX) отын ретінде пайдаланған алғашқы зымыран сатысы. Жоғары өнімділікке қарамастан, LH2 өте төмен температураға дейін (LOX-тан да төмен) салқындатылуы тиіс еді, ал оның төмен тығыздығы үлкен отын бактерілерінің қажеттілігін білдірді. LH2/LOX отынымен жұмыс істейтін қозғалтқышты қолдануға жасалған алғашқы әрекет 1950 жылдардың ортасында АҚШ Әуе күштерінің құпия Lockheed CL 400 Suntan барлау ұшақтары бағдарламасы болды. Бұл сәтсіз жоба барысында қол жеткізілген прогресс Convair және басқалар зымыран сатыларын жасау үшін пайдаланды. Бастапқыда Centaur, Convair компаниясының назарын маңызды SM 65 Atlas зымыран бағдарламасына шоғырландыру үшін, үлкен және қуатты зымыран сатыларын сынауға арналған таза тәжірибелік жоба ретінде жоспарланған. Convair, Centaur сатыларымен жұптастыру үшін Atlas D көлігінің арнайы жаңартылған нұсқасын жасады; Atlas әрбір күштеткіш қозғалтқышта екі турбонасос бар MA 5 күштеткіш бөлігімен және үлкен жоғарғы сатыға бейімделу үшін нығайтылған құрылыммен, сондай-ақ ұзартылған отын бактерілерімен жабдықталды. Centaur-дың жасалуы жаңа компоненттерді жасаудың орнына Atlas компоненттерін өзгертуге баса назар аударуымен қиындыққа тап болды. Бұл уақыт және бюджет шектеулерінен және Centaur-ды Convair-дегі қолданыстағы Atlas құрастыру желісінде өндіруге мүмкіндік бергендіктен жасалды. Қозғалтқыштар Pratt & Whitney компаниясымен өндірілді.
Бағдарлама
Бастапқыда ARPA бақылауында болған Centaur 1959 жылдың шілдесінде, бағдарлама басталғаннан кейін он бір ай өткен соң NASA-ға берілді. Әуе күштері жалпы бақылауды өздерінде сақтап қалды, себебі олар ADVENT деп аталатын әскери байланыс спутниктері желісін ұшыру үшін Centaur-ды пайдалануды жоспарлаған. Он спутник тұратын топ АҚШ әскерінің үш негізгі тармағына тәулік бойы жылдам байланыс қызметін ұсынуы тиіс болды. Алғашқы үшеуі "Атлас Агена" арқылы, ал қалғандары Centaur арқылы ұшырылатын болды. ADVENT жобасы қағаз бетінде қалып қойды, бірақ Centaur NASA-ның бірнеше планеталық зерттеу жобаларында, атап айтқанда Mariner және Surveyor жобаларында пайдалы болды. Бастапқыда қаражаттың жетіспеуі жобаның күтілгеннен әлдеқайда ұзаққа соғылуына себеп болды. Бастапқы жоспар бойынша Centaur 1961 жылдың қаңтарында алғашқы рейсін жасауы керек еді.
Бірінші ұшу
1961 жылдың қазан айында алғашқы Atlas Centaur (Vehicle Flight 1: Atlas 104D және Centaur F 1) Кеп-Канавералға жеткізіліп, жаңадан аяқталған және арнайы салынған LC 36A ұшыру платформасында тік тұрғызылды. Техникалық мәселелер салдарынан аппарат жеті ай бойы ұшыру алаңында тұрып қалды, ең қиыны – жанар май резервуарларын бөлетін аралық бөлімшеден сұйық сутектің ағуы, сонымен қатар басқару және қозғалту жүйелерінде көптеген ұсақ ақаулар табылды.
Қателік
Көлік 1962 жылғы 8 мамырда сағат 2:49 EST (18:49 GMT) жартылай толтырылған Centaur қозғалтқышымен бір реттік итеруді жүзеге асыру ниетімен ұшырылды. Ұшыру басталғаннан кейін бір минуттан аспайтын уақытта Centaur сатысы жарылып, бөлініп кетті, бірнеше секунд ішінде Atlas та онымен бірге құлады. Бастапқыда бұзушылықтың себебі белгісіз болды, себебі бақылау камераларының түсірілімдерінде үлкен ақ бұлт ұшқыш аппаратты қоршап тұрғаны және одан кейін бүкіл ұшыру құралының жарылысы көрсетілді. Алғашқы болжамдар бойынша, Atlas LOX бакінің қысымының өзгеруінен, ұшып келе жатқан сынықтардан бак жарылуынан немесе дәлелденбеген Atlas Centaur комбинациясынан туындаған конструкциялық иілу/аэродинамикалық мәселелерден зардап шеккен болуы мүмкін, және шындығында Atlas ұшыруларында осы сияқты ақаулардың бірнеше жағдайлары тіркелген. Скотт Карпентердің Меркурийге ұшуына бірнеше күн қалғанда, егер бұл ақаудың себебі Atlas болса, онда бұл миссияны маңызды түрде кешіктіруге әкелуі мүмкін, себебі ол ұқсас Atlas D негізіндегі Atlas LV 3B күштеуішін пайдаланды. Алайда, телеметриялық деректерді талдау және ұшыру фильмдерін жан-жақты зерттеу Centaur-дың мәселенің түбінде жатқанын тез растады. Ақаулық Centaur-дан жыртылған оқшаулау панелінің нәтижесінде туындағаны анықталды, бұл LH2 қызған кезде бактегі қысымның күрт өсуіне әкелді. T+44 секундтен бастап пневматикалық жүйе қысымды төмендету үшін жанар майды шығару арқылы жауап берді, бірақ ақырында олар LH2 багінің конструкциялық төзімділігін басып өтті. T+54 секундте Centaur толық құрылымдық бұзылуға және телеметрияның жоғалуына ұшырады, LOX багі жарылып, сутек бұлтымен араласқанда жарылыс болды. Екі секундтан кейін, ұшып келген сынықтар Atlas-тың LOX багін жарып, одан кейін ұшыру құралы толыққанды жойылды. Панель ауа тығыздығы азайғанда 80 км биіктікте ажыратылуы тиіс болған, бірақ оны бекітіп тұрған механизм жеткіліксіз жобаланғандықтан ертерек ажырауға соқтырды. Centaur әзірлену кезінде оқшаулау панельдерінің әлеуетті проблемалық аймақ болуы мүмкін деген күдік болған, және LH2 багінің жарылу мүмкіндігі ақау сценарийі ретінде қарастырылған. Centaur конструкциясының кемшіліктерін түзету жұмыстары басталғанда сынақтар тоқтатылды.
Тергеу
1962 жылғы маусымда Конгресс жүргізген тергеу Centaur бағдарламасының жалпы басқаруын "әлсіз" деп бағалады, ал Вернер фон Браун планеталық миссиялар үшін Агена жоғарғы сатысы бар Сатурн I пайдасына оны тоқтатуды ұсынды. Сонымен қатар, өндірістегі Centaur сатысының көтергіштік қуаты бастапқы жоспарланғаннан кем болды, нәтижесінде ARPA ADVENT жобасын тоқтатты. НАСА Centaur әзірлемесін MSFC-ден Огайо штатындағы Льюис зерттеу орталығына көшірді, онда Эйб Сильверштейн басқаратын команда оқшаулау панельдерінің мәселелерін және басқа да конструкциялық ақауларды жою жөнінде жұмыс істеді. 1962 жылғы қарашада президент Кеннеди Centaur бағдарламасын толығымен тоқтатуды ұсынды, бірақ сұйық сутегі зымыран қозғалтқыштарында алынған тәжірибе Аполлон бағдарламасының сәтті болуы үшін өте маңызды деген үмітпен бұл идеядан бас тартылды. Бұған қоса, фон Браун Сатурн Агенаны шығындарды ақтамайтындықтан алып тастауды ұсынды – Сатурн кішкентай, пилотсыз зымырандарды ұшыру үшін тым қымбат болды, ал Агенаның сенімділігі туралы Әуе күштері мен НАСА-ның алаңдаушылығын тудырды. 1964 жылдың соңына дейін сегіз "Атлас Центавр" сынақ миссиясын аяқтау жоспарланған, одан кейін "Сурвейор" бағдарламасының алғашқы ұшырылысы күтілуде. Centaur Аполлонмен тікелей байланысты болғандықтан жоғары басымдыққа ие жобаға айналды. Осы уақытта Қорғаныс министрлігі (DoD) ауыр жүктерді ұшыру қажеттіліктері үшін "Титан" отбасын таңдады, сондықтан "Атлас Центавр" ғылыми және коммерциялық жүктерді ұшыруға НАСА қолданатын азаматтық ұшыру құралы болып қала берді. "Атлас" бағдарламасын бақылауға алған Әуе күштері мен НАСА арасында да қақтығыс болды, себебі Centaur сатысына негізгі "Атласқа" бірнеше өзгерістер енгізу қажет болды. 1962 жылға қарай Әуе күштері "Атлас" толыққанды дамыған және қолданысқа енгізілген деп санды және бұл бағдарламаға қауіп төндіруі мүмкін кез келген маңызды өзгеріске қарсы болды. Ақырында, дау НАСА-ның Centaur ұшырулары үшін арнайы модификацияланған стандартты "Атлас D" машиналарын сатып алуға келісуімен шешілді. Бірақ 1965 жылы "Атлас" баллистикалық зымыраны әзірлеу бағдарламасы аяқталғаннан кейін Convair барлық бұрынғы модификацияларды барлық ғарышқа ұшырулар үшін стандартталған күштеуішпен алмастырды.
Екінші ұшу
Бір жылдан астам уақыт өткен соң, 1963 жылғы 27 қарашада 19:03:23 GMT уақытында AC 2 (Атлас 126D және Centaur кезеңі #2) президент Кеннединің қазасынан бес күн кейін іске қосылды. Жаңадан жобаланған Centaur кезеңі ешқандай ақаусыз жұмыс істеді және 474 x 1586 км орбитасы, 30,4° еңісі және 105,8 минуттық айналым периоды бар геостационарлық транзиттік орбитаға (GTO) бір рет күйді, ол 2021 жылға дейін сол орбитада қалып отыр. Панельдерді алып тастау мәселесі әлі шешілмегендіктен, оқшаулау панельдері кезеңге қатайтылған бұрандалармен бекітілді. Вибрациялық деректер көрсеткендей, егер панельдер бекітілмеген болса, олар мерзімінен бұрын ажырап кеткен болар еді. Панель мәселесін түпкілікті шешу Centaur-дың құрғақ массасын арттырып, оның жүк көтеру қабілетін одан әрі төмендетті. Бұл Atlas Centaur 2 ұшыру құралы өнімділік пен құрылымдық тұрақтылықты сынау үшін қолданылды. Ол 4621 кг жүк тасымалдады және 907 кг сенсорлармен, жабдықтармен және телеметриялық құралдармен жабдықталды.
Үшінші ұшу
AC 3 ұшуы (Atlas 135D және Centaur #3) 1964 жылғы 30 маусымда 14:04:22 GMT уақытында 4815 кг жүкпен ұшырылды. Atlas-тың жұмысы номиналды деңгейге жақын болды, алғашқы 70 секунд бойы қозғалтқыш LOX-тан сәл артық отынмен жұмыс істеді және траектория күтілгеннен биік болды. Оқшаулау панелі мен жүк қаптамасы алғаш рет сынақтан өтті. Centaur сатысы ажыратылып, қозғалтқыш іске қосылғаннан кейін екінші қозғалтқыш (C 2) дөңгелеу бақылауын жоғалта бастады. C 1 қозғалтқышы біраз уақытқа бұған төтеп бере алды, бірақ Centaur ақырында бақылаудан шығып, айнала бастады. Отын жетіспеуінен қозғалтқыш мерзімінен бұрын T+496 секундта тоқтады, содан кейін Centaur Оңтүстік Атлант мұхитында құлады. Ұшудан кейін жүргізілген тергеу Centaur 2 қозғалтқышының гидравликалық басқару механизміндегі ақауға байланысты бұзылғандығын анықтады.
Төртінші ұшу
AC 4 ұшуы (Atlas 146D және Centaur #4) 1964 жылғы 11 желтоқсанда 14:25:02 GMT уақытында 2993 кг пайдалы жүкпен (Surveyor ғарыш кемесінің массалық моделін алып жүрген) ұшырылды. Ұшу кезінде қозғалтқыш пен сатыларды бөлу сынақтары жүргізілді, ал бұрынғы екі ұшырылу нашар ауа-райы себепті сәтсіз аяқталды. Бағыттау жүйесі алғаш рет жабық циклмен жұмыс істеді және теңізге жасыл маркерлік бояу шығаруға арналған шармен жабдықталған пайдалы жүк қаптамасын құтқаруға әрекет жасалды. Құтқару тобы қаптаманы көріп қалды, бірақ ол мұхитқа батып, табылған жоқ. Ұшудың Atlas кезеңі және Centaur ұшуының бастапқы кезеңі ешқандай оқиғасыз өтті. Centaur қайта іске қосылмағандықтан миссия қате есептелген конструкциялық өзгеріске байланысты сәтсіз аяқталды – салмақты азайту үшін ullage қозғалтқыштарының мөлшері кішірейтілді, бірақ олар жанармайды бактарға орналастыру үшін жеткіліксіз болды. Содан кейін сутегінің шығуынан аппарат бақылаудан шығып, құлап түсті. Он орбитадан кейін Centaur 1964 жылғы 12 желтоқсанда Оңтүстік Тынық мұхитының үстінен қайтадан атмосфераға енді.
Бесінші ұшу
1965 жылғы 2 наурызда сағат 13:25 Гринвич уақыты бойынша Кеннеди мысынан жоғары эллипстік орбитаға 951 кг жүкпен (Surveyor SD 1) ұшқан AC 5 рейсі (Atlas 156D) Centaur C күйдіргішінің бір ғана іске қосылуын жүзеге асыру мақсатында болды және бағдарламалық қызметкерлер оған сенімді болды. Бұл миссияның мақсаты – Surveyor айға қондыру бағдарламасын қолдау үшін Centaur жоғарғы сатысының толық күйдірілуін сынау болды. Қалыпты жағдайда Centaur өзінің жүгін Айға тікелей траекториямен жіберетін еді. Ал бұл сынақ ұшуында NASA SD 1 деп аталатын іс жүзінде жұмыс істемейтін динамикалық модельді 167 × 926.625 км орбитаға шығаруды жоспарлады, бұл орбита Айға тасымалдау траекториясын имитациялайтын еді.
Қателік
Ұшу тез арада апатқа ұшырады, себебі Atlas ракетасының күшейткіш қозғалтқыштары көлікті бірнеше футқа көтерілгеннен кейін тоқтады, және ракета LC 36A-ға құлап, жарылыс болды. Centaur-дың LH2 отынының жарылуы үлкен от шарына айналып, Кейп Канавералдағы ең ірі жарылысқа себепкер болды. Бұл сонымен қатар, екі Atlas Agena ұшуындағы сынақтардан кейін жаңартылған MA 5 күшейткіш қозғалтқыштарымен жабдықталған алғашқы Atlas Centaur ракетасы болды. LC 36A-ға келген зиян көрінетіндей ауыр болған жоқ, жөндеу жұмыстары үш айдың ішінде аяқталды, сонымен қатар LC 36B құрылысын аяқтау да жеделдетілді. Зиянның көп бөлігі құрылымдық емес, жылулық сипатта болды, ал LH2 жарылысының ортасында болған көмекші мұнараның жоғарғы бөлігі 3315 °C температураға ұшырады.
Тергеу
AC 5 сәтсіздігі тағы бір Конгресс тергеуіне әкелді, оны қайтадан Жозеф Карт басқарды. Ол салық төлеушілердің 600 миллион доллары Centaur жобасына жұмсалғанын, бірақ нәтижесі шамалы болғанын және Convair компаниясы Atlas Centaur құрылғысының жалғыз жеткізушісі есебінен артық пайда көріп отырғанын айтты. Комитет NASA-ға планеталық зерттеу бағдарламасы үшін Titan IIIC сияқты басқа нұсқаларды қарастыруды немесе Centaur өндірісін басқа мердігерлерге тапсыруды ұсынды. NASA өкілдері мұның мүмкін емес екенін, себебі басқа ешбір аэроғарыш компаниясы Centaur-дың шар тәрізді бактарын жасау тәжірибесіне немесе техникалық мүмкіндіктеріне ие емес еді деп мәлімдеді.
Кейінгі ұшулар
LC 36B платформасы асығыс түрде іске қосылды, 1965 жылғы 11 тамызда 14:31:04 GMT уақытында AC 6 (көлік 151D) сәтті ұшырылды. Centaur ұшуға дайын көрінгенімен, Surveyor бағдарламасы кешіктірілді. AC 7 және AC 10 көліктері алғашқы Surveyor миссиялары үшін белгіленді, ал AC 8 тағы бір сынақ жүргізді, ол 1966 жылғы 8 сәуірде 01:00:02 GMT уақытында 771 кг салмақты Surveyor массалық үлгісі M 1 жүктелген күйі өтті. Centaur-дың бос кеңістікті толтыру қозғалтқыштары тағы да істен шықты, себебі миссия үшін жеткілікті жанармай болмады. Ол 1966 жылғы 5 мамырда жойылды. Барлық Атлас Centaur ракеталарында жеті Surveyor зерттеуші зонды ұшырылды. AC 13 (Surveyor 5) бастап, Atlas Centaur көліктері стандартталған SLV 3 Atlas ядросына көшті.
Операциялық ұшырулар
Бастапқыда, бірінші саты ретінде LV 3C деп белгіленген, өзгертілген Atlas D зымырасы қолданылды. Ол тез арада SLV 3C-мен, ал кейіннен SLV 3D-мен алмастырылды, екеуі де стандартты Atlas SLV 3 зымырасы негізінде жасалған. Юпитер, Сатурнға және Күн жүйесінен шығу үшін Pioneer 10 және Pioneer 11 ғарыш зондтарымен жасалған екі ғарыш сапарында 2473 фунт салмақтағы және ғарыш аппаратының жылдамдығына 8000 миль/сағ үлес қосатын, айналмалы тұрақтандырылған "Star 37E" қатты отынды соңғы сатысы қолданылды. 1978 жылы Agena сатысы қолданудан шығарылғаннан кейін, сол кезден бастап ұшырылған барлық Atlas зымыралары, бірнеше әскери рейстерді қоспағанда, Centaurмен жұптастырылды. Алғашында General Dynamics компаниясының Convair бөлімшесінде (Сан-Диего, Калифорния) жобаланып және құрастырылған Atlas Centaur өндірісі 1995 жылы Convair компаниясында тоқтатылды, бірақ Колорадо штатындағы Lockheed Martin компаниясында қайта жаңартылды. Atlas Centaur ID нөмірлерінің тізімі 1962 жылғы 8 мамырда ұшырылған AC 1-ден басталып, 2005 жылғы 3 ақпанда ұшырылған соңғы Atlas III (Centaur), AC 206-мен аяқталды. Rocketdyne қозғалтқышымен жабдықталған Atlas Centaur кейде 2 ½ сатылы ұшыру құралы деп аталды, себебі Atlas бірінші сатысы (көбінесе) бірінші сатының жанасуын аяқтамас бұрын екі итергіш камералы бустер қозғалтқышын тастап отырды. 1962 мен 2004 жылдар аралығында Rocketdyne қуатты бірінші сатысы бар Atlas Centaur 167 рет ұшырылды, содан кейін олар жаңа бірінші сатысымен, әлдеқайда қуатты ресейлік RD 180 екі камералы қозғалтқышымен жабдықталған Atlas V зымырасымен алмастырылды. (Atlas V әдетте "Atlas Centaur" деп аталмайды және қысыммен тұрақтандырылған бірінші сатылары бар түпнұсқа Atlas Centaur-дың AC сериялық нөмірлерін бөліспейді.)
AC-33 ақаулығы
1975 жылғы 20 ақпанда AC 33 ұшырылысы Intelsat IV F 6 байланыс спутнигімен жүзеге асырылды. Ұшу T+140 секундқа дейін жоспар бойынша өтті. Күшейткішті ажырату кезінде күшейткішке қуат беруге арналған электрлік штепсельді шығаруға жасалған айналмалы бау ажыратылмады, бұл Atlas басқару компьютерін қайта орнатуға себеп болған кернеудің күрт өсуіне әкелді. Соның салдарынан күшейткіш ұшу жолынан ауытты. SECO T+401 секундта уақытылы орындалды, одан кейін Centaur ажыратылып, қозғалтқыш іске қосылды, бірақ траекториясы оны орбитаға емес, Атлант мұхитына алып кететіні анық болды, сондықтан Range Safety Officer (RSO) T+413 секундта жою командасын берді. Тергеу көрсеткендей, баудың дизайны ғана емес, сонымен қатар ол зымырандар мен ұшақтарға емес, теңіз жабдықтарына арналған стандартты компонент екені анықталды. Баудың әлеуетті мәселе екені 1967 жылдан бері белгілі болды, және кейбір Atlas SLV-лерге, сондай-ақ Atlas E/F сериялы зымырандарға түзетулер енгізілгенімен, оларды тиісті компонентпен ауыстыру бойынша жүйелі жұмыс жүргізілген жоқ. Қорлық Intelsat (Intelsat IV F 1) 1975 жылғы мамыр айында AC 35 арқылы сәтті ұшырылды.
AC-43 ақаулығы
Екі жылдан кейін, 1977 жылдың 29 қыркүйегінде, AC 43-те Intelsat (Intelsat IVA F 5) байланыс спутнигін ұшыруға тағы бір әрекет жасалды. Ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай Atlas қозғалтқыш бөлімінде қалыптан тыс температуралар тіркелді және күшейгіш көтерілген сайын олардың деңгейі жоғарылай берді. T+33 секундте қозғалтқыш бөлімінде көзге көрінетін өрт пайда болды, ал T+55 секундте күшейгіштің бағытталмалы жылдамдық векторын басқару жүйесінің гидравликалық қысымы жоғалды, нәтижесінде көліктің толық бақылауы жойылды. Пайдалы жүк бөлімі мен спутник күшейгіштен бөлініп, Atlas қозғалтқыш бөліміндегі өрт отын бактерілеріне жеткенде T+60 секундте жарылыс болды. "Центавр" бірнеше секундтан кейін, қауіпсіздік қызметкері оны жойғанша бос күйде ұшып жүрді. NASA және АҚШ Әуе күштерінің өкілдері, үш апта бұрын (OTS 1) Delta күшейгішінің сәтсіз ұшырылуын тергеумен айналысып, Atlas қозғалтқыштарын мұхит түбінен шығарды және тексеру үшін Convair компаниясына жіберді. Зерттеулер нәтижесінде, құбырдың дұрыс емес түйістірілуі салдарынан газ генераторынан ағып шыққан газ қозғалтқыш бөлімінде қызып кетуге және өртке әкелді. Құбыр Флорида жағалауындағы тұзды ауадағы қоймада алты жыл бойы тұрғандықтан коррозияға ұшыраған, ал зақым ұшу алдындағы тексеру кезінде көрінбеген жерде болды. Бұл ұшуға пайдаланылған Atlas 1971 жылы Кейпке жеткізіліп, содан бері ұзақ уақыт сақтауға алынған, бұл ерекше ұзақ мерзім. Апаттан кейін NASA Atlas көліктерінің қорын тексерді және ауыстыруды қажет ететін бірнеше дұрыс емес түйістірілген құбырларды тапты.
AC-67 ақаулығы
1987 жылғы 26 наурызда AC 67 флоттық FLTSATCOM спутнигін ұшыру сәтсіз аяқталды. Сол күні ауа райы нашар болды, қалың бұлттар мен "орташадан қатырғанға дейін" жауын-шашын жауды. Ауа райы жағдайы ұшыру критерийлерінің бірін бұзды ("Көлденең жолы мұздану деңгейі бұлттардың ішінде болғанда 6000 фут немесе одан да терең бұлттар арқылы өтуі тиіс емес."), метеорологиялық команда мұны найзағай қаупі емес, мұздану мәселесі деп хабарлады. Мұздың тудыратын қаупін талқылағаннан кейін, NASA бағдарламалық директорлары ұшыруға рұқсат берді. Атлас ұшырылғаннан шамамен 48 секунд өткен соң найзағай шақты. Күшейткішті басқару сәтсіздікке ұшырады және T+50 секундте құрылымдық жүктемеден ажырады. Қауіпсіздік офицері жою командасын жіберді, бірақ күшейткіш оны алған деген ешқандай дәлел жоқ. Бұлттардан төгілген қалдықтар ұшыру алаңына, жағалауға немесе жағалауға жақын терең емес суға түсті және оңай қалпына келтірілді. Жүк бөлімінің қаптамасынан бірнеше кішкентай тесіктер табылған, олар көп рет шағылған найзағайдың салдарынан пайда болған. Басты дәлел – "Атлас" ұшу компьютері болды, ол толықтай қалпына келтіріліп, зерттелді. Соңғы команданың күшейткіш қозғалтқыштарын оңға бұру сигналы болғаны анықталды, бұл бағыттау бағдарламасындағы бір сөзді өзгерткен найзағайдан туындаған электромагниттік импульстен болған. Бұл ұшыру Кейп-Канавералдағы ауа райы ережелерін қайта қарастыруға себеп болды. 45-ші ауа райы эскадрильясы ауа райы ұшыруға мүмкіндік беретінін анықтау үшін оқиғадан кейін әзірленген ережелерді пайдаланады.