Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Salto di Quirra – Сардиния аралындағы Пердасдефогу қаласының жанындағы қару-жарақ сынақ алаңы және зымырандарды ұшыру орны. Бұл Италиядағы ең ірі әскери полигон, Италия Қорғаныс министрлігіне тиесілі 12 000 гектар жерді алып жатыр және Еуропалық Одақтағы ең ірі полигондардың бірі болып табылады. Аймақтағы туа біткен кемшіліктер мен қатерлі ісіктер осы жерде қолданылған қару-жараққа байланысты деп есептеледі. Сардиния Италияның әскери полигондарының шамамен 60%-ын қамтиды және Фриули Венеция Джулиямен бірге Италияның ең әскериленген аймақтарының бірі болып саналады. Salto di Quirra көбінесе әскери зымырандарды ұшырады, бірақ атмосфераның жоғарғы қабаттарын зерттеу үшін Skylark сияқты азаматтық зымырандар да кейде қолданылады. Salto di Quirra полигоны Пердасдефогу қаласына жақын, Сардинияның оңтүстік-шығысындағы таулы аймақта орналасқан. Бұл қазіргі таңда Италия Әуе күштерінің бақылауындағы полигон. Оның негізгі қызметі Италияда жасалған немесе қолданылатын, немесе бірлесіп құрылған ракеталардың түрлі-түрлерін сынаудан өтуіне бағытталған. 1960 жылдардың басында бұл база CRA (Centro Ricerche Aerospaziali) орталығы итальяндық Әуе күштері мен NASA ғалымдарымен бірлесіп алғашқы зымырандарды ұшыруға пайдаланылды. 1961 және 1963 жылдары Nike Asp және Nike Cajun зымырандарының үш іс-шарасы өткізілді. 1964 жылдан 1972 жылға дейін ESRO-ның зымырандық бағдарламасы үшін пайдаланылды, оның ішінде Skylark және Centaure зымырандары, сондай-ақ Bélier және Zenit C зымырандары да қолданылды. Осы кезеңде Швейцария мен Германия атынан да зымырандар ұшырылды. 1972 жылдан кейін Salto di Quirra-ның зымыран саласындағы қызметі ұлттық бағдарламалармен шектелді. 1973-75 жылдары Alfa экспериментальды көліктерінің үш дүркіні сәтті ұшырылды. 1992 жылы San Marco зымыранының сынағы толыққанды сәтті болмады.
Salto di Quirra is a restricted weapons testing range and rocket launch site near Perdasdefogu on the island of Sardinia. It is the largest military range in Italy, composed of 12,000 hectares of land owned by the Italian Ministry of Defence and one of the largest in operation within the European Union. Birth defects and cancer in the area have been blamed on weaponry used at the site. Sardinia hosts about 60% of Italian military ranges and together with Friuli Venezia Giulia is one of the most militarized regions of Italy. Salto di Quirra primarily launches military rockets, but civilian rockets, such as the Skylark, have occasionally been launched for the study of the upper atmosphere. The Salto di Quirra range is located close to the town of Perdasdefogu in a mountainous zone at the southeast of Sardinia. It is an inter arm range, currently placed under the authority of the Italian Air Force. Its main activity deals with the tests of various types of missiles used or built by Italy, or in collaboration. At the beginning of the 1960s, this base was used for the first sounding rocket launches carried out by the CRA (Centro Ricerche Aerospaziali) in cooperation with the Italian Air Force and NASA. Three campaigns of Nike Asp and Nike Cajun launches took place in 1961 and 1963. From 1964 and until 1972, it was used for the ESRO's sounding rocket program using especially Skylark and Centaure rockets, but also Bélier and Zenit C. During this period, some sounding rockets were also launched on behalf of Switzerland and Germany. After 1972, the Salto di Quirra activities in the field of rocketry were limited to national programs. Three Alfa experimental vehicles were launched successfully in 1973 75. A test of the San Marco scout rocket, in 1992, was less successful.
Zefiro 9
Salto di Quirra-да Vega зымыран құралының үшінші сатысын қуатпен қамтамасыз етуге арналған Zefiro 9 зымыран қозғалтқышының екі сынаққа іске қосылуы жүзеге асырылды. Алғашқы сынақ іске қосылуы 2005 жылдың 20 желтоқсанында өтті және толыққанды сәтті аяқталды. Екінші іске қосылу, 2007 жылдың 28 наурызында, күтпеген аномалиялық әрекеттерді көрсетті.
Two test firings of the Zefiro 9 rocket engine, designed to power the third stage of the Vega launch vehicle, have been conducted at Salto di Quirra. The first test firing took place 20 December 2005 and was a complete success. The second firing, on 28 March 2007, experienced unexpected anomalous behavior.
Ғарыш және зымыран операциялары
Алғашқы қадамынан бастап Salto di Quirra (Сардиния) полигоны Италияның ғарыш операцияларында маңызды рөл атқарды. Полигон 1956 жылдан бері генерал Марио Пецци ұсынған Луиджи Брольо басқарған ITAF оқ-дәрі зерттеу бөліміне қарасты болды. 1959 жылы Италияның Ұлттық зерттеу кеңесі (CNR) және ITAF зымыранмен тасымалданатын зондтарды пайдалана отырып, сыртқы атмосфераны зерттеу бағдарламасын бастады. 1961 жылы NASA-мен бірлесіп, CNR АҚШ-тың Уолопс аралы базасынан (Вирджиния штаты) және Салто ди Кирра (Италия) полигонынан ұшырылған Nike Cajun зымырандарымен атмосфераға литий-натрий бұлттарын тарату арқылы ауа райы эксперименттерін жоспарлады. Италиядағы жеті жер серіктерінен (Сардинияда бесеу, Фурбара базасында және Борго Пиаве бақылау бекетінде бір-бірден) литий-натрий бұлттарын бір уақытта бақылап, жоғары биіктіктегі атмосфералық ағымдарды өте дәл өлшеуге болады. Серияның алғашқы ұшырылысы 1961 жылдың 12 қаңтарында өтті. Екі сатылы Nike Cajun зымыраны 90 км биіктікте 20 кг натрий және литий шаңын шығарды. Барлығы алты ұшырылым сәтті аяқталды. Брольо және оның командасы 24 сағат ішінде үш рет ұшырудан тұратын рекорд орнатты, ол 19 қаңтар күні таңертең басталып, келесі күні кешке аяқталды. Бұқаралық ақпарат құралдарының жариялануының арқасында әлем Италияның ғарыш зерттеулері және зымыран ұшыру алаңын пайдалануы туралы хабардар болды. Осы жетістіктен кейін Salto di Quirra базасы көптеген зерттеу бағдарламаларына, әсіресе Еуропалық ғарыш зерттеу ұйымы (ESRO) аясында қатысты. 1962 жылы ESRO сыртқы атмосфера мен ионосфераны зерттеу үшін сегіз ұшырылымды жоспарлады. Бұл эксперименттер келесі жылдары Еуропалық ғарыш агенттігін құруға негіз болды: сынақтар үшін британдық Skylark және француздық Centaure зымырандары қолданылды. Salto di Quirra полигонындағы кадрлардың және жабдықтардың жоғары деңгейі, 1967 жылы Парижде ESRO-ның бас директоры Пьер Оже қол қойған келісімге сәйкес, 1972 жылға дейін ESRO-ның басты ұшыру базасы болды. 1985 жылы Avio компаниясы Salto di Quirra-да Ariane 3 және Ariane 4 еуропалық тасымалдағыштарының және Zefiro тасымалдағыштарының қозғалтқыштарын сынау үшін тік құрылым салды, оның прототипі Zefiro 16-дан бастап Zefiro 9-ға дейін және серияның 23-ші нөміріне дейін. Salto di Quirra-да Веганың екінші және үшінші сатылары жан-жақты сынақтан өтті, Вега – итальяндық фирмалар әзірлеген және салған жаңа еуропалық тасымалдағыш.
From its very first start, the Salto di Quirra (Sardinia) firing range played a relevant role in Italian space operations. The range belonged to the ITAF Ammunition Research Unit, since 1956 headed by Luigi Broglio whose name had been put forward by Gen. Mario Pezzi. In 1959, the Italian National Research Council (CNR) and ITAF started a research program in the outer atmosphere using rocket carried probes. In 1961, together with NASA, CNR planned a series of weather experiments releasing clouds of lithium sodium carried in the atmosphere by USA built Nike Cajun missiles launched from the Wallops Island Base (Va) and Salto di Quirra (Italy) range. High altitude atmospheric streams could be measured quite accurately observing contemporarily the litho sodium clouds from seven ground stations in Italy (five in Sardinia and one each at Furbara base and Borgo Piave observation post). The first launch of the series took place on January 12, 1961. A two stage Nike Cajun missile released 20 kg of sodium and lithium dust at an altitude of 90 km (270 000 ft). Six launches altogether were accomplished successfully. Broglio and his team set even a record, a triple launch within 24 hours, starting on the morning of January 19 and ending up the evening of the day after. Thanks to media reporting, the world at large was informed of Italian space research activities and that it was operating a missile launching pad. After this exploit, the Salto di Quirra base was involved in many research programs particularly in the European Space Research Organization (ESRO) framework. In 1962 ESRO planned a series of eight launches to study the outer atmosphere and the ionosphere. These experiments were to be fundamental to build the European Space Agency in the following years: British built Skylark and French built Centaure missiles were used for the tests. The high level of both personnel and facilities at Salto di Quirra made it the favourite launching base of ESRO until 1972, following an agreement signed in Paris in 1967 by ESRO's CEO, Pierre Auger. In 1985 the Avio Company built a vertical structure in Salto di Quirra to test the engines of the European vectors Ariane 3 and Ariane 4 and the Zefiro vector, from its prototype Zefiro 16 to Zefiro 9 down to number 23 in the series. At Salto di Quirra the second and third stages of Vega were tested thoroughly, the Vega being a new European vector developed and built mostly by Italian firms.
Тума ақаулар мен қатерлі ісік
Жергілікті тұрғындар аймақтағы деформациялар мен қатерлі ісіктердің көбеюіне байланысты "Кирра синдромы" деген терминді пайдаланды. 1980 жылдардың соңындағы бір жылы бір қалада туған балалардың ширек бөлігі туа біткен кемшіліктермен дүниеге келді. Зерттеушілер жергілікті малшылардың үштен екісінде қатерлі ісік болғанын анықтады, бұл торий шаңы мен таусылған уранға байланысты деп айтылуда. Осы орынның бұрынғы командирлері кейіннен Италия сотына шақырылды.
Local citizens have coined the term 'Quirra syndrome' for an increase in deformities and cancer in the area. In one town, a quarter of children born in a single year in the late 1980s had birth defects. Researchers discovered that almost two thirds of local shepherds had cancer, which has been blamed on thorium dust and depleted uranium. Former commanders of the site have since been made to appear before the Italian courts.