Канада, Квебек: Шотланд тегінен шыққан тұрғындар тарихы. 1763 жылғы шартнамадан кейін қоныстану, шотландтардың француз тілді халыққа сіңісуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландия тегі бар квебектер.
Quebecers of Scottish descent
Шотландиялық квебектер – шотландия тегі бар квебектер.
Scots Quebecers are Quebecers who are of Scottish descent.
Өмірбаян
Жеті жылдық соғысқа дейін Квебекке (сол кездегі Жаңа Франция) аз ғана шотландтар келді. Келгендері француз халқының арасына сіңіп кетті. Шотландиядан алғаш қоныстанған адам – Абрахам Мартин ди л'Эскози (1589-1664) болған болуы мүмкін, оның 1800 жылға қарай француз тілді халық арасында 7765 үйленген ұрпағы болды. 1763 жылы Квебектің француз халқының саны шамамен 55 000 адамды құрады, ол Франция мен Үндістан соғысын аяқтаған Париж шартының (1763) талаптарына сәйкес Ұлыбританияға берілді. 19-шы ғасырдың басында Квебек халқының саны Ұлыбританиядан көшіп келудің басталуымен баяу өсе бастады. Шотландияның кедейленген иммигранттары, олардың көпшілігі Таулы және Төмендік аймақтарды тазартудың құрбандары болды, осы алып орманды жерде шексіз мүмкіндіктерді көріп, осында келді. Дегенмен, Шотландия мен Франция арасындағы байланыс Франция патшаларын үш жүз жылға жуық күзеткен Gens d’Armes Ecossais (Шотландиялық қарулы күштер) сияқты көптеген басқа да салаларды қамтыды. Бүгінде Францияда осы шотландтардың ғасырлар бойы тұрып келе жатқан көптеген ұрпақтары бар. Олардың арасында Кэмпбелл және Макдональд сияқты әйгілі фамилиялар кездеседі, соңғысының ең танымал өкілі – Франция маршалы Жак Макдональд.
Few Scots came to Quebec (then New France) before the Seven Years' War. Those who did blended in with the French population. Perhaps the first Scot to settle was Abraham Martin dit l'Écossais (1589 1664), who by the year 1800 had 7,765 married descendants among the French speaking population. In 1763, the French population of Quebec was approximately 55,000 when France handed it over to Great Britain under the terms of the Treaty of Paris (1763) that ended the French and Indian War. By the beginning of the 19th century, the Quebec population was expanding slowly as immigration began from Great Britain. Impoverished Scottish immigrants, many the victim of the Highland and Lowland Clearances, saw unlimited opportunity in this huge forested land. The bond between Scotland and France, however, also extended to numerous other areas such as the Gens d’Armes Ecossais (Scots Men At Arms) who guarded the kings of France for nearly three hundred years. Today in France there are many descendants of these Scots who have lived there for centuries. They carry names such as Campbell and MacDonald, the most famous of the latter being Jacques MacDonald, Marshal of France.
Төлем
Кейбір шотланд иммигранттары Квебек қаласында қоныстанды, бірақ көптеген кәсіпкерлік қабілеттері барлар батысқа қарай Монреальге жылжи берді, ол кезде Монреаль Санкт-Лоуренс өзеніндегі шағын портовый қалашықтан аспайтын еді. Шотландтардың көпшілігі Квебекке дендеуімен келді, көбісінде киімдерінен басқа ештеңе болмады. Квебек қаласына кеме жолына ғана ақшасы жеткен Джон Редпат Монреальге дейін жаяу келді.
Some of these Scottish immigrants settled in Quebec City but many with an entrepreneurial drive kept moving west to Montreal which at the time was little more than a small port town on the St. Lawrence River. By far the majority of the Scots arrived in Quebec with little more than the shirt on their back. John Redpath, who had only enough money for ships passage to Quebec City, walked all the way to Montreal.
Сауда, ғылым және мәдениет
1779 жылы шотланд Саймон МакТавиш солтүстік-батыс компаниясын құруға көмектесті, ол ағылшыздарға тиесілі Гудзон шығанағы компаниясымен теңдесіп басу үшін құрылды. 1670 жылдан бері Гудзон шығанағы компаниясы солтүстік-батыстағы Руперт жері деп аталатын аумақта бәсекелессіз монополияны жүргізіп келді, ол қазіргі Канаданың шамамен жартысын құрады. Осының нәтижесінде МакТавиш 18 ғасырдың екінші жартысында Канададағы ең ірі бизнесменге айналды. 1800 жылдардың басына қарай Монреаль халқы шамамен 9000 адамға жетті, ал Монреальді өз үйі еткен шотланд иммигранттары қаланың мәдени, ғылыми және іскерлік өмірінде маңызды рөл атқара бастады. Шотландтар Квебек халқының аз бөлігін құрағанымен, Монреаль қаласына және Квебек провинциясына олардың санына қарағанда әлдеқайда зор әсер етті. Олар дерлік экономикалық база болмағаннан бастап, провинцияның коммерциялық мүмкіндіктерін жақсартуға зор үлес қосты. Олар шағын бекінілген қаланы Сент-Лоуренс бассейнінің көп бөлігі үшін бизнес орталығына айналдырып, провинцияның экономикалық күшін арттыруға жұмыс істеді. Шотландтар жақсы өмір іздеген иммигранттардың толқынына жетекшілік етті, нәтижесінде Монреаль халқы 1800 жылы 9000-нан 1850 жылға қарай 50 000-ға дейін өсті. Басқа шотландтар Монреальды Солтүстік Америкадағы ең маңызды және өркендеген портының біріне айналдырған Лашин каналын салуға зор үлес қосты. Канал 1840 жылдардың соңында Монреаль өндірушілерінің бүкіл елге өнім шығаруымен басталған қарқынды индустрияландыруға әкелді. Сондай-ақ, шотландтар Монреальдің Сент-Лоуренс өзені арқылы салынған алғашқы көпірін тұрғызды, ал Генри Морган елдің қызғанышына айналған Канададағы алғашқы универмагты салды. Шотланд қоныс аударушылары Монреаль банкі, Редпат қанты сияқты қаланың көптеген ірі өнеркәсіптерін құрды және Монреальде орналасқан штаб-пәтерлерінен Канаданың екі ұлттық темір жолын салуға жетекші күш болды. Олар сауда қауымдастығының барлық азаматтардың өмір сүру деңгейін жақсартуға мүмкіндік беретін институттар мен құралдарды құру маңызды екенін ерте түсінді. Олардың еңбегі мен көрегендігінің арқасында 1860 жылға қарай Монреальді Британдық Солтүстік Америкадағы ең маңызды қалаға айналдыруға үлкен үлес қосты. Жаңа әлемде шотландтардың табысқа жетуіне көмектесуге дайындығымен белгілі болған олар, сондай-ақ, оларға өркендеуге мүмкіндік берген елге қайтару үшін де есте қалады. Шотландтар Макгилл университеті, Квебектің әдеби және тарихи қоғамы және Корольдік Виктория ауруханасы сияқты Монреальде көптеген институттарды құрып, қаржыландырды.
In 1779, Scotsman Simon McTavish helped establish what would become the North West Company to compete in the fur trade with the English owned giant, the Hudson's Bay Company. Since 1670, the Hudson's Bay Company had been operating an unchallenged monopoly in the territory in the northwest known as Rupert's Land, which comprised nearly half of what is now Canada. In the process, McTavish became the most important businessman in all of Canada during the second half of the 18th century. By the first decade of the 1800s, Montreal had grown to around 9,000 inhabitants and the Scottish immigrants who chose to make Montreal their home soon began to play a key role in the city's cultural, scientific, and business life. Although at their peak, the Scots made up only a small percentage of Quebec's population, they affected the city of Montreal and the Province of Quebec far beyond their numbers. Starting from an almost non existent economic base, they were instrumental in improving the Province's commercial prospects by exploiting an untapped hinterland. They transformed the small fortified town into the business hub for much of the St Lawrence basin and worked to enhance the Province's economic power. Scots led a wave of immigrants seeking a better life that saw Montreal's population grow from 9,000 in 1800 to 50,000 by the year 1850. Other Scots were instrumental in building the Lachine Canal that turned Montreal into one of the most important and prosperous ports in North America. The canal led to a rapid industrialization that began in the late 1840s with Montreal manufacturers producing products for the entire nation. It was also Scots who constructed Montreal's first bridge across the Saint Lawrence River and Henry Morgan built the first department store in Canada that was the envy of the country. Scot settlers founded many of the city's great industries including the Bank of Montreal, Redpath Sugar, and from headquarters they established in Montreal, Scots were the driving force that built both of Canada's national railroads. Early on, they realized the importance for the mercantile community to create the institutions and instruments that enabled business to be the catalyst for improved standards of living for all its citizens. Because of their work and vision, by 1860 they were greatly responsible for making Montreal the most important city in British North America. Noted for their willingness to help fellow Scots succeed in the new world, they are also remembered for giving back to the country that had provided them with the opportunity to prosper. Scots established and funded numerous Montreal institutions such as McGill University, the Literary and Historical Society of Quebec and the Royal Victoria Hospital.