Кіріспе

Жердің біртіндеп тозуы

Жердің тозуы – биофизикалық (биохимиялық) ортаның құндылығына адамның әрекетінен туындаған процестердің әсер етуі нәтижесінде болатын процесс. Бұл, жерге зиянды немесе жағымсыз деп есептелетін кез келген өзгеріс немесе бұзылу ретінде қарастырылады. Табиғи апаттар себеп ретінде қарастырылмайды; алайда, адамның қызметі су тасқыны және орман өрттері сияқты құбылыстарға жанама түрде әсер етуі мүмкін. Сарапшылардың болжамдарына сәйкес, жердің тозуы 21-ші ғасырдың маңызды мәселесі болады, ол ауыл шаруашылығы өнімділігіне, биологиялық түрлердің жоғалуына, қоршаған ортаның өзгеруіне және оның тағамдық қауіпсіздікке тигізетін әсеріне ықпал етеді. Әлемдегі ауыл шаруашылығына пайдаланылатын жердің 40%-ға дейін күрт тозып кеткен. Климаттық өзгерістер жөніндегі үкіметаралық комиссияның «Климаттық өзгерістер және жер» атты арнайы баяндамасына сәйкес, «Жердің мұз жабылмаған бөлігінің шамамен төрттен бірі адамның әрекетінен туындаған тозуға ұшырауда (орташа сенімділік деңгейі). Ауыл шаруашылығы алқаптарындағы топырақ эрозиясы қазіргі уақытта топырақ түзілу жылдамдығынан 11-20 есе (төмендете өңдеу) жоғары, ал дәстүрлі өңдеу кезінде 100 еседен астам (орташа сенімділік деңгейі). Біріккен Ұлттар Ұйымының бағалауынша, әлемдегі жердің 30%-ы тозып, осы тозып жатқан аймақтарда шамамен 3,2 миллиард адам тұрады, бұл жоғары деңгейдегі қоршаған ортаның ластануын көрсетеді. Жыл сайын 12 миллион гектар өнімді жер – бұл шамамен Грекияның ауданына тең – тозып жатыр. Бұл, адамдар жерді қорғамай, оны пайдалануының салдарынан болып жатыр. Біріккен Ұлттар Ұйымының Тұрақты даму мақсаты 15-і 2030 жылға қарай тозып жатқан жерді қалпына келтіру және жердің тозуына бейтарап әлемге қол жеткізуді көздейді.

Климаттың өзгеруі мен жердің құлдырауы

Климаттың өзгеруі туралы үкіметаралық комиссияның климаттың өзгеруі мен жер туралы арнайы баяндамасына сәйкес, климаттың өзгеруі жердің құлдырауының себептерінің бірі болып табылады. Баяндамада былай делінген: "Климаттың өзгеруі жердің құлдырауын күшейтеді, әсіресе, жағалаудың төменгі аймақтарында, өзендердің дельталарында, құрғақ жерлерде және мәңгі тоңайған аймақтарда (жоғары сенімділік). 1961–2013 жылдар аралығында құрғақ жерлерде шөлге ұшыраған аудан жыл сайынғы орташа есеп бойынша 1%-дан сәл көп өсті, ал жылдық айырмашылықтар жоғары болды. 2015 жылы шамамен 500 (380–620) миллион адам 1980-жылдар мен 2000-жылдар аралығында шөлдеуге ұшыраған аймақтарда тұрды. Зардап шеккендердің ең көп саны Оңтүстік және Шығыс Азияда, Сахара маңындағы аймақта, соның ішінде Солтүстік Африкада және Таяу Шығыста, Арабия түбегін қоса алғанда (сенімділік деңгейі төмен). Басқа құрғақ аймақтар да шөлдеуге ұшырады. Қазірдің өзінде құлдыраған немесе шөлге айналған аймақтарда тұратын адамдар климаттың өзгеруінен үлкен зиян көруде (жоғары сенімділік). Сонымен қатар, әлемдегі кедейлердің 74%-і жердің құлдырауынан тікелей зардап шегеді. Қор бастапқыда 100 миллион АҚШ долларына капиталдандырылды және 300 миллион АҚШ долларына дейін өсуі күтілуде. Жердің құлдырауы климаттың өзгеруіне тікелей сезімтал, өйткені барлық түрдегі эрозия және топырақ органикалық заттарының (SOM) азаюы (топыраққа баса назар аудару) күшейеді. Жердің құлдырауына адамның әрекетінен туындаған басқа да факторлар, мысалы, басқарылатын экожүйелер де себеп болады. Бұл жүйелерге адам өндірген егістік жерлер мен жайылымдар жатады. Сезімталдық – табиғи күштердің, адамның араласуының немесе олардың үйлесімінің нәтижесінде жер жүйесінің өзгеру деңгейі. Резилиенттілік – ландшафттың өзгерістерді сіңіру қабілеті, бұл қауымдастықты құрайтын жеке тұлғалар мен түрлердің салыстырмалы маңыздылығы мен саны арасындағы қатынасты едәуір өзгертпейді. Бұл сондай-ақ аймақтың қандай да бір өзгерістен кейін бастапқы жағдайына оралу қабілетін де білдіреді. Жерді пайдалануды басқарудың әртүрлі әдістеріне негізделген адамның әрекеттері арқылы ландшафттың резилиенттілігін арттыруға немесе азайтуға болады. Құлдыраған жер, құлдырамаған жерге қарағанда резилиенттілігі төмен болады, бұл ландшафтқа түсетін соққылар арқылы одан әрі құлдырауға әкелуі мүмкін.