Кокелен әйне: Француз актерінің өмірі мен өнері

Кіріспе

Француз актері

Бенуа Констан Кокелин (французша Benoît Constant Coquelin; 23 қаңтар 1841 – 27 қаңтар 1909), «Көне Кокелин» (Coquelin aîné) деген атпен танымал, француз актері, «сол дәуірдегі ең ұлы театр тұлғаларының бірі».

Өмірбаян

Кокелин Булонь-сюр-Мер қаласында, Па-де-Кале департаментінде дүниеге келген. Әу баста оның әкесінің нан пісіру кәсібін жалғастыруы жоспарланған. Кокелин үшін осындай жас кезінде «Comédie Française» труппасына қатысу үлкен мәртебе болды. Бұл труппа шамамен 150 жылдан бері жұмыс істеп келді. 1864 жылы ол труппаның мүшесі атанды. 21 3/4 үлес болды, және олар «сосиетэр» деп аталатын жетекші актерлер арасында бөлісті. Сосиетэрлер бірлесіп басқаруға қатысты, пьесаларды таңдады және табысты бөлісті. Зейнеткерлікке шыққан, жұмыстан кеткен немесе қайтыс болған мүшелердің орнына «пенсионерер» тобынан мүшелер тағайындалған. «Француз комедиясына» қосылғаннан кейін небәрі төрт жыл өткен соң Кокелин элиталық сосиетэрлердің қатарына енді. Келесі жиырма екі жыл ішінде ол «Comédie Française» сахнасында қырық төрт жаңа пьесада басты рөлдерді сомдады, олардың ішінде Теодор де Банвильдің «Грингуар» (1867), Пол Ферриердің «Табарин» (1871), Эмиль Ожиердің «Пол Форестиер» (1871), кіші Дюманың «Л’Этранжере» (1876), Шарль Ломонның «Жан Дасье» (1877), Эдуар Пейллонның «Le Monde où l'on s'ennuie» (1881), Эркманн мен Шатрианның «Лес Рантау» (1884) пьесалары бар. 1895 жылы ол Париждегі «Renaissance» театрына қосылды және 1897 жылы «Théâtre de la Porte Saint Martin» театрының директоры болғанға дейін сахнада ойнады. Онда ол Эдмонд Ростанның «Сирано де Бержерак» (1897) пьесасында үлкен жетістікке жетті, осы рөлді 1898 жылғы жазда Лондондағы «Lyceum» театрында қайталады, сондай-ақ Эмиль Бержераттың «Plus que reine» (1899), Катуль Мендестің «Скаррон» (1905) және Альфред Капус пен Люсьен Дескавтың «L’Attentat» (1906) пьесаларында ойнады. Ол өзінің жалғыз фильмін – «Сирано де Бержерак» фильмінен дуэль сахнасын, дыбысын фонограф цилиндріне жазды (қараңыз, сонымен қатар «Дыбысты фильм / Алғашқы қадамдар»). Бұл фильмнің түсіріліміндегі алғашқы түсті және дыбысты фильм деп есептеледі. Францияға оралғаннан кейін ол өзінің ескі әріптесімен бірге Сара Бернхардт театрында «L’Aiglon» спектаклінде өнер көрсетуді жалғастырды. 1909 жылы Парижде кенеттен қайтыс болғанға дейін ол Ростанның «Шантецлер» пьесасындағы басты рөлге репетиция жасап жатты. (түпнұсқа атауы – «Эдмонд»), Алексис Мишаликтің 2016 жылғы «Эдмонд» пьесасынан бейімделген, «Сирано де Бержерак» пьесасының жаратылуына негізделген, Кокелин рөлін Оливье Гурме ойнайды.

Coquelin was born in Boulogne sur Mer, Pas de Calais. He was originally intended to follow his father's trade of baker It was an honour for Coquelin to be a part of the Comédie Française at such a young age. This company had already been in existence for around 150 years. He was made sociétaire in 1864. There were 21 3/4 shares and they were divided among the lead actors, known as sociétaires. The sociétaires co manage, choose plays, and share profits. When there was an opening caused by retirement, resignation, or death, it was filled by a member of the pensionnaires. And just four years after joining the Comédie Française, Coquelin became one of the elite sociétaires. During the next twenty two years he created the leading roles in forty four new plays at the Comédie Française, including Théodore de Banville's Gringoire (1867), Paul Ferrier's Tabarin (1871), Émile Augier's Paul Forestier (1871), L'Étrangère (1876) by the younger Dumas, Charles Lomon's Jean Dacier (1877), Édouard Pailleron's Le Monde où l'on s'ennuie (1881), Erckmann's and Chatrian's Les Rantzau (1884). In 1895 he joined the Renaissance theatre in Paris, and played there until he became director of the Théâtre de la Porte Saint Martin in 1897. Here he won successes in Edmond Rostand's Cyrano de Bergerac (1897), which he repeated in the summer of 1898 at the Lyceum Theatre, London, Émile Bergerat's Plus que reine (1899), Catulle Mendès's Scarron (1905), and Alfred Capus and Lucien Descaves' L'Attentat (1906). He made his only film, the duel scene from Cyrano de Bergerac with sound recording on phonograph cylinder (see also Sound film/Early steps). The film is thought to be the first ever made with both color and sound. On their return to France he continued with his old colleague to appear in L'Aiglon, at the Théâtre Sarah Bernhardt. He was rehearsing for the creation of the title role in Rostand's Chantecler, which he was to produce, when he died suddenly in Paris in 1909. (original title Edmond) which is adapted from Alexis Michalik's 2016 play Edmond, based around the creation of Cyrano de Bergerac, Coquelin is played by Olivier Gourmet.