Кіріспе

Ағылшын әнші-күйші және продюсер

Филип Оки (2 қазан 1955 жылы туған) – ағылшын әншісі, әнші-күйші және жазбалар продюсері. Ол синт-поп тобы Human League-дің жетекші әншісі, ән жазушысы және негізін қалаушылардың бірі. Human League-тен басқа, Оки жеке музыкалық мансабымен кеңінен айналысты және көптеген суретшілермен және продюсерлермен бірлесіп жұмыс істеді. Оки 1980-ші жылдардың басындағы ең ерекше музыкалық орындаушылардың бірі болды. Олардың сәттілігінің шағында Human League үш платиналық сертификат алған Dare (1981) студиялық альбомын шығарды, ал Оки көп миллиондаған тиражбен сатылған "Don't You Want Me" әнін бірлесіп жазды және орындады, ол АҚШ және Ұлыбританияда #1 хит болды, және бүкіл уақыттың ең көп сатылған 28-ші әні болып табылады. Оки 40 жылдан астам уақыттан бері Human League тобының жетекші вокалисі болып табылады. Топпен бірге ол бүкіл әлем бойынша 20 миллионнан астам пластинка сатты. Ол халықаралық деңгейде ән жазып, концерттер беріп жүреді. Ол Шеффилдтегі Король Эдуард VII мектебінде білім алған. 18 жасында мектепті бітірмей, бірнеше уақытша жұмыс істеді, соның ішінде университет кітапханасында және 1977 жылы Шеффилдтегі Торнбери Аннекс ауруханасында дұрысқатар болып жұмыс істеді. 1978 жылы Оки мектепте танысқан Anthea Helliwell-ге үйленді, бірақ 1980 жылы олар ажырасып кетті.

Музыкаға кірісу

1977 жылы Окидің музыкаға қатысуы жоспарланбаған еді. Ол саксофон сатып алды, бірақ оны ойнауды үйренуге тырыспады, сондай-ақ поп-топта болуға ниеті де жоқ еді. 1977 жылы Шеффилдте Окидің бұрынғы мектептесі Мартин Уэр, Ян Крейг Марш және Ади Ньютон «Болашақ» тобын құрды. Олар дәстүрлі аспаптардың орнына аналогты синтезаторларды қолданатын, кейіннен синт-поп деп аталған жаңа музыкалық жанрдың өкілдері болды. Бірнеше демо-жазба жасағанмен, «Болашақ» тобы ешқандай келісімшартқа қол қоймады. Ньютон дискілік компаниялардың бас тартуынан кейін топтан кетіп қалды. Уэр «Болашаққа» Ньютонның орнына арнайы әнші керек деп шешті. Оның бірінші таңдауы Гленн Грегори қолжетімді болмағандықтан, Уэр Окиді Маршқа ұсынды. Окидің музыкалық тәжірибесі шамалы болғанымен, ол Шеффилдтегі қоғамда ерекше киім талғамымен және классикалық мотоциклімен танымал болды. Уэр Окиді топқа шақыру үшін оның үйінің алдына хат қалдырды. Оки 1977 жылдың ортасында топқа қосылды. Гастрольден кейін, 1981 жылдың сәуір айында топтың алғашқы британдық топ-20 хиті «The Sound of the Crowd» жарық көрді. Содан кейін Джо Каллис пен Ян Берденнің қосылуымен топ алты мүшеден тұратын болды және «Love Action (I Believe In Love)» синглін шығарды, ол Ұлыбританияда үшінші орынға ие болды. «Open Your Heart» әні де табысты болды. Көп ұзамай, Окидің көп бөлігін жазған «Dare» альбомы жарық көрді. «Dare» альбомы Ұлыбританияда бірінші орынға шығып, көп платиналық мәртебеге ие болды. 1981 жылдың соңында альбомның төртінші және соңғы синглі «Don't You Want Me» тобына алғашқы бірінші орынды әкелді және Ұлыбританияда 1,5 миллионнан астам дана сатылып, бес апта бойы төбеде тұрды. Ол келесі жылы АҚШ-та да бірінші орынға шығып, онда тағы бір миллион дана сатылды. 1981-1982 жылдардың соңында Оки және «Human League» тобы бүкіл әлемге танымал болды. 1980 жылдардың қалған бөлігінде топтың табысы көтеріліп-түсіп отырды, 1984 жылы шыққан «Hysteria» альбомы күтілген нәтижені бермеді. 1986 жылы Оки американдық продюсерлер Джимми Джам мен Терри Льюиспен жұмыс істеу ұсынысын қабылдады, нәтижесінде «Crash» альбомы және «Human» синглі жарық көрді, ол тағы бір халықаралық хитке айналып, АҚШ-та бірінші орынға жетті. Алайда, 1987 жылға қарай топ мүшелерінің көпшілігін жоғалтып, тек Оки, Салли және Кэтерлл ғана қалды. 1989 жылы Оки Шеффилд қалалық кеңесін Шеффилдте «Human League Studios» құрылысына бизнес дамыту несиесін беруге көндірді, бұл топ үшін арналған және коммерциялық жоба болып табылатын Окидің жеке студиясы болды. 1990 жылы шыққан «Romantic?» альбомы коммерциялық сәтсіздікке ұшырап, Ұлыбританияда 24-орынға жетті, ал 1992 жылы «Virgin Records» тобының жазба жасау шарты бұзылды. Бұл топқа ауыр соққы болды, Оки депрессияға шалдықты, ал Салли нервтік күйзеліске ұшырады. Оки 1995 жылы былай деп есіне алды: «Біз «Romantic» альбомының із-түзсіз жоғалып кеткенін көрдік. Барлық үміттеріңмен бірге өткенге кетіп бара жатыр. Сол кезде, менде жеңіл нервтік күйзеліс болды деп ойлаймын». Оки мен Саллидің эмоционалдық проблемалары топтың тарауына жақын болды. Бірақ, негізінен Кэтерллдың күш-жігерінің арқасында, 1993 жылы Оки мен Салли қалпына келді және «East West Records» компаниясымен келісімшартқа қол қойды, содан кейін 1995 жылы алтын сатылған «Octopus» альбомы және «Tell Me When» және «One Man in My Heart» хиттері жарық көрді. Оның ең коммерциялық сәтті ынтымақтастығы продюсер Джорджио Мородермен болды. 1984 жылы «Электрлік армандар» фильмі үшін ол және Мородер фильмнің негізгі әнін – «Together in Electric Dreams» әнін жазды. Кейіннен ол сингл ретінде шығарылып, Окидің сол кезеңдегі «Human League» синглдерінен де табысты болды.

Мода стилі

Өзінің мансабы мен жеке өмірінде Оки әрқашан көзге түсетін киім киіп, сәнді үрдістерді қалыптастырушы болды. Оның ерекше киім таңдауы мен өзгеше шаш үлгісі оны 1980-жылдардың басындағы музыка әлемінің белгілі бір символына айналдырды. Оки сонымен қатар толық макияжбен және өзінің эклектикалық стилінде жиі көзге түсетін. Ол: "Шеффилдте адамдар мұндай нәрсеге бейжай қарады, ешкім де таңқалған жоқ" дейді.